ανθρώπινα δικαιώματα, δράσεις, ενεργοί πολίτες

Προκαταρκτική Διοικητική Εξέταση, υπό την εποπτεία του Συνήγορου του Πολίτη για την τρομοκράτηση και τις προσαγωγές μας στις 26 Μαρτίου και ένορκή μας κατάθεση

Το παρόν δημοσίευμα υπογράφεται από τις: Ελένη Σταύρου, Εκπρόσωπο της Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά και Σίσσυ Βωβού, της Οργάνωσης Γυναικείων Δικαιωμάτων το ΜΩΒ, που συμμετείχαν στην ειρηνική διαμαρτυρία στην Πρεσβεία της Τουρκίας στις 26/3/2021 και κατέθεσαν ενόρκως στα πλαίσια της διενεργούμενης Π.Δ.Ε.

Οι δημόσιες καταγγελίες μας για αστυνομική αυθαιρεσία και παρεμπόδιση του δημοκρατικού δικαιώματος του συνέρχεσθαι, στην ειρηνική διαμαρτυρία που επιχειρήσαμε 7 γυναίκες, εκπροσωπώντας γυναικείες οργανώσεις, στις 26 Μαρτίου 2021 μπροστά στην Τουρκική Πρεσβεία ενάντια στην αποχώρηση της Τουρκίας από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας, φαίνεται πως τάραξαν τα νερά.

Με επιστολή – κλήση για κατάθεση που έστειλε το Αστυνομικό Τμήμα Κηφισιάς, στις 8 οργανώσεις που συνυπογράφουν την δημόσια καταγγελία (Σωματείο ΜΩΒ / Ομάδα Γυναικείων Δικαιωμάτων Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά / ΚΕΔΕ / Κίνηση Δημοκρατικών γυναικών / Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας / Ελληνικό Δίκτυο για τη φεμινιστική απεργία / ΧΕΝ )

ενημερωθήκαμε ότι έχει ξεκινήσει Προκαταρκτική Διοικητική Εξέταση (Π.Δ.Ε), με την εποπτεία του Συνήγορου του Πολίτη, για τη διερεύνηση της υπόθεσης και τον «καταλογισμό τυχόν πειθαρχικών ευθυνών εις βάρος παντός υπαίτιου εμπλεκόμενου αστυνομικού»

Παραστήκαμε λοιπόν χθες, 8/6/2021, ενώπιον του Αστυνομικού Τμήματος Κηφισιάς, 2 από τις γυναίκες που συμμετείχαν στη διαμαρτυρία και υπογράφουμε το παρόν δημοσίευμα και καταθέσαμε ενόρκως στο πλαίσιο της διενεργούμενης Π.Δ.Ε

Στην κατάθεσή μας, αφού αναφέρουμε αναλυτικά τα γεγονότα που αποτελούν παρεμπόδιση του δημοκρατικού μας δικαιώματος του συνέρχεσθαι και την προσπάθεια τρομοκράτησής μας από την αστυνομία κατά τη διάρκεια της ειρηνικής μας δράσης, διαμαρτυρόμαστε για την πολιτική – τακτική τρομοκρατίας και αυθαιρεσίας που ακολουθεί η Αστυνομία και ζητάμε να διερευνηθεί το περιστατικό και να αποδοθούν ευθύνες.

Ειδικότερα, τα γεγονότα της 26/3/2021, όπως τα καταθέσαμε ενόρκως, έχουν αναλυτικά ως εξής:

Η συμβολική – ειρηνική μας διαμαρτυρία με πανό ήταν προγραμματισμένη να γίνει μπροστά στην Τουρκική Πρεσβεία, ενάντια στην αποχώρηση της Τουρκίας από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας με στόχο να επιδοθεί σχετικό υπόμνημα διαμαρτυρίας στην Τουρκική Πρεσβεία και είχε προαναγγελθεί με δημόσιο κάλεσμα.

Όταν φτάσαμε στο σημείο συνάντησης (περίπου 150 μέτρα από την Τουρκική Πρεσβεία) οι πρώτες 3 από τις 7 γυναίκες που τελικά συμμετείχαμε, οι αστυνομικοί που βρίσκονταν εκείνη την ώρα εκεί μας απαγόρευσαν να πλησιάσουμε την Πρεσβεία και ένας αστυνομικός μας εμπόδισε να ανοίξουμε το πανό μας.

Κυριολεκτικά, προσπαθούσαμε κατ΄ επανάληψη να ανοίξουμε το πανό μας 150 μέτρα μακριά από την Τουρκική Πρεσβεία στη γωνία με την οδό Ρηγίλλης και ο αστυνομικός μας το έκλεινε με τα χέρια του, επίσης κατ’ επανάληψη.

Μετά την επιμονή μας και την έντονη διαμαρτυρία μας για την παρεμπόδιση του δημοκρατικού μας δικαιώματος του συνέρχεσθαι, ο αστυνομικός μας άφησε τελικά να ανοίξουμε το πανό και παραμείναμε στη γωνία με την οδό Ρηγίλης.

Μέσα στα επόμενα 10 λεπτά άρχισαν να καταφθάνουν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, γύρω στα 50 άτομα συνολικά, που μας περικύκλωσαν (αστυνομικοί, 5-6 μηχανάκια, 12 Ματατζήδες με ασπίδες, 2 περιπολικά , άτομα με πολιτικά που εκτιμούμε ότι ήταν άνθρωποι της ασφάλειας και άλλοι) προφανώς για να μας τρομοκρατήσουν.

Μετά από 30 λεπτά περίπου ολοκληρώσαμε τη διαμαρτυρία μας, κλείσαμε το πανό και επιχειρήσαμε να φύγουμε. Όμως ο επικεφαλής αστυνομικός δεν μας επέτρεψε να αποχωρήσουμε, μας είπε πως είμαστε υπό επιτήρηση και μας υποχρέωσε να μεταβούμε στο πλησιέστερο Αστυνομικό Τμήμα (Συντάγματος) για εξακρίβωση στοιχείων, όπου πήγαμε συνοδεία Αστυνομικών και παρά τη θέλησή μας αφού βρισκόμασταν υπό καθεστώς ψυχολογικής βίας και τρομοκρατίας.

Εκεί, αφού έγινε η εξακρίβωση των στοιχείων μας, μάς άφησαν ελεύθερες.

Τα παραπάνω περιστατικά αποτελούν εμφανέστατα επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματά μας και στοχεύουν όπως φαίνεται στην τρομοκράτηση των πολιτών αλλά και κάθε φεμινιστικής διαμαρτυρίας, όπως αποδείχθηκε και στις 25 Νοέμβρη του 2020 με τις συλλήψεις 14 φεμινιστριών.

Διαμαρτυρόμαστε έντονα για την αστυνομοκρατία και την αστυνομική αυθαιρεσία που έχει σαν στόχο να τρομοκρατήσει κάθε Ενεργό Πολίτη, να μειώσει τις προσωπικές ελευθερίες και να βάλλει κατά του συνταγματικού δικαιώματος στη διαμαρτυρία. Και στις ένορκες μαρτυρίες μας ζητούμε να καταλογισθούν και αποδοθούν ευθύνες για τις παρανομίες που έγιναν.

Απαιτούμε σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματά μας, όπως στο δικαίωμά μας στη διαδήλωση.

Αθήνα, 9 Ιουνίου 2021

ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΣΕΣ

Ελένη Σταύρου, εκπρόσωπος της Ομάδας Γυναικείων Δικαιωμάτων Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά

Σίσσυ Βωβού, από Οργάνωση Γυναικείων Δικαιωμάτων ΤΟ ΜΩΒ

υγεία, Πανδημία, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, βιωσιμη αναπτυξη, ενεργοί πολίτες

Η επιστήμη πάει μπροστά – Η αλληλεγγύη πάει πίσω

Με αφορμή τη συζήτηση που έχει ξεκινήσει για τις πατέντες, τα εμβόλια ως δημόσιο αγαθό, τη δημοκρατία

«Η επιστήμη πάει μπροστά  – Η αλληλεγγύη πάει πίσω» Σε αυτή τη φράση συνοψίζεται όλη η σημερινή πραγματικότητα γύρω από τα εμβόλια και τις πατέντες των εμβολίων.

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την αρχική εμφάνιση και τη ραγδαία εξάπλωση της πανδημίας και ήδη θρηνούμε πάνω από 2,5 εκατομμύρια νεκρούς σε όλον τον κόσμο, ενώ υπάρχει μεγάλη ανησυχία για την εξέλιξη και τη μεγάλη διασπορά του ιού παρά τα συνεχή περιοριστικά μέτρα προστασίας.

Ένα παράθυρο ελπίδας στη μάχη κατά της πανδημίας άνοιξε με την εμφάνιση των εμβολίων που όμως, λόγω κυρίως της τεράστιας ζήτησης, της περιορισμένης δυνατότητας παραγωγής ή της τεχνητής έλλειψης καθώς και του υψηλού κόστους τους, έχουν οδηγήσει σε μεγάλες ανισότητες εις βάρος των χωρών με φτωχά και μεσαία εισοδήματα και εις βάρος των πιο αδύναμων.

Την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο στερούνται το βασικό ανθρώπινο δικαίωμά στους στη ζωή, μη έχοντας πρόσβαση σε εμβόλια, φάρμακα και ιατρική περίθαλψη, έρευνα της Oxfam αναδεικνύει το γεγονός ότι οι πλουσιότερες χώρες του κόσμου που αντιπροσωπεύουν μόλις το 13% του παγκόσμιου πληθυσμού έχουν αγοράσει ήδη πάνω από τη μισή ποσότητα των εμβολίων που αναμένεται να παραχθούν.

Ο «εμβολιαστικός εθνικισμός» από τη μία και η έλλειψη αλληλεγγύης, διαφάνειας και κανόνων για τον δίκαιο εμβολιασμό από την άλλη, προκαλούν μεγάλη ανησυχία για την εξέλιξη της πανδημίας, αφού σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για να επιτευχθεί η ανοσία της αγέλης, χρειάζεται να εμβολιασθεί περίπου το 70% του παγκόσμιου πληθυσμού. Η διάθεση εμβολίων σε λίγους/ες προνομιούχους δεν πρόκειται να σταματήσει την πανδημία.

Δυστυχώς, τα κέρδη των εταιριών φαίνεται σήμερα να έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα από τα εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές που χάνονται. Οι πλουσιότερες χώρες έχουν γρήγορη και εύκολη πρόσβαση στα εμβόλια, εις βάρος των φτωχών χωρών, αλλά και της παγκόσμιας υγείας.

Πιστεύω ότι είμαστε μπροστά σε μια τρομακτική διαπίστωση:

-Σήμερα, το εμβόλιο έχει αναδειχθεί ως το πιο αναγκαίο και πολύτιμο αγαθό στον κόσμο για την παγκόσμια υγεία και είναι ένα αγαθό του οποίου η έρευνα και ανάπτυξη χρηματοδοτήθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό από όλους εμάς, τους ευρωπαίους φορολογούμενους.

-Ε, αυτό το πολύτιμο αγαθό, σήμερα διατίθεται στους λίγους, δεν μπορεί να διατεθεί ευρέως, λόγω της προτεραιότητας που έχει δοθεί στα κέρδη των εταιριών και στην περιορισμένη παραγωγή από τις φαρμακευτικές εταιρείες που το αναπτύσσουν.

Και έτσι μεγαλώνουν και διευρύνονται συνέχεια οι κοινωνικές ανισότητες. Αυτό ακριβώς, τις μεγάλες δηλαδή κοινωνικές ανισότητες, τις βιώνουμε και στο σπίτι μας, στη γειτονιά μας, στη Δυτική Αθήνα. Διάβαζα αυτές τις μέρες τα στοιχεία του ΕΟΠΠΥ:

-Μόλις 64.000 εμβόλια έχουν γίνει στον Δυτικό Τομέα της Αθήνας, όπου ζουν περίπου 500.000 άνθρωποι

228.000 εμβόλια έχουν γίνει στο κέντρο της Αθήνας που ζουν περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι

214.000 εμβόλια έχουν γίνει στο Βόρειο τομέα της Αττικής όπου ζουν περίπου 500 χιλιάδες άνθρωποι.

Και όσο ο ιός συνεχίζει να εξαπλώνεται και άνθρωποι δικοί μας να χάνονται, γιατί ενδεχομένως να μην μπορούν να  εξασφαλίσουν έγκαιρα την πρόσβαση στο εμβόλιο, αναδεικνύεται ένα σημαντικό ζήτημα.

Ότι η πρόσβαση στα εμβόλια δεν είναι θέμα τεχνικό, αλλά πολιτικό και ηθικό. Είναι θέμα δημοκρατίας

ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ, Προσφυγικό, Πανδημία, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Κράτος δικαίου και ανθρώπινα δικαιώματα

Οι χιονισμένες μέρες, δεν είναι μέρες χαράς για όλους μας.

Δίπλα μας ζουν άνθρωποι που δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα υλικά αγαθά για την ικανοποιητική τους διαβίωση. Άνθρωποι που δεν έχουν θέρμανση, που δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και μένουν χωρίς ρεύμα ή νερό.

Ζουν άστεγοι που προσπαθούν να επιβιώσουν χωρίς στέγη, χωρίς τροφή, χωρίς θέρμανση, μακριά από τις ανέσεις που εμείς διαθέτουμε. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, εκτιμάται ότι στη χώρα μας ζουν πάνω από 21.000  άστεγοι. Ενώ, 9.000 υπολογίζονται οι άστεγοι που ζουν στην Αθήνα (περίπου ο 1 στους 70 κατοίκους της Αθήνας υπολογίζεται ότι είναι άστεγος), σύμφωνα με την Έκθεση για την έλλειψη στέγης FEANTSA που δημοσιεύθηκε το 2017 από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εθνικών Οργανισμών.

Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων, στον καταυλισμό – τον πρόχειρο ακόμη – του Καρά Τεπέ στη Λέσβο, που είναι ντροπή για τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, «ζούν» 7.500 άνθρωποι με απάνθρωπες συνθήκες, χωρίς θέρμανση, χωρίς ζεστό νερό, χωρίς τουαλέτες, αυτές τις παγωμένες μέρες του χειμώνα. Εκεί, ζουν και άνθρωποι που είναι περισσότερο ευάλωτοι, όπως γυναίκες με μωρά παιδιά, ηλικιωμένοι και άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας, που είναι δυό και τρις φορές περισσότερο εκτεθειμένοι στην κακοκαιρία και τους κινδύνους μόλυνσης από την πανδημία.

Πέρα από την αδιαφορία και την εγκατάλειψη, τι άλλο κάνει η σημερινή Πολιτεία για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα και να προστατεύσει τις ζωές τους;

Και τι σημαίνει Κράτος δικαίου, αν δεν μπορεί να προστατεύσει ανθρώπινα δικαιώματα και να εξασφαλίσει τα δημόσια αγαθά για κάθε άνθρωπο επί της γης;

Να ποιά είναι η κύρια διαφορά της δεξιάς πολιτικής από την αριστερά, και του φιλελευθερισμού από τον ουμανισμό.

απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Μνήμη Ολοκαυτώματος – Ποτέ Ξανά

Τούτη η μέρα είναι για να θυμόμαστε τα εκατομμύρια αθώα θύματα των ναζί . Τα εκατομμύρια των Εβραίων, τα παιδιά, τους Ρομά και όλους όσους μαρτύρησαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Εκεί, που συντελέστηκε το πιο φρικαλέο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και η μαζική εξόντωση ενός λαού.

Είναι για να θυμόμαστε τι θα πει μίσος, ρατσισμός και τι φασισμός.

Σήμερα, που ξέρουμε πόσο επικίνδυνη είναι η σιωπή, ας έχουμε το νου μας και ας αντιστεκόμαστε σε κάθε τι που αναπαράγει το μίσος και το ρατσισμό .

Ποτέ ξανά.

απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατικοί θεσμοί, ενεργοί πολίτες

… όμως, τη λαϊκή αγανάκτηση και οργή δεν πρόκειται να θάψει

Αστυνομοκρατία ή κράτος δικαίου;

Με μια αιφνιδιαστική απόφαση του αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το βράδυ (ναι, βράδυ) της 25 Ιανουαρίου 2021 και απαγορεύει κάθε δημόσια συνάθροιση σε όλη την επικράτεια για 6 μέρες με την απειλή τσουχτερών προστίμων, ξεδιπλώνεται το κουβάρι του αυταρχισμού της Κυβέρνησης.

Τυχαίο; Καθόλου αν σκεφτούμε το πανελλαδικό, πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που έχει προγραμματιστεί για τις 28/1/2021 με τους φοιτητές και τις φοιτήτριες μπροστά και ενάντια στο αντι – εκπαιδευτικό νομοσχέδιο της Κυβέρνησης.

Η ελληνική Κυβέρνηση εκμεταλλεύεται για άλλη μια φορά την πανδημία για να περιορίσει ελευθερίες, να καταργήσει ανθρώπινα δικαιώματα και να περάσει νόμους και κανόνες με αντικοινωνικό χαρακτήρα, περιορίζοντας τις αντιδράσεις των κινημάτων των πολιτών.

Όμως τη λαϊκή αγανάκτηση και οργή δεν πρόκειται να τη θάψει.

Και επειδή οι μέρες είναι πονηρές, ας θυμηθούμε αυτά που ζήσαμε το ξημέρωμα της 21 Απριλίου του 1967, όταν εκφωνήθηκε από το ραδιοφωνικό σταθμό των ενόπλων δυνάμεων ο στρατιωτικός νόμος, που επιβλήθηκε σε όλη τη χώρα. Ως εκείνη τη φωτεινή μέρα του Νοέμβρη του 1974… : «Επιτρέπεται η σύλληψις και φυλάκισις παντός προσώπου άνευ τηρήσεως οιασδήποτε διατυπώσεως, ήτοι άνευ εντάλματος της αρμοδίας αρχής και χωρίς να συντρέχει αυτόφωρος κατάληψις. Απαγορεύεται πάσα συνάθροισις ή συγκέντρωσις εν κλειστώ χώρο ή εν υπαίθρω. Πάσα τοιαύτη θα διαλύεται δια των όπλων»

Φυσικά, οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις της σημερινής εποχής (δεν) έχουν σχέση με την πραγματικότητα….

Προσφυγικό, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Για το αυγό του φιδιού που εκκολάπτεται ποιός δεν έχει μερίδιο ευθύνης;

Η Μόρια, η ντροπή της Ελλάδας και της Ευρώπης, δεν προέκυψε από παρθενογένεση.

Ήταν ένα καζάνι που έβραζε, χρόνια τώρα. Εκεί μέσα ζούσαν άνθρωποι, ανάμεσά τους πολλοί ηλικιωμένοι, γυναίκες σε εγκυμοσύνη, ασυνόδευτα ανήλικα παιδιά και άτομα με αναπηρία εγκλωβισμένοι και με απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης.
Για να μην αναφερθώ στην υποκρισία που κρύβεται πίσω από την απόφαση της Πολιτείας να θέσει αυτούς τους ανθρώπους σε διαρκή καραντίνα και περιορισμό εδώ και μήνες, από τον περασμένο Μάρτιο, χωρίς να ενδιαφερθεί καθόλου για τις απερίγραπτες συνθήκες διαβίωσης μέσα στην δομή, που ήταν ουσιαστικά μια υγειονομική βόμβα για τους ίδιους.
Πώς άλλωστε να περιγράψει κανείς αν όχι υποκρισία, τον πολύμηνο περιορισμό αυτών των ανθρώπων μέσα στη δομή λόγω της πανδημίας, χωρίς τουλάχιστον τα απαραίτητα για την ατομική τους υγιεινή.
Και τώρα, αυτοί οι άνθρωποι που αναγκάστηκαν να ξεριζωθούν από τις πατρίδες τους είναι στο δρόμο χωρίς φαγητό, χωρίς περίθαλψη και καμμία υγειονομική προστασία και έχουν στοχοποιηθεί από την τοπική κοινωνία και όχι μόνο.

Αναρωτιέμαι ποιός άνθρωπος μπορεί να γυρνάει την πλάτη μπροστά στον ανθρώπινο πόνο ή ακόμη και να πετροβολάει τα κάθε φορά θύματά του.

Κάποιοι άρχισαν να μιλούν και πάλι για βραχονησίδες, για κλειστές δομές κράτησης και δεν ξέρω για τι ακόμη.

Τούτη την ώρα προέχει η προστασία της ζωής και της ασφάλειας των ανθρώπων, ντόπιων ή μη, που ζουν ή εργάζονται στη Μόρια και η ασφαλής μεταφορά των προσφύγων, με προτεραιότερα τα ασυνόδευτα ανήλικα και τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, σε ανθρώπινες δομές της ενδοχώρας. Και είναι άκρως σημαντικό, η Ευρώπη να αναλάβει τις ευθύνες της γιατί το προσφυγικό είναι πανευρωπαϊκό ζήτημα και δεν μπορεί να διαχειρίζεται σε τοπικό επίπεδο, αποκλειστικά από τις χώρες υποδοχής.

Για το αυγό πάντως του φιδιού που αργά, αλλά σταθερά εκκολάπτεται, έχουμε όλοι μερίδιο ευθύνης.
Ας αντιδράσουμε με Ανθρωπιά και Αλληλεγγύη τώρα, πριν να είναι πολύ αργά.

Διαβάστε το άρθρο μου στο The Caller, Huff Post Greece, Times News, Χαϊδάρι Σήμερα, Δυτικές Ματιές, The Socialist, Ανοιχτό Παράθυρο, Προοδευτική Αγίας Βαρβάρας, Npress & Ικαριακή Ραδιοφωνία

Διεθνη, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Κουράγιο στη Βηρυττό και στον ταλαιπωρημένο λαό της

Η καταστροφική έκρηξη που έγινε χθες στη Βηρυττό σε περίοδο ειρήνης και άφησε πίσω της εκατοντάδες μέχρι στιγμής νεκρούς, χιλιάδες τραυματίες και αγνοούμενους και 300.000 – όπως εκτιμάται – αστέγους, φέρνει στην επιφάνεια δύο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.
Το δικαίωμα στη ζωή και το δικαίωμα στην προσωπική ασφάλεια, που όπως αποδεικνύεται από το πρόσφατο τραγικό γεγονός βρίσκονται σε κίνδυνο ακόμη και στις πόλεις του 21ου αιώνα, λόγω αδιαφορίας και παραλείψεων.

Με τη σκέψη μας στη Βηρυττό, στα θύματα και το λαό της αναμένουμε για την επόμενη μέρα, όχι μόνο την απόδοση των ευθυνών και την τιμωρία των ενόχων.
Αλλά, πολύ περισσότερο ασφαλείς πόλεις για όλους και περισσότερο σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και την ασφαλή διαβίωση.

Κουράγιο στη Βηρυττό και στον ταλαιπωρημένο λαό της.

απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Απογοητευτική κάθε είδους συμπόρευση με τη δεξιά

Απογοητευτική κάθε είδους συμπόρευση με τη δεξιά.
Και μάλιστα για ένα άκρως αντιδημοκρατικό νομοσχέδιο, που περιορίζει συνταγματικά κατοχυρωμένες ελευθερίες του πολίτη.
Οι δημόσιες συναθροίσεις αποτελούν το κύριο μέτρο αντίστασης των πολιτών ενάντια στις κοινωνικές αδικίες και ανισότητες και μέσο πίεσης προς τις Κυβερνήσεις για τη μείωση αδικιών και ανισοτήτων.

Προσωπικά, όπως δήλωσα και από την αρχή θα παραμείνω στο πλευρό των μη προνομιούχων στηρίζοντας μέχρι τέλους και στο ακέραιο το δικαίωμά τους στη διαμαρτυρία.

Επειδή βλέπω το τσουνάμι που έρχεται, πιστεύω στην ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις που τους αφορούν και είμαι αντίθετη σε κάθε είδους καταστολή και περιορισμό της ελεύθερης έκφρασης και των συναθροίσεων.

Γιατί ξέρω τι σημαίνει να έχεις χάσει το σπίτι σου και τη δουλειά σου, να μην έχεις στέγη, φαγητό και τα απαραίτητα για τη ζωή δημόσια αγαθά, να μην έχεις πρόσβαση σε δωρεάν ιατρική βοήθεια όταν τη χρειάζεσαι, να σου αφαιρούν το δικαίωμα σε δωρεάν ποιοτική εκπαίδευση, να αναγκάζεσαι να ζείς σε έναν τόπο περιβαλλοντικά υποβαθμισμένο, να βιώνεις το ρατσισμό και τη διάκριση γιατί είσαι διαφορετικός/η, ή εν τέλει να μην έχεις το δικαίωμα να ονειρεύεσαι.

Και γιατί, κάπου – κάποτε πρέπει να μπαίνουν διαχωριστικές γραμμές για τα σημαντικά ιδεολογικά και αξιακά ζητήματα.

Έτσι αντιλαμβάνομαι την πολιτική.
Όχι ως σιωπηλή ακόλουθος, αλλά ως σκεπτόμενη και μάχιμη Ενεργή Πολίτης με αφετηρία και προορισμό τον άνθρωπο, τις αξίες και την ιδεολογία μου.

Γυναικες, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Φταίμε και μείς που τα ανεχόμαστε

📍 Η δολοφονική επίθεση με βιτριόλι ενάντια σε μιά νεαρή εργαζόμενη γυναίκα
📍 Τα χυδαία σεξιστικά σχόλια του Πρετεντέρη για γυναίκες, πάντα, πολιτικούς, αρχικά πριν λίγες μέρες για τη Φώφη Γεννηματά και στη συνέχεια για την Έφη Αχτσιόγλου και την Κατερίνα Νοτοπούλου
📍 Το ειρωνικό σχόλιο του Καμπουράκη σε μια αριστούχο μαθήτρια που έγινε δεκτή στη Σορβόννη
📍 Η Ελένη που βιάστηκε μέχρι θανάτου και όλες οι γυναίκες – θύματα γυναικοκτονιών
📍 Οι γυναίκες που κακοποιούνται στο σπίτι, στη δουλειά, στο Πανεπιστήμιο, στο δρόμο

Είναι όλα όψεις του ίδιου νομίσματος.
Είναι η βαθιά περιφρόνηση απέναντι στη γυναίκα, σε κάθε γυναίκα, είναι η απαξίωση που οπλίζει το χέρι, το στόμα, το μυαλό του κάθε φορά θύτη και φτάνει ως το μίσος, που προκαλεί ακόμη και το θάνατο.

Και βλέπουμε τις πιο πολλές φορές τα θύματα να μετατρέπονται σε θύτες.
– Φταίει ο απαράδεκτος τρόπος που τα ΜΜΕ παρουσιάζουν τα θέματα, αναπαράγοντας αρρωστημένες αντιλήψεις
– Φταίει η έλλειψη παιδείας για την αντιμετώπιση των έμφυλων διακρίσεων
– Φταίμε και όλοι εμείς που τα ανεχόμαστε


Διαβάστε το άρθρο μου: Στο The Caller ΕΔΩ / HuffingtonPost.gr ΕΔΩ / The Socialist ΕΔΩ / Times News ΕΔΩ / Ανοιχτό Παράθυρο ΕΔΩ / Χαϊδάρι Σήμερα ΕΔΩ / Δυτικές Ματιές ΕΔΩ / Παλμός Νέας Ζωής ΕΔΩ

Γυναικες, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Βαθιά Υπόκλιση στην κα Εισαγγελέα για τον τολμηρό της λόγο.

Αναμένοντας την απόφαση του Δικαστηρίου, χρωστάμε μια βαθιά υπόκλιση στην Εισαγγελέα της Έδρας στη δίκη για τον βιασμό και τη φρικιαστική δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη, που τόλμησε να ταράξει τα νερά με την συγκλονιστική της αγόρευση, χωρίς να λογαριάσει τύπους και αντιδράσεις .

Η αγόρευσή της ήταν σαν γροθιά στο στομάχι για μια κοινωνία που εξακολουθεί να συντηρεί σεξιστικά στερεότυπα και πεποιθήσεις που εξευτελίζουν, απαξιώνουν και βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή των γυναικών ακόμη και στο ίδιο τους το σπίτι, στο δρόμο, τη δουλειά, το Πανεπιστήμιο. Για μια κοινωνία που εξακολουθεί να σιωπά και να ανέχεται την κουλτούρα του βιασμού και την ατιμωρησία των δραστών.

Τιμή μας να έχουμε στο δικαστικό σώμα τέτοιους δικαστικούς λειτουργούς.

Εκτός από την καταδίκη των δύο κατηγορουμένων η Εισαγγελέας εισηγήθηκε τη δίωξη του πατέρα του ενός εκ των δύο, που παρότι ήξερε συγκάλυπτε το γιό του. Κλείνοντας την αγόρευσή της, η Εισαγγελέας απευθύνθηκε στους γονείς της Ελένης, λέγοντας:

📍Θα κλείσω με το ίδιο τρόπο / ας αποδοθεί δικαιοσύνη και ας καταστραφεί ο κόσμος όλος

📍Το παιδί σας οδηγήθηκε ως πρόβατο επί σφαγή. Αν μπορώ να απαλύνω το πόνο σας θα σας πω ότι η Ελένη ήταν μια ηρωίδα, δεν ήταν μόνο ένα δώρο ζωής
📍Είναι ένα κορίτσι σύμβολο γιατί με πικρία βλέπω ότι το 2020 η γυναίκα αντιμετωπίζεται σαν ένα τίποτα σε πολλές περιπτώσεις. Αντιστάθηκε σε αυτά τα άθλια υποκείμενα με ηρωισμό που ούτε άντρας δεν το κάνει.

📍Οι κατηγορούμενοι να κηρυχτούν ένοχοι, όπως κατηγορούνται. Δεν έχω καμία αμφιβολία.

Η συγκλονιστική αγόρευση της Εισαγγελέως προκάλεσε όμως και ακατανόητες αντιδράσεις. Έκπληξη προκαλεί η, υπογραφόμενη από τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κ. Δ. Βερβεσό, Ανακοίνωση των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας με την οποία ζητά την ποινική δίωξη της Εισαγγελέως, επειδή θεωρεί ότι η αναφορά της στους Συνηγόρους Υπεράσπισης δεν είναι θεσμικά ορθή.

Έκπληξη προκαλεί και η απαράδεκτη παρέμβαση μέσω Facebook του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργό Α.Σκέρτσου, που αποτελεί πλήγμα στη διάκριση των εξουσιών, μια θεμελιώδη αρχή της Δημοκρατίας μας.

Ας ευχηθούμε ότι ο λόγος της Εισαγγελέως θα αποτελέσει μια νέα αρχή και θα λειτουργήσει εκπαιδευτικά για όλους μας, για να περάσουμε από τον τύπο στην ουσία και για να επιδεικνύουμε ανάλογη ευαισθησία όταν για παράδειγμα κατά την εκδίκαση υποθέσεων βιασμών ή γυναικοκτονιών ακούγονται απαράδεκτες φράσεις περί «τιμής», «ήθους» ή άλλες δικαιολογίες που επιχειρούν να ρίξουν στα μαλακά τους θύτες και να μετατρέψουν τα θύματα σε ενόχους.

Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσβατος γιατί είναι άλλο η τιμωρία που πρέπει να είναι σε κάθε περίπτωση αυστηρή για τους θύτες και άλλο η αφύπνιση της κοινωνίας μας και η αλλαγή νοοτροπίας που θα οδηγήσει στην κατάργηση των απαράδεκτων προτύπων του άνδρα «αφέντη» που κινεί τα νήματα και της «αδύναμης» γυναίκας, που σιωπά και δεν αντιδρά.