Διεθνη, απόψεις, βιωσιμη αναπτυξη, κοινωνική δικαιοσύνη

Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί.

Η σημερινή κρίση της πανδημίας όπως και όλες οι μεγάλες διεθνείς κρίσεις των τελευταίων χρόνων, προκάλεσαν στις κοινωνίες ένα ισχυρό σοκ, δημιούργησαν  νέα δεδομένα σε παγκόσμιο επίπεδο και μας έδωσαν τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσουμε  πως καμμιά χώρα δεν μπορεί  να αντιμετωπίσει μόνη της τις τεράστιες προκλήσεις της εποχής, να συνειδητοποιήσουμε τη μεγάλη σημασία που έχει η ευρωπαϊκή αλλά και διεθνής συλλογική δράση και αλληλεγγύη.

Η δημιουργία του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας  είναι μια απόφαση ορόσημο για το όραμα της Ευρώπης και για το μέλλον της. Η Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη αναδεικνύεται ως μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής.

Φαίνεται πως η Ευρώπη κάνει μια στροφή και της δίνεται για πρώτη φορά η ευκαιρία, από Ευρώπη των 2 ταχυτήτων να μετεξελιχθεί σε Ευρώπη της συνεργασίας, της Αλληλεγγύης και της ισότητας.

Η πανδημία αναμένεται να προκαλέσει έξαρση των ανισοτήτων, αφού οι εργαζόμενοι σε επισφαλείς θέσεις εργασίας ή όσοι αμείβονται με χαμηλότερους μισθούς, όπως είναι οι γυναίκες, οι μετανάστες και γενικότερα οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες πρόκειται να πληγούν δυσανάλογα από την κρίση της απασχόλησης που αναμένεται.

Χάρη στα κεφάλαια που θα αντλήσει από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, η χώρα μας θα έχει την ευκαιρία να αντιμετωπίσει τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας, να  λάβει μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος και την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, να γίνει πιο βιώσιμη και ανθεκτική. Το ζήτημα είναι αν και πως θα εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία η Ευρώπη, η χώρα μας και η κοινωνία. 

Στα παρακάτω σημαντικά σημεία νομίζω πως πρέπει να δώσουμε μεγάλη έμφαση τα επόμενα χρόνια:

1. Πού θα διοχετευτούν τα κεφάλαια και οι επενδύσεις, με ποιόν τρόπο, ποια στρατηγική και ποιους κανόνες;

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια τεράστια πρόκληση να υλοποιήσουμε μια δίκαιη μετάβαση στην πράσινη οικονομία, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για τον ψηφιακό μετασχηματισμό, να δημιουργήσουμε νέες υποδομές, να ενισχύσουμε το δημόσιο σύστημα υγείας, να μειώσουμε τις κοινωνικές ανισότητες , τις έμφυλες ανισότητες.

Όλα αυτά απαιτούν στρατηγική και κανόνες για να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος, να διασφαλίσουμε ότι τα κεφάλαια θα φτάσουν στους τελικούς αποδέκτες, ότι θα ωφεληθούν και οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ότι θα είναι ωφελούμενη η κοινωνία στο σύνολό της.

2. Εδώ, θέλω να δώσω έμφαση στην αντιμετώπιση των έμφυλων ανισοτήτων γιατί η πανδημία έπληξε άνισα τις γυναίκες στην Ελλάδα και σε όλον τον κόσμο με οικονομική και εργασιακή ανασφάλεια, έξαρση της ενδοοικογενειακής βίας και έναν τεράστιο όγκο δουλειάς καθημερινά για τη φροντίδα παιδιών και ηλικιωμένων.

Οι γυναίκες είναι γνωστό πως διαδραματίζουν έναν πολύ ουσιαστικό ρόλο στην προστασία του περιβάλλοντος και στη υιοθέτηση προτύπων βιώσιμης κατανάλωσης, παραγωγής και διαχείρισης των φυσικών πόρων.

Και το λέω αυτό γιατί έχει μεγάλη σημασία να εστιάσουμε σε 2 πολύ σημαντικά θέματα. Το ένα είναι η συμμετοχή των γυναικών στη λήψη αποφάσεων από το σχεδιασμό ως την υλοποίηση των προγραμμάτων.

Και το άλλο θέμα είναι η διοχέτευση κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης για να αμβλυνθούν οι έμφυλες ανισότητες.

3. Η Ελλάδα όπως και άλλες χώρες της Νότιας Ευρώπης (Ιταλία , Ισπανία) παρουσιάζουν έναν χαμηλό δείκτη απορρόφησης των Ευρωπαϊκών κονδυλίων. Αυτή η ευκαιρία όμως δεν πρέπει να χαθεί. Τα κεφάλαια του Ταμείου Ανάκαμψης είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον και την ανθεκτικότητα  της χώρας μας και της κοινωνίας. Η χώρα μας πρέπει να κάνει μια πολύ μεγάλη προετοιμασία και αγώνα δρόμου για να πετύχει την απορρόφηση των κονδυλίων μέσα στο χρονοδιάγραμμα που έχει τεθεί.

4. Εξαιρετική σημασία έχει η ενεργός συμμετοχή και ο ουσιαστικός διάλογος που πρέπει να ξεκινήσει με  όλα τα εμπλεκόμενα μέρη της κοινωνίας και σε όλα τα στάδια, στον σχεδιασμό, τη διαμόρφωση και την υλοποίηση των προτεινόμενων μέτρων – μεταρρυθμίσεων. Η τοπική Κοινωνία είναι το κλειδί για την επιτυχία.

5. Με πρόσφατο νόμο του Υπουργείου Περιβάλλοντος ουσιαστικά καταργούνται οι ενεργειακές κοινότητες και μπαίνει φραγμός στο δικαίωμα των πολιτών για συμμετοχή στις ενεργειακές αγορές. Η κατάργηση των ενεργειακών κοινοτήτων είναι πλήγμα για την ενεργειακή δημοκρατία και πρέπει να απαιτήσουμε από την Κυβέρνηση  την άμεση απόσυρση της σχετικής διάταξης.

6. Ένα άλλο μεγάλο θέμα είναι η έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, που είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για την αναπτυξιακή πολιτική της χώρας μας. Είναι κρίσιμο να σταματήσουν οι εγκρίσεις νέων ΑΠΕ.  Να μην εγκριθεί καμία νέα επένδυση σε Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μέχρι να ψηφιστεί ένα χωροταξικό σχέδιο για τις ΑΠΕ, με γνώμονα την  προστασία της βιοποικιλότητας και πάντα με την ενεργή συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.

Εν τέλει, είναι ανάγκη σήμερα να συνειδητοποιήσουμε πως από αυτή τη μεγάλη απειλή, από αυτή τη μεγάλη μάχη ζωής, πρέπει να βγούμε πιο δυνατοί.

Και είναι ανάγκη σήμερα να δώσουμε μια απάντηση στο ερώτημα, αν θέλουμε ή όχι να γίνουμε πιο ανοιχτοί και περισσότερο ανθρώπινοι.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ, Προσφυγικό, Πανδημία, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Κράτος δικαίου και ανθρώπινα δικαιώματα

Οι χιονισμένες μέρες, δεν είναι μέρες χαράς για όλους μας.

Δίπλα μας ζουν άνθρωποι που δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα υλικά αγαθά για την ικανοποιητική τους διαβίωση. Άνθρωποι που δεν έχουν θέρμανση, που δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και μένουν χωρίς ρεύμα ή νερό.

Ζουν άστεγοι που προσπαθούν να επιβιώσουν χωρίς στέγη, χωρίς τροφή, χωρίς θέρμανση, μακριά από τις ανέσεις που εμείς διαθέτουμε. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, εκτιμάται ότι στη χώρα μας ζουν πάνω από 21.000  άστεγοι. Ενώ, 9.000 υπολογίζονται οι άστεγοι που ζουν στην Αθήνα (περίπου ο 1 στους 70 κατοίκους της Αθήνας υπολογίζεται ότι είναι άστεγος), σύμφωνα με την Έκθεση για την έλλειψη στέγης FEANTSA που δημοσιεύθηκε το 2017 από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εθνικών Οργανισμών.

Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων, στον καταυλισμό – τον πρόχειρο ακόμη – του Καρά Τεπέ στη Λέσβο, που είναι ντροπή για τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, «ζούν» 7.500 άνθρωποι με απάνθρωπες συνθήκες, χωρίς θέρμανση, χωρίς ζεστό νερό, χωρίς τουαλέτες, αυτές τις παγωμένες μέρες του χειμώνα. Εκεί, ζουν και άνθρωποι που είναι περισσότερο ευάλωτοι, όπως γυναίκες με μωρά παιδιά, ηλικιωμένοι και άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας, που είναι δυό και τρις φορές περισσότερο εκτεθειμένοι στην κακοκαιρία και τους κινδύνους μόλυνσης από την πανδημία.

Πέρα από την αδιαφορία και την εγκατάλειψη, τι άλλο κάνει η σημερινή Πολιτεία για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα και να προστατεύσει τις ζωές τους;

Και τι σημαίνει Κράτος δικαίου, αν δεν μπορεί να προστατεύσει ανθρώπινα δικαιώματα και να εξασφαλίσει τα δημόσια αγαθά για κάθε άνθρωπο επί της γης;

Να ποιά είναι η κύρια διαφορά της δεξιάς πολιτικής από την αριστερά, και του φιλελευθερισμού από τον ουμανισμό.

απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Μνήμη Ολοκαυτώματος – Ποτέ Ξανά

Τούτη η μέρα είναι για να θυμόμαστε τα εκατομμύρια αθώα θύματα των ναζί . Τα εκατομμύρια των Εβραίων, τα παιδιά, τους Ρομά και όλους όσους μαρτύρησαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Εκεί, που συντελέστηκε το πιο φρικαλέο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και η μαζική εξόντωση ενός λαού.

Είναι για να θυμόμαστε τι θα πει μίσος, ρατσισμός και τι φασισμός.

Σήμερα, που ξέρουμε πόσο επικίνδυνη είναι η σιωπή, ας έχουμε το νου μας και ας αντιστεκόμαστε σε κάθε τι που αναπαράγει το μίσος και το ρατσισμό .

Ποτέ ξανά.

απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατικοί θεσμοί, ενεργοί πολίτες

… όμως, τη λαϊκή αγανάκτηση και οργή δεν πρόκειται να θάψει

Αστυνομοκρατία ή κράτος δικαίου;

Με μια αιφνιδιαστική απόφαση του αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το βράδυ (ναι, βράδυ) της 25 Ιανουαρίου 2021 και απαγορεύει κάθε δημόσια συνάθροιση σε όλη την επικράτεια για 6 μέρες με την απειλή τσουχτερών προστίμων, ξεδιπλώνεται το κουβάρι του αυταρχισμού της Κυβέρνησης.

Τυχαίο; Καθόλου αν σκεφτούμε το πανελλαδικό, πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που έχει προγραμματιστεί για τις 28/1/2021 με τους φοιτητές και τις φοιτήτριες μπροστά και ενάντια στο αντι – εκπαιδευτικό νομοσχέδιο της Κυβέρνησης.

Η ελληνική Κυβέρνηση εκμεταλλεύεται για άλλη μια φορά την πανδημία για να περιορίσει ελευθερίες, να καταργήσει ανθρώπινα δικαιώματα και να περάσει νόμους και κανόνες με αντικοινωνικό χαρακτήρα, περιορίζοντας τις αντιδράσεις των κινημάτων των πολιτών.

Όμως τη λαϊκή αγανάκτηση και οργή δεν πρόκειται να τη θάψει.

Και επειδή οι μέρες είναι πονηρές, ας θυμηθούμε αυτά που ζήσαμε το ξημέρωμα της 21 Απριλίου του 1967, όταν εκφωνήθηκε από το ραδιοφωνικό σταθμό των ενόπλων δυνάμεων ο στρατιωτικός νόμος, που επιβλήθηκε σε όλη τη χώρα. Ως εκείνη τη φωτεινή μέρα του Νοέμβρη του 1974… : «Επιτρέπεται η σύλληψις και φυλάκισις παντός προσώπου άνευ τηρήσεως οιασδήποτε διατυπώσεως, ήτοι άνευ εντάλματος της αρμοδίας αρχής και χωρίς να συντρέχει αυτόφωρος κατάληψις. Απαγορεύεται πάσα συνάθροισις ή συγκέντρωσις εν κλειστώ χώρο ή εν υπαίθρω. Πάσα τοιαύτη θα διαλύεται δια των όπλων»

Φυσικά, οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις της σημερινής εποχής (δεν) έχουν σχέση με την πραγματικότητα….

Δυτική Αθήνα, Περιβάλλον, ΧΥΤΑ ΦΥΛΗΣ, απόψεις, ενεργοί πολίτες

ΧΥΤΑ Φυλής – Ας μην μείνουμε και πάλι σ’ αυτό το Έργο θεατές

Στην υποκρισία, στην αδιαφορία, στην καταδίκη που μας επιβάλλουν, πρέπει να αντιδράσουμε έστω και τώρα, μαζικά και δυναμικά. Δημοσιοποιώντας την αντίδρασή μας μέσω της δημόσιας διαβούλευσης.


Το έγκλημα που συντελείται εδώ και δεκαετίες στις πλάτες μας, στην περιοχή μας και υποβαθμίζει τις ζωές μας, βρίσκεται πια στην κορύφωσή του.

Ένας νέος ΧΥΤΑ πρόκειται να «κοσμήσει» σύντομα τη γειτονιά μας. Που αλλού θα ήταν; H Φυλή, η Δυτική Αθήνα «τρώει τα σκουπίδια» για δεκαετίες. Η ζημιά έχει γίνει. Τι θα πάθει, αν φάει και λίγα ακόμη;

Αυτά τα εξοργιστικά διαπιστώνει κανείς, αν διαβάσει τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την άδεια λειτουργίας του νέου ΧΥΤΑ στη Φυλή, που είναι σε δημόσια διαβούλευση μέχρι τις 3/2/2021. Η μελέτη επιχειρεί να ρίξει ουσιαστικά στάχτη στα μάτια μας, καταδικάζοντας εμάς και τα παιδιά μας σε μια χωρίς τέλος περιβαλλοντική υποβάθμιση με τεράστιες συνέπειες για την υγεία και την ποιότητα ζωής μας.

Στην παρέμβασή μου στη δημόσια διαβούλευση ως Πολίτης της Δυτικής Αθήνας και ως μέλος της Συντονιστικής Ομάδας της Πρωτοβουλίας Πολιτών «Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά» γράφω:

«Kαταγγέλλω τον περιβαλλοντικό ρατσισμό με τον οποίο μας αντιμετωπίζει διαχρονικά η Πολιτεία κυρίως λόγου της λειτουργίας του ΧΥΤΑ Φυλής για δεκαετίες στην περιοχή μας και της προκλητικής απόφασης για τη διαιώνισή του.

Συγκεκριμένα, έχω κατ’ αρχήν τις εξής παρατηρήσεις:


Α) Στο Κεφάλαιο 9 «Εκτίμηση και Αξιολόγηση των Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων» – Υποκεφάλαιο 9.6 «Επιπτώσεις στο Ανθρωπογενές περιβάλλον»
επιχειρείται μια συστηματική υποβάθμιση των αρχαιολογικών χώρων που γειτνιάζουν με τον ΧΥΤΑ Φυλής. Eπιχειρείται υποβάθμιση της αξίας του «Τείχους του Δέματος» που αναφέρεται ως «μακρύ αρχαίο τείχος» και του αρχαιολογικού χώρου «Καλιστήρι – ΣΠΗΛΙΕΣ» , για να καταλήξει (η μελέτη) στο αυθαίρετο συμπέρασμα, ότι «δεν υπάρχει επίδραση στο ιστορικό και πολιτιστικό περιβάλλον γιατί οι αρχαιολογικοί χώροι δεν είναι επισκέψιμοι».
Το ερώτημα που προκύπτει είναι, αν έχει επιληφθεί του θέματος η Εφορεία Αρχαιοτήτων και ποιά είναι η επίσημη άποψή της.

Β) Στο Κεφάλαιο 9, ΥποΚεφάλαιο 9.7. «Επιπτώσεις στο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον»
εκφράζεται η προκλητική άποψη ότι «τα έργα της ΟΕΔΑ Δυτικής Αττικής, ως ήδη κατασκευασμένα και σε λειτουργία εδώ και πολλά έτη, δεν μπορεί να μεταβάλλουν περαιτέρω τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της περιοχής».
Δηλαδή και εν συντομία, η μελέτη μας λέει (σε μας τους κατοίκους της Δυτικής Αθήνας) πως η δουλειά έχει γίνει, η περιοχή έχει υποβαθμιστεί και τι ζημιά θα κάνει λίγη υποβάθμιση ακόμη;
Και συνεχίζει (η μελέτη) ότι: «Αναφορικά με την ποιότητα ζωής σίγουρα υπάρχει κάποια επιβάρυνση με τη λειτουργία τέτοιου είδους εγκαταστάσεων», όμως, η κατάλληλη πρακτική διαχείρισης των οικιακών αποβλήτων σε οργανωμένες εγκαταστάσεις επεξεργασίας και διάθεσης, καθώς και η αξιοποίηση του βιοαερίου «δε μπορεί παρά να δώσει και μία θετική αξία στη ζωή των κατοίκων».

Στην υποκρισία, στην αδιαφορία, στην καταδίκη που μας επιβάλλουν, πρέπει να αντιδράσουμε έστω και τώρα, μαζικά και δυναμικά. Δημοσιοποιώντας την αντίδρασή μας μέσω της δημόσιας διαβούλευσης.
Για να δείξουμε πως οι πολίτες της Δυτικής Αθήνας που για χρόνια η Κεντρική Εξουσία τους μεταχειρίζεται σαν Β΄Κατηγορίας και φωνή έχουν, και λόγο έχουν, και δικαίωμα στη ζωή έχουν, και ξέρουν τη δύναμή τους, και ξέρουν να αντιδρούν και να αγωνίζονται.

Ενημερωθείτε για το περιεχόμενο της μελέτης – πάρτε μέρος στη Δημόσια Διαβούλευση. Είναι δικαίωμά μας και Χρέος μας.
Όλα τα στοιχεία θα τα βρείτε εδώ: https://eprm.ypen.gr/src/App/w1/866

Γυναικες, απόψεις, ενεργοί πολίτες

Ακόμη μια υποβάθμιση για την άλλοτε «Γενική Γραμματεία Ισότητας»

…και οι φόβοι επιβεβαιώθηκαν. Η οπισθοδρόμηση δεν έχει τέλος.

Με πρόσφατο Προεδρικό Διάταγμα η Κυβέρνηση προχώρησε σε περαιτέρω υποβάθμιση της άλλοτε «Γενικής Γραμματείας Ισότητας» που πλέον μετονομάστηκε σε «Γενική Γραμματεία Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των φύλων».

Το γεγονός αυτό αλλοιώνει το πνεύμα της Γενικής Γραμματείας, την απομακρύνει από την διεκδίκηση της ισότητας των φύλων και την συνδέει με το δημογραφικό πρόβλημα και τη φασιστική αντίληψη για το ρόλο της γυναίκας στην αναπαραγωγή της φυλής και του έθνους, που ήταν από τις κύριες πτυχές της ιδεολογίας της Χρυσής Αυγής. Ας μην ξεχνάμε και το τρίπτυχο Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια, που κυριαρχούσε στα σκοτεινά χρόνια της δικτατορίας.

Η άλλοτε «Γενική Γραμματεία Ισότητας» που ιδρύθηκε το 1985 από την Κυβέρνηση της αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου, ως αυτοτελής Υπηρεσία υπαγόμενη στο Υπουργείο Προεδρίας της Κυβέρνησης, είδε λαμπρές μέρες την περίοδο 2009 -2011 με τη δημιουργία δομών σε όλη τη χώρα για την πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών.

Το 2019 έμελλε να υποβαθμιστεί για πρώτη φορά από τη σημερινή Κυβέρνηση με τη μεταφορά της από το Υπουργείο Εσωτερικών στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και τη μετονομασία της σε «Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων».

Μια ακόμη απόδειξη για το τι σημαίνει δεξιά πολιτική και τι σημαίνει Ενεργή Συμμετοχή για να μη δούμε ακόμη πιο μαύρες μέρες.

απόψεις, βιωσιμη αναπτυξη, ενεργοί πολίτες

Φτώχεια, Κοινωνικές Ανισότητες & 17 Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης

Είναι πολύ σημαντικό κάτω από τις πολύ δύσκολες συνθήκες της εποχής να μιλάμε για το μέλλον. Για το πώς θα εξαλείψουμε τη Φτώχεια και πώς θα μειώσουμε τις Κοινωνικές Ανισότητες.


Στα πλαίσια ενός πολύ αξιόλογου διαδικτυακού σεμιναρίου https://bit.ly/36Xz8JG , με θέμα «Βιωσιμότητα – 17 Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης, Πολιτισμός και Μείωση Αποβλήτων», που υλοποιήθηκε από το Ελληνικό Δίκτυο Φίλοι της Φύσης – NatureFriends Greece σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού και άλλους φορείς έκανα την παρακάτω τοποθέτηση και θέλω να ευχαριστήσω δημόσια τον Κώστα Φωτεινάκη, Πρόεδρο των Φίλων της Φύσης και τη Μαρία Φιλιππή της EcoKtima, για την ευκαιρία και τους κοινούς προβληματισμούς:
Ανακύκλωση σημαίνει ευθύνη. Σημαίνει καλύτερη διαχείριση των πολύτιμων φυσικών πόρων του πλανήτη που τις τελευταίες δεκαετίες σπαταλάμε με επικίνδυνα ανησυχητικό ρυθμό .
Η έλλειψη φυσικών πόρων οδηγεί μοιραία σε περιβαλλοντική υποβάθμιση που έχει ως συνέπεια σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία και την ποιότητα ζωής μας.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι τα πρότυπα παραγωγής & κατανάλωσης που επικρατούν σήμερα έχουν αποτύχει & είναι αναγκαία η μετάβαση σε ένα νέο καταναλωτικό μοντέλο που δεν θα καταβροχθίζει τους φυσικούς πόρους και θα λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις καταστροφικές επιπτώσεις για το περιβάλλον.


2 από τους 17 Στόχους της Βιώσιμης Ανάπτυξης
αναφέρονται στην Φτώχεια και Κοινωνικές Ανισότητες, δύο θέματα πολύ επίκαιρα σήμερα. Άραγε πόσο κοντά είμαστε στην επίτευξη αυτών των στόχων ως το 2030; όταν, σήμερα εκτιμάται ότι πάνω από 50 εκατομμύρια νοικοκυριά στην Ευρωπαϊκή Ένωση ζουν σε συνθήκες ενεργειακής φτώχειας, έχουν δηλαδή περιορισμένη ή καμιά πρόσβαση σε βασικά δημόσια αγαθά, όπως η θέρμανση, η ψύξη, ο φωτισμός, με αποτέλεσμα δυσμενείς συνέπειες για την υγεία και την ποιότητα ζωής τους καθώς και για το περιβάλλον.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε ακραία φτώχεια μειώθηκε από 36% που ήταν το 1990, σε 10% το 2015. Όμως, η κρίση της πανδημίας απειλεί να αναστρέψει την πρόοδο που σημειώθηκε για δεκαετίες στον διεθνή αγώνα κατά της φτώχειας, αφού μία μελέτη που δημοσιεύθηκε από το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Έρευνας για την Οικονομική Ανάπτυξη προειδοποιεί ότι η οικονομική κατάρρευση από την πανδημία θα μπορούσε να οδηγήσει επιπλέον μισό δισεκ. ανθρώπους στη φτώχεια, δηλαδή το 8% του συνολικού ανθρώπινου πληθυσμού.


Η ενεργειακή φτώχεια είναι σε ένταση τα τελευταία χρόνια και δεν αφορά μόνο τις αναπτυσσόμενες χώρες του Πλανήτη, αλλά και τις εύρωστες χώρες και αποτελεί συνέπεια 3 παραγόντων:

📌 της οικονομικής ένδειας

📌 του υψηλού κόστους της ενέργειας και

📌 της μεγάλης κατανάλωσης ενέργειας λόγω της χαμηλής ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων.


Πιστεύω, ότι η αποτελεσματική αντιμετώπισή της μπορεί να γίνει μόνο με την υιοθέτηση μιας ολιστικής προσέγγισης και με την ουσιαστική συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης για την θέσπιση κοινωνικών και περιβαλλοντικών πολιτικών που θα ευνοούν ιδιαίτερα τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και θα συμβάλλουν στη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων.


📍 Είναι αναγκαίο να δοθεί έμφαση στην ενημέρωση των πολιτών, ακόμη και μέσα στα σχολεία, για να γίνουν από απλοί καταναλωτές → → ενημερωμένοι και υπεύθυνοι Πολίτες – καταναλωτές.

📍 Είναι ανάγκη να δοθούν παραπάνω κίνητρα για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων.

📍 Είναι ανάγκη να καθορισθεί σε κεντρικό επίπεδο μια μεθοδολογία με συγκεκριμένους δείκτες μέτρησης και παρακολούθησης της εφαρμογής των πολιτικών και των ειδικών μέτρων κατά της ενεργειακής φτώχειας.

απόψεις, δημοκρατικοί θεσμοί, ενεργοί πολίτες, κατά του φασισμου

17 Νοέμβρη – Τότε και τώρα

17 Νοέμβρη 1973.

Ο λαός της Αθήνας συμμετέχει μαζικά στον αγώνα για τη δημοκρατία, την ελευθερία, τη λαϊκή κυριαρχία. Εκατοντάδες χιλιάδες συρρέουν έξω από το Πολυτεχνείο, παρά την καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας από τη Χούντα των Συνταγματαρχών.

Προς 17 Νοέμβρη 2020.

Εδώ, σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα άλλο Πολίτευμα που συνηθίζει να λέγεται δημοκρατικό, εκεί που βρίσκονταν οι φοιτητές σήμερα είναι τα ΜΑΤ. Και με ένα φιρμάνι, τύπου «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» η σημερινή εξουσία προκλητικά απαγορεύει, λόγω κορωναϊού, τις δημόσιες συναθροίσεις από 4 άτομα και πάνω σε όλη την επικράτεια μέχρι την Τετάρτη, συμπεριλαμβανομένων και των εκδηλώσεων τιμής για την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Ενώ, αντιμετώπισε με περίσσεια ανοχή τις προηγούμενες μέρες τις εκκλησιαστικές συναθροίσεις και επιτρέπει παράλληλα άλλες δημόσιες συγκεντρώσεις, όπως η λειτουργία των λαϊκών αγορών.

Για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου, για όσους πήραν μέρος στην Εξέγερση , για τη γενιά μας που έζησε εκείνη τη μαύρη εποχή, για τα παιδιά μας που ονειρεύονται μια καλύτερη ζωή, αποτελεί ιεροσυλία ο περιορισμός, η απαγόρευση, τα φιρμάνια.

Γιατί, ο αγώνας για μια καλύτερη ζωή γίνεται μόνο με μαζικές κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια και ενεργή συμμετοχή. Και σαυτόν τον αγώνα πρέπει να είμαστε όλοι Ενεργοί.

Και Παρόντες. Κυρίως Παρόντες. Ο καθένας εκεί και όσο του αναλογεί η ευθύνη που έχει.

απόψεις, ενεργοί πολίτες, κατά του φασισμου

Η κρίσιμη μέρα έφτασε

Έφτασε η ώρα 0.

Η ώρα της ετυμηγορίας για την εγκληματική ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής.

Δεν είναι μόνο που τα θύματα και οι οικογένειες περιμένουν τη δικαίωση. Είναι που η μέρα της κρίσιμης απόφασης πρέπει να είναι μέρα σταθμός για τη δημοκρατία μας και το αντιφασιστικό κίνημα.

– Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό δεν έχει χρώμα, ούτε αρχή και τέλος

– Η απαίτηση να μπεί ταφόπλακα στην εγκληματική οργάνωση και σε κάθε φασιστική και ναζιστική δράση είναι και πρέπει να είναι καθολική

– Η οργή είναι μεγάλη για όσους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επιχείρησαν να ξεπλύνουν τη δράση της Χρυσής Αυγής, όλα αυτά τα χρόνια

– Σήμερα δεν δικαιούται να σιωπά κανείς, ούτε να ισχυρίζεται πως η άποψη που εκφράζεται δημόσια είναι τάχα μου παρέμβαση στη δικαιοσύνη.

Για όλους αυτούς τους λόγους,

Για τον Παύλο Φύσσα, για τον Σαχζάντ Λουκμάν, για τους Αιγύπτιους ψαράδες, για όλα τα θύματα του ρατσισμού και του φασισμού,

Για τη Δημοκρατία, για την Ελευθερία για το δικαίωμα των παιδιών μας να ζουν και να εκφράζονται ελεύθερα

Θα είμαι το πρωί εκεί, έξω από το Εφετείο, χωρίς καμμιά κομματική σημαία, παρά μόνο με τη σημαία της ευθύνης και του αντιφασιστικού αγώνα, που τώρα ξεκινάει.

Και ελπίζω και εύχομαι να συναντηθούμε εκεί για να γίνουμε όλοι μια κραυγή: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΟΙ / ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Εκπαίδευση, απόψεις, ενεργοί πολίτες

Για το κουδούνι, που φέτος χτύπησε αλλιώς

Σήμερα, που χτύπησε το πρώτο κουδούνι χωρίς τις ξέγνοιαστες φωνές των παιδιών, χωρίς τα αυθόρμητα φιλιά και τις αγκαλιές,
με διχασμένους τους γονείς να αντιδρούν για τις μάσκες, αντί για την συνεχή υποβάθμιση της εκπαίδευσης που έχει οδηγήσει στα μεγάλα ποσοστά του σύγχρονου αναλφαβητισμού,

Σήμερα που η τηλεκπαίδευση, ως πρόχειρη, πολύ πρόχειρη και αντιπαιδαγωγική λύση, που δεν έχουν δυνατότητα πρόσβασης όλα τα παιδιά, κερδίζει συνέχεια έδαφος, παραμερίζοντας το μάθημα στην τάξη και διδάσκοντας νέα ήθη και τρόπους επικοινωνίας ή απομόνωσης θα έλεγα περισσότερο,
Σήμερα, που η υποκρισία περισσεύει με το Υπουργείο Παιδείας, παντελώς απροετοίμαστο, να περιορίζεται αποκλειστικά σε μέτρα επικοινωνιακού χαρακτήρα για την προστασία μαθητών και εκπαιδευτικών, ενώ είναι σε ισχύ περιοριστικά μέτρα αναγκαστικού χαρακτήρα για τις αποστάσεις και τα άτομα που επιτρέπονται ανά τ.μ για μαγαζιά και κλειστούς χώρους,

Σήμερα που το Υπουργείο Παιδείας μοιράζει στα παιδιά μάσκες και παγούρια και εξαγγέλει ως μέτρο προστασίας (Μ.Ο) 17 μαθητές ανά τάξη (ενώ στην πράξη δεν ισχύει και αναγκάζονται να συσωρεύονται ακόμη και πάνω από 25 παιδιά σε τάξεις λίγων τ.μ.), αντί να φροντίσει για περισσότερα κτίρια, αίθουσες, εκπαιδευτικούς, άτομα για την καθαριότητα και γενικά περισσότερη φροντίδα για τον μαθητή, τον εκπαιδευτικό και την ουσιαστική, ποιοτική εκπαίδευση

Σήμερα που πολλοί εκπαιδευτικοί ζουν στην εργασιακή ανασφάλεια και καλούνται να παίξουν περισσότερο το ρόλο του χωροφύλακα αντί του δημιουργικού δασκάλου, θυμίζοντας άλλες μαύρες εποχές

Σήμερα που υπάρχουν παιδιά που δεν θα πάνε στο σχολείο, χωρίς αυτό να είναι δική τους συνειδητή απόφαση, ανάμεσά τους παιδιά με αναπηρία, τα παιδιά προσφύγων, μεταναστών, Ρομά κ.α.

Ε, σήμερα είναι που Αξίζει να θυμόμαστε πως υπάρχει Ελπίδα, όταν υπάρχει φλόγα.
Υπάρχει ελπίδα αν συνειδητοποιήσουμε πως Μαζί, με το δικό μας φως, μπορούμε να χτίσουμε Σχολεία Ανοιχτά για όλα τα παιδιά, Σχολεία που αγκαλιάζουν τη διαφορετικότητα, πολεμούν το ρατσισμό, δεν ανέχονται την κάθε είδους βία, καλλιεργούν τον ανθρωπισμό και την ελεύθερη, δημιουργική, κριτική και καινοτόμα σκέψη και άποψη και διαμορφώνουν συνειδητοποιημένους και Ενεργούς Πολίτες.

Με αυτές τις σκέψεις και την γλυκιά εικόνα του πρώτου μας Αναγνωστικού, Εύχομαι να ναι αυτή η χρονιά περισσότερο φωτεινή και μαχητική,
Εύχομαι να ναι μια χρονιά – Αφετηρία, που θα ενώσει γονείς, δασκάλους, μαθητές και όλη την κοινωνία με κοινό μας στόχο να δυναμώσουμε το δημόσιο σχολείο, να προωθήσουμε την Ανοιχτή, ανθρωποκεντρική εκπαίδευση, την κριτική / δημιουργική σκέψη και την Αλληλεγγύη και να χτίσουμε τους Αυριανούς Συνειδητοποιημένους Πολίτες.

Διαβάστε το άρθρο μου στην HuffPost Greece , Times News , Χαϊδάρι Σήμερα , Δυτικές Ματιές , Προοδευτική Αγίας Βαρβάρας