ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ, Προσφυγικό, Πανδημία, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Κράτος δικαίου και ανθρώπινα δικαιώματα

Οι χιονισμένες μέρες, δεν είναι μέρες χαράς για όλους μας.

Δίπλα μας ζουν άνθρωποι που δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα υλικά αγαθά για την ικανοποιητική τους διαβίωση. Άνθρωποι που δεν έχουν θέρμανση, που δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και μένουν χωρίς ρεύμα ή νερό.

Ζουν άστεγοι που προσπαθούν να επιβιώσουν χωρίς στέγη, χωρίς τροφή, χωρίς θέρμανση, μακριά από τις ανέσεις που εμείς διαθέτουμε. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, εκτιμάται ότι στη χώρα μας ζουν πάνω από 21.000  άστεγοι. Ενώ, 9.000 υπολογίζονται οι άστεγοι που ζουν στην Αθήνα (περίπου ο 1 στους 70 κατοίκους της Αθήνας υπολογίζεται ότι είναι άστεγος), σύμφωνα με την Έκθεση για την έλλειψη στέγης FEANTSA που δημοσιεύθηκε το 2017 από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εθνικών Οργανισμών.

Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων, στον καταυλισμό – τον πρόχειρο ακόμη – του Καρά Τεπέ στη Λέσβο, που είναι ντροπή για τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, «ζούν» 7.500 άνθρωποι με απάνθρωπες συνθήκες, χωρίς θέρμανση, χωρίς ζεστό νερό, χωρίς τουαλέτες, αυτές τις παγωμένες μέρες του χειμώνα. Εκεί, ζουν και άνθρωποι που είναι περισσότερο ευάλωτοι, όπως γυναίκες με μωρά παιδιά, ηλικιωμένοι και άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας, που είναι δυό και τρις φορές περισσότερο εκτεθειμένοι στην κακοκαιρία και τους κινδύνους μόλυνσης από την πανδημία.

Πέρα από την αδιαφορία και την εγκατάλειψη, τι άλλο κάνει η σημερινή Πολιτεία για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα και να προστατεύσει τις ζωές τους;

Και τι σημαίνει Κράτος δικαίου, αν δεν μπορεί να προστατεύσει ανθρώπινα δικαιώματα και να εξασφαλίσει τα δημόσια αγαθά για κάθε άνθρωπο επί της γης;

Να ποιά είναι η κύρια διαφορά της δεξιάς πολιτικής από την αριστερά, και του φιλελευθερισμού από τον ουμανισμό.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ, Πανδημία, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Το ηλεκτρικό ρεύμα ως Δημόσιο Αγαθό την εποχή της Πανδημίας

Καταγγελίες πολιτών που γίνονται καθημερινά τις τελευταίες ημέρες καθώς και η πρόσφατη δήλωση – καταγγελία του Προέδρου της Ένωσης Τεχνικών – ΕΤΕ ΔΕΗ κ. Κώστα Μανιάτη ανατρέπουν πλήρως τις πομπώδεις εξαγγελίες του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστή Χατζηδάκη και την σχετική διαφημιστική καμπάνια, για την πρόθεση – απόφαση της Κυβέρνησης να σταματήσουν οι διακοπές ρεύματος, λόγω ανεξόφλητων οφειλών, την περίοδο της πανδημίας.
Αλλά, άλλο οι εξαγγελίες και άλλο οι πράξεις και οι πραγματικές προθέσεις, που δείχνουν ποιός πραγματικά νοιάζεται και ποιούς νοιάζεται αυτές τις δύσκολες στιγμές για όλους, που είναι ακόμη πιο δύσκολες για κάποιους συμπολίτες μας.

Τρία είναι τα σημαντικά θέματα, που έρχονται στην επιφάνεια:

1/ H ΔΕΗ έχει μεταλλαχθεί ουσιαστικά σε Εισπρακτική Εταιρία του Δημοσίου, αντί να λειτουργεί σαν Δημόσια Κοινωνική Επιχείρηση και να παρέχει το ηλεκτρικό ρεύμα ως Δημόσιο Αγαθό στους πολίτες και όχι με τους νόμους της αγοράς. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος των λογαριασμών που οι καταναλωτές καλούνται να πληρώσουν δεν αφορούν την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά φόρους, χαράτσια και κρυφές χρεώσεις που η ΔΕΗ αποδίδει στο Δημόσιο, τους Δήμους, την ΕΡΤ και άλλα ταμεία. Ως αποτέλεσμα, έχουν εκτοξευθεί οι ανεξόφλητες οφειλές και οι καταναλωτές απειλούνται με διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος κυρίως λόγω της καθυστέρησης πληρωμής των λοιπών χρεώσεων ακόμη και την περίοδο της πανδημίας, μιας και ανερυθρίαστα η Κυβέρνηση αφήνει εντελώς εκτεθειμένους τους πολίτες στις κερδοσκοπικές τακτικές των Εταιριών .

2/ Δικηγορικά γραφεία και εισπρακτικές εταιρίες συνεχίζουν ανενόχλητα να τηλεφωνούν στους πολίτες ακόμη και αυτές τις ώρες, απαιτώντας εξόφληση καθυστερημένων οφειλών, χωρίς να νοιάζονται αν ο άνθρωπος που συνομιλούν κάθε φορά είναι ανήμπορος, ασθενής, ηλικιωμένος, αν έχει συγγενικά του πρόσωπα που νοσούν, αν έχει χάσει τη δουλειά του, αν είναι άτομο με ειδικές ανάγκες και πόσα άλλα αν.


3/Διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος σε 3.000 νοικοκυριά – «κακοπληρωτές» έχουν ξεκινήσει από τη ΔΕΔΔΗΕ μετά από εντολή ιδιωτικών εταιριών παροχής ρεύματος.

Ψιλά τα γράμματα για την νεοφιλελεύθερη πολιτική της Κυβέρνησης. Άλλο κερδοφορία και άλλο κοινωνικές παροχές και πολιτική με επίκεντρο τον άνθρωπο.

Αυτές τις περίεργες ώρες της απομόνωσης που όλοι μας αντιμετωπίζουμε λιγότερο ή περισσότερο τους κινδύνους για τη ζωή, την επιβίωση, τις διαπροσωπικές σχέσεις,
Αυτές τις περίεργες ώρες που παρατηρούμε το σήμερα, χωρίς να μπορούμε να προβλέψουμε το αύριο,
είναι Σημαντικό, πολύ Σημαντικό να γνωρίζουμε με ποιόν τρόπο η Κεντρική Εξουσία αντιλαμβάνεται την κοινωνική προστασία και τα Δημόσια Αγαθά.
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε αν πραγματικά η Πολιτεία φροντίζει να προσφέρει τα Δημόσια Αγαθά, ανάμεσά τους και το ηλεκτρικό ρεύμα, ισότιμα και αδιακρίτως σε όλους τους πολίτες και ιδιαίτερα στους συνανθρώπους μας, που πλήττονται πιο πολύ από αυτήν την άνιση απειλή.
Ίσως τότε να κατανοήσουμε τη σημασία της πολιτικής ιδεολογίας.
Γιατί είναι άλλο να διαχειρίζεσαι μια κρίση με τις αρχές του Νεοφιλελευθερισμού και άλλο να τη διαχειρίζεσαι με τις αρχές της Σοσιαλδημοκρατίας και της Αριστεράς.
Εσείς τι λέτε;