χαϊδάρι, Δυτική Αθήνα, απόψεις

Η προβλήτα 4 της Ακτής Σκαραμαγκά αδιαπραγμάτευτα ανήκει στους Πολίτες της Δυτικής Αθήνας

Με χθεσινή τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή, η Κυβέρνηση παραχωρώντας τον Αιγιαλό μπροστά στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά ως «δώρο» στους μελλοντικούς αγοραστές των Ναυπηγείων για 20 και πλέον χρόνια, γυρίζει ουσιαστικά την πλάτη στη Δυτική Αθήνα και τους Πολίτες της.

Η προβλήτα 4, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων είναι δημόσιος χώρος, δεν εξυπηρετεί καμία ανάγκη των Ναυπηγείων, ανήκει αδιαπραγμάτευτα στους Πολίτες της Δυτικής Αθήνας και σε αυτούς πρέπει να αποδοθεί ως μοναδική πρόσβαση στη θάλασσα, μετά την λήξη λειτουργίας του Κέντρου Φιλοξενίας Προσφύγων.

Η πρόσβαση στην Ακτή Σκαραμαγκά και ειδικότερα στην Προβλήτα 4 είναι ζωτικής σημασίας για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των Πολιτών της Δυτικής Αθήνας και πάγιο αίτημά μας που δεν το διαπραγματευόμαστε.

Οποιαδήποτε άλλη πρόθεση της Κυβέρνησης, θα μας βρεί ενωμένους και απέναντι.

Υπό αυτές τις συνθήκες και με αυτές τις απόψεις συμμετείχα σήμερα στην έκτακτη Σύσκεψη σχετικά με το θέμα στο Δημαρχείο Χαϊδαρίου, μετά από πρόσκληση του Δημάρχου Χαϊδαρίου.

χαϊδάρι, ενεργοί πολίτες, κατά του φασισμου, Uncategorized

«Έχει σαν στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει. Δεν θα περάσει ο φασισμός»

Στο Χαϊδάρι της Κατοχής, του μαρτυρίου και της Εθνικής Αντίστασης ένοιωσα την ανάγκη να αφιερώσω αυτή τη μέρα συμμετέχοντας σε μια συγκλονιστική επίσκεψη – ξενάγηση στον ιστορικό χώρο μνήμης ΜΠΛΟΚ15, που βρίσκεται μέσα στο σημερινό Στρατόπεδο Χαϊδαρίου και διοργάνωσε με μεγάλη επιτυχία το Ελληνικό Δίκτυο Φίλοι της Φύσης.

Το ΜΠΛΟΚ15 είναι ένα από τα κτίρια του μεγαλύτερου Στρατοπέδου Συγκέντρωσης της Κατοχικής Ελλάδας που λειτουργούσε στο Χαϊδάρι, κυρίως σαν κέντρο μεταγωγών κρατουμένων σε στρατόπεδα εξόντωσης, από τον Σεπτέμβριο του 1943 ως τον Σεπτέμβριο του 1944 με τους κανόνες που ίσχυαν σε όλα τα ναζιστικά κολαστήρια.
Υπολογίζεται ότι πέρασαν από εκεί πάνω από 20.000 κρατούμενοι, ανάμεσά τους η Ηλέκτρα Αποστόλου, η Ηρώ Κωνσταντοπούλου και η Λέλα Καραγιάννη που εκτελέστηκε στο Δαφνί τον Σεπτέμβρη του 1944 αφού πρώτα κλείστηκε στην απομόνωση. 
Συνολικά εκτελέστηκαν 1.800 πατριώτες κρατούμενοι, ανάμεσά τους ο Ναπολέων Σουκατζίδης μαζί με τους 200 πολιτικούς κρατούμενους που εκτελέστηκαν την 1η Μάη του 1944 στην Καισαριανή μετά τη μάχη των Μολάων ως αντίποινα για την αντιφασιστική δράση του ΕΛΑΣ.

Ακούσαμε από τον ερευνητή και Πρόεδρο του Ελληνικού Δικτύου Φίλοι της Φύσης Κώστα Φωτεινάκη ιστορικές στιγμές από την περίοδο της Κατοχής και της λειτουργίας του Κολαστηρίου, των βασανιστηρίων και των εκτελέσεων.
Ακούσαμε την παρέμβαση της Ιωάννας Δεκατρή, αρχαιολόγου και εκπαιδευτικού, για την αναγκαιότητα της διδακτικής και παιδαγωγικής αξιοποίησης των τόπων μνήμης. Απαγγέλθηκαν ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου και Κώστα Βάρναλη μέσα στον τόπο που μαρτύρησαν χιλιάδες συνάνθρωποί μας.
Συγκινηθήκαμε από την αφήγηση της Χαράς Λιουδάκη, που για πρώτη φορά διαβάστηκε στο χώρο του μαρτυρίου, για τον αρραβωνιαστικό της κρατούμενο Ναπολέοντα Σουκατζίδη όταν έμαθε πως εκτελέστηκε από τους Γερμανούς. Τραγουδήσαμε όλοι μαζί με το εξαιρετικό ερασιτεχνικό Μουσικό σχήμα «Πορεία Δυτικά» τραγούδια του Μάνου Λοϊζου και του Χρήστου Λεοντή.

Οι σελίδες της πρόσφατης ιστορίας μας από την Κατοχή και την Εθνική Αντίσταση έχουν σημαδέψει το λαό μας. Ας μην ξεχνάμε ότι η Εθνική Αντίσταση αναγνωρίστηκε με Νόμο το 1982 από την πρώτη αριστερή Κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Σήμερα το ΜΠΛΟΚ 15 δεν είναι εύκολα προσβάσιμο, αφού βρίσκεται μέσα στο χώρο του Στρατοπέδου. Για να το επισκεφθεί κανείς χρειάζεται προηγουμένως να πάρει έγκριση από την στρατιωτική υπηρεσία και στην είσοδο γίνεται αυστηρός έλεγχος ταυτοτήτων.

Σήμερα όλοι οι δημοκράτες πολίτες ζητάμε το αυτονόητο. Να αποδοθεί ο χώρος ιστορικής μνήμης του ΜΠΛΟΚ 15 εκεί που ανήκει, δηλαδή στους πολίτες και να είναι ελεύθερα προσβάσιμος σε όλους μας.
Είναι απαίτηση και ανάγκη μας να ανακηρυχθεί το ΜΠΛΟΚ 15, αυτός ο τόπος θυσίας και μαρτυρίου της σύγχρονης ιστορίας μας και σύμβολο κατά του φασισμού, ως μνημείο της Εθνικής Αντίστασης.
Για να θυμόμαστε, για να μαθαίνουμε, για να μην επιτρέψουμε ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ στο φασισμό να ξαναχτυπήσει την πόρτα μας.

Γιατί όπως λένε και οι στίχοι από το «Ακορντεόν» του Μάνου Λοϊζου “Εχει σαν στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει, Δεν θα περάσει ο φασισμός”.

#με_την_Ελένη #PanoApOlaEnergoiPolites #gia_ton_Dytiko_Tomea#elenistavrou #χαιδαρι