Οικονομια, απόψεις, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Φορολόγηση των κερδών των συστημικών Τραπεζών, για αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης

❌ Ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε χθες από το Λονδίνο, ενώπιον των επενδυτών, ότι δεν πρόκειται να επιβάλει έκτακτο φόρο στα κέρδη των ελληνικών τραπεζών.

Μάλιστα!

Αυτό είναι ένα νέο για να τρίβουν τα χέρια τους οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι ξένοι επενδυτές με γνώμονα το προσωπικό τους κέρδος, αλλά συγχρόνως είναι και θηλιά στο λαιμό του έλληνα φορολογούμενου που βλέπει διαρκώς τα εισοδήματά του να εξανεμίζονται από την άδικη φορολόγηση και την συστηματική και ανεξέλεγκτη ακρίβεια.

❌ Η δήλωση του Πρωθυπουργού περί μη έκτακτης φορολόγησης των τραπεζών είναι άκρως προκλητική για τους δανειολήπτες, που έχασαν ή κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους σε πλειστηριασμούς από τα funds, τα οποία ΔΕΝ φορολογούνται στη χώρα μας.

Είναι τρομακτικό το γεγονός ότι οι πλειστηριασμοί αυξήθηκαν πάνω από 200% τα 2 τελευταία χρόνια.

❌ Ο κ. Μητσοτάκης θα πρέπει να απολογηθεί ενώπιον των Ελλήνων φορολογουμένων γιατί δεν επιβάλει την έκτακτη φορολόγηση των κερδών των τραπεζών:

👉 την ώρα που οι 4 συστημικές παρουσιάζουν τεράστια κέρδη. Συγκεκριμένα για το 2023 ανακοίνωσαν:

– πάνω από 4 δις ευρώ καθαρά κέρδη,

– 8,1 δις ευρώ έσοδα από τόκους και

– 1,8 δις ευρώ έσοδα από προμήθειες,

ενώ για το 2024 αναμένονται ακόμη μεγαλύτερα έσοδα και κέρδη

👉 την ώρα που το ελληνικό δημόσιο έχει συνεισφέρει πάνω από 38 δις ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, δηλαδή με χρήματα του έλληνα φορολογούμενου.

👉 την ώρα που οι ελληνικές τράπεζες έχουν ένα από τα υψηλότερα στην Ευρώπη περιθώρια επιτοκίων μεταξύ καταθέσεων και χορηγήσεων.

❌❌ Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας βρίσκεται σε κατάσταση οικονομικής ανέχειας και δυσκολεύεται να επιβιώσει. Αυτή είναι μια αλήθεια που δεν κρύβεται, μια αλήθεια που την γνωρίζει σύσσωμη η ελληνική κοινωνία.

Η – εσωτερική και όχι εισαγόμενη όπως θέλει να την παρουσιάζει η Κυβέρνηση – καλπάζουσα ακρίβεια, φέρει τη σφραγίδα της Κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Τα πολύ υψηλά επιτόκια χορηγήσεων και η δυσκολία πρόσβασης στον τραπεζικό δανεισμό, η κερδοσκοπία των ολιγοπωλίων και των καρτέλ που είναι ανεξέλεγκτα, η έκρηξη της τιμής των ακινήτων και των ενοικίων, η αύξηση του ιδιωτικού χρέους, η αλματώδης αύξηση των πλειστηριασμών και η άδικη φορολόγηση εντείνουν τις ήδη μεγάλες κοινωνικές ανισότητες.

Σε αυτό το εκρηκτικό μείγμα, το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, ως αξιωματική πλέον αντιπολίτευση, έχει χρέος να αντιδράσει άμεσα και δυναμικά, με συγκεκριμένες θέσεις και πρόγραμμα που θα ενώσει όλον τον προοδευτικό, δημοκρατικό πολιτικό χώρο υπέρ των αδυνάμων και ενάντια στην ακραία φιλελεύθερη πολιτική της δεξιάς που οδηγεί στη φτωχοποίηση και τον κοινωνικό αποκλεισμό μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας.

Στη σωστή κατεύθυνση είναι η τροπολογία που κατέθεσε σήμερα το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής για την θέσπιση έκτακτης εισφοράς 5% στα κέρδη των μεγάλων τραπεζών για τις χρήσεις 2023 και 2024.

Οικονομια, απόψεις

Διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση – Ένας εφιάλτης που δεν θέλουμε να ξαναζήσουμε.

Όταν το 2009 ερευνούσα στη βιβλιογραφία τους διεθνείς κανόνες εποπτείας και τα Συστήματα Εταιρικής Διακυβέρνησης των Πιστωτικών Ιδρυμάτων, για την εκπόνηση της διπλωματικής μου διατριβής με θέμα: «Συνθήκη Βασιλείας ΙΙ – Οργανωτική και Χορηγητική Συμπεριφορά Τραπεζών και Διοικητική Πληροφόρηση» στα πλαίσια του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Mba for Executives του Πανεπιστημίου Πειραιά, δεν μπορούσα να φανταστώ πως 14 χρόνια μετά το θέμα αυτό θα ήταν ξανά τόσο επίκαιρο.

Όπως έγραφα τότε: «Οι οικονομικές κρίσεις συχνά συγκρίνονται με τις επιδημίες. Στην αρχή εκδηλώνεται η κατάρρευση ενός Τραπεζικού ιδρύματος, ακολουθούμενη από μία άλλη, με την κρίση αυτή να εξαπλώνεται σε άλλα ιδρύματα εντός και εκτός συνόρων. Μια εξαιρετικά σημαντική, δυνητική αδυναμία ενός τραπεζικού συστήματος είναι ότι πολλοί κίνδυνοι υποεκτιμώνται και δεν καταχωρείται το πλήρες μέγεθός τους έγκαιρα, με αποτέλεσμα οι συνέπειες να είναι τρομακτικές κατά την τυχόν επέλευση των κινδύνων»

ενώ πιο μετά έγραφα:

«Οι Τράπεζες θεωρούνται ως μια πηγή συστημικού κινδύνου λόγω του κυρίαρχου ρόλου τους στο σύστημα πληρωμών, στην κατανομή των οικονομικών πόρων, σε συνδυασμό με την ευαισθησία της κεφαλαιακής τους δομής»

Και όντως όλα αυτά επιβεβαιώνονται στην πράξη, όπως έδειξε η πρόσφατη τραπεζική κρίση που ξεκίνησε στην Αμερική με την κατάρρευση της Silicon Valley Bank και 2 ακόμη Τραπεζών και επεκτάθηκε μέσα σε 14 μέρες στην Ευρώπη, προκαλώντας πρώτα την εξαγορά της ελβετικής Credit Suisse από τη UBS και στη συνέχεια έντονους κλυδωνισμούς στην ισχυρότερη τράπεζα της Γερμανίας την Deutsche Bank.

Κανείς δεν γνωρίζει αν και τι παράπλευρες συνέπειες μπορεί να έχει στη συνέχεια η κρίση αυτή, σίγουρα πάντως έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στη διεθνή κοινότητα. Αναδεικνύεται και πάλι ως επιτακτική η ανάγκη θέσπισης κανόνων λειτουργίας, καθώς και ισχυρών εποπτικών μηχανισμών των Πιστωτικών Ιδρυμάτων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, όχι για να παραμείνουν στα χαρτιά, αλλά για να εφαρμόζονται αυστηρά στην πράξη.

Όσον αφορά τη χώρα μας έχει ιδιαίτερη αξία νομίζω να γνωρίζουμε, επίσημα, σε πρώτη φάση:
– ποιές ελληνικές τράπεζες κατέχουν ομόλογα της Deutsche Bank στο χαρτοφυλάκιό τους,
– ποιό είναι το επίπεδο της έκθεσής τους,
– τι αυτό μπορεί να σημαίνει για την κεφαλαιακή τους επάρκεια και
– πόσο θωρακισμένο είναι, όχι μόνο το τραπεζικό σύστημα, αλλά και οι καταθέτες/ συναλλασσόμενοι με τις τράπεζες.

Όσοι γνωρίζουν από χρηματοοικονομικά και έχουν ζήσει τις μαύρες μέρες της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης του 2008 μπορούν να διακρίνουν πως ο εφιάλτης, που δεν αφορά μόνο τις τράπεζες, αλλά μπορεί ενδεχομένως και υπό συγκεκριμένες συνθήκες να επηρεάσει άμεσα ή έμμεσα εργαζόμενους, επενδυτές και την οικονομία στο σύνολό της, φαίνεται πως δεν έχει εξαφανιστεί από προσώπου γης.

Κάτω από αυτό το βαρύ κλίμα νομίζω πως πρέπει να ξεκινήσει άμεσα μια έρευνα και μια συζήτηση:

– για το αν και τι μαθήματα πήραμε από τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και

– πόσο αποτελεσματικό ήταν το περιβόητο «δίχτυ ασφάλειας», που οι τράπεζες οικοδομούσαν για χρόνια ανταποκρινόμενες στις αυστηρές απαιτήσεις των κανόνων χρηματοπιστωτικής εποπτείας (Βασιλεία Ι, ΙΙ και ΙΙΙ) που έθετε κατά καιρούς η Επιτροπή της Βασιλείας για την τραπεζική Εποπτεία (Basel Committee on Banking Supervision) και ισχυροποίησε μετά την χρηματοοικονομική κρίση του 2008.

Τραπεζικά Ιδρύματα και έμπειρα τραπεζικά στελέχη κατανάλωσαν τότε ατελείωτο χρόνο και χρήμα σε συσκέψεις, καταγραφή πολιτικών – διαδικασιών και αγορά – ανάπτυξη πληροφοριακών συστημάτων για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις, για να καταλήξουμε σήμερα και πάλι στο σημείο 0, εκεί από όπου ξεκινήσαμε,

Αναμφισβήτητα οι εποπτικές αρχές πρέπει να ξαναδούν το πλαίσιο και να ισχυροποιήσουν τις αρχές λειτουργίας και ελέγχου των Πιστωτικών Ιδρυμάτων

Το νέο στοιχείο που πρέπει να ξαναδούμε όμως πολύ προσεκτικά αυτή τη φορά είναι η διάχυση μιας ηθικής κουλτούρας και μιας κουλτούρας ευθύνης πάνω σε συγκεκριμένα αξιακά πρότυπα, κυρίως για τα ανώτατα στελέχη που διοικούν τις τράπεζες, αλλά και για όλους τους εργαζόμενους.

Οικονομια, απόψεις, ενεργοί πολίτες

Μαύρα τα σύννεφα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού

Μαύρα σύννεφα έρχονται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, που φοβάμαι πως θα μας απασχολήσουν έντονα αρνητικά το επόμενο διάστημα.

H πρόσφατη κατάρρευση, από έλλειψη ρευστότητας, της Silicon Valley Bank (SVB) – με πελάτες της τουλάχιστον 15 ελληνικές startups, για ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για τους εργαζόμενους, τις εταιρίες, τις επενδύσεις και όποιες άλλες παράπλευρες απώλειες – καθώς και η συνακόλουθη κατάρρευση της Signature Bank και Silvergate, επαναφέρουν μνήμες του 2008.

Όταν, τον Σεπτέμβρη του 2008 – μετά τη διάσωση της ασφαλιστικής AIG από την Αμερικάνικη Κεντρική Τράπεζα με οικονομική ενίσχυση ύψους 85 δισ. δολαρίων – ο αμερικάνικος κολοσσός Lehman Brothers κήρυξε πτώχευση και οδήγησε σε ντόμινο παγκόσμιων εξελίξεων, τις συνέπειες των οποίων ακόμη πληρώνουμε.

Θέματα όπως:

– Τι πραγματικά προκάλεσε την κατάρρευση της SVB;

– Τι μαθήματα λάβαμε παγκοσμίως από την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και τι μέτρα πήραμε για να μην επαναληφθεί ποτέ ξανά;

– Τι σημαίνει διασπορά χαρτοφυλακίου και πόσο αυτή εφαρμόζεται στην πράξη για την μείωση των κινδύνων;

– Ποιές μπορεί να είναι οι συνέπειες για τις ελληνικές τράπεζες, τους εργαζόμενους και για την ελληνική οικονομία γενικότερα από την κατάρρευση της SVB;

πρέπει να μας απασχολήσουν έντονα το επόμενο χρονικό διάστημα, για να μην πούμε μετά πως δεν ξέραμε.