Γυναικες, Ευρώπη, απόψεις

Με το βλέμμα στραμμένο στην Προοδευτική Ισπανία.

Μπροστά στην απειλή της ακροδεξιάς του Vox και των νοσταλγών του δικτάτορα Φράνκο, ο προοδευτικός κόσμος στην Ισπανία συσπειρώνεται. Με την πρόσφατη Κυβέρνηση Συνασπισμού PSOE / Podemos υπό τον Πέδρο Σάντσεθ, την πρώτη Κυβέρνηση Συνασπισμού στην Ισπανία μετά το τέλος της δικτατορίας του Φράνκο το 1975.

📍 Με 4 Αντιπροέδρους, ανάμεσά τους 3 γυναίκες, η μία Υπουργός Ισότητας, και ο επικεφαλής των Podemos.

📍Με αντιφασιστικά μηνύματα κατά την ορκωμοσία για να αποδώσουν φόρο τιμής στους Ισπανούς Δημοκράτες που αγωνίστηκαν κατά του φασισμού στη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου.

📍 Με απόλυτα ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στην Κυβέρνηση. Από τους 22 Υπουργούς οι 11 είναι γυναίκες.

📍 Με μέτρα που ευνοούν τους αδύναμους, όπως η αύξηση της κατώτατης σύνταξης, η θέσπιση νέου Καταστατικού Χάρτη για τα εργασιακά δικαιώματα, η σύναψη νέων συλλογικών συμβάσεων, η απαγόρευση των διακρίσεων στα σχολεία και η θέσπιση ποινών για τα σχολεία που ευνοούν τις έμφυλες διακρίσεις.

📍 Με φιλόδοξα σχέδια για την Προστασία του Περιβάλλοντος και τους κινδύνους από την κλιματική κρίση, προετοιμάζοντας ένα νομοθετικό πλαίσιο που προβλέπει τη μείωση των εκπομπών αερίων και ένα σχέδιο μετάβασης σε ήπιες πηγές ενέργειας με στόχο ως το 2050 το 100% της ηλεκτρικής ενέργειας να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές.


Όπως δήλωσε κατά την ορκωμοσία ο Πρωθυπουργός Pedro Sánchez:

«Τhe administration will have a solid commitment to unity” and «will walk in one single direction.” “will speak with a number of voices, but always with one single word.” / Η Κυβέρνηση δεσμεύεται για την Ενότητα και θα προχωρήσει προς μία και μοναδική κατεύθυνση / Θα είναι πολυφωνική, αλλά θα εκφράζεται πάντα με την ίδια και μοναδική φωνή.
Κάπως έτσι δεν είναι τα όνειρα και για τη δική μας πατρίδα;

Με στοιχεία από την EL PAÍS

Γυναικες, Θεσμοί, απόψεις

Σημεία για σκέψη με αφορμή την Υποψηφιότητα της Προέδρου Δημοκρατίας

Μετά την ανακοίνωση από τον Πρωθυπουργό της Υποψηφιότητας της κας Σακελλαροπούλου για τη θέση της Προέδρου Δημοκρατίας και με απόλυτο σεβασμό στο πρόσωπό της, θα ήθελα να καταθέσω 5 σημεία για σκέψη και γενικότερο προβληματισμό.

– Το 1980 η Ισλανδή Βιγκντίς Φινμπογκαντότιρ έγινε η πρώτη δημοκρατικά εκλεγμένη γυναίκα Πρόεδρος στη χώρα της και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Σήμερα, 40 χρόνια μετά, την ώρα που όλο και περισσότερες γυναίκες ηγούνται κρατών στην Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο, πόσο «επαναστατική» μπορεί να θεωρηθεί για τη χώρα μας η υποψηφιότητα μιας γυναίκας για το Ύπατο Αξίωμα, όταν οι γυναίκες είναι ουσιαστικά απούσες από την Κεντρική Πολιτική σκηνή και τα κέντρα λήψης αποφάσεων;

– Με την Υποψηφιότητά της η κα Σακελλαροπούλου ουσιαστικά μετακινείται με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού, από μία καίρια θέση άσκησης δικαστικής εξουσίας σε έναν ρόλο χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες, με συνέπεια να αποδυναμώνεται ακόμη περισσότερο η συμβολή των γυναικών στην Πολιτική σκηνή.

– Πόσο δόκιμο είναι να προτείνεται για το Ύπατο Αξίωμα μια Ενεργή Ανώτατη Δικαστικός Λειτουργός, γεγονός που ενδεχομένως θα μπορούσε να θεωρηθεί ως πλήγμα στην διάκριση των 3 ανεξάρτητων εξουσιών του Κράτους; (Εκτελεστική, Δικαστική, Νομοθετική)

– Σήμερα που το Διεθνές περιβάλλον είναι ιδιαίτερα σύνθετο και εκρηκτικό αναμέναμε ως κυρίαρχο κριτήριο για την επιλογή του Υποψηφίου την πολιτική βαρύτητα, τις διεθνείς επαφές και την αναγνωρισιμότητα στη Διεθνή Πολιτική σκηνή. Πώς αυτό μπορεί να γίνει πράξη, εφόσον η κα Σακελλαροπούλου δεν διαθέτει ούτε πολιτική εμπειρία, ούτε τη δικτύωση που τόσο χρειάζεται για την προώθηση των συμφερόντων της χώρας μας;

– Με αφορμή πλήθος δημοσιευμάτων που αναφέρονται στο φιλοζωικό προφίλ της κας Σακελλαροπούλου, που ουσιαστικά υποβαθμίζουν άλλα σημεία της προσωπικότητάς της, ας αναρωτηθούμε αν αυτό θα συνέβαινε στην περίπτωση που στη θέση της βρισκόταν ένας άνδρας Υποψήφιος.

απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ανοιχτή κοινωνία, ενεργοί πολίτες

Με αφορμή την έναρξη της δίκης για τη δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη

Σκέψεις που γυρνάνε στο μυαλό μου σήμερα, με αφορμή την έναρξη της δίκης για την άδικη, φρικτή δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη:

– Αρκεί ο θυμός και η αγανάκτηση της κοινωνίας που καθυστερημένα σήμερα εκφράζονται, αν δεν συνοδεύονται από αφύπνιση και διαρκή καθημερινή δράση;

– Φτάνει η τιμωρία, που σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι πολύ αυστηρή για τους δράστες;

– Πως αντιδρά η κοινωνία στο σύνολό της την ώρα της απαξίωσης και του εξευτελισμού που βιώνουν εκατομμύρια γυναίκες σε όλον τον κόσμο;

– Πόσο δημοκρατική, πόσο προοδευτική και πόσο δίκαιη μπορεί να θεωρείται μια κοινωνία όταν το μεγαλύτερο τμήμα της, που είναι οι γυναίκες, ζεί μέσα στην ανασφάλεια και με σοβαρές απειλές για τη ζωή του;

Σ’ αυτά τα ερωτήματα χρειάζεται πρωτίστως να απαντήσουμε, αν θέλουμε πραγματικά να κλείσει ο φαύλος κύκλος της έμφυλης βίας που καταστρέφει τα όνειρα εκατομμυρίων γυναικών και μικρών κοριτσιών στην Ελλάδα και όλον τον κόσμο .

Απολογισμός, Δυτική Αθήνα, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Με το βλέμμα μπροστά στη νέα δεκαετία που μόλις ξεκίνησε / Σαν Απολογισμός και Σχέδια για τη Νέα Χρονιά

Αγαπητοί Πολίτες της Δυτικής Αθήνας, Συμπολίτες μου

Το 2019 ήταν μια πολύ διαφορετική χρονιά.

Παίρνοντας για πρώτη φορά την τολμηρή απόφαση να περάσω στην πρώτη γραμμή της πολιτικής δράσης, ως Υποψήφια Βουλευτής με το Κίνημα Αλλαγής στον τόπο που γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω, ξεκίνησα ένα υπέροχο ταξίδι γεμάτο όνειρα, ελπίδες, αγώνες και προσφορά.

Ξεκίνησα έναν αγώνα για τα αυτονόητα με τον Άνθρωπο ως Αφετηρία και Προορισμό.  Για μια δίκαιη και ειρηνική κοινωνία με κοινωνική δικαιοσύνη και ίσες ευκαιρίες για όλους. Για να είναι το αύριο στις περιοχές μας πιο ανθρώπινο και να έχουν δικαίωμα στο όνειρο και την ελπίδα όλοι οι συμπολίτες μας χωρίς διακρίσεις.

Κάνοντας έναν λιτό, αλλά τίμιο προεκλογικό αγώνα με πίστη στις ιδέες μου, όπως είχα υποσχεθεί, κατάφερα να εκλεγώ στην 5η θέση μεταξύ 14 υποψηφίων χάρη σε σας που με εμπιστευτήκατε και με στηρίξατε ως το τέλος. Από αυτόν τον αγώνα κέρδισα κυρίως την επαφή με εσάς τους πολύτιμους ανθρώπους των δικών μας περιοχών. Ελπίζω να κέρδισα και τις καρδιές σας.

Την χρονιά που πέρασε συναντήθηκα και συνομίλησα με πολλούς από σας, με άλλους είχαμε μια σταθερή επικοινωνία τηλεφωνική ή μέσω του διαδικτύου, ενώ κάποιους άλλους θέλω πολύ να γνωρίσω το επόμενο χρονικό διάστημα. Νέες φιλίες ξεκίνησαν και παλιές φιλίες δυναμώσαν. Αυτή την ανθρώπινη σχέση με τους συμπολίτες μου, αυτή την ανθρώπινη σχέση μεταξύ μας θέλω πολύ να διατηρήσουμε και να κάνουμε πιο δυνατή. 

Κάνοντας έναν απολογισμό μπορώ με σιγουριά να πω, πως ήταν μια χρονιά ορόσημο και με τους κοινούς μας αγώνες μπήκαν σταθερές βάσεις για να αντιμετωπίσουμε μαζί τα δύσκολα που είναι μπροστά μας. 


Καλωσορίζοντας τη Νέα Χρονιά, στο κατώφλι της νέας δεκαετίας, έχουμε να αντιμετωπίσουμε Μαζί μεγάλες, παλιές και νέες, προκλήσεις, όπως:

– Κλιματική Κρίση, Μόλυνση του Περιβάλλοντος, Ενεργειακή Ένδεια

που έχουν ανυπολόγιστες συνέπειες για τη ζωή, την υγεία, την οικονομία, την ανάπτυξη και αναμένεται να αυξήσουν τις κοινωνικές ανισότητες αν η Πολιτεία δεν φροντίσει να λάβει έγκαιρα μέτρα για τη δίκαιη κατανομή των οικονομικών βαρών.

– Εθνική ασφάλεια και Ειρήνη

Το συμφέρον της χώρας μας είναι η σταθερότητα και η ειρήνη, που χρειάζεται να εξασφαλίζουμε πάντα με σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, τα σύνορα και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, όπως και κάθε κράτους. Τα εθνικά θέματα απαιτούν Εθνική Γραμμή και εθνική ομοψυχία, ιδιαίτερα για την αντιμετώπιση των εντάσεων από τις κλιμακούμενες τουρκικές προκλήσεις 

– Ανεργία και νέα δεδομένα στο εργασιακό περιβάλλον

Οι απολύσεις εργαζομένων στον τραπεζικό τομέα και στον ΟΤΕ, παρά την πρόσφατη κερδοφορία του, που έγιναν στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς δείχνουν πως η Κυβέρνηση δεν έχει τη βούληση να αντιμετωπίσει  αποτελεσματικά την εργοδοτική ασυδοσία.

Σήμερα, οι προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις της χώρας σε συνεργασία με τις Συνδικαλιστικές Οργανώσεις είναι αναγκαίο να διαμορφώσουν ένα νέο “Κοινωνικό Συμβόλαιο” που θα αντιμετωπίζει δημιουργικά τις προκλήσεις της νέας εποχής και θα εξασφαλίζει στους εργαζόμενους ποιότητα ζωής, ασφάλεια, ίσες ευκαιρίες και ευημερία.

– Ασυδοσία των τραπεζών

Εδώ και λίγους μήνες οι Τράπεζες αποφάσισαν την επιβολή υπερβολικών χρεώσεων εις βάρος των πελατών τους με την ανοχή της Κυβέρνησης.  Στο χέρι μας είναι να μην επιτρέψουμε αυτήν την ασυδοσία.

– Προστασία πρώτης Κατοικίας

Δανειολήπτες που αποδεδειγμένα αδυνατούν να αποπληρώσουν το δάνειό τους, κινδυνεύουν το επόμενο χρονικό διάστημα να χάσουν τα ακίνητά τους με πλειστηριασμό. 

Σαν μέτρο προστασίας των πολιτών απέναντι στα funds των κόκκινων δανείων πρέπει να τεθεί άμεσα ξανά σε ισχύ ο  Νόμος 3869/2010 της Κυβέρνησης Γιώργου Α. Παπανδρέου για τη Ρύθμιση των οφειλών των υπερχρεωμένων νοικοκυριών.

– Διαφθορά και άδικο Φορολογικό Σύστημα

Η καταπολέμηση της διαφθοράς και του πελατειακού κράτους είναι προϋποθέσεις για την οικοδόμηση μιας πιο δίκαιης κοινωνίας.

Η χώρα μας χρειάζεται ένα σταθερό και δίκαιο φορολογικό σύστημα που δεν θα αφήνει πόρτες ανοιχτές στο οικονομικό έγκλημα και τη φοροδιαφυγή και δεν θα βαραίνει άνισα τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και όλους τους οικονομικά αδύναμους πολίτες.

– Προσφυγικό – μεταναστευτικό  . Προστασία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Η πρόσφατη προσφυγική κρίση δημιούργησε συνθήκες πίεσης στα νησιά γιατί δεν υπήρξε ένα ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο αντιμετώπισης της προσφυγικής κρίσης με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων – μεταναστών και με την ενεργή συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας.

Όμως, μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας που κάποτε βίωσε την προσφυγιά ανταποκρίθηκε με ανθρωπιά και αλληλεγγύη απέναντι σε αυτή την πρόκληση.

Οι πρόσφυγες είναι άνθρωποι που εγκατέλειψαν βίαια τη χώρα τους για να αναζητήσουν ασφάλεια και ανάμεσά τους βρίσκονται γυναίκες και μικρά παιδιά. Στη  Μόρια, που είναι ντροπή για τη χώρα μας, εξακολουθούν σήμερα να στοιβάζονται δεκάδες χιλιάδες υπεράριθμοι πρόσφυγες με άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης.

Η ομαλή ένταξη των προσφύγων – μεταναστών στην ελληνική κοινωνία, η προστασία των αιτούντων άσυλο και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, ιδιαίτερα των ασυνόδευτων ανηλίκων, μακριά από τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, θα εξασφαλίσουν ειρηνική συνύπαρξη στις τοπικές κοινωνίες.

– Σημαντικές ελλείψεις του Κοινωνικού κράτους

Η δημόσια υγεία και η παιδεία υποβαθμίζονται συνεχώς. Είναι ανάγκη να ξαναχτίσουμε το κοινωνικό κράτος που οικοδομήθηκε στα χρόνια της Κυβέρνησης της Αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου, διορθώνοντας αδυναμίες που επηρεάζουν ριζικά τη ζωή των ανθρώπων γύρω μας. Για να έχει πρόσβαση κάθε πολίτης που έχει ανάγκη, σε δωρεάν ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας.

– Κρίση στα δικαιώματα των γυναικών. Ισότιμη συμμετοχή στην εργασία και τα κέντρα λήψης αποφάσεων

Σήμερα, στον 21ο αιώνα,  στο κατώφλι της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης  κοινωνικές και έμφυλες ανισότητες εξακολουθούν να είναι ισχυρές και ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο απουσιάζει από την εργασιακή, κοινωνική, οικονομική, πολιτική δραστηριότητα.

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια συντηρητική στροφή στην κοινωνία με αμφισβήτηση κεκτημένων δικαιωμάτων των γυναικών, όπως το δικαίωμα στην άμβλωση, που προωθείται και συντηρείται από ακροδεξιούς κύκλους.  Οι αμβλώσεις στην Ελλάδα είναι νόμιμες εδώ και 33 χρόνια, με τον Νόμο 1609/1986 της προοδευτικής, Αριστερής Κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, που έδωσε ανάσα στα αδιέξοδα χιλιάδων γυναικών.

Δυσοίωνη είναι η στάση κάποιων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης που εκφράζουν πολλές φορές έναν απαράδεκτα σεξιστικό  – ρατσιστικό – άθλιο λόγο, που συντηρεί και ανακυκλώνει τις ανισότητες και τις αδικίες.

Όμως, υπάρχει Ελπίδα όσο θα υπάρχουν Γυναίκες που επιμένουν παρά τις δυσκολίες, που αντιστέκονται και αγωνίζονται για να γίνουν τα Αυτονόητα πράξη. Με την ενεργή συμμετοχή μας στα κοινά και τα κέντρα λήψης αποφάσεων μπορούμε να καταπολεμήσουμε τις αδικίες και τις ανισότητες, για να γίνουμε συνδιαμορφωτές των αποφάσεων που αφορούν τη ζωή μας και το μέλλον μας.

– ΧΥΤΑ Φυλής και άλλες τοπικές προκλήσεις – Απαίτηση για περιβαλλοντική δικαιοσύνη

Η πολύχρονη λειτουργία του ΧΥΤΑ Φυλής έχει προκαλέσει έντονη περιβαλλοντική υποβάθμιση στις περιοχές μας με δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον και την ποιότητα ζωής μας.

Διεκδικούμε την αποφόρτιση του ΧΥΤΑ Φυλής και τη σταδιακή διακοπή λειτουργίας του, με ταυτόχρονη δημιουργία νέων ΧΥΤΑ σε άλλες περιοχές της Αθήνας.

Οι πολίτες της Δυτικής Αθήνας δεν είναι Β΄ Κατηγορίας και δεν πρόκειται να δεχθούμε άλλο τον ιδιότυπο αυτό ρατσισμό, που χωρίζει τους ανθρώπους σε προνομιούχους και μη.

Παράλληλα, εμείς οι Πολίτες της Δυτικής Αθήνας έχουμε πληγεί άνισα από την υψηλή ανεργία (μεγαλύτερη από όλη την Αττική), το χαμηλό επίπεδο ανάπτυξης, τα υψηλά ποσοστά φτώχειας και την έκρηξη των  κοινωνικών ανισοτήτων.

Χρειαζόμαστε άμεσα λύσεις που θα προωθούν συστηματικά

– την αποκεντρωμένη διαχείριση των αποβλήτων με τις αρχές της κυκλικής οικονομίας, με επίκεντρο τον άνθρωπο και την ποιότητα ζωής του,

– τη μείωση της ανεργίας,

– την τοπική ανάπτυξη με αξιοποίηση του πλούτου και της πολιτισμικής μας κληρονομιάς.


Για όλα αυτά και πολλά περισσότερα αξίζει να αγωνιστούμε για να κατακτήσουμε αυτό που μας ανήκει. Ένα καλύτερο μέλλον για μας και τα παιδιά μας.

Είναι κρίσιμο να αντιμετωπίσουμε μαζί τις προκλήσεις χτίζοντας μια Ανοιχτή Κοινωνία που θα αντιμετωπίζει ριζικά τις παθογένειες που προκάλεσαν την κρίση και τα χρόνια προβλήματα άνισης ανάπτυξης, θα εξασφαλίζει κοινωνική συνοχή, θα ενισχύει την ανταγωνιστικότητα και θα φέρει τις περιοχές μας στην πρώτη γραμμή, σε ισότιμη θέση δίπλα στις υπόλοιπες περιοχές της Αθήνας.

Η Ελλάδα σήμερα έχει ανάγκη από Εθνική Ομοψυχία, από ένα Εθνικό Μέτωπο κατά της συντήρησης, των πελατειακών πρακτικών και ενάντια στα μεγάλα συμφέροντα  και το δίκαιο των ισχυρών.

Για να γίνει αυτό πράξη η χώρα χρειάζεται γενναίες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις προκλήσεις της νέας εποχής και να γίνει ισότιμο μέλος μεταξύ των ανεπτυγμένων χωρών, πάντα με προοδευτικό πρόσημο. Σαν τη Διαύγεια, την Ηλεκτρονική Συνταγογράφηση, την καθιέρωση του θεσμού του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, τη δημιουργία της Αρχής Καταπολέμησης Μαύρου Χρήματος και όλες τις μεγάλες προοδευτικές Μεταρρυθμίσεις της περιόδου 2009 – 2011, Διακυβέρνησης Γιώργου Α. Παπανδρέου.

Μαζί μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις γατί σήμερα δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Μαζί θέλω να συζητήσουμε, να οργανώσουμε, να βρούμε λύσεις για τις μεγάλες προκλήσεις της Νέας Εποχής, για τη Νέα Μεγάλη Αλλαγή.  Για να φέρουμε την ελπίδα στον τόπο μας, στη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας.

Προσωπικά είμαι και θα συνεχίσω να είμαι Εδώ στον Τόπο μου, πάντα παρούσα και Ενεργή.

Καλή μας Χρονιά, Καλή μας Αρχή

Ελένη Σταύρου

Γυναικες, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ανοιχτή κοινωνία, ενεργοί πολίτες

Αφήστε μας να ζήσουμε

Με ένα μισογυνικό πρωτοσέλιδο με το σύνθημα «Αφήστε με να ζήσω» που είναι αφιερωμένο στην λεγόμενη «Ημέρα του Αγέννητου Παιδιού» η Sport Time, μια αθλητική εφημερίδα που απευθύνεται κυρίως σε ανδρικό αναγνωστικό κοινό, ανοίγει την αυλαία σε έναν άκρως συντηρητικό δρόμο προς τον σκοταδισμό χρησιμοποιώντας ακροδεξιά επιχειρήματα.

Υπάρχουν όμως και ηθικοί αυτουργοί.

Εν μέσω σφοδρών αντιδράσεων των γυναικείων οργανώσεων και όλου του προοδευτικού κόσμου, πριν λίγους μήνες η Ιερά Σύνοδος υπό την πίεση ακραίων συντηρητικών κύκλων και παίρνοντας επίσημα θέση κατά των αμβλώσεων, προχώρησε με μια οπισθοδρομική της απόφαση στην επίσημη αναγνώριση της «Ημέρας του Αγέννητου Παιδιού» και στον εορτασμό της κάθε πρώτη Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα.
Χωρίς να εξετάσει τα κοινωνικά αίτια που οδηγούν τις γυναίκες στην διακοπή της κύησης, την ανεπάρκεια του κοινωνικού κράτους να στηρίξει τις νέες οικογένειες, το δικαίωμα που έχουν αποκλειστικά οι γυναίκες να ορίζουν το σώμα τους και τη ζωή τους.

Οι αμβλώσεις στην Ελλάδα είναι νόμιμες εδώ και 33 χρόνια, με τον Νόμο 1609/1986 της προοδευτικής, αριστερής Κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, που έδωσε ανάσα στα αδιέξοδα χιλιάδων γυναικών.

Οι χειροκροτητές του απαράδεκτου πρωτοσέλιδου της αθλητικής εφημερίδας με το μήνυμα μίσους κατά των γυναικών, δεν μπορεί παρά να εκφράζουν την συντήρηση και οι δηλώσεις τους, που αποτελούν πλήγμα σε ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα κάθε γυναίκας, είναι και πρέπει να είναι καταδικαστέες από κάθε προοδευτικό πολίτη.

Η μητρότητα είναι συνειδητή επιλογή και μόνο κάθε γυναίκας και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι ψυχαναγκασμός.
Κάθε γυναίκα που ζει στη χώρα μας ανεξάρτητα από εθνικότητα, κοινωνικό ή άλλο status έχει δικαίωμα πρόσβασης σε δωρεάν, νόμιμη και ασφαλή άμβλωση.

Για κανέναν λόγο δεν πρόκειται να επιτρέψουμε την επιστροφή στο σκοταδισμό.

απόψεις, δημοκρατικοί θεσμοί, ενεργοί πολίτες

Σαν απάντηση στις δηλώσεις Σκουρλέτη για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Τι κοινό μπορεί να έχουμε εμείς, με αυτή την «αριστερά» που θεωρεί «τοξικό» τον Γιώργο Α. Παπανδρέου, τον πρώην Πρωθυπουργό, που σε συνθήκες βαθιάς κρίσης έβαλε μπροστά το συμφέρον της χώρας, διακρίθηκε για τις μεγάλες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, πολέμησε τη συντήρηση, τα συμφέροντα, τις πελατειακές πρακτικές.

Τι κοινό μπορεί να έχουμε εμείς, με αυτούς που κατέβηκαν στις πλατείες μαζί με την ακροδεξιά και τους φασίστες της Χρυσής Αυγής, απέναντι από την Κυβέρνηση του Εμείς και των Μεταρρυθμίσεων.

Τι κοινό μπορεί να έχουμε εμείς με τους «συνεργάτες» της ακροδεξιάς του Καμμένου και της Καραμανλικής δεξιάς, που ανερυθρίαστα τώρα προωθούν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας μας και πάλι τον πρώην Υπουργό της Καραμανλικής Δεξιάς Πρ.Παυλόπουλο.

Γυναικες, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ανοιχτή κοινωνία, βιωσιμη αναπτυξη, ενεργοί πολίτες

Οι Γυναίκες στο κατώφλι της Νέας Εποχής

Ισότητα μεταξύ των φύλων και κοινωνική δικαιοσύνη αποτελούν προϋπόθεση για μια δημοκρατική, προοδευτική και δίκαιη κοινωνία.

Από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης η αρχή της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης γυναικών και ανδρών αποτέλεσε έναν από τους κύριους στόχους της και ακρογωνιαίο λίθο της νομοθεσίας και του συστήματος αξιών της. Σήμερα η διασφάλιση της ισότητας των φύλων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη ως 17 στόχων αειφόρου ανάπτυξης (Sustainable Development Goals – SDGs) του ΟΗΕ.

Οι γυναίκες αποτελούν κύριο μοχλό κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης, έχουν ιδιαίτερες δεξιότητες, συμπεριφορές και τρόπο σκέψης, μπορούν και πρέπει να συμβάλλουν θετικά στην ανταγωνιστικότητα, την οικονομική ανάπτυξη και την καταπολέμηση της φτώχειας.

Η ενδυνάμωση των γυναικών θα δημιουργήσει ένα απαραίτητο θεμέλιο ώστε, όχι μόνο οι γυναίκες αλλά και όλοι οι πολίτες να εξασφαλίσουν για το μέλλον τους ειρήνη και ευημερία.

Σήμερα, στον 21ο αιώνα,  στο κατώφλι της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης  κοινωνικές και έμφυλες ανισότητες εξακολουθούν να είναι ισχυρές, ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο απουσιάζει από την εργασιακή, κοινωνική, οικονομική, πολιτική δραστηριότητα. Σήμερα εξακολουθούμε να ζούμε σε έναν κόσμο που έχει οικοδομηθεί από άνδρες και απευθύνεται σε άνδρες.

Παρόλα αυτά, πολύ ισχυρά είναι τα μηνύματα που έρχονται από χώρες στην Ευρώπη και όλον τον κόσμο όπου οι γυναίκες πρωτοπορούν στην πολιτική προοδευτική σκέψη, έχουν το προβάδισμα και ασκούν ηγεσία σε ανώτατο επίπεδο.

Η Φινλανδία, μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από την 34χρονη Sanna Marin, νεότερη Πρωθυπουργό στον κόσμο και πρώην ιδιωτικό υπάλληλο, έγινε το πιο πρόσφατο και ισχυρό παράδειγμα ανοιχτής, προοδευτικής  χώρας που πρωτοπορεί ανοίγοντας δρόμους χωρίς φραγμούς σε κάθε πολίτη.

Αντίστοιχα, ηχηρό είναι το μήνυμα από τη Νέα Ζηλανδία, μια χώρα που ηγείται η 39χρονη Πρωθυπουργός Jacinda Ardern ή από την Αμερική μετά την εκλογή της 28χρονης Alexandria Ocasio-Cortez στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Στην Ελλάδα, τις τελευταίες δεκαετίες η ζωή των γυναικών βελτιώθηκε σημαντικά χάρη στις ριζικές προοδευτικές μεταρρυθμίσεις του Οικογενειακού και Εργατικού Δικαίου της Κυβέρνησης της Αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά και χάρη στο ισχυρό πλαίσιο για την πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας που θεσμοθετήθηκε για πρώτη φορά από την Κυβέρνηση του Γιώργου Α. Παπανδρέου.

Ιδιαίτερα συνέβαλαν οι πολύχρονοι, μαζικοί αγώνες του γυναικείου κινήματος για ισότητα, ίσες ευκαιρίες, κοινωνική δικαιοσύνη.

Παρόλα αυτά το 2018 η Ελλάδα κατατάχθηκε και πάλι στην 78η θέση μεταξύ 149 χωρών στον παγκόσμιο χάρτη των έμφυλων ανισοτήτων του World Economic Forum (Global Gender Gap Report 2018) και βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους δείκτες που αναφέρονται στην ανεργία, την απασχόληση, την ενεργό συμμετοχή στην πολιτική και τα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Σήμερα, η χώρα μας διαθέτει ένα νομικό πλαίσιο που εγγυάται θεωρητικά την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθε, έχουν την ευκαιρία να σπουδάσουν, να εργαστούν, να κάνουν καριέρα, να είναι οικονομικά ανεξάρτητες, να συμμετέχουν ενεργά στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Έχουν θεωρητικά το δικαίωμα. Τους  το επιτρέπει η νομοθεσία. Πολλές νόρμες έχουν αλλάξει σημαντικά, παρόλα αυτά το μεγάλο μέρος της κοινωνίας εξακολουθεί να επηρεάζεται από τις πατριαρχικές στερεοτυπικές αντιλήψεις που έχουν βαθιά ριζώσει και διαμορφώνουν εδώ και εκατομμύρια χρόνια συμπεριφορές, συνειδήσεις και ανθρώπινες ζωές.

Υπάρχει μια κατάφορη, διαρκής αδικία που επηρεάζει τη ζωή των γυναικών, έχει γίνει καθημερινός τρόπος ζωής και φτάνει ως το σημείο να θεωρείται ως «κανονικότητα».

Μεγάλο κομμάτι του μισού πληθυσμού της γης βρίσκεται στη σκιά, είναι ωσεί παρόν, ακολουθεί το δρόμο που άλλοι χαράσσουν για τη δική του ζωή και αυτές οι συνθήκες και συμπεριφορές, αυτός ο φαύλος κύκλος ανακυκλώνεται διαρκώς.

Στη διαιώνιση των έμφυλων στερεοτύπων, αντιλήψεων και συμπεριφορών έχει συμβάλει τα μέγιστα το «έμφυλο κενό δεδομένων», που ως αιτία και αιτιατό οδηγεί κάθε πληροφορία σχετικά με τις γυναίκες στο σκοτάδι και τη σιωπή.

Πρόκειται για την μεγάλη έλλειψη δεδομένων με βάση το φύλο που είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένου τρόπου σκέψης που αγνοεί παντελώς το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού της γης, δηλαδή τις γυναίκες και συντηρεί τις έμφυλες ανισότητες.

Σήμερα η γυναίκα έχοντας πολλαπλούς ρόλους – ως μητέρα, σύζυγος, εργαζόμενη – με τους οποίους επιφορτίζεται σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα βρίσκεται σε μια διαρκή προσπάθεια να ανταποκριθεί με επιτυχία στους ρόλους της για να είναι αποδεκτή και έτσι κινδυνεύει να φτάσει κάποιες φορές στα όρια της, χάνοντας μεγάλο μέρος του εαυτού, του προσωπικού της χρόνου και με κινδύνους για την υγεία της. 

Αναμφίβολα, έχουν γίνει πολλά βήματα μπροστά προς τη θετική κατεύθυνση, όμως η πραγματική ισότητα ανδρών – γυναικών έχει τεράστιο δρόμο να διανύσει ακόμη. 

Δυσοίωνο είναι πως τα τελευταία χρόνια το φεμινιστικό κίνημα στην Ελλάδα έχει χάσει τη μαζικότητά του και είναι πολλές οι γυναίκες, κυρίως νέες, που πιστεύουν πως έχει φτάσει στα όριά του.

Δυσοίωνη είναι και μια συντηρητική στροφή που παρατηρείται στην κοινωνία με αμφισβήτηση κεκτημένων δικαιωμάτων των γυναικών, όπως το δικαίωμα στην άμβλωση, που προωθείται και συντηρείται από ακροδεξιές πολιτικές δυνάμεις με τις ευλογίες της εκκλησίας, κάποιες φορές.

Δυσοίωνη είναι και η στάση κάποιων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης που εκφράζουν πολλές φορές έναν απαράδεκτα σεξιστικό  – ρατσιστικό – άθλιο λόγο, που συντηρεί και ανακυκλώνει τις ανισότητες και τις αδικίες.

Υπάρχει Απάντηση. Υπάρχει Ελπίδα.

Όσο Υπάρχουν Γυναίκες που επιμένουν παρά τις δυσκολίες, που αντιστέκονται, που παλεύουν και θα παλεύουν για να γίνουν τα Αυτονόητα πράξη.

Ποτέ ξανά καμιά γυναίκα στην αφάνεια.

Γυναικες, απόψεις, ανοιχτή κοινωνία, ενεργοί πολίτες

Ηχηρό το μήνυμα από την νέα Κυβέρνηση της Φινλανδίας

Η  Φινλανδία, η πιο ευτυχισμένη χώρα της γής σύμφωνα με τους παγκόσμιους δείκτες του ΟΗΕ, γίνεται η πιο πρωτοπόρα και προοδευτική χώρα στον κόσμο.

Η 34χρονη Σάνα Μαρίν, που μεγάλωσε σε μια οικογένεια gay γυναικών, είναι η νεώτερη Πρωθυπουργός στον κόσμο που ηγείται του προοδευτικού Κυβερνητικού Συνασπισμού της Φινλανδίας με γυναίκες επικεφαλής στα 4 από τα 5 κόμματα εξουσίας και μια 18μελη Κυβέρνηση με 8 μόλις άνδρες και μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών.

Κατ΄αρχήν, πολύ ισχυρό το μήνυμα από την Φινλανδία για μια Ευρώπη ανοιχτή, προοδευτική, συμπεριληπτική και μεγάλη η χαρά για το νέο που έρχεται. Μένει να δούμε και την πολιτική που θα ασκήσουν.


Μακάρι οι νέες γυναίκες που ανέλαβαν πρόσφατα την Κυβέρνηση την Φινλανδίας να γίνουν πηγή έμπνευσης και να οδηγήσουν νέες γυναίκες και κορίτσια από όλον τον κόσμο, σε αυτό το συναρπαστικό ταξίδι του δημόσιου δρόμου αντί του ιδιωτικού, που είναι η ενεργή και ανιδιοτελής συμμετοχή μας στην πολιτική.

Μπορούμε, αρκεί να το πιστέψουμε και να το θέλουμε πολύ

απόψεις, εργασιακά δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Για τις ομαδικές απολύσεις στην Τράπεζα Πειραιώς

Ως πρώην εργαζόμενη στον τραπεζικό τομέα για 31 χρόνια,

Ως πρώην εργαζόμενη στον Όμιλο της Τράπεζα Πειραιώς, που υπήρξε και δικός μου εργοδότης μετά την προκλητική διάλυση της Αγροτικής Τράπεζας το 2012 από την συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου,

Καταδικάζω έντονα
την πρωτοφανή απόφαση της σημερινής Διοίκησης της Τράπεζας Πειραιώς να ρίξει στον καιάδα 24 πρώην συναδέλφους μου, που απασχολούνταν στην πρώην RBU, παρά τς συνεχείς παρεμβάσεις της Ομοσπονδία Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων Ελλάδας – ΟΤΟΕ προς την Τράπεζα Πειραιώς για την τοποθέτηση όλων των υπαλλήλων της πρώην RBU (350 εργαζόμενοι) σε θέσεις εργασίας του Ομίλου.


Αντ’ αυτού, οι 24 υπάλληλοι της RBU έλαβαν χθες την απόλυσή τους και έτσι ανοίγουν οι ασκοί του αιόλου που είναι άγνωστο που θα οδηγήσουν, με τις ευλογίες της σημερινής δεξιάς Κυβέρνησης, που βεβαίως έχει ευθύνη.

Δεν είναι τυχαία η χρονική στιγμή της απόφασης ομαδικών απολύσεων τραπεζοϋπαλλήλων, που συμπίπτει με την δεξιά διακυβέρνηση και την πλημμελή προστασία των εργαζομένων.

Είναι η πρώτη φορά που γίνονται ομαδικές απολύσεις τραπεζοϋπαλλήλων, κάτι που δεν έγινε ποτέ ξανά στα 10 χρόνια της κρίσης.
Συνυπογράφω την έκκληση προς τη σημερινή Κυβέρνηση για προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων. Ζητώ από τη σημερινή Κυβέρνηση να παρέμβει για την ανάκληση των προκλητικών απολύσεων.

Είμαι και θα είμαι στο πλευρό των 24 απολυμένων της πρώην RBU.

Είμαι και θα είμαι στο πλευρό όλων των πρώην συναδέλφων μου και κάθε εργαζόμενου ενάντια στην εργοδοτική ασυδοσία.


Άλλωστε για το θέμα αυτό έχω προσωπικά ζητήσει τους προηγούμενους μήνες συνάντηση και ενημέρωση από τον Πρόεδρο του Συλλόγου Εργαζομένων – ΣΕΤΑΠ που όμως δεν έχει πραγματοποιηθεί.

Είμαι εδώ και παραμένω στη διάθεση των συναδέλφων μου πάντα, για οποιαδήποτε βοήθεια και στήριξη.