Γυναικες, απόψεις, ενεργοί πολίτες

Για την τραγωδία που όλοι σήμερα μιλούν και αύριο ξεχνούν

⛔️ ⛔️ ⛔️ Διαβάζω για τη γυναικοκτονία που ελάχιστοι τη λένε με τ’ όνομά της. Για το διπλό φονικό που έγινε χθες στη Μακρυνίτσα. Για το σοκ της κοινωνίας, που έπεσε και πάλι απ’ τα σύννεφα.

Για την τραγωδία και τις σκληρές εικόνες βίας, για το χέρι του δολοφόνου που έσπειρε το θάνατο.

Κανείς όμως δεν μιλάει για το δράμα αυτής της γυναίκας και του παιδιού της. Τι ζούσαν πίσω από τις κλειστές πόρτες, πώς ζούσαν σε ένα περιβάλλον βίας και τρομοκρατίας. Χωρίς προστασία, χωρίς στήριξη, χωρίς δικαιοσύνη.

Σήμερα, η τοπική κοινωνία θα πενθεί και θα ανοίξουν τα στόματα, όπως μετά από κάθε γυναικοκτονία γίνεται.

Αύριο, πάλι τα στόματα θα κλείσουν, η κοινωνία θα παραμείνει σιωπηλή και αδιάφορη, οι γυναίκες και τα παιδιά – θύματα έμφυλης βίας χωρίς προστασία και χωρίς διέξοδο, το άθλιο νομοσχέδιο Τσιάρα για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια θα ρθει στη Βουλή με τους κακοποιητές να μπορούν να βλέπουν ισόχρονα τα παιδιά τους (εφόσον δεν έχει εκδοθεί αμετάκλητη καταδίκη εναντίον τους) και η δαμόκλειος σπάθη θα συνεχίσει να απειλεί γυναίκες και παιδιά.

Κατά τα άλλα, και ισότητα έχουμε, και δικαιοσύνη έχουμε, και ορθολογισμό έχουμε, αλλά μόνο για τους ισχυρούς.

Ντροπή σας κ. Τσιάρα.

Ντροπή τους και ντροπή μας που αύριο θα γυρίσουμε αλλού το βλέμμα, νομίζοντας πως σήμερα έχουμε κάνει το χρέος μας.

υγεία, Πανδημία, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, βιωσιμη αναπτυξη, ενεργοί πολίτες

Η επιστήμη πάει μπροστά – Η αλληλεγγύη πάει πίσω

Με αφορμή τη συζήτηση που έχει ξεκινήσει για τις πατέντες, τα εμβόλια ως δημόσιο αγαθό, τη δημοκρατία

«Η επιστήμη πάει μπροστά  – Η αλληλεγγύη πάει πίσω» Σε αυτή τη φράση συνοψίζεται όλη η σημερινή πραγματικότητα γύρω από τα εμβόλια και τις πατέντες των εμβολίων.

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την αρχική εμφάνιση και τη ραγδαία εξάπλωση της πανδημίας και ήδη θρηνούμε πάνω από 2,5 εκατομμύρια νεκρούς σε όλον τον κόσμο, ενώ υπάρχει μεγάλη ανησυχία για την εξέλιξη και τη μεγάλη διασπορά του ιού παρά τα συνεχή περιοριστικά μέτρα προστασίας.

Ένα παράθυρο ελπίδας στη μάχη κατά της πανδημίας άνοιξε με την εμφάνιση των εμβολίων που όμως, λόγω κυρίως της τεράστιας ζήτησης, της περιορισμένης δυνατότητας παραγωγής ή της τεχνητής έλλειψης καθώς και του υψηλού κόστους τους, έχουν οδηγήσει σε μεγάλες ανισότητες εις βάρος των χωρών με φτωχά και μεσαία εισοδήματα και εις βάρος των πιο αδύναμων.

Την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο στερούνται το βασικό ανθρώπινο δικαίωμά στους στη ζωή, μη έχοντας πρόσβαση σε εμβόλια, φάρμακα και ιατρική περίθαλψη, έρευνα της Oxfam αναδεικνύει το γεγονός ότι οι πλουσιότερες χώρες του κόσμου που αντιπροσωπεύουν μόλις το 13% του παγκόσμιου πληθυσμού έχουν αγοράσει ήδη πάνω από τη μισή ποσότητα των εμβολίων που αναμένεται να παραχθούν.

Ο «εμβολιαστικός εθνικισμός» από τη μία και η έλλειψη αλληλεγγύης, διαφάνειας και κανόνων για τον δίκαιο εμβολιασμό από την άλλη, προκαλούν μεγάλη ανησυχία για την εξέλιξη της πανδημίας, αφού σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για να επιτευχθεί η ανοσία της αγέλης, χρειάζεται να εμβολιασθεί περίπου το 70% του παγκόσμιου πληθυσμού. Η διάθεση εμβολίων σε λίγους/ες προνομιούχους δεν πρόκειται να σταματήσει την πανδημία.

Δυστυχώς, τα κέρδη των εταιριών φαίνεται σήμερα να έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα από τα εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές που χάνονται. Οι πλουσιότερες χώρες έχουν γρήγορη και εύκολη πρόσβαση στα εμβόλια, εις βάρος των φτωχών χωρών, αλλά και της παγκόσμιας υγείας.

Πιστεύω ότι είμαστε μπροστά σε μια τρομακτική διαπίστωση:

-Σήμερα, το εμβόλιο έχει αναδειχθεί ως το πιο αναγκαίο και πολύτιμο αγαθό στον κόσμο για την παγκόσμια υγεία και είναι ένα αγαθό του οποίου η έρευνα και ανάπτυξη χρηματοδοτήθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό από όλους εμάς, τους ευρωπαίους φορολογούμενους.

-Ε, αυτό το πολύτιμο αγαθό, σήμερα διατίθεται στους λίγους, δεν μπορεί να διατεθεί ευρέως, λόγω της προτεραιότητας που έχει δοθεί στα κέρδη των εταιριών και στην περιορισμένη παραγωγή από τις φαρμακευτικές εταιρείες που το αναπτύσσουν.

Και έτσι μεγαλώνουν και διευρύνονται συνέχεια οι κοινωνικές ανισότητες. Αυτό ακριβώς, τις μεγάλες δηλαδή κοινωνικές ανισότητες, τις βιώνουμε και στο σπίτι μας, στη γειτονιά μας, στη Δυτική Αθήνα. Διάβαζα αυτές τις μέρες τα στοιχεία του ΕΟΠΠΥ:

-Μόλις 64.000 εμβόλια έχουν γίνει στον Δυτικό Τομέα της Αθήνας, όπου ζουν περίπου 500.000 άνθρωποι

228.000 εμβόλια έχουν γίνει στο κέντρο της Αθήνας που ζουν περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι

214.000 εμβόλια έχουν γίνει στο Βόρειο τομέα της Αττικής όπου ζουν περίπου 500 χιλιάδες άνθρωποι.

Και όσο ο ιός συνεχίζει να εξαπλώνεται και άνθρωποι δικοί μας να χάνονται, γιατί ενδεχομένως να μην μπορούν να  εξασφαλίσουν έγκαιρα την πρόσβαση στο εμβόλιο, αναδεικνύεται ένα σημαντικό ζήτημα.

Ότι η πρόσβαση στα εμβόλια δεν είναι θέμα τεχνικό, αλλά πολιτικό και ηθικό. Είναι θέμα δημοκρατίας

περιβαλλοντικός ρατσισμός, Δυτική Αθήνα, ΧΥΤΑ ΦΥΛΗΣ, απόψεις, ενεργοί πολίτες

Η Χωματερή, οι επεκτάσεις και ένα κακό που πρέπει να το χτυπήσουμε στη ρίζα του





Η παρέμβασή μου / εκπροσωπώντας την Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά / στην Συνέντευξη Τύπου, που διοργάνωσαν φορείς και συλλογικότητες της Δυτικής Αθήνας, με τον Συντονισμό του Δυτικού Μετώπου (16/3/2021) για την Παναττική Ημέρα Δράσης σε Φυλή και Σχιστό στις 17 Μαρτίου 2021

Ζούμε όλοι μας σήμερα σε ένα εκρηκτικό περιβάλλον με μεγάλους κινδύνους για τη ζωή λόγω της πανδημίας, τρομερή ανασφάλεια για το μέλλον και την επιβίωσή μας, μείωση των προσωπικών μας ελευθεριών και ένταση της κρατικής βίας και αυθαιρεσίας.

Όμως, στις γειτονιές Δυτικά της Αθήνας, εδώ που στο μεγαλύτερο ποσοστό κατοικούν άνθρωποι της εργατικής και μεσαίας τάξης που σήμερα παλεύουν για την επιβίωσή τους, κάτι ύποπτο συμβαίνει και συνέβαινε εδώ και πολλές δεκαετίες.

Ζούμε σε αυτές τις γειτονιές, με λιγότερο πράσινο από την υπόλοιπη Αττική, με περισσότερη ανεργία και ανασφάλεια για το μέλλον, πιο πολλούς καρκίνους και έναν εφιάλτη που έχουμε δίπλα μας, σε απόσταση αναπνοής εδώ και 5 δεκαετίες και μαυρίζει τις ζωές μας.

Είναι ο ΧΥΤΑ στη Φυλή, που λειτουργεί σε ένα τόπο που ήταν ήδη περιβαλλοντικά υποβαθμισμένος λόγω της υπερσυγκέντρωσης των μεγάλων βιομηχανιών, έχει προκαλέσει μια περαιτέρω τεράστια περιβαλλοντική υποβάθμιση στις περιοχές μας και είναι το μέγα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε για δεκαετίες, ως απειλή για τις ζωές μας.

Βιώνουμε δηλαδή καθημερινά έναν ιδιότυπο περιβαλλοντικό ρατσισμό και μια ένταση των κοινωνικών ανισοτήτων.

Ζούμε πλάι πλάι με τον καρκίνο.

Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής  είναι αποκαλυπτικά.

Την περίοδο 1999 – 2015  διαπιστώθηκε μια τρομακτική αύξηση των θανάτων από νεοπλασματικές ασθένειές  (καρκίνους) 31,7 %, στις περιοχές γύρω από την χωματερή της Φυλής, ενώ ή αύξηση σε όλη την Περιφέρεια Αττικής ήταν 10,1%.

Παράλληλα, άγνωστες είναι οι συνέπειες για την υγεία των παιδιών μας και των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν κάποια προβλήματα υγείας.

Υποφέρουμε από τη δυσοσμία που προκαλούν τα τοξικά αέρια, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες και πολλά βράδια προτιμάμε να κλείσουμε ερμητικά πόρτες και παράθυρα για να γλυτώσουμε από την αφόρητη βρώμα κι ας λιώνουμε από τη ζέστη.

Οι φωτιές που συχνά ξεσπάνε ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες στο σκουπιδότοπο απελευθερώνουν στον αέρα επιπλέον τοξικές και καρκινογόνες ουσίες και κάνουν το μίγμα ακόμη πιο εκρηκτικό.  

Μα , αυτό που μετράει ακόμη πιο πολύ για μας που ζούμε σε αυτές τις περιοχές, είναι η εγκληματική αδιαφορία των Κυβερνήσεων, διαχρονικά, για την τοπική κοινωνία, την περιβαλλοντική υποβάθμιση και τον περιβαλλοντικό ρατσισμό.

Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς,  πως για πάνω από 50 χρόνια μας επιβάλλουν να ζούμε πλάι πλάι με τα σκουπίδια; 

πως οι γειτονιές μας έχουν γίνει ο σκουπιδοντεντεκές όλης της Αττικής;

και πως, παρά τις υποσχέσεις για το αντίθετο, ο τεράστιος σκουπιδότοπος ζει και βασιλεύει στις γειτονιές μας, εξακολουθεί να είναι εστία μόλυνσης για το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε, το έδαφος που μας φιλοξενεί, τα ζώα, τα φυτά και έχει τραγικές συνέπειες για την επιβίωση και την ποιότητα ζωής μας;
Η πρόφαση απόφαση του ΕΔΣΝΑ να επεκτείνει τις εγκαταστάσεις της Φυλής, αντί να δρομολογήσει τη διακοπή λειτουργίας της ξεχείλισε το ποτήρι.

Έχει προκαλέσει την αγανάκτησή μας και μας έχει εξοργίσει.

Σαν πολίτες της Δυτικής Αθήνας νιώθουμε πως τιμωρούμαστε από την Πολιτεία, που εφαρμόζει 2 μέτρα και 2 σταθμά και χωρίζει τους ανθρώπους σε 1ης και 2ης κατηγορίας.

Αυτή η τακτική μας προσβάλει, προσβάλει εμάς, τη Δημοκρατία, την Κοινωνία ολόκληρη και δεν πρόκειται να το αποδεχθούμε.

Γι αυτό ξεσηκωνόμαστε

και ενώνουμε τις δυνάμεις και τις φωνές μας. Ενάντια σε αυτό το έγκλημα και την εγκληματική αδιαφορία των Κυβερνήσεων, της Περιφέρειας, της τοπικής κοινωνίας.

Η συνεχής επέκταση της Χωματερής, τα πανωσηκώματα και οι θηριώδεις εγκαταστάσεις δεν λύνουν το πρόβλημα των απορριμμάτων. Αντίθετα, δημιουργούν ένα φαύλο κύκλο. Αυτόν τον φαύλο κύκλο πρέπει να τον μετατρέψουμε σε κύκλο βιωσιμότητας.

Να αντιμετωπίσουμε το κακό από τη ρίζα του. Τα σκουπίδια έχουν μεγάλη τοξικότητα και ο μόνος τρόπος να το αποτρέψουμε είναι να τα μειώσουμε.

Σήμερα στην Ελλάδα μιλάμε για επέκταση της χωματερής, ενώ στην Ευρώπη συζητούν για το πως θα μειώσουν τα απορρίμματα. Είναι ανάγκη σήμερα να αλλάξουμε τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε και χρησιμοποιούμε τους φυσικούς πόρους. Να δώσουμε έμφαση στη σωστή διαχείριση των πόρων του πλανήτη, να μειώσουμε το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα.

Και εκεί κυρίως πρέπει να δώσει έμφαση η Πολιτεία και οι τοπικές κοινωνίες.

Να υπάρξει πολιτική βούληση και να περάσει στην εκπαίδευση για να καλλιεργηθεί η κουλτούρα του συνειδητοποιημένου πολίτη που θα κατανοεί, ότι κάθε επιλογή του έχει συνέπεια στο περιβάλλον και γιαυτό πρέπει να κάνει λογική χρήση των καταναλωτικών αγαθών και να ελαχιστοποιεί τα σκουπίδια που παράγει.

Αν δεν το συνειδητοποιήσουμε όλοι αυτό, τίποτε δεν θα αλλάξει. Απλά θα μεταθέτουμε το πρόβλημα για λίγο πιο αργά, και λίγο πιο αργά μέχρι να φτάσουμε στο σημείο , που δεν πάει παρακάτω.

Πρέπει όλοι να κατανοήσουμε ότι η βιώσιμη λύση στο πρόβλημα των απορριμμάτων  είναι η υιοθέτηση του μοντέλου της μείωσης – επαναχρησιμοποίησης – ανακύκλωσης με σεβασμό στον περιβάλλον , τους φυσικούς πόρους και τον άνθρωπο.  (Reduce, Reuse, Recycle , Rethink) .

Με αυτή τη λογική, η Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά συμμετέχει – συνδιοργανώνει με τον Συντονισμό του ΔΥΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ την Παναττική Ημέρα Δράσης σε Φυλή και Σχιστό.

Ενώνουμε τις φωνές μας και αντιδρούμε οργανωμένα, με ενότητα και μαζικά ενάντια στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής τους και στον περιβαλλοντικό ρατσισμό και διεκδικούμε:

  • Άμεση διακοπή λειτουργίας του ΧΥΤΑ Φυλής για να βάλουμε τέλος στον περιβαλλοντικό ρατσισμό.
  • Δίκαιη κατανομή των βαρών σε όλη την Αττική
  • Ποιότητα ζωής με κοινωνική και περιβαλλοντική δικαιοσύνη και σεβασμό στον άνθρωπο,

Είμαστε κάθετα αντίθετοι στο καταστροφικό σχέδιο της επέκτασης – διατήρησης της χωματερής στη Φυλή.

Είμαστε αντίθετοι στην καύση των απορριμμάτων και στη λογική των ανταποδοτικών τελών.

Πιστεύουμε στη δύναμη μας.  Στη δύναμη που έχουμε σαν Πολίτες όταν είμαστε ενεργοί και διεκδικούμε ενωμένοι το δικαίωμα στη ζωή, την ποιότητα ζωής και τα όνειρά μας.

Ζητάμε από όλους τους πολίτες της Αττικής να είναι στο πλευρό μας σε αυτόν τον αγώνα ζωής για μας και τα παιδιά μας.

                              Ελένη Σταύρου

                     Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά

υγεία, Περιστερι, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Ρατσισμός είναι

Ρατσισμός είναι να εξετάζεις μέτρα περιορισμού των μετακινήσεων λόγω της πανδημίας, που αποκλείουν ολόκληρες περιοχές και ανθρώπους από την επαφή με τη φύση, ενώ ευνοούν άλλες προνομιούχες.

Ας μας πουν οι ειδήμονες της Κυβέρνησης που θα πάνε για άθληση οι άνθρωποι που ζουν για παράδειγμα στο Περιστέρι, αν όχι στα τσιμέντα;

Ας μας πουν και τι συνέπειες θα έχει αυτή η απαγόρευση για την υγεία, ιδιαίτερα των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

Διεθνη, απόψεις, βιωσιμη αναπτυξη, κοινωνική δικαιοσύνη

Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί.

Η σημερινή κρίση της πανδημίας όπως και όλες οι μεγάλες διεθνείς κρίσεις των τελευταίων χρόνων, προκάλεσαν στις κοινωνίες ένα ισχυρό σοκ, δημιούργησαν  νέα δεδομένα σε παγκόσμιο επίπεδο και μας έδωσαν τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσουμε  πως καμμιά χώρα δεν μπορεί  να αντιμετωπίσει μόνη της τις τεράστιες προκλήσεις της εποχής, να συνειδητοποιήσουμε τη μεγάλη σημασία που έχει η ευρωπαϊκή αλλά και διεθνής συλλογική δράση και αλληλεγγύη.

Η δημιουργία του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας  είναι μια απόφαση ορόσημο για το όραμα της Ευρώπης και για το μέλλον της. Η Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη αναδεικνύεται ως μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής.

Φαίνεται πως η Ευρώπη κάνει μια στροφή και της δίνεται για πρώτη φορά η ευκαιρία, από Ευρώπη των 2 ταχυτήτων να μετεξελιχθεί σε Ευρώπη της συνεργασίας, της Αλληλεγγύης και της ισότητας.

Η πανδημία αναμένεται να προκαλέσει έξαρση των ανισοτήτων, αφού οι εργαζόμενοι σε επισφαλείς θέσεις εργασίας ή όσοι αμείβονται με χαμηλότερους μισθούς, όπως είναι οι γυναίκες, οι μετανάστες και γενικότερα οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες πρόκειται να πληγούν δυσανάλογα από την κρίση της απασχόλησης που αναμένεται.

Χάρη στα κεφάλαια που θα αντλήσει από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, η χώρα μας θα έχει την ευκαιρία να αντιμετωπίσει τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας, να  λάβει μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος και την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, να γίνει πιο βιώσιμη και ανθεκτική. Το ζήτημα είναι αν και πως θα εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία η Ευρώπη, η χώρα μας και η κοινωνία. 

Στα παρακάτω σημαντικά σημεία νομίζω πως πρέπει να δώσουμε μεγάλη έμφαση τα επόμενα χρόνια:

1. Πού θα διοχετευτούν τα κεφάλαια και οι επενδύσεις, με ποιόν τρόπο, ποια στρατηγική και ποιους κανόνες;

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια τεράστια πρόκληση να υλοποιήσουμε μια δίκαιη μετάβαση στην πράσινη οικονομία, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για τον ψηφιακό μετασχηματισμό, να δημιουργήσουμε νέες υποδομές, να ενισχύσουμε το δημόσιο σύστημα υγείας, να μειώσουμε τις κοινωνικές ανισότητες , τις έμφυλες ανισότητες.

Όλα αυτά απαιτούν στρατηγική και κανόνες για να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος, να διασφαλίσουμε ότι τα κεφάλαια θα φτάσουν στους τελικούς αποδέκτες, ότι θα ωφεληθούν και οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ότι θα είναι ωφελούμενη η κοινωνία στο σύνολό της.

2. Εδώ, θέλω να δώσω έμφαση στην αντιμετώπιση των έμφυλων ανισοτήτων γιατί η πανδημία έπληξε άνισα τις γυναίκες στην Ελλάδα και σε όλον τον κόσμο με οικονομική και εργασιακή ανασφάλεια, έξαρση της ενδοοικογενειακής βίας και έναν τεράστιο όγκο δουλειάς καθημερινά για τη φροντίδα παιδιών και ηλικιωμένων.

Οι γυναίκες είναι γνωστό πως διαδραματίζουν έναν πολύ ουσιαστικό ρόλο στην προστασία του περιβάλλοντος και στη υιοθέτηση προτύπων βιώσιμης κατανάλωσης, παραγωγής και διαχείρισης των φυσικών πόρων.

Και το λέω αυτό γιατί έχει μεγάλη σημασία να εστιάσουμε σε 2 πολύ σημαντικά θέματα. Το ένα είναι η συμμετοχή των γυναικών στη λήψη αποφάσεων από το σχεδιασμό ως την υλοποίηση των προγραμμάτων.

Και το άλλο θέμα είναι η διοχέτευση κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης για να αμβλυνθούν οι έμφυλες ανισότητες.

3. Η Ελλάδα όπως και άλλες χώρες της Νότιας Ευρώπης (Ιταλία , Ισπανία) παρουσιάζουν έναν χαμηλό δείκτη απορρόφησης των Ευρωπαϊκών κονδυλίων. Αυτή η ευκαιρία όμως δεν πρέπει να χαθεί. Τα κεφάλαια του Ταμείου Ανάκαμψης είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον και την ανθεκτικότητα  της χώρας μας και της κοινωνίας. Η χώρα μας πρέπει να κάνει μια πολύ μεγάλη προετοιμασία και αγώνα δρόμου για να πετύχει την απορρόφηση των κονδυλίων μέσα στο χρονοδιάγραμμα που έχει τεθεί.

4. Εξαιρετική σημασία έχει η ενεργός συμμετοχή και ο ουσιαστικός διάλογος που πρέπει να ξεκινήσει με  όλα τα εμπλεκόμενα μέρη της κοινωνίας και σε όλα τα στάδια, στον σχεδιασμό, τη διαμόρφωση και την υλοποίηση των προτεινόμενων μέτρων – μεταρρυθμίσεων. Η τοπική Κοινωνία είναι το κλειδί για την επιτυχία.

5. Με πρόσφατο νόμο του Υπουργείου Περιβάλλοντος ουσιαστικά καταργούνται οι ενεργειακές κοινότητες και μπαίνει φραγμός στο δικαίωμα των πολιτών για συμμετοχή στις ενεργειακές αγορές. Η κατάργηση των ενεργειακών κοινοτήτων είναι πλήγμα για την ενεργειακή δημοκρατία και πρέπει να απαιτήσουμε από την Κυβέρνηση  την άμεση απόσυρση της σχετικής διάταξης.

6. Ένα άλλο μεγάλο θέμα είναι η έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, που είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για την αναπτυξιακή πολιτική της χώρας μας. Είναι κρίσιμο να σταματήσουν οι εγκρίσεις νέων ΑΠΕ.  Να μην εγκριθεί καμία νέα επένδυση σε Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μέχρι να ψηφιστεί ένα χωροταξικό σχέδιο για τις ΑΠΕ, με γνώμονα την  προστασία της βιοποικιλότητας και πάντα με την ενεργή συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.

Εν τέλει, είναι ανάγκη σήμερα να συνειδητοποιήσουμε πως από αυτή τη μεγάλη απειλή, από αυτή τη μεγάλη μάχη ζωής, πρέπει να βγούμε πιο δυνατοί.

Και είναι ανάγκη σήμερα να δώσουμε μια απάντηση στο ερώτημα, αν θέλουμε ή όχι να γίνουμε πιο ανοιχτοί και περισσότερο ανθρώπινοι.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ, Προσφυγικό, Πανδημία, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Κράτος δικαίου και ανθρώπινα δικαιώματα

Οι χιονισμένες μέρες, δεν είναι μέρες χαράς για όλους μας.

Δίπλα μας ζουν άνθρωποι που δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα υλικά αγαθά για την ικανοποιητική τους διαβίωση. Άνθρωποι που δεν έχουν θέρμανση, που δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και μένουν χωρίς ρεύμα ή νερό.

Ζουν άστεγοι που προσπαθούν να επιβιώσουν χωρίς στέγη, χωρίς τροφή, χωρίς θέρμανση, μακριά από τις ανέσεις που εμείς διαθέτουμε. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, εκτιμάται ότι στη χώρα μας ζουν πάνω από 21.000  άστεγοι. Ενώ, 9.000 υπολογίζονται οι άστεγοι που ζουν στην Αθήνα (περίπου ο 1 στους 70 κατοίκους της Αθήνας υπολογίζεται ότι είναι άστεγος), σύμφωνα με την Έκθεση για την έλλειψη στέγης FEANTSA που δημοσιεύθηκε το 2017 από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εθνικών Οργανισμών.

Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων, στον καταυλισμό – τον πρόχειρο ακόμη – του Καρά Τεπέ στη Λέσβο, που είναι ντροπή για τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, «ζούν» 7.500 άνθρωποι με απάνθρωπες συνθήκες, χωρίς θέρμανση, χωρίς ζεστό νερό, χωρίς τουαλέτες, αυτές τις παγωμένες μέρες του χειμώνα. Εκεί, ζουν και άνθρωποι που είναι περισσότερο ευάλωτοι, όπως γυναίκες με μωρά παιδιά, ηλικιωμένοι και άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας, που είναι δυό και τρις φορές περισσότερο εκτεθειμένοι στην κακοκαιρία και τους κινδύνους μόλυνσης από την πανδημία.

Πέρα από την αδιαφορία και την εγκατάλειψη, τι άλλο κάνει η σημερινή Πολιτεία για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα και να προστατεύσει τις ζωές τους;

Και τι σημαίνει Κράτος δικαίου, αν δεν μπορεί να προστατεύσει ανθρώπινα δικαιώματα και να εξασφαλίσει τα δημόσια αγαθά για κάθε άνθρωπο επί της γης;

Να ποιά είναι η κύρια διαφορά της δεξιάς πολιτικής από την αριστερά, και του φιλελευθερισμού από τον ουμανισμό.

απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Μνήμη Ολοκαυτώματος – Ποτέ Ξανά

Τούτη η μέρα είναι για να θυμόμαστε τα εκατομμύρια αθώα θύματα των ναζί . Τα εκατομμύρια των Εβραίων, τα παιδιά, τους Ρομά και όλους όσους μαρτύρησαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Εκεί, που συντελέστηκε το πιο φρικαλέο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και η μαζική εξόντωση ενός λαού.

Είναι για να θυμόμαστε τι θα πει μίσος, ρατσισμός και τι φασισμός.

Σήμερα, που ξέρουμε πόσο επικίνδυνη είναι η σιωπή, ας έχουμε το νου μας και ας αντιστεκόμαστε σε κάθε τι που αναπαράγει το μίσος και το ρατσισμό .

Ποτέ ξανά.

απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατικοί θεσμοί, ενεργοί πολίτες

… όμως, τη λαϊκή αγανάκτηση και οργή δεν πρόκειται να θάψει

Αστυνομοκρατία ή κράτος δικαίου;

Με μια αιφνιδιαστική απόφαση του αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το βράδυ (ναι, βράδυ) της 25 Ιανουαρίου 2021 και απαγορεύει κάθε δημόσια συνάθροιση σε όλη την επικράτεια για 6 μέρες με την απειλή τσουχτερών προστίμων, ξεδιπλώνεται το κουβάρι του αυταρχισμού της Κυβέρνησης.

Τυχαίο; Καθόλου αν σκεφτούμε το πανελλαδικό, πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που έχει προγραμματιστεί για τις 28/1/2021 με τους φοιτητές και τις φοιτήτριες μπροστά και ενάντια στο αντι – εκπαιδευτικό νομοσχέδιο της Κυβέρνησης.

Η ελληνική Κυβέρνηση εκμεταλλεύεται για άλλη μια φορά την πανδημία για να περιορίσει ελευθερίες, να καταργήσει ανθρώπινα δικαιώματα και να περάσει νόμους και κανόνες με αντικοινωνικό χαρακτήρα, περιορίζοντας τις αντιδράσεις των κινημάτων των πολιτών.

Όμως τη λαϊκή αγανάκτηση και οργή δεν πρόκειται να τη θάψει.

Και επειδή οι μέρες είναι πονηρές, ας θυμηθούμε αυτά που ζήσαμε το ξημέρωμα της 21 Απριλίου του 1967, όταν εκφωνήθηκε από το ραδιοφωνικό σταθμό των ενόπλων δυνάμεων ο στρατιωτικός νόμος, που επιβλήθηκε σε όλη τη χώρα. Ως εκείνη τη φωτεινή μέρα του Νοέμβρη του 1974… : «Επιτρέπεται η σύλληψις και φυλάκισις παντός προσώπου άνευ τηρήσεως οιασδήποτε διατυπώσεως, ήτοι άνευ εντάλματος της αρμοδίας αρχής και χωρίς να συντρέχει αυτόφωρος κατάληψις. Απαγορεύεται πάσα συνάθροισις ή συγκέντρωσις εν κλειστώ χώρο ή εν υπαίθρω. Πάσα τοιαύτη θα διαλύεται δια των όπλων»

Φυσικά, οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις της σημερινής εποχής (δεν) έχουν σχέση με την πραγματικότητα….

Δυτική Αθήνα, Περιβάλλον, ΧΥΤΑ ΦΥΛΗΣ, απόψεις, ενεργοί πολίτες

ΧΥΤΑ Φυλής – Ας μην μείνουμε και πάλι σ’ αυτό το Έργο θεατές

Στην υποκρισία, στην αδιαφορία, στην καταδίκη που μας επιβάλλουν, πρέπει να αντιδράσουμε έστω και τώρα, μαζικά και δυναμικά. Δημοσιοποιώντας την αντίδρασή μας μέσω της δημόσιας διαβούλευσης.


Το έγκλημα που συντελείται εδώ και δεκαετίες στις πλάτες μας, στην περιοχή μας και υποβαθμίζει τις ζωές μας, βρίσκεται πια στην κορύφωσή του.

Ένας νέος ΧΥΤΑ πρόκειται να «κοσμήσει» σύντομα τη γειτονιά μας. Που αλλού θα ήταν; H Φυλή, η Δυτική Αθήνα «τρώει τα σκουπίδια» για δεκαετίες. Η ζημιά έχει γίνει. Τι θα πάθει, αν φάει και λίγα ακόμη;

Αυτά τα εξοργιστικά διαπιστώνει κανείς, αν διαβάσει τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την άδεια λειτουργίας του νέου ΧΥΤΑ στη Φυλή, που είναι σε δημόσια διαβούλευση μέχρι τις 3/2/2021. Η μελέτη επιχειρεί να ρίξει ουσιαστικά στάχτη στα μάτια μας, καταδικάζοντας εμάς και τα παιδιά μας σε μια χωρίς τέλος περιβαλλοντική υποβάθμιση με τεράστιες συνέπειες για την υγεία και την ποιότητα ζωής μας.

Στην παρέμβασή μου στη δημόσια διαβούλευση ως Πολίτης της Δυτικής Αθήνας και ως μέλος της Συντονιστικής Ομάδας της Πρωτοβουλίας Πολιτών «Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά» γράφω:

«Kαταγγέλλω τον περιβαλλοντικό ρατσισμό με τον οποίο μας αντιμετωπίζει διαχρονικά η Πολιτεία κυρίως λόγου της λειτουργίας του ΧΥΤΑ Φυλής για δεκαετίες στην περιοχή μας και της προκλητικής απόφασης για τη διαιώνισή του.

Συγκεκριμένα, έχω κατ’ αρχήν τις εξής παρατηρήσεις:


Α) Στο Κεφάλαιο 9 «Εκτίμηση και Αξιολόγηση των Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων» – Υποκεφάλαιο 9.6 «Επιπτώσεις στο Ανθρωπογενές περιβάλλον»
επιχειρείται μια συστηματική υποβάθμιση των αρχαιολογικών χώρων που γειτνιάζουν με τον ΧΥΤΑ Φυλής. Eπιχειρείται υποβάθμιση της αξίας του «Τείχους του Δέματος» που αναφέρεται ως «μακρύ αρχαίο τείχος» και του αρχαιολογικού χώρου «Καλιστήρι – ΣΠΗΛΙΕΣ» , για να καταλήξει (η μελέτη) στο αυθαίρετο συμπέρασμα, ότι «δεν υπάρχει επίδραση στο ιστορικό και πολιτιστικό περιβάλλον γιατί οι αρχαιολογικοί χώροι δεν είναι επισκέψιμοι».
Το ερώτημα που προκύπτει είναι, αν έχει επιληφθεί του θέματος η Εφορεία Αρχαιοτήτων και ποιά είναι η επίσημη άποψή της.

Β) Στο Κεφάλαιο 9, ΥποΚεφάλαιο 9.7. «Επιπτώσεις στο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον»
εκφράζεται η προκλητική άποψη ότι «τα έργα της ΟΕΔΑ Δυτικής Αττικής, ως ήδη κατασκευασμένα και σε λειτουργία εδώ και πολλά έτη, δεν μπορεί να μεταβάλλουν περαιτέρω τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της περιοχής».
Δηλαδή και εν συντομία, η μελέτη μας λέει (σε μας τους κατοίκους της Δυτικής Αθήνας) πως η δουλειά έχει γίνει, η περιοχή έχει υποβαθμιστεί και τι ζημιά θα κάνει λίγη υποβάθμιση ακόμη;
Και συνεχίζει (η μελέτη) ότι: «Αναφορικά με την ποιότητα ζωής σίγουρα υπάρχει κάποια επιβάρυνση με τη λειτουργία τέτοιου είδους εγκαταστάσεων», όμως, η κατάλληλη πρακτική διαχείρισης των οικιακών αποβλήτων σε οργανωμένες εγκαταστάσεις επεξεργασίας και διάθεσης, καθώς και η αξιοποίηση του βιοαερίου «δε μπορεί παρά να δώσει και μία θετική αξία στη ζωή των κατοίκων».

Στην υποκρισία, στην αδιαφορία, στην καταδίκη που μας επιβάλλουν, πρέπει να αντιδράσουμε έστω και τώρα, μαζικά και δυναμικά. Δημοσιοποιώντας την αντίδρασή μας μέσω της δημόσιας διαβούλευσης.
Για να δείξουμε πως οι πολίτες της Δυτικής Αθήνας που για χρόνια η Κεντρική Εξουσία τους μεταχειρίζεται σαν Β΄Κατηγορίας και φωνή έχουν, και λόγο έχουν, και δικαίωμα στη ζωή έχουν, και ξέρουν τη δύναμή τους, και ξέρουν να αντιδρούν και να αγωνίζονται.

Ενημερωθείτε για το περιεχόμενο της μελέτης – πάρτε μέρος στη Δημόσια Διαβούλευση. Είναι δικαίωμά μας και Χρέος μας.
Όλα τα στοιχεία θα τα βρείτε εδώ: https://eprm.ypen.gr/src/App/w1/866

Γυναικες, απόψεις, ενεργοί πολίτες

Ακόμη μια υποβάθμιση για την άλλοτε «Γενική Γραμματεία Ισότητας»

…και οι φόβοι επιβεβαιώθηκαν. Η οπισθοδρόμηση δεν έχει τέλος.

Με πρόσφατο Προεδρικό Διάταγμα η Κυβέρνηση προχώρησε σε περαιτέρω υποβάθμιση της άλλοτε «Γενικής Γραμματείας Ισότητας» που πλέον μετονομάστηκε σε «Γενική Γραμματεία Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των φύλων».

Το γεγονός αυτό αλλοιώνει το πνεύμα της Γενικής Γραμματείας, την απομακρύνει από την διεκδίκηση της ισότητας των φύλων και την συνδέει με το δημογραφικό πρόβλημα και τη φασιστική αντίληψη για το ρόλο της γυναίκας στην αναπαραγωγή της φυλής και του έθνους, που ήταν από τις κύριες πτυχές της ιδεολογίας της Χρυσής Αυγής. Ας μην ξεχνάμε και το τρίπτυχο Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια, που κυριαρχούσε στα σκοτεινά χρόνια της δικτατορίας.

Η άλλοτε «Γενική Γραμματεία Ισότητας» που ιδρύθηκε το 1985 από την Κυβέρνηση της αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου, ως αυτοτελής Υπηρεσία υπαγόμενη στο Υπουργείο Προεδρίας της Κυβέρνησης, είδε λαμπρές μέρες την περίοδο 2009 -2011 με τη δημιουργία δομών σε όλη τη χώρα για την πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών.

Το 2019 έμελλε να υποβαθμιστεί για πρώτη φορά από τη σημερινή Κυβέρνηση με τη μεταφορά της από το Υπουργείο Εσωτερικών στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και τη μετονομασία της σε «Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων».

Μια ακόμη απόδειξη για το τι σημαίνει δεξιά πολιτική και τι σημαίνει Ενεργή Συμμετοχή για να μη δούμε ακόμη πιο μαύρες μέρες.