Αυτό το Σάββατο 🗓️ 16 Μαϊου 2026, από τις ⏰ 11 το πρωί ως τις 4 το απόγευμα, σας περιμένουμε στο Μητροπολιτικό Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης», στη «Γιορτή της Άνοιξης», που διοργανώνει για 2η χρονιά φέτος η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΥΤΙΚΑ.
Σε μια περιβαλλοντική, ανοιχτή, πολυσυμμετοχική δράση που διοργανώνεται για 2η χρονιά φέτος, από μια χούφτα ανθρώπων, που επιμένουν να φέρουν την άνοιξη. Είναι οι άνθρωποι της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΔΥΤΙΚΑ.
Ούτε χρηματοδοτήσεις, ούτε οργανωμένες ΜΚΟ ή Σωματεία, με ελάχιστο κόστος που καλύπτεται από προσωπικές μας μικρές συνεισφορές και με πολύ εθελοντική δουλειά και πείσμα κάποιων πολύ λίγων ανθρώπων, που επιμένουν συστηματικά με τις ανοιχτές μας δράσεις, εδώ και πάνω από 5 χρόνια.
Το πάθος και η αγάπη για το ♻️ περιβάλλον, τον 👩🦰 άνθρωπο και τις αξίες του ανθρωπισμού, είναι αυτά μας κινητοποιούν.
🌞🍀Θα χαρούμε πολύ να βρεθούμε, να γνωριστούμε, να συνομιλήσουμε και να γιορτάσουμε 🍷🍅🧀 μαζί αυτό το Σάββατο στο Πάρκο της γειτονιάς μας.
Για το Σάββατο 16 Μαϊου, η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΥΤΙΚΑ σας έχει ανοιχτή Πρόσκληση – Πρόταση.
Διοργανώνει για 2η χρονιά φέτος τη Γιορτή της Άνοιξης.
Μια ανοιχτή, αυθόρμητη, συμμετοχική, περιβαλλοντική γιορτή, χωρίς μεγάλους ή μικρούς προϋπολογισμούς, χωρίς χρηματοδοτήσεις και τυπικότητες. Με αποκλειστικά δικά μας μέσα, ελάχιστο κόστος και εθελοντική συμμετοχή φίλων, είπαμε να κάνουμε ξανά τη διαφορά https://fb.me/e/59J3MEmta
ΠΟΥ; 📍 Στο Μητροπολιτικό Πάρκο “Αντώνης Τρίτσης”
ΠΟΤΕ; 🗓️ το Σάββατο 16 Μαϊου 2026
ΤΙ ΩΡΑ; ⏰ 11 το πρωί έως τις 16.00
Σας προσκαλούμε να γιορτάσουμε παρέα με μικρές περιβαλλοντικές δράσεις και εργαστήρια στη φύση και στο τέλος… να στρώσουμε όλες/οι μαζί ένα τραπέζι στο γρασίδι με τα φαγητά και τα ποτά που θα έχουμε όλοι μαζί μας.
Το Πρόγραμμα μεταξύ άλλων περιλαμβάνει
11:00 πμ 🦆 🌱 🦋 Γνωριμία με εμάς και το Πάρκο– Χαλαρή περιήγηση
12:00 μ. 🌳 “Η φύση και ο άνθρωπος” – Αφηγήσεις παραμυθιών στη σκιά των δέντρων. 📌 Κατερίνα Καπερναράκου, δημοσιογράφος.
13:00 💧“Ένας εναλλακτικός δρόμος για το νερό της βροχής” Συζητάμε για την εναλλακτική αξιοποίηση του νερού της βροχής, για εξοικονόμηση φυσικών πόρων και προστασία από πλημμύρες. 📌 Δημήτρης Ζαρρής, δρ. Πολιτικός Μηχανικός, Msc Υδρολογίας, Ακτιβιστής
13:45 – 16:00
🌸 Εργαστήρι κατασκευής μαγιάτικου στεφανιού – Δημιουργούμε μαζί με λουλούδια και υλικά από τη φύση. 📌 Κάτια Κατσέλη, Εκπαιδευτικός.
🍅 🧀 Συλλογικό πικ – νικ – Έχουμε μαζί μας καλή διάθεση, χαμόγελα και τα αγαπημένα μας φαγητά και ποτά και στρώνουμε ένα μεγάλο τραπέζι στο γρασίδι για να φάμε, να τραγουδήσουμε και να γιορτάσουμε μαζί. Γιατί αυτό που μετράει περισσότερο σήμερα είναι το μοίρασμα.
🌿 Συμμετέχουμε με ατομική ευθύνη, φροντίζοντας τόσο τον εαυτό μας όσο και το φυσικό περιβάλλον του Πάρκου.
Το Πρόγραμμα είναι χαλαρό και ανοιχτό σε νέες ιδέες, που μπορεί να προκύψουν πριν την ημερομηνία υλοποίησης
🧹 ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ
Στο τέλος δεν φεύγουμε. Παραμένουμε στο χώρο, μαζεύουμε τα πράγματά μας και καθαρίζουμε το χώρο μαζί.
📌 ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ
Το Σάββατο 16 Μαϊου 2026 θα μας βρείτε από τις 11.00 πμ έως τις 16.00, στον υπαίθριο χώρο κάτω από τη σκιά των δέντρων, που βρίσκεται δίπλα στο κανάλι και απέναντι από το Γυμναστήριο και την Είσοδο του Κέντρου Γης (σπιτάκια), φυσικά στο Μητροπολιτικό Πάρκο “Αντώνης Τρίτσης”.
Γυρνάμε σήμερα 140 χρόνια πριν, στη ματωμένη Πρωτομαγιά του 1886, όταν οι εργάτες στο Σικάγο ξεσηκώνονται, τα εργατικά συνδικάτα κηρύσσουν γενική απεργία, και οι εργαζόμενοι βγαίνουν μαζικά στους δρόμους, με τις γυναίκες και τα παιδιά τους μπροστά, διεκδικώντας 8ωρη εργασία και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς.
Με τους διαρκείς αγώνες των εργαζομένων και των συνδικάτων τους σε όλον τον κόσμο, σταδιακά οι συνθήκες δουλειάς καλυτέρευσαν και ζήσαμε πριν από δεκαετίες καλύτερες εποχές.
Στην Ελλάδα η καθολική 5θήμερα εργασία θεσμοθετήθηκε το 1983 από την Κυβέρνηση της αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου.
Σήμερα το φάντασμα του Εργασιακού Μεσαίωνα είναι ξανά μπροστά μας, πιο απειλητικό από ποτέ. Ξαναγυρνάμε σήμερα στο ίδιο αίτημα που είχε κινητοποιήσει – εξεγείρει εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες ενάμιση αιώνα πριν.
Η σημερινή δεξιά Κυβέρνηση μιλάει για οικονομική ανάπτυξη, χωρίς να υπολογίζει τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους. Η προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων είναι ανύπαρκτη.
Οι κανόνες ασφαλείας στους χώρους δουλειάς υπάρχουν μόνο στα χαρτιά. Θεσμοθετούνται για να κλείσουν τα στόματα των εργαζομένων και την ίδια ώρα παραβιάζονται συστηματικά από τους εργοδότες, αφού οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους είναι ανεπαρκείς ή ανύπαρκτοι.
Με τις ευλογίες της δεξιάς Κυβέρνησης τα εξοντωτικά ωράρια, η εργασιακή εξουθένωση, ο φόβος της απόλυσης, οι εξευτελιστικές αμοιβές, η υπερφορολόγηση και το εργασιακό μπούλινγκ έχουν γίνει καθημερινότητα.
Για τις γυναίκες εργαζόμενες οι συνθήκες είναι ακόμη πιο δύσκολες. Αντιμετωπίζουν ακραίες ανισότητες, επισφαλείς συνθήκες εργασίας, μισθολογικό χάσμα, ανεπαρκή προστασία της μητρότητας και τον αυξημένο κίνδυνο εργασιακής παρενόχλησης. Παράλληλα, οι γυναίκες συχνά αναγκάζονται να διακόψουν την εργασία τους για να φροντίσουν παιδιά ή άλλα εξαρτώμενα μέλη με σοβαρές συνέπειες για την επαγγελματική τους πορεία.
Οι σημερινές συνθήκες απαιτούν ενότητα και αγώνα για δίκαιες και αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς, για ισότητα στην απασχόληση για όλους χωρίς διακρίσεις.
Την Κυριακή 26 Απριλίου 2026επισκεφθήκαμε με την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΥΤΙΚΑ το μαρτυρικό ΔΙΣΤΟΜΟ, λίγες εβδομάδες πριν τη μαύρη επέτειο της σφαγής του ΔΙΣΤΟΜΟΥ.
Επισκεφθήκαμε το Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού Διστόμου, ένα ζωντανό μνημείο της σφαγής του Διστόμου, που ιδρύθηκε το 2005 με πρωτοβουλία του Δήμου Διστόμου. Εκεί παρακολουθήσαμε ένα ιδιαίτερα συγκινητικό ντοκιμαντέρ για τη σφαγή, παραγωγής του Δήμου Διστόμου με τις ιδιαίτερα συγκινητικές μαρτυρίες των επιζόντων της σφαγής.
Στη συνέχεια η Επιμελήτρια του Μουσείου και Αρχαιολόγος, Αμαλία Παπαϊωάννου, μας έκανε αναλυτική ενημέρωση για τα ιστορικά γεγονότα, τις εικόνες φρίκης την ώρα της σφαγής και μετά, για το διαρκές πένθος των Διστομιτών, για την τύχη των ορφανών, για το έγκλημα που έμεινε ατιμώρητο, για τον αγώνα της διεκδίκησης των Γερμανικών αποζημιώσεων κ.α. Ακολούθησε μεγάλης διάρκειας και ουσιαστική συζήτηση γιατί στο ανθρώπινο μυαλό δεν χωρούν τέτοιες εικόνες φρίκης.
Περιηγηθήκαμε στη Βιβλιοθήκη του Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού Διστόμου, όπου εκτίθενται ιστορικές μαρτυρίες, φωτογραφίες, βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά από τη σφαγή του Διστόμου, όπου μας έγινε αναλυτική ενημέρωση από την Επιμελήτρια του Μουσείου Αμαλία Παπαϊωάννου. Ξεχωριστή θέση στη βιβλιοθήκη έχει η διάσημη φωτογραφία της Μαρίας Παντίσκα στον τάφο της μάνας της που έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό LIFE του Ιουνίου 1944 .
Η φωτογραφία είναι έργο του φωτογράφου Ντμίτρι Κέσελ και συνόδευε το άρθρο του για τις θηριωδίες των Γερμανών στην Ελλάδα, με τίτλο «What the Germans did to Greece»
Στη βιβλιοθήκη ξεχωρίζει επίσης η φωτογραφία του Διστομίτη, φοιτητή της Σχολής Καλών Τεχνών Γιάννη Καϊλη που δολοφονήθηκε το Φεβρουάριο του 1974 και ο θάνατός του αποδόθηκε σε αυτοκτονία. Ο Γιάννης Καϊλης είχε γράψει τα συνθήματα “ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ”, “ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ” στην Πύλη του Πολυτεχνείου τις ημέρες της εξέγερσης και θεωρείται ότι είναι ο 25ος νεκρός του Πολυτεχνείου. Πολύ συγκινητική ήταν η στιγμή της συνάντησής μας με την Ελένη Παπαλεωνίδα, αδελφή του Γιάννη Καϊλη με την οποία συνομιλήσαμε και είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε περισσότερες λεπτομέρειες για το τραγικό γεγονός και για την εξέλιξη της υπόθεσης.
Επισκεφθήκαμε το Μαυσωλείο των θυμάτων του Διστόμου, που βρίσκεται στο λόφο Κάναλες. Το Μαυσωλείο αποπερατώθηκε το 1976 με χρήματα της ερανικής επιτροπής της κοινότητας Διστόμου και αποτελεί ένα λιτό μνημείο αφιερωμένο στη μνήμη των 223 σφαγιασθέντων. Το 1978 πραγματοποιήθηκε η μετακομιδή των οστών των θυμάτων, που ήταν θαμμένα ως τότε στις αυλές των σπιτιών τους και σήμερα φυλάσσονται στο οστεοφυλάκιο που βρίσκεται στο ίδιο σημείο.
Η μαρμάρινη σύνθεση σε 7 ενότητες με την επιγραφή “ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΔΙΣΤΟΜΟ 10-6-1944. ΗΜΕΡΑ ΣΦΑΓΗΣ ΚΑΙ ΟΛΕΘΡΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ”, είναι έργο του γλύπτη Στέλιου Τριάντη.
Εκεί βρίσκονται και οι μαρμάρινες πλάκες με χαραγμένα τα ονόματα όλων των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας.
Ακολούθησε ιστορικός περίπατος σε σημεία του χωριού που συνδέονται με τη σφαγή του Διστόμου, που διοργανώθηκε ειδικά για εμάς από την Αρχαιολόγο Αμαλία Παπαϊωάννου.
Κλείνοντας το οδοιπορικό μας στο μαρτυρικό χωριό του ΔΙΣΤΟΜΟΥ, που περιελάμβανε παρουσιάσεις, συμπυκνωμένες πληροφορίες και δράσεις διάρκειας πάνω από 3,5 ώρες χωρίς αναπνοή, θα θέλαμε να μεταφέρουμε αυτούσια ένα γεγονός από τα χρόνια μετά τη σφαγή, που μας αφηγήθηκε η Διστομίτισα Δώρα Πλάκα και μας συγκίνησε ιδιαίτερα:
“Μετά την σφαγή του 1944, έφτασε η Αμερικάνικη βοήθεια, η UNRRA, που έστελνε όμορφα ρούχα και λουλουδάτα φουστανάκια. Όμως τα κορίτσια (μικρά και μεγαλύτερα) δεν έπρεπε να φορούν. Γιατί το Πένθος ήταν Μεγάλο. Στήνονταν τότε μεγάλα καζάνια στο κέντρο του χωριού, όπου έβραζε η μαύρη βαφή. Βουτούσαν μέσα τα χρωματιστά, ωραία φουστανάκια και αυτά έβγαιναν κατάμαυρα, έτοιμα να τα φορέσουν τα κορίτσια. ΟΛΑ αυτό γίνονταν για πολλά χρόνια μετά τη σφαγή”.
📌Η σφαγή του Διστόμου, ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα που διέπραξε ο Γερμανικός στρατός στην κατεχόμενη Ελλάδα και παραμένει ατιμώρητο, αποτελεί διαρκή υπενθύμιση του τι σημαίνουν ο φασισμός, το μίσος, η βία και η επιβολή του ισχυρού. Μας υπενθυμίζει, επίσης, τα ολέθρια αποτελέσματα της ναζιστικής ιδεολογίας της «ανώτερης φυλής».
📌 Οι θηριωδίες που διαπράχθηκαν εις βάρος του άμαχου πληθυσμού του Διστόμου στις 10 Ιουνίου 1944 βύθισαν στο πένθος ένα ολόκληρο χωριό για δεκαετίες, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα τόσο στην τοπική κοινωνία όσο και στη συλλογική μνήμη παγκοσμίως. Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, εκ των οποίων 117 γυναίκες, 111 άντρες και 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων.
Μετά το πολύ γεμάτο και συγκινητικό οδοιπορικό στο μαρτυρικό Δίστομο, ακολούθησε μια στάση στη μονή του Όσιο Λουκά στο Στείρι ή Αγιά Σοφιά της Ρούμελης, που είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της βυζαντινής τέχνης και αρχιτεκτονικής, το οποίο περιλαμβάνεται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, από κοινού με τη Νέα Μονή Χίου και τη Μονή Δαφνίου.
Η μέρα μας ολοκληρώθηκε με τσίπουρα, χαμόγελα και καλή διάθεση στα Αντίκυρα, το όμορφο ψαροχώρι του Κορινθιακού.
🙏🏻Ευχαριστούμε θερμά όλα τα μέλη και τις/τους φίλες/ους της Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά, που συμμετείχαν στην επίσκεψη που διοργανώσαμε στο μαρτυρικό Δίστομο.
🙏🏻Ευχαριστούμε θερμά την Αμαλία Παπαϊωάννου, Αρχαιολόγο και Επιμελήτρια του Μουσείου για τη συγκλονιστική παρουσίαση των γεγονότων και των συνεπειών της σφαγής, τόσο στο Μουσείο όσο και κατά τη διάρκεια του ιστορικού περιπάτου στους δρόμους του μαρτυρικού χωριού.
🙏🏻 Ευχαριστούμε θερμά τους Διστομίτες Λουκά Δημάκα και Δώρα Πλάκα για την πολύτιμη βοήθεια και τις βιωματικές αφηγήσεις τους, που μεταφέρθηκαν αυτούσιες στους συμμετέχοντες της επίσκεψης.
Τη συγκεκριμένη μέρα δεν τη θυμάμαι. Κάπου διάβασα πως οι παιδικές μνήμες ξεκινάνε μετά τα 4 χρόνια. Θυμάμαι όμως πολύ έντονα όλη την περίοδο της δικτατορίας, μέχρι την ηρωική εξέγερση των παιδιών του Πολυτεχνείου το 1974.
Θυμάμαι μέσα από τα μάτια του μικρού παιδιού που ήμουν τότε, τι σημαίνει φόβος, διώξεις, φασισμός, ανελευθερία και τι σημαίνει πάθος για την ελευθερία και τη δημοκρατία.
Θυμάμαι πως οι διώξεις, τα βασανιστήρια, οι φυλακίσεις και δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων, η λογοκρισία, ο αυταρχισμός, τα εμβατήρια και διαγγέλματα του δικτάτορα, το τρομερό «Αποφασίζομεν και Διατάσομεν» που ηχούσε σαν τέρας στα παιδικά μου αυτιά, με χάραξαν.
Από μικρό παιδί έμαθα / δεν μου έμαθαν/ ποιός είναι ο εχθρός μου. Εχθρός μου από μικρό παιδί ήταν/είναι ο φασισμός και οι φασίστες.
Έβαλα από τότε στη μια όχθη τους ανθρώπους που αγωνίζονται για την ελευθερία, τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα, την αλληλεγγύη.
Και έβαλα απέναντι όλους τους άλλους που συμμετείχαν, ή βοηθούσαν με τον τρόπο τους να εξελιχθεί αυτή η ανείπωτη τραγωδία του ελληνικού λαού.
Να γιατί η γενιά της Μεταπολίτευσης, η γενιά μου ήταν έντονα πολιτικοποιημένη. Γιατί γαλουχήθηκε με το Σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» αντί του χουντικού «Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια». Γιατί γαλουχήθηκε με τους αγώνες κατά της Χούντας των Συνταγματαρχών, κατά του φασισμού, του αυταρχισμού, της ανελευθερίας, της λογοκρισίας και των διώξεων των πολιτικών αντιπάλων.
Το αίμα και τους αγώνες κατά του φασισμού δεν θα επιτρέψουμε να σβηστούν από την ιστορική μνήμη.
Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για τα αυτονόητα. Για δημοκρατία, ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα για κάθε άνθρωπο και όχι μόνο για τους εκλεκτούς της εξουσίας.
Αποδεχόμενη την ευγενική πρόσκληση της κας Ευαγγελίας Γεωργομάνου μίλησα αυτές τις μέρες για τους αγώνες του γυναικείου κινήματος και τις σύγχρονες απειλές που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες, στη γιορτή που διοργάνωσε το 6ο ΚΑΠΗ ΑΙΓΑΛΕΩ, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας
Καταλήγοντας, τόνισα ότι το μήνυμα για την 8η Μάρτη είναι πως:
«Η ισότητα των φύλων δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι προϋπόθεση για μια ειρηνική, δίκαιη και συμπεριληπτική κοινωνία χωρίς ανισότητες, χωρίς αποκλεισμούς. Είναι προϋπόθεση για τον τερματισμό της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού».
Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες που αγωνίζονται και ορθώνουν ανάστημα απέναντι στην κοινωνική αδικία και τις ανισότητες.
🩷 Να ζεις, ν’ αγαπάς, να μοιράζεσαι, να μαθαίνεις και να γίνεσαι πιο ανοιχτός, πιο συμπεριληπτικός, πιο ανθρώπινος.
Αυτή η φράση – παράφραση από τον τίτλο του γνωστού βιβλίου του Λέο Μπουσκάλια – είναι πιστεύω το απόσταγμα της ζωής και των εμπειριών των ανθρώπων που ξέρουν να μοιράζονται, να αγαπούν και να δίνουν χωρίς να περιμένουν ανταλλάγματα.
🌻Μετά την πολύ ευγενική πρόσκληση από τις πολυαγαπημένες φίλες πολιτικές πρόσφυγες από την Τουρκία – μέλη της ΠΗΓΗ ΑΜΚΕ να κάνουμε μαζί Ιφτάρ, είχαμε τη χαρά να μοιραστούμε σκέψεις, ευγνωμοσύνη και πολύ αγάπη γύρω από το γιορτινό τραπέζι.
🙏🏻 Πόση χαρά, πόση ομορφιά, πόση γαλήνη, όταν μπορείς να βλέπεις αυτά που μας ενώνουν, παρά να εστιάζεις σε αυτά που διχάζουν.
🙏🏻 Ευχαριστούμε θερμά την Πηγή ΚΟΙΝΣΕΠ και όλες τις παλιές και νέες φίλες από την Τουρκία για τη φιλοξενία και τη διαχρονική μεγάλη αγκαλιά τους.
Μαζί γινόμαστε πιο δυνατές, πιο ανοιχτές, πιο ανθρώπινες.
📌 Κυκλοφόρησε χθες Κυριακή 8/2, ένα Δελτίο Τύπου με υπογραφή «Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών», που αναφέρεται σε κάποια Ανοιχτή Επιστολή – διαμαρτυρία που λέει πως στάλθηκε προς τον Δήμαρχο Αθηναίων Χάρης Δούκας και τον ΟΠΑΝΔΑ (αναφέροντας μάλιστα λάθος το όνομα της Αντιδημάρχου Ρωξάνη Μπέη), σχετικά με την τέλεση του ημιμαραθώνιου στις 8 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.
📌 Το Δελτίο Τύπου, για το οποίο ενημερώθηκα μετά τη δημοσίευσή του στο Facebook, φέρει αυθαίρετα την υπογραφή της Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών, στην οποία είμαι ιδρυτικό μέλος και στην οποία συμμετέχουν πάνω από 40 γυναικείες οργανώσεις. Αυθαίρετα, γιατί εκδόθηκε χωρίς προηγουμένως να ενημερωθούν οι οργανώσεις που συμμετέχουν, να εκφράσουν τις απόψεις τους και να συναινέσουν ή μη, για την έκδοσή του.
📌 Καταγγέλω αυτή την πρακτική που δεν οδηγεί πουθενά για 2 λόγους: – Οι δημόσιες ανακοινώσεις, επιστολές κλπ που φέρουν την υπογραφή της Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών ή όποιας οργάνωσης – ομπρέλα, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να εκδίδονται με τη σύμφωνη γνώμη όλων των οργανώσεων. Για κάποια απλά θέματα που είναι λυμένα και υπάρχει σύμπνοια, μπορεί να είναι θεμιτή η έκδοση ανακοινώσεων από μια μικρή ομάδα που λειτουργεί σαν Γραφείο Τύπου. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνεται χωρίς φιλτράρισμα, ούτε να είναι ο γενικός κανόνας. Η άποψη των οργανώσεων πρέπει να είναι σεβαστή και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για θέμα με πολιτικές προεκτάσεις, που αντί να λύνει προβλήματα, δημιουργεί φαύλους κύκλους.
– Τέτοιου είδους ζητήματα δεν ρυθμίζονται με δελτία τύπου. Η σημερινή Διοίκηση του Δήμου Αθηναίων δεν είναι εχθρική προς το γυναικείο κίνημα για να συμπεριφέρονται κάποιες με αυτόν τον ακραίο τρόπο. Θα έπρεπε να έχει προηγηθεί τηλεφωνική επικοινωνία με τη Διοίκηση του Δήμου στα πλαίσια της καλής συνεργασίας μας, προκειμένου να καταθέσουμε το αίτημά μας και να εκθέσουμε την άποψή μας.
📌 Λυπάμαι γιατί αυτή η τακτική εκθέτει ουσιαστικά το γυναικείο κίνημα και σε τοπικό επίπεδο μοιάζει με βούτυρο στο ψωμί του Μπακογιάννη.
Με αφορμή την πρόσφατη φωτογραφική διάταξη, ευνοϊκή για την πρώην Υπουργό Όλγα Κεφαλογιάννη και την συνεπιμέλεια των παιδιών της, η οποία ενσωματώθηκε ως τροπολογία στις 19/1/2026 σε ένα άσχετο με το θέμα Νομοσχέδιο, που αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, μπαίνει το παρακάτω δίλημμα και έχει ήδη ξεκινήσει μια συζήτηση στους κόλπους του γυναικείου κινήματος:
1. Μπορούμε να προσπεράσουμε το γεγονός ότι η τροπολογία περνάει με έναν μη πολιτικά ηθικό τρόπο για να ευνοήσει ένα συγκεκριμένο θιγόμενο πρόσωπο που έχει εξουσία, ανεξάρτητα αν είναι γυναίκα ή άνδρας, επειδή αν ψηφιστεί θα είναι ευνοϊκή για τις θέσεις του γυναικείου κινήματος σχετικά με την συνεπιμέλεια τέκνων;
ή
2. Βλέπουμε το δάσος αντί το δέντρο και υπερασπιζόμαστε πρωτίστως με νύχια και με δόντια τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και την ηθική στην πολιτική, καταδικάζοντας αδιακρίτως φωτογραφικές διατάξεις και τροπολογίες που έρχονται από την πίσω πόρτα και με αθέμιτο τρόπο, στην λογική του δικαίου των ισχυρών;
Προσωπικά και από την πρώτη στιγμή καταδίκασα την φωτογραφική τροπολογία γιατί είναι ισχυρή μου πεποίθηση ότι είναι άλλο να αγωνίζεσαι για τα δικαιώματα των γυναικών και άλλο να χρησιμοποιείς την εξουσία σου για να πετυχαίνεις με αθέμιτο τρόπο, προσωπικά οφέλη και επιδιώξεις.
Δεν είναι συμβατό να αγωνιζόμαστε για την ισότητα και από την άλλη πλευρά να δεχόμαστε ότι η όποια κα Κεφαλογιάννη μπορεί να έχει περισσότερα προνόμια από τις άλλες γυναίκες.
Το θέμα αυτό είναι κυρίως ηθικό και πολιτικό. Είναι ζήτημα λειτουργίας και καταπάτησης των δημοκρατικών θεσμών και σαν τέτοιο πρέπει να ιεραρχηθεί αναλόγως. Στα θέματα αρχών δεν χωρούν συμβιβασμοί. Οι απόψεις είναι και πρέπει να είναι αιχμηρές και όχι στρογγυλεμένες. Αυτονόητη θεωρώ ότι πρέπει να είναι η απερίφραση καταδίκη της χρήσης της ισχύος για προσωπικά οφέλη και όχι μόνο όταν αυτό μας συμφέρει.
Γιατί δεν υπάρχουν δημοκρατίες αλά καρτ και γιατί έτσι δίνουμε το σωστό μήνυμα για μια ανοιχτή κοινωνία ισότητα, δημοκρατίας, δικαιοσύνης και ίσων ευκαιριών για όλες/ους.
Ενθουσιασμός, έμπνευση, ανθρωπιά και ζεστασιά ήταν το απόσταγμα της πολύ όμορφης συνάντησης προοδευτικών γυναικών, που διοργανώθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2025 στην Αθήνα με πρωτοβουλία 3 γυναικών.
Μεγάλη η χαρά που ήταν στην παρέα μας ο πρώην Πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου για να συνομιλήσει μαζί μας για τα κοινωνικά και πολιτικά θέματα που απασχολούν σήμερα την κοινωνία, που μας ενώνουν και μας κινητοποιούν.
Ανταλλάξαμε ευχές, συζητήσαμε, κάναμε σχέδια για το μέλλον!
Πόση ομορφιά ❤️
Στιγμιότυπα της συνάντησης στο video και στις φωτογραφίες που ακολουθούν 👇
Καταλήγοντας, τόνισα ότι το μήνυμα για την 8η Μάρτη είναι πως:
Ελένη Σταύρου 