Blog

Γυναικες, απόψεις, ενεργοί πολίτες

2 μόλις οι γυναίκες στα 45 μέλη της νέας Διοίκησης της ΓΣΕΕ

Η ανακοίνωση της νέας Διοίκησης της ΓΣΕΕ είναι η είδηση της ημέρας. Για την παντελή σχεδόν απουσία γυναικών στη νέα Διοίκηση (μόλις 2 γυναίκες εκλεγμένες μεταξύ των 45 μελών), εκκωφαντική σιωπή.

Για άλλη μια φορά οι γυναίκες εργαζομένες που έχουν να αντιμετωπίσουν πολύ πιο έντονα στον εργασιακό τους βίο την ανασφάλεια, χαμηλότερες αμοιβές, ανισότητες, εργασιακό άγχος, σημαντικές ελλείψεις στο κοινωνικό κράτος δεν εκπροσωπούνται στα Συνδικάτα με ότι αυτό σημαίνει για την επιβίωση, τη ζωή και την επαγγελματική τους εξέλιξη.

Δύσκολος και ανηφορικός ο δρόμος.

Θα τον διαβούμε όμως.

Γυναικες, Δυτική Αθήνα, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Επιστολή μου προς τους Δημάρχους και τα μέλη των Δημοτικών Συμβουλίων Δυτικής Αθήνας, για στήριξη των κινητοποιήσεων του Ελληνικού Δικτύου για τη Φεμινιστική Απεργία, την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Ως Ενεργή Πολίτης της Δυτικής Αθήνας, Ως Γυναίκα που αγωνίζεται για Κοινωνική Δικαιοσύνη, Ίσες Ευκαιρίες για όλους, Προστασία του Πλανήτη και Ειρηνική Συνύπαρξη και με την ευκαιρία των κινητοποιήσεων για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας που διοργανώνει για δεύτερη χρονιά φέτος το Ελληνικό Δίκτυο για τη Φεμινιστική Απεργία της 8ης Μάρτη, στη Συντονιστική Γραμματεία του οποίου συμμετέχω, ως Συντονίστρια του Δικτύου Γυναικών του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών,

θεώρησα χρέος μου να απευθυνθώ σε όλους τους Δημάρχους και τα  μέλη των Δημοτικών Συμβουλίων της Δυτικής Αθήνας, καλώντας τους να στηρίξουν ανοιχτά την πρωτοβουλία μας και τις διεκδικήσεις των γυναικών για τα αυτονόητα. Για Κοινωνική Δικαιοσύνη, Ισότητα των Φύλων, Προστασία του Πλανήτη και Ειρήνη για όλον τον κόσμο.

Στα πλαίσια αυτά, έστειλα σήμερα  την παρακάτω ανοιχτή επιστολή προς τους Δημάρχους της Δυτικής Αθήνας και τους Προέδρους των Δημοτικών Συμβουλίων με την παράκληση να ενημερώσουν τους επικεφαλής όλων των Δημοτικών Παρατάξεων και τα μέλη των Δημοτικών Συμβουλίων:

            ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΟΥ  – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

«Αξιότιμοι κ.κ. Δήμαρχοι  

Με την ιδιότητά μου ως Συντονίστρια του Δικτύου Γυναικών του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών συμμετέχω ως μέλος στη Συντονιστική Γραμματεία της πρωτοβουλίας  “ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 8ΗΣ ΜΑΡΤΗ ” / μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για την πρωτοβουλία ΕΔΩ ), που συγκροτήθηκε το 2019 με τη συμμετοχή Γυναικείων Οργανώσεων, Συλλογικοτήτων, Συνδικάτων και Προσωπικοτήτων από διάφορες πολιτικές παρατάξεις του προοδευτικού χώρου, με σκοπό την διοργάνωση της Φεμινιστικής Απεργίας για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. 

Στα πλαίσια αυτά σας ενημερώνω για τα εξής:

Για δεύτερη χρονιά φέτος το «Ελληνικό Δίκτυο Για τη Φεμινιστική Απεργία της 8ης Μάρτη”  διοργανώνει ανοιχτές δράσεις, στα πλαίσια των παγκόσμιων κινητοποιήσεων για την Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας.

Συγκεκριμένα, για την Παρασκευή 6 Μαρτίου έχει προκηρυχθεί στάση εργασίας 12 – 15.00 και συγκέντρωση στην είσοδο της Βουλής και για την Κυριακή 8 Μαρτίου στις 12 το μεσημέρι έχει προκηρυχθεί συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος και πορεία. 

Επειδή 

– οι γυναίκες, που αποτελούν πάνω από το 50% του πληθυσμού της γης, εξακολουθούν σήμερα να υποφέρουν άνισα από τις διακρίσεις, τη βία, τον κίνδυνο φτώχειας και τον κοινωνικό αποκλεισμό

– οι γυναίκες σήμερα εξακολουθούν να μην έχουν τη δυνατότητα για ίσες ευκαιρίες στη ζωή, στην εργασία, στα κέντρα λήψης αποφάσεων και σε κάθε είδους δραστηριότητα

– ο αγώνας για την ισότητα των φύλων συνδέεται άμεσα με την προστασία του πλανήτη, την αλληλεγγύη και παγκόσμια ειρήνη

– οι γυναίκες στη Δυτική Αθήνα πλήττονται πολύ περισσότερο από την ανεργία, την περιβαλλοντική υποβάθμιση, τις σημαντικές ελλείψεις στο κοινωνικό κράτος και την φτώχεια που τις απειλεί

Απευθύνομαι σε σας και στο σύνολο του Δημοτικού Συμβουλίου, γνωρίζοντας τις κοινωνικές ευαισθησίες σας,  

Και σας καλώ να πάρετε ανοιχτά πρωτοβουλία για τη στήριξη των παραπάνω κινητοποιήσεών μας στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας

Δηλώνοντας την συμπαράστασή σας στον αγώνα μας για Κοινωνική Δικαιοσύνη, ισότητα των φύλων, προστασία του πλανήτη, ειρηνική συνύπαρξη και 

Στηρίζοντας τις διεκδικήσεις των γυναικών και των κινημάτων τους για δημόσιες πολιτικές και ένα ισχυρό και συμπεριληπτικό κράτος πρόνοιας που θα καλύπτει όλες τις γυναίκες χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς, λόγω εθνότητας/ εθνικότητας, κοινωνικής τάξης, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας φύλου, χρώματος, θρησκείας, κ.λπ.

Στα παραπάνω πλαίσια σας επισυνάπτω: 

  • Σχέδιο Ψηφίσματος του Δημοτικού Συμβουλίου
  • τη Διακήρυξη του  «Ελληνικού Δικτύου για τη Φεμινιστική Απεργία της 8ης Μάρτη”  για τη Φεμινιστική Απεργία στα πλαίσια της Παγκόσμια Ημέρας της Γυναίκας 2020
  • Κατάσταση με οργανώσεις, συλλογικότητες, κόμματα, δημοτικές παρατάξεις, προσωπικότητες που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις του Ελληνικού Δικτύου για τη φεμινιστική απεργία της 8ης Μάρτη 2020
  • Κατάσταση με τα μέλη της Συντονιστικής Γραμματείας του «Ελληνικού Δικτύου για τη Φεμινιστική Απεργίας της 8ης Μάρτη»
  • Αφίσα της δράσης μας.

Με εκτίμηση 

Εκ μέρους του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 8ΗΣ ΜΑΡΤΗ

Ελένη Σταύρου 

Ενεργή Πολίτης της Δυτικής Αθήνας / Δημότης του Δήμου Περιστερίου

Μέλος Κεντρικής Επιτροπής Κινήματος Αλλαγής

Συντονίστρια Δικτύου Γυναικών ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών

Υποψήφια Βουλευτής Δυτικού τομέα με το Κίνημα Αλλαγής

Γυναικες, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Αντιστεκόμαστε – Αγωνιζόμαστε -Διεκδικούμε / Φεμινιστική Απεργία και Πορεία για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Εμείς οι Γυναίκες ΕΝΩΝΟΥΜΕ και φέτος τη φωνή μας με τη φωνή εκατομμυρίων γυναικών στην Ευρώπη και όλον τον κόσμο.

ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ – ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ τα Αυτονόητα. Ίσες Ευκαιρίες, Κοινωνική Δικαιοσύνη, Προστασία του Πλανήτη, Ειρηνική Συνύπαρξη.

Ως Συντονίστρια του Δικτύου Γυναικών του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών συμμετέχω από την ίδρυσή του στο Συντονιστικό του Ελληνικού Δικτύου για την Φεμινιστική Απεργία της 8η Μάρτη (περισσότερα ΕΔΩ), μια συλλογική πρωτοβουλία γυναικών από διάφορες προοδευτικές πολιτικές παρατάξεις που συγκροτήθηκε το 2019 για την διοργάνωση συλλογικών δράσεων και κινητοποιήσεων για τα δικαιώματα των γυναικών, στα πλαίσια των Παγκόσμιων κινητοποιήσεων για τη Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας της 8ης Μάρτη / Διαβάστε τη Διακήρυξή μας ΕΔΩ

Εμείς οι γυναίκες που συμμετέχουμε στο Ελληνικό Δίκτυο για τη Φεμινιστική Απεργία της 8ης Μάρτη, ΚΑΛΟΥΜΕ όλους τους δημοκρατικούς πολίτες

ΚΑΛΟΥΜΕ τις γυναίκες, τις εργαζόμενες, τις γυναίκες επικεφαλείς μονογονεϊκών οικογενειών, τις άνεργες, τις συνταξιούχες, τις νέες, τις φοιτήτριες, τις γυναίκες με αναπηρία, τις προσφύγισσες / μετανάστριες, τις γυναίκες από την περιφέρεια και τις πόλεις

να ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΜΑΖΙΚΑ
– Την Παρασκευή 6 Μάρτη στην Απεργία 12.00 – 15.00 και τη Συγκέντρωση στην είσοδο του Κοινοβουλίου
– Την Κυριακή 8 Μάρτη στις 12.00 στην Συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος και την πορεία διαμαρτυρίας

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ αξιοπρεπή ζωή και ίσα δικαιώματα, γιατί η ζωή όλων των γυναικών και ανδρών έχει την ίδια αξία.

ΔΕΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΜΑΣΤΕ την αυτοδιάθεση του σώματός μας. Το σώμα μας ανήκει αποκλειστικά σε μας.

ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ να δεχτούμε τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Γιαυτό λέμε ΟΧΙ ΠΙΑ στους άθλιους μισθούς και τις άθλιες συντάξεις.

ΖΗΤΑΜΕ τη συμμετοχή των γυναικών στον σχεδιασμό, την ανάπτυξη και την υλοποίηση των προγραμμάτων τεχνητής νοημοσύνης

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ουσιαστικές λύσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης με κοινωνική δικαιοσύνη

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ για τις πολιτικές που καταστρέφουν τη φύση και εκμεταλλεύονται τη Γη και τις γυναίκες

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ισότιμη συμμετοχή γυναικών και ανδρών σε όλα τα κέντρα λήψης αποφάσεων

ΛΕΜΕ ΟΧΙ στο Ρατσισμό, τον αποκλεισμό, τους Πολέμους.

Για όλους αυτούς τους λόγους συμμετέχουμε ενεργά και καλούμε σε μαζική κινητοποίηση στο πλαίσιο της Φεμινιστικής Απεργίας της 8ης Μάρτη.

Για Κοινωνική Δικαιοσύνη, Ισότητα των Φύλων και προστασία του Πλανήτη

ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Κοινωνικές Αδικίες στην εποχή της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης

Μετά από εκατοντάδες χρόνια αγώνων κατά της ανθρώπινης εκμετάλευσης με κορύφωση τη Γαλλική Επανάσταση, μπορούμε σήμερα να ισχυριστούμε πως οδεύουμε στην εποχή της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και των ίσων ευκαιριών;


Μόνο σε μια φράση, που συνοψίζει τα αποτελέσματα της Έκθεσης 2015 της Oxfam International για τις παγκόσμιες ανισότητες, βρίσκεται συμπυκνωμένη η απάντηση: «Μόλις το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει περισσότερο πλούτο από ότι το υπόλοιπο 99% του παγκόσμιου πληθυσμού μαζί».

Τεράστιο το χάσμα ανάμεσα στις αναπτυγμένες και μη χώρες του Κόσμου. Τεράστιο και το χάσμα ανάμεσα στις χώρες του Ευρωπαϊκού Βορρά και του Ευρωπαϊκού Νότου.

Αντίστοιχα, στην Ελλάδα σήμερα μεγάλο μέρος του πληθυσμού παραμένει απροστάτευτο μπροστά στον κίνδυνο από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, τους πλειστηριασμούς και τις απολύσεις, ενώ η ανεργία, ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους και τις γυναίκες, είναι η υψηλότερη της Ευρώπης.

Μπροστά σε αυτήν τη θλιβερή πραγματικότητα η σημερινή Κυβέρνηση αντί να χτίζει το κοινωνικό κράτος και να παίρνει μέτρα προστασίας για τους αδύναμους, παραδίδει ουσιαστικά τους πολίτες στην ασυδοσία των ισχυρών. Το διαπιστώσαμε με τις πρόσφατες απολύσεις υπαλλήλων στον τραπεζικό τομέα και τον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Το διαπιστώσαμε και με την κατάργηση του πλαισίου για την προστασία της πρώτης κατοικίας.

Με αυτά τα δεδομένα, είναι υποκρισία να μην παραδεχόμαστε πως ζούμε σε μια κοινωνία δύο ταχυτήτων. Με αδύναμους κρίκους, που γίνονται ακόμη πιο αδύναμοι λόγω της οικονομικής κρίσης και ισχυρούς που γίνονται ακόμη πιο ισχυροί λόγω της συγκέντρωσης του πλούτου και της δύναμης σε λίγους.

Οι απλές δηλώσεις συμπαθείας για Κοινωνική Δικαιοσύνη προκαλούν, όταν συνοδεύονται από την παγκόσμια φτώχεια, τις ανισότητες, τη μεγάλη ανεργία, τον κοινωνικό αποκλεισμό, την κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, την παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την αδιαφορία για την προστασία του πλανήτη, την έλλειψη περιβαλλοντικής δικαιοσύνης, την ξενοφοβία, το άδικο φορολογικό σύστημα, τις δομικές ελλείψεις του κοινωνικού κράτους και όλες γενικά τις συντηρητικές πολιτικές που αντί να νοιάζονται για τον άνθρωπο και κάθε άνθρωπο του πλανήτη, εξακολουθούν να υπάρχουν στο βωμό της διατήρησης του «status quo».

Αντίστοιχα, για τους πολίτες της Δυτικής Αθήνας αποτελούν Κοινωνική Αδικία και όχι Κοινωνική Δικαιοσύνη η συνέχιση της πολύχρονης λειτουργίας του ΧΥΤΑ Φυλής με τις τραγικές συνέπειες για το περιβάλλον, την υγεία και την ποιότητα ζωής μας, όπως και η πρόσφατη παραχώρηση της Προβλήτας 4 της Ακτής Σκαραμαγκά ως «δώρο» στους μελλοντικούς αγοραστές των Ναυπηγείων, αντί να αποδοθεί εκεί που ανήκει, δηλαδή σε Εμάς τους Πολίτες της Δυτικής Αθήνας.

Είναι υποκρισία σήμερα την εποχή της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης να επιδιώκουμε τον «νέο πλούτο», αντί να σχεδιάζουμε κυρίως πως θα μετατρέψουμε την κρίση σε ευκαιρία, πως θα αξιοποιήσουμε τις νέες τεχνολογίες για να γκρεμίσουμε τα τείχη που χωρίζουν τους ανθρώπους σε προνομιούχους και μη, σε ντόπιους και μετανάστες, σε γυναίκες, άνδρες ή σε ανθρώπους με διαφορετικές έμφυλες ταυτότητες, σε πολίτες του κέντρου και της περιφέρειας, σε πολίτες από τη μια ή τη άλλη όχθη του Κηφισού ποταμού.

Με αφορμή την σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Δικαιοσύνης το μήνυμα δημοκρατίας για τη νέα εποχή πρέπει να είναι ένα και δυνατό.

Να παλέψουμε όλοι μαζί για ριζοσπαστικές λύσεις που θα εξασφαλίσουν ίσες ευκαιρίες για κάθε άνθρωπο χωρίς διακρίσεις και ειρηνική συνύπαρξη σε μια ανοιχτή, συμπεριληπτική κοινωνία.

χαϊδάρι, Δυτική Αθήνα, απόψεις

Η προβλήτα 4 της Ακτής Σκαραμαγκά αδιαπραγμάτευτα ανήκει στους Πολίτες της Δυτικής Αθήνας

Με χθεσινή τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή, η Κυβέρνηση παραχωρώντας τον Αιγιαλό μπροστά στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά ως «δώρο» στους μελλοντικούς αγοραστές των Ναυπηγείων για 20 και πλέον χρόνια, γυρίζει ουσιαστικά την πλάτη στη Δυτική Αθήνα και τους Πολίτες της.

Η προβλήτα 4, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων είναι δημόσιος χώρος, δεν εξυπηρετεί καμία ανάγκη των Ναυπηγείων, ανήκει αδιαπραγμάτευτα στους Πολίτες της Δυτικής Αθήνας και σε αυτούς πρέπει να αποδοθεί ως μοναδική πρόσβαση στη θάλασσα, μετά την λήξη λειτουργίας του Κέντρου Φιλοξενίας Προσφύγων.

Η πρόσβαση στην Ακτή Σκαραμαγκά και ειδικότερα στην Προβλήτα 4 είναι ζωτικής σημασίας για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των Πολιτών της Δυτικής Αθήνας και πάγιο αίτημά μας που δεν το διαπραγματευόμαστε.

Οποιαδήποτε άλλη πρόθεση της Κυβέρνησης, θα μας βρεί ενωμένους και απέναντι.

Υπό αυτές τις συνθήκες και με αυτές τις απόψεις συμμετείχα σήμερα στην έκτακτη Σύσκεψη σχετικά με το θέμα στο Δημαρχείο Χαϊδαρίου, μετά από πρόσκληση του Δημάρχου Χαϊδαρίου.

Πετρούπολη, απόψεις, ενεργοί πολίτες

Χαιρετισμός μου στην Ανοιχτή Σύσκεψη του ΔΥΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ για το κλείσιμο του ΧΥΤΑ Φυλής

Σαν Ενεργός Πολίτης της Δυτικής Αθήνας θεώρησα υποχρέωση και ευθύνη να ανταποκριθώ στο Κάλεσμα του ΔΥΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ για την Ανοιχτή Σύσκεψη της 4/2/2020 στο Πνευματικό Κέντρο της Πετρούπολης, με στόχο το κλείσιμο του ΧΥΤΑ Φυλής. Ιδιαίτερα, μετά την πρόσφατη δημοσιοποίηση της μελέτης επιπτώσεων από τη λειτουργία του ΧΥΤΑ Φυλής.

Εμείς οι Πολίτες της Δυτικής Αθήνας αρνούμαστε τον Ρατσισμό εναντίον μας, που θέλει να μας στιγματίσει σε Πολίτες Β΄Κατηγορίας.

Ενωμένοι Αρνούμαστε, Διεκδικούμε, Αλλάζουμε τις ζωές μας.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες δηλώνω πως στηρίζω τον αγώνα του ΔΥΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ, τον κοινό μας Αγώνα, για μια καλύτερη Ποιότητα Ζωής στη Δυτική Αθήνα και απηύθυνα τον παρακάτω Χαιρετισμό:

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΧΥΤΑ ΦΥΛΗΣ

«Σαν Ενεργός Πολίτης της Δυτικής Αθήνας παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το καυτό για όλους μας θέμα της λειτουργίας του ΧΥΤΑ Φυλής.

Εκφράζω την έντονη ανησυχία μου για την κλιμακούμενη περιβαλλοντική υποβάθμιση των περιοχών μας, τις τραγικές επιπτώσεις στην υγεία και την ποιότητα ζωής των Συμπολιτών μας και τις αρνητικές συνέπειες στη βιοποικιλότητα, ως αποτέλεσμα της πολύχρονης λειτουργίας του ΧΥΤΑ Φυλής.

Η ανησυχία μου γίνεται ακόμη πιο έντονη μετά την πρόσφατη δημοσιοποίηση της μελέτης επιπτώσεων από τη λειτουργία του ΧΥΤΑ Φυλής και της καταγραφής των ρυπαντικών φορτίων.

Ως Ενεργοί Πολίτες της Δυτικής Αθήνας απαιτούμε το αυτονόητο. Περιβαλλοντική δικαιοσύνη.

Οι Πολίτες της Δυτικής Αθήνας δεν είναι Β΄ Κατηγορίας και δεν πρόκειται να δεχθούμε τον ρατσισμό που μας επιβάλλεται εδώ και χρόνια και χωρίζει ουσιαστικά τους πολίτες σε προνομιούχους και μη.

Απαιτούμε άμεσα λύσεις για την αποφόρτιση και σταδιακή διακοπή της λειτουργίας του ΧΥΤΑ Φυλής, με ταυτόχρονη δημιουργία νέων σε άλλες περιοχές της Αθήνας. Για αποκεντρωμένη διαχείριση των αποβλήτων με τις αρχές της κυκλικής οικονομίας και επίκεντρο τον άνθρωπο και την ποιότητα ζωής του.

Θα προσπαθήσω να παραστώ στην Ανοιχτή Σύσκεψη που διοργανώνετε, ανταποκρινόμενη στο ανοιχτό σας κάλεσμα. Σε κάθε περίπτωση παρακολουθώ και στηρίζω τη δράση σας και συμμετέχω στον κοινό αγώνα και τις κινητοποιήσεις για το θέμα αυτό, που επηρεάζει άμεσα τις ζωές μας».

απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, κατά του ρατσισμού, κατά του φασισμου

Από τη Ρητορική του Μίσους στο Ολοκαύτωμα

75 χρόνια κλείνουν φέτος από τα φρικιαστικά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξαν οι ναζί και οι συνεργάτες τους.

75 χρόνια από την εξόντωση 6 εκατομμυρίων Εβραίων, τις μαζικές δολοφονίες όλων όσων οι «φυλετικά ανώτεροι» Ναζί θεωρούσαν ως «κατώτερους» και απειλή για την καθαρότητα της φυλής τους.

Στις μέρες μας το μίσος, ο αντισημιτισμός και ο ρατσισμός ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια και τρομάζουν.
Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος ας δεσμευτούμε στη μνήμη των Εβραίων μαρτύρων εκείνης της φρίκης, στη μνήμη των δολοφονημένων παιδιών, γυναικών και ανδρών, ατόμων με αναπηρία, Ρομά, ομοφυλόφιλων και πολιτικά ενεργών δημοκρατών πολιτών:

– Να μην επιτρέψουμε να επαναληφθούν αυτά τα φρικιαστικά εγκλήματα.

– Να μην ξεχάσουμε ποτέ τι σημαίνει μίσος, ρατσισμός και τι φασισμός.

– Να μην ξεχνάμε πως εκείνες οι μαύρες μέρες της νεώτερης ιστορίας μας δεν ξεκίνησαν ξαφνικά με το χτίσιμο των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης. Προηγήθηκε ένας πολιτικός λόγος μίσους που δηλητηρίασε τις ανθρώπινες σχέσεις, δίχασε τους Ανθρώπους και οδήγησε τελικά από το «Εμείς» στο «Εγώ» και στο «Αυτοί».

Αυτή τη ρητορική του μίσους και του διχασμού είναι δική μας ευθύνη σήμερα να απομονώσουμε. Ευθύνη μας είναι να αφήσουμε στα παιδιά μας μια πιο δίκαιη, πιο ειρηνική, πιο συμπεριληπτική κοινωνία.

Γυναικες, Ευρώπη, απόψεις

Με το βλέμμα στραμμένο στην Προοδευτική Ισπανία.

Μπροστά στην απειλή της ακροδεξιάς του Vox και των νοσταλγών του δικτάτορα Φράνκο, ο προοδευτικός κόσμος στην Ισπανία συσπειρώνεται. Με την πρόσφατη Κυβέρνηση Συνασπισμού PSOE / Podemos υπό τον Πέδρο Σάντσεθ, την πρώτη Κυβέρνηση Συνασπισμού στην Ισπανία μετά το τέλος της δικτατορίας του Φράνκο το 1975.

📍 Με 4 Αντιπροέδρους, ανάμεσά τους 3 γυναίκες, η μία Υπουργός Ισότητας, και ο επικεφαλής των Podemos.

📍Με αντιφασιστικά μηνύματα κατά την ορκωμοσία για να αποδώσουν φόρο τιμής στους Ισπανούς Δημοκράτες που αγωνίστηκαν κατά του φασισμού στη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου.

📍 Με απόλυτα ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στην Κυβέρνηση. Από τους 22 Υπουργούς οι 11 είναι γυναίκες.

📍 Με μέτρα που ευνοούν τους αδύναμους, όπως η αύξηση της κατώτατης σύνταξης, η θέσπιση νέου Καταστατικού Χάρτη για τα εργασιακά δικαιώματα, η σύναψη νέων συλλογικών συμβάσεων, η απαγόρευση των διακρίσεων στα σχολεία και η θέσπιση ποινών για τα σχολεία που ευνοούν τις έμφυλες διακρίσεις.

📍 Με φιλόδοξα σχέδια για την Προστασία του Περιβάλλοντος και τους κινδύνους από την κλιματική κρίση, προετοιμάζοντας ένα νομοθετικό πλαίσιο που προβλέπει τη μείωση των εκπομπών αερίων και ένα σχέδιο μετάβασης σε ήπιες πηγές ενέργειας με στόχο ως το 2050 το 100% της ηλεκτρικής ενέργειας να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές.


Όπως δήλωσε κατά την ορκωμοσία ο Πρωθυπουργός Pedro Sánchez:

«Τhe administration will have a solid commitment to unity” and «will walk in one single direction.” “will speak with a number of voices, but always with one single word.” / Η Κυβέρνηση δεσμεύεται για την Ενότητα και θα προχωρήσει προς μία και μοναδική κατεύθυνση / Θα είναι πολυφωνική, αλλά θα εκφράζεται πάντα με την ίδια και μοναδική φωνή.
Κάπως έτσι δεν είναι τα όνειρα και για τη δική μας πατρίδα;

Με στοιχεία από την EL PAÍS

Γυναικες, Θεσμοί, απόψεις

Σημεία για σκέψη με αφορμή την Υποψηφιότητα της Προέδρου Δημοκρατίας

Μετά την ανακοίνωση από τον Πρωθυπουργό της Υποψηφιότητας της κας Σακελλαροπούλου για τη θέση της Προέδρου Δημοκρατίας και με απόλυτο σεβασμό στο πρόσωπό της, θα ήθελα να καταθέσω 5 σημεία για σκέψη και γενικότερο προβληματισμό.

– Το 1980 η Ισλανδή Βιγκντίς Φινμπογκαντότιρ έγινε η πρώτη δημοκρατικά εκλεγμένη γυναίκα Πρόεδρος στη χώρα της και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Σήμερα, 40 χρόνια μετά, την ώρα που όλο και περισσότερες γυναίκες ηγούνται κρατών στην Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο, πόσο «επαναστατική» μπορεί να θεωρηθεί για τη χώρα μας η υποψηφιότητα μιας γυναίκας για το Ύπατο Αξίωμα, όταν οι γυναίκες είναι ουσιαστικά απούσες από την Κεντρική Πολιτική σκηνή και τα κέντρα λήψης αποφάσεων;

– Με την Υποψηφιότητά της η κα Σακελλαροπούλου ουσιαστικά μετακινείται με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού, από μία καίρια θέση άσκησης δικαστικής εξουσίας σε έναν ρόλο χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες, με συνέπεια να αποδυναμώνεται ακόμη περισσότερο η συμβολή των γυναικών στην Πολιτική σκηνή.

– Πόσο δόκιμο είναι να προτείνεται για το Ύπατο Αξίωμα μια Ενεργή Ανώτατη Δικαστικός Λειτουργός, γεγονός που ενδεχομένως θα μπορούσε να θεωρηθεί ως πλήγμα στην διάκριση των 3 ανεξάρτητων εξουσιών του Κράτους; (Εκτελεστική, Δικαστική, Νομοθετική)

– Σήμερα που το Διεθνές περιβάλλον είναι ιδιαίτερα σύνθετο και εκρηκτικό αναμέναμε ως κυρίαρχο κριτήριο για την επιλογή του Υποψηφίου την πολιτική βαρύτητα, τις διεθνείς επαφές και την αναγνωρισιμότητα στη Διεθνή Πολιτική σκηνή. Πώς αυτό μπορεί να γίνει πράξη, εφόσον η κα Σακελλαροπούλου δεν διαθέτει ούτε πολιτική εμπειρία, ούτε τη δικτύωση που τόσο χρειάζεται για την προώθηση των συμφερόντων της χώρας μας;

– Με αφορμή πλήθος δημοσιευμάτων που αναφέρονται στο φιλοζωικό προφίλ της κας Σακελλαροπούλου, που ουσιαστικά υποβαθμίζουν άλλα σημεία της προσωπικότητάς της, ας αναρωτηθούμε αν αυτό θα συνέβαινε στην περίπτωση που στη θέση της βρισκόταν ένας άνδρας Υποψήφιος.

απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ανοιχτή κοινωνία, ενεργοί πολίτες

Με αφορμή την έναρξη της δίκης για τη δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη

Σκέψεις που γυρνάνε στο μυαλό μου σήμερα, με αφορμή την έναρξη της δίκης για την άδικη, φρικτή δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη:

– Αρκεί ο θυμός και η αγανάκτηση της κοινωνίας που καθυστερημένα σήμερα εκφράζονται, αν δεν συνοδεύονται από αφύπνιση και διαρκή καθημερινή δράση;

– Φτάνει η τιμωρία, που σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι πολύ αυστηρή για τους δράστες;

– Πως αντιδρά η κοινωνία στο σύνολό της την ώρα της απαξίωσης και του εξευτελισμού που βιώνουν εκατομμύρια γυναίκες σε όλον τον κόσμο;

– Πόσο δημοκρατική, πόσο προοδευτική και πόσο δίκαιη μπορεί να θεωρείται μια κοινωνία όταν το μεγαλύτερο τμήμα της, που είναι οι γυναίκες, ζεί μέσα στην ανασφάλεια και με σοβαρές απειλές για τη ζωή του;

Σ’ αυτά τα ερωτήματα χρειάζεται πρωτίστως να απαντήσουμε, αν θέλουμε πραγματικά να κλείσει ο φαύλος κύκλος της έμφυλης βίας που καταστρέφει τα όνειρα εκατομμυρίων γυναικών και μικρών κοριτσιών στην Ελλάδα και όλον τον κόσμο .