Blog

Δυτική Αθήνα, Συνέντευξη, ήχος, δράσεις, ενεργοί πολίτες, κατά του φασισμου

Ραδιοφωνική μου συνέντευξη στο δημοσιογράφο Γιώργο Βούλγαρη του Αθήνα 94,3 fm – 28/9/2021

Παρακολουθήστε τη ραδιοφωνική συνέντευξη που έδωσα στις 28 Σεπτεμβρίου 2021 στο δημοσιογράφο Γιώργο Βούλγαρη του Αθήνα 94,3 fm, με αφορμή την αντιφασιστική εκδήλωση που διοργάνωσε η Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά στο Χαϊδάρι, στις 29/9/2021.

Η συνέντευξη στο παρακάτω αρχείο:

Γυναικες, Διεθνη, ανθρώπινα δικαιώματα, δράσεις

Αλληλεγγύη στον αφγανικό λαό και τις αφγανές γυναίκες


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

Οι εικόνες που κυκλοφορούν τις τελευταίες μέρες στο διαδίκτυο με τις χιλιάδες Αφγανές και Αφγανούς να συνωστίζονται απελπισμένοι στο αεροδρόμιο της Καμπούλ επιχειρώντας να εγκαταλείψουν σπίτια, περιουσίες, τη χώρα τους μας έχουν στοιχειώσει.

Παρακολουθούμε με εξαιρετικά μεγάλη ανησυχία όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες στο Αφγανιστάν, μετά την ανακατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν,  που έχει παγώσει την παγκόσμια κοινότητα.

Η επιστροφή της κυριαρχίας των Ταλιμπάν σημαδοτεί την έναρξη μιας νέας τραγωδίας για τον αφγανικό λαό και κυρίως για τις αφγανές γυναίκες και τα κορίτσια που βρίσκονται υπό την άμεση απειλή της εφαρμογής μιας εξαιρετικά αυστηρής ερμηνείας του νόμου της Σαρία, που πρακτικά σημαίνει στέρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, εξευτελισμούς και μεγάλους κινδύνους για τη ζωή τους.

Η ιστορία δείχνει να επαναλαμβάνεται. Τα 20 χρόνια της αμερικανικής εισβολής φαίνεται πως δεν ήταν τελικά σωτήρια, όπως εμφανίζονταν, αλλά θέριεψαν αντιθέσεις, πυροδότησαν βίαιες συγκρούσεις και τώρα το τίμημα για την αποτυχία τους καλούνται να πληρώσουν ακριβά, κυρίως οι αφγανές γυναίκες.

Το Αφγανιστάν είναι μπροστά σε μια τεράστια ανθρωπιστική κρίση. Κάτω από αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες:

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον αφγανικό λαό και ιδιαιτέρως στις αφγανές γυναίκες και τα κορίτσια, που σήμερα βρίσκονται στο στόχαστρο των Ταλιμπάν και τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ζωές τους βρίσκονται σε κίνδυνο.

Ζητάμε από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και φυσικά την ελληνική κυβέρνηση, αντί να υψώνουν φράχτες που χωρίζουν τους ανθρώπους, να υποδεχτούν με ασφαλείς, απλές και νόμιμες διαδικασίες όσες γυναίκες προσφύγισσες από το Αφγανιστάν απευθυνθούν στις αντίστοιχες πρεσβείες, ώστε να μην πέφτουν στα δίχτυα των κυκλωμάτων διακίνησης προσφύγων και σωματεμπορίας.

Καταδικάζουμε τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών, των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, των εθνικών μειονοτήτων και όλου του αφγανικού λαού. Αρνούμαστε, όμως, να αποδεχτούμε να γίνουν οι αφγανές γυναίκες εργαλείο που θα δικαιολογήσει με οποιονδήποτε τρόπο πολέμους, συγκρούσεις και ιμπεριαλιστικές τακτικές.

Ζητάμε από την παγκόσμια κοινότητα να λάβει μέτρα για: την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών στην περιοχή χωρίς αποκλεισμούς λόγω φύλου, την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας, την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών και όλων των αφγανών πολιτών και την προστασία των προσφύγων

Δηλώνουμε τη δέσμευσή μας να στηρίξουμε τα κινήματα των αφγανών γυναικών και τα αιτήματά τους που είναι ειρήνη, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και ανθρώπινα δικαιώματα.

Αθήνα, 1 Σεπτεμβρίου 2021

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ

Α/   ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

1. Ελληνικό Δίκτυο για την Φεμινιστική Απεργία της 8ης Μάρτη feministikodiktio8marti@gmail.com

2. Ένωση Γυναικών Ελλάδας Ε.Γ.Ε / egepds1@gmail.com

3. Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη ΚΕΔΕ / www.kede.org / kede@kede.org /

4. Ομάδα Γυναικών Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά / https://paremvasidytika.wordpress.com/  / paremvasidytika@gmail.com

5. Σωματείο Γυναικείων Δικαιωμάτων το ΜΩΒ / https://tomov.gr/ info@tomov.gr

6.Κέντρο Πολύτεκνης Μητέρας ΜΗΤΕΡΑΣ ΕΡΓΟΝ/ https://www.miterasergon.gr/

7. Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης / http://enowhumanrights.gr/

8. Γυναικεία ομάδα Αυτοάμυνας

9. Nimertis action art 

10. Πρωτοβουλία Γυναικών Πειραιά

Β/ ΓΥΝΑΙΚΕΣ – ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ

1. Δέσποινα Λογιάδου, Πρόεδρος Ένωσης Γυναικών Ελλάδος

2. Ελένη Σταύρου, Εκπρόσωπος και μέλος Συντον. Ομάδας / Ομάδα Γυναικείων Δικαιωμάτων Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά

3. Ιλεάνα Σακκά, μέλος Ελληνικού Δικτύου για τη Φεμινιστική Απεργία της 8ης Μάρτη

4. Σίσσυ Βωβού, μέλος Σωματείου ΤΟ ΜΩΒ

5. Σοφία Κάντα, μέλος Ελληνικού Δικτύου για τη Φεμινιστική Απεργία της 8ης Μάρτη

6. Φωτεινή Σιάνου, Πρόεδρος Κέντρου Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη – ΚΕΔΕ

7. Ελένη Ζωντήρου

8. Αναστασία Γκολιομύτη, Πρόεδρος Σωματείου Γυναικείων δικαιωμάτων “Το Μωβ”

9. Βέρα Σιατερλή, μέλος του Σωματείου Γυναικείων δικαιωμάτων “Το Μωβ”

10. Ηλέκτρα Λαζάρ

Γυναικες, απόψεις, δημοκρατικοί θεσμοί, ενεργοί πολίτες

Η Ανοιχτή Διαβούλευση ως Θεσμός για τη βελτίωση της δημοκρατίας ή ως Φερετζές;

Γράφουν: Σίσσυ Βωβού – Ελένη Σταύρου

.

Με αφορμή τη δημόσια διαβούλευση για το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα των φύλων 2021 – 2025, που είναι σε εξέλιξη από 13 Ιουλίου έως 20 Αυγούστου http://www.opengov.gr/minlab/?p=5333&cpage=1#comment-7372 , θέλουμε να σημειώσουμε τα παρακάτω:

‘Εως τις 3 Αυγούστου είχαν δημοσιευθεί μόλις 26 σχόλια, από τις 4 – 16 Αυγούστου κανένα και σήμερα 17 Αυγούστου βλέπουμε τα σχόλια να έχουν φθάσει τα 56 με διάφορες ενδιάμεσες ημερομηνίες, που δείχνει ότι κανείς δεν ασχολήθηκε με την ανάρτησή τους, κάτι αντίθετο προς τη δεοντολογία και τις υποχρεώσεις που έχει μια Κυβέρνηση, ένα Υπουργείο, αναφορικά με τη διαβούλευση.

Δηλαδή, υπήρξαν μεγάλες καθυστερήσεις που παρατηρήθηκαν από πολλούς εμπλεκόμενους στην ανάρτηση των σχολίων της διαβούλευσης.
Κατόπιν αυτών, θέλουμε να εκφράσουμε δημόσια τις παρακάτω σκέψεις και προβληματισμούς μας:

Η Ανοιχτή Διακυβέρνηση – διαβούλευση (opengov) θεσμοθετήθηκε το 2009, ως ένας θεσμός άμεσης δημοκρατίας με διακηρυγμένο στόχο να συμβάλει στην ενίσχυση της διαφάνειας, την καταπολέμηση της διαφθοράς και κυρίως στην ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στα κοινά.

Αυτό είναι εφικτό και στη θετική κατεύθυνση, όταν η Ανοιχτή Διακυβέρνηση λειτουργεί με κανόνες που ενθαρρύνουν τους πολίτες να συμμετέχουν και διασφαλίζουν την ελεύθερη πρόσβαση και ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών και δεν λειτουργεί αντίθετα ως άλλοθι – συγχωροχάρτι για τις αυθαιρεσίες της Πολιτείας.
Το επίπεδο ανοιχτής διακυβέρνησης, άλλωστε, δείχνει και το επίπεδο δημοκρατίας μιας χώρας.

Η εμπειρία μας, όμως, κυρίως από την εν λόγω δημόσια διαβούλευση ήταν τελείως διαφορετική, αφού:

• η διαδικασία έγκρισης των σχολίων της διαβούλευσης πριν την δημοσίευσή τους στην πλατφόρμα του opengov είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρχουν μεγάλες καθυστερήσεις στην ανάρτηση των σχολίων (παρατηρήσαμε ακόμη και 10ημερη καθυστέρηση στην δημοσίευσή τους) με αποτέλεσμα αυτό να λειτουργεί αντιστρόφως ανάλογα για τη διεύρυνση του κύκλου των πολιτών που συμμετέχουν

• τα σχόλια και οι απόψεις των πολιτών που κατατίθενται στο δημόσιο διάλογο είναι άγνωστο αν και πόσο λαμβάνονται υπόψη και αν και σε ποιό βαθμό διαμορφώνουν τα νομικά κείμενα

Η Ανοιχτή Διακυβέρνηση πρέπει να είναι εργαλείο και εγγύηση για τη συμμετοχή των πολιτών στη δημόσια σφαίρα και να λειτουργεί παράλληλα ως εκπαιδευτική διαδικασία για τον εκδημοκρατισμό του δημόσιου βίου.

Υπό αυτές τις συνθήκες, προτείνουμε:
• Να επεκταθεί η διάρκεια της ανοιχτής δημόσιας διαβούλευσης, που κακώς έγινε μέσα στον Αύγουστο, όπως έχουμε σημειώσει αρκετές γυναικείες οργανώσεις. Η διάρκεια να επεκταθεί έως το τέλος Αυγούστου.
• Να γίνεται η ανάρτηση των σχολίων αυθημερόν και χωρίς καθυστερήσεις, όπως επιβάλει και ο νόμος.
• Να θεσμοθετηθεί η δημόσια γνωστοποίηση στους πολίτες για τον βαθμό και τον τρόπο που τα σχόλιά τους διαμόρφωσαν το αρχικό κείμενο
• Να υπάρχει πρόβλεψη για προσβασιμότητα σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (πχ. Άτομα με αναπηρία, άτομα τρίτης ηλικίας κ.α.)
• Η Ανοιχτή Διαβούλευση να μην περιορίζεται στο χρονικό διάστημα που το νομικό κείμενο αναρτάται στην πλατφόρμα του opengov, αλλά να γίνεται και σε προγενέστερα στάδια και με άλλες μορφές π.χ. με τη μορφή ερωτηματολογίων.

ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΣΕΣ

–  Σίσσυ Βωβού, Μέλος Σωματείου Γυναικείων Δικαιωμάτων το ΜΩΒ
– Ελένη Σταύρου, Πολιτικός Επιστήμονας και εκπρόσωπος Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά

Γυναικες, Διεθνη, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Η επιστροφή των Ταλιμπάν σηματοδοτεί την απόλυτη τραγωδία


Δεν χωράει αμφιβολία πως με την κατάληψη της εξουσίας του Αφγανιστάν από τους Ταλιμπάν ο εφιάλτης ξαναγυρνά όχι μόνο για τους Αφγανούς, αλλά και για την παγκόσμια κοινότητα. Όμως, για τις Αφγανές η επιστροφή των Ταλιμπάν δεν είναι απλά εφιάλτης, είναι απόλυτη τραγωδία και ολοκληρωτική κατάρρευση της ζωής και των ονείρων τους.

Ο Νόμος της Σαρία – που απαγορεύει στις γυναίκες να κυκλοφορούν χωρίς μπούρκα και χωρίς συνοδεία, που τους απαγορεύει να εργαστούν και να πάνε σχολείο – στέκει απειλητικά πάνω τους.

Ο φόβος πως οι Ταλιμπάν θα ανατρέψουν όσες, λίγες, ελευθερίες, κατακτήθηκαν στη βαθιά συντηρητική και πατριαρχική αυτή κοινωνία τα τελευταία 20 χρόνια, κυριαρχεί, αφού είναι παγκοσμίως γνωστοί οι εξευτελισμοί, αναγκαστικοί γάμοι, δημόσιοι ξυλοδαρμοί, δημόσιες εκτελέσεις, λιθοβολισμοί και όλες οι θηριωδίες που έκαναν οι Ταλιμπάν, τα προηγούμενα χρόνια της κυριαρχίας τους.

Κάπου διάβασα ότι υπάρχουν πολλές καταγγελίες, που αναφέρουν πως οι Ταλιμπάν, πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα στην Καμπούλ και καταγράφουν τις γυναίκες και τα κορίτσια ηλικίας από 12 – 45 χρονών, που στη συνέχεια θα αναγκαστούν να παντρευτούν μαχητές Ταλιμπάν.

Κάπου αλλού, διάβασα πως υπάρχει μια παλιά Αφγανική παροιμία που δείχνει τι σημαίνει διαζύγιο για μια Αφγανή:

“A woman only leaves her father’s house in the white bridal clothes, and she can only return in the white shrouds.”

“Μια γυναίκα φεύγει από το σπίτι του πατέρα της μόνο με λευκό νυφικό και μπορεί να επιστρέψει μόνο με λευκό σάβανο”.

Εκείνο που δεν έχω διαβάσει ακόμη είναι τι θα απογίνουν αυτοί οι άνθρωποι. Είτε γυναίκες είναι, είτε άνδρες, είτε παιδιά, που θέλουν απλά να ζήσουν ελεύθερα και η Δύση τους κλείνει απειλητικά την πόρτα.

Οι φωτογραφίες δανεικές. Η πρώτη από το BBC news και η δεύτερη από τους NewYork Times.

Γυναικες, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Αποκαλυπτική για τη σήψη σε Αστυνομία και κοινωνία, η υπόθεση της κακοποίησης της 18χρονης στην Ηλιούπολη

Ενδεικτικό της βαθιάς σήψης που υπάρχει στην αστυνομία, αλλά και στην ελληνική κοινωνία και οικογένεια, το πρόσφατο περιστατικό συστηματικής κακοποίησης της 18χρονης γυναίκας από την Ηλιούπολη και η προσπάθεια συγκάλυψης από την Ελληνική Αστυνομία και όχι μόνο.

Το κορίτσι, κακοποιημένο και τρομαγμένο, κατάφερε να δραπετεύσει πριν λίγες μέρες από το σπίτι που κρατούνταν επί 1 μήνα από τον αστυνομικό, το «όργανο της τάξης» δηλαδή, που την εξέδιδε.

Κατέληξε στο Αστυνομικό Τμήμα για να καταγγείλει το γεγονός, αλλά οι αστυνομικοί που έλαβαν γνώση και είχαν μπροστά τους ένα κορίτσι χτυπημένο και σε άσχημη κατάσταση, αντί να κάνουν σωστά τη δουλειά τους ως όφειλαν, έκαναν, όπως φαίνεται από τα δημοσιεύματα και τις καταγγελίες της δικηγόρου της, ότι περνούσε από το χέρι τους για να συγκαλύψουν το γεγονός και να «προστατεύσουν τη φήμη της υπηρεσίας τους».

Το κορίτσι χτυπημένο όπως ήταν, κρατούνταν σε διάφορες υπηρεσίες της αστυνομίας όλο το Σαββατοκύριακο, αποκλεισμένο από την συνήγορό της, χωρίς ιατρική και ψυχολογική βοήθεια, χωρίς να εξεταστεί από ιατροδικαστή (Σαββατοκύριακο γαρ 😡) και χωρίς δυνατότητα να υποβάλλει μήνυση.

Το ίδιο κορίτσι έχει ζήσει την κακοποίηση μέσα στην οικογένεια, αφού ο ίδιος της ο πατέρας τη βίαζε επί 7 χρόνια, από την ηλικία των 11 χρόνων.

Και ρωτάμε, περιμένοντας απαντήσεις:

📌 που – ποιό είναι το κοινωνικό κράτος για τις κακοποιημένες γυναίκες;

📌 με ποιά κριτήρια επιλέγονται οι αστυνομικοί στα σώματα ασφαλείας;

📌Πως ελέγχεται η ηθική τους ακεραιότητα και τι εκπαίδευση παίρνουν για τα θέματα του σεβασμού στον άνθρωπο;

📌 Και αφού εκπαιδευτούν ( λέμε τώρα) πώς ελέγχεται, αν και τι από αυτά που μαθαίνουν, έχουν αφομοιώσει;

📌 η Κυβέρνηση ξέρει να κρατάει ανοιχτά τα μαγαζιά τις Κυριακές, την ιατροδικαστική υπηρεσία και όλες τις κοινωνικές δομές προστασίας για τις κακοποιημένες γυναίκες, δεν ξέρει;

📌 αυτή η πρώην ΓΓΙΦ , σήμερα Γενική Γραμματεία Οικογενειακής πολιτικής και Ισότητας τι έργο προσφέρει;

Προσφυγικό, ανθρώπινα δικαιώματα, δράσεις, ενεργοί πολίτες, κατά του ρατσισμού

Επίσκεψη – συζήτηση στο Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών

Εκπροσωπώντας την Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά επισκεφθήκαμε την Τετάρτη 16 Ιουνίου 2021, τα Γραφεία του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών και παραδώσαμε είδη πρώτης ανάγκης για τα παιδιά των προσφύγων, στα πλαίσια της δράσης για την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων που διοργανώνει από 14 – 18/6/2021 το Φόρουμ Μεταναστών σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Αλβανίδων Γυναικών στην Ελλάδα.

Ακολούθησε συζήτηση για τα θέματα που αντιμετωπίζει σήμερα η μεταναστευτική κοινότητα.

Στη συζήτηση συμμετείχαν εκ μέρους του Φόρουμ Μεταναστών οι Adla Shashati δημοσιογράφος – Διευθύντρια του Γραφείου Διοίκησης του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών και ο Αμπντουλάι Σοκ εκπρόσωπος της Σενεγαλέζικης Κοινότητας και εκ μέρους της Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά η Ελένη Σταύρου Εκπρόσωπος και μέλος της Συντονιστικής Ομάδας, η Ελευθερία Κεντρωτή μέλος της Συντονιστικής Ομάδας και η Ελένη Ζωντήρου, μέλος της Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά.

Ειδικότερα, ενημερωθήκαμε – συζητήσαμε για το σημαντικό έργο που επιτελεί το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών στην ενημέρωση – στήριξη των μεταναστευτικών κοινοτήτων στη χώρα μας, αλλά και

– για τα σημαντικά προβλήματα επιβίωσης των μεταναστών που έχουν ενταθεί λόγω της πανδημίας. Υπολογίζεται ότι 1.500 μετανάστες έχουν καθημερινά ανάγκη για φαγητό

– για τα προβλήματα πρόσβασης των μεταναστών που δεν διαθέτουν ΑΜΚΑ στον εμβολιασμό

– για τις συνέπειες που θα έχει η πρόσφατη Κυβερνητική απόφαση που ορίζει την Τουρκία ως “ασφαλή τρίτη χώρα” για οικογένειες, άντρες, γυναίκες και παιδιά που αιτούνται διεθνή προστασία στη χώρα μας και ευνοεί τις απελάσεις μεταναστών . Διαβάστε ΕΔΩ το σχετικό Δελτίο Τύπου που συνυπογράφουν 40 οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών https://bit.ly/3zy6Y5u

– για τις σημαντικές ελλείψεις ουσιαστικής – δωρεάν εκπαίδευσης που αντιμετωπίζουν τα παιδιά των μεταναστών

ανθρώπινα δικαιώματα, δράσεις, ενεργοί πολίτες

Προκαταρκτική Διοικητική Εξέταση, υπό την εποπτεία του Συνήγορου του Πολίτη για την τρομοκράτηση και τις προσαγωγές μας στις 26 Μαρτίου και ένορκή μας κατάθεση

Το παρόν δημοσίευμα υπογράφεται από τις: Ελένη Σταύρου, Εκπρόσωπο της Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά και Σίσσυ Βωβού, της Οργάνωσης Γυναικείων Δικαιωμάτων το ΜΩΒ, που συμμετείχαν στην ειρηνική διαμαρτυρία στην Πρεσβεία της Τουρκίας στις 26/3/2021 και κατέθεσαν ενόρκως στα πλαίσια της διενεργούμενης Π.Δ.Ε.

Οι δημόσιες καταγγελίες μας για αστυνομική αυθαιρεσία και παρεμπόδιση του δημοκρατικού δικαιώματος του συνέρχεσθαι, στην ειρηνική διαμαρτυρία που επιχειρήσαμε 7 γυναίκες, εκπροσωπώντας γυναικείες οργανώσεις, στις 26 Μαρτίου 2021 μπροστά στην Τουρκική Πρεσβεία ενάντια στην αποχώρηση της Τουρκίας από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας, φαίνεται πως τάραξαν τα νερά.

Με επιστολή – κλήση για κατάθεση που έστειλε το Αστυνομικό Τμήμα Κηφισιάς, στις 8 οργανώσεις που συνυπογράφουν την δημόσια καταγγελία (Σωματείο ΜΩΒ / Ομάδα Γυναικείων Δικαιωμάτων Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά / ΚΕΔΕ / Κίνηση Δημοκρατικών γυναικών / Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας / Ελληνικό Δίκτυο για τη φεμινιστική απεργία / ΧΕΝ )

ενημερωθήκαμε ότι έχει ξεκινήσει Προκαταρκτική Διοικητική Εξέταση (Π.Δ.Ε), με την εποπτεία του Συνήγορου του Πολίτη, για τη διερεύνηση της υπόθεσης και τον «καταλογισμό τυχόν πειθαρχικών ευθυνών εις βάρος παντός υπαίτιου εμπλεκόμενου αστυνομικού»

Παραστήκαμε λοιπόν χθες, 8/6/2021, ενώπιον του Αστυνομικού Τμήματος Κηφισιάς, 2 από τις γυναίκες που συμμετείχαν στη διαμαρτυρία και υπογράφουμε το παρόν δημοσίευμα και καταθέσαμε ενόρκως στο πλαίσιο της διενεργούμενης Π.Δ.Ε

Στην κατάθεσή μας, αφού αναφέρουμε αναλυτικά τα γεγονότα που αποτελούν παρεμπόδιση του δημοκρατικού μας δικαιώματος του συνέρχεσθαι και την προσπάθεια τρομοκράτησής μας από την αστυνομία κατά τη διάρκεια της ειρηνικής μας δράσης, διαμαρτυρόμαστε για την πολιτική – τακτική τρομοκρατίας και αυθαιρεσίας που ακολουθεί η Αστυνομία και ζητάμε να διερευνηθεί το περιστατικό και να αποδοθούν ευθύνες.

Ειδικότερα, τα γεγονότα της 26/3/2021, όπως τα καταθέσαμε ενόρκως, έχουν αναλυτικά ως εξής:

Η συμβολική – ειρηνική μας διαμαρτυρία με πανό ήταν προγραμματισμένη να γίνει μπροστά στην Τουρκική Πρεσβεία, ενάντια στην αποχώρηση της Τουρκίας από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας με στόχο να επιδοθεί σχετικό υπόμνημα διαμαρτυρίας στην Τουρκική Πρεσβεία και είχε προαναγγελθεί με δημόσιο κάλεσμα.

Όταν φτάσαμε στο σημείο συνάντησης (περίπου 150 μέτρα από την Τουρκική Πρεσβεία) οι πρώτες 3 από τις 7 γυναίκες που τελικά συμμετείχαμε, οι αστυνομικοί που βρίσκονταν εκείνη την ώρα εκεί μας απαγόρευσαν να πλησιάσουμε την Πρεσβεία και ένας αστυνομικός μας εμπόδισε να ανοίξουμε το πανό μας.

Κυριολεκτικά, προσπαθούσαμε κατ΄ επανάληψη να ανοίξουμε το πανό μας 150 μέτρα μακριά από την Τουρκική Πρεσβεία στη γωνία με την οδό Ρηγίλλης και ο αστυνομικός μας το έκλεινε με τα χέρια του, επίσης κατ’ επανάληψη.

Μετά την επιμονή μας και την έντονη διαμαρτυρία μας για την παρεμπόδιση του δημοκρατικού μας δικαιώματος του συνέρχεσθαι, ο αστυνομικός μας άφησε τελικά να ανοίξουμε το πανό και παραμείναμε στη γωνία με την οδό Ρηγίλης.

Μέσα στα επόμενα 10 λεπτά άρχισαν να καταφθάνουν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, γύρω στα 50 άτομα συνολικά, που μας περικύκλωσαν (αστυνομικοί, 5-6 μηχανάκια, 12 Ματατζήδες με ασπίδες, 2 περιπολικά , άτομα με πολιτικά που εκτιμούμε ότι ήταν άνθρωποι της ασφάλειας και άλλοι) προφανώς για να μας τρομοκρατήσουν.

Μετά από 30 λεπτά περίπου ολοκληρώσαμε τη διαμαρτυρία μας, κλείσαμε το πανό και επιχειρήσαμε να φύγουμε. Όμως ο επικεφαλής αστυνομικός δεν μας επέτρεψε να αποχωρήσουμε, μας είπε πως είμαστε υπό επιτήρηση και μας υποχρέωσε να μεταβούμε στο πλησιέστερο Αστυνομικό Τμήμα (Συντάγματος) για εξακρίβωση στοιχείων, όπου πήγαμε συνοδεία Αστυνομικών και παρά τη θέλησή μας αφού βρισκόμασταν υπό καθεστώς ψυχολογικής βίας και τρομοκρατίας.

Εκεί, αφού έγινε η εξακρίβωση των στοιχείων μας, μάς άφησαν ελεύθερες.

Τα παραπάνω περιστατικά αποτελούν εμφανέστατα επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματά μας και στοχεύουν όπως φαίνεται στην τρομοκράτηση των πολιτών αλλά και κάθε φεμινιστικής διαμαρτυρίας, όπως αποδείχθηκε και στις 25 Νοέμβρη του 2020 με τις συλλήψεις 14 φεμινιστριών.

Διαμαρτυρόμαστε έντονα για την αστυνομοκρατία και την αστυνομική αυθαιρεσία που έχει σαν στόχο να τρομοκρατήσει κάθε Ενεργό Πολίτη, να μειώσει τις προσωπικές ελευθερίες και να βάλλει κατά του συνταγματικού δικαιώματος στη διαμαρτυρία. Και στις ένορκες μαρτυρίες μας ζητούμε να καταλογισθούν και αποδοθούν ευθύνες για τις παρανομίες που έγιναν.

Απαιτούμε σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματά μας, όπως στο δικαίωμά μας στη διαδήλωση.

Αθήνα, 9 Ιουνίου 2021

ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΣΕΣ

Ελένη Σταύρου, εκπρόσωπος της Ομάδας Γυναικείων Δικαιωμάτων Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά

Σίσσυ Βωβού, από Οργάνωση Γυναικείων Δικαιωμάτων ΤΟ ΜΩΒ

Γυναικες, απόψεις, ενεργοί πολίτες

Για την τραγωδία που όλοι σήμερα μιλούν και αύριο ξεχνούν

⛔️ ⛔️ ⛔️ Διαβάζω για τη γυναικοκτονία που ελάχιστοι τη λένε με τ’ όνομά της. Για το διπλό φονικό που έγινε χθες στη Μακρυνίτσα. Για το σοκ της κοινωνίας, που έπεσε και πάλι απ’ τα σύννεφα.

Για την τραγωδία και τις σκληρές εικόνες βίας, για το χέρι του δολοφόνου που έσπειρε το θάνατο.

Κανείς όμως δεν μιλάει για το δράμα αυτής της γυναίκας και του παιδιού της. Τι ζούσαν πίσω από τις κλειστές πόρτες, πώς ζούσαν σε ένα περιβάλλον βίας και τρομοκρατίας. Χωρίς προστασία, χωρίς στήριξη, χωρίς δικαιοσύνη.

Σήμερα, η τοπική κοινωνία θα πενθεί και θα ανοίξουν τα στόματα, όπως μετά από κάθε γυναικοκτονία γίνεται.

Αύριο, πάλι τα στόματα θα κλείσουν, η κοινωνία θα παραμείνει σιωπηλή και αδιάφορη, οι γυναίκες και τα παιδιά – θύματα έμφυλης βίας χωρίς προστασία και χωρίς διέξοδο, το άθλιο νομοσχέδιο Τσιάρα για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια θα ρθει στη Βουλή με τους κακοποιητές να μπορούν να βλέπουν ισόχρονα τα παιδιά τους (εφόσον δεν έχει εκδοθεί αμετάκλητη καταδίκη εναντίον τους) και η δαμόκλειος σπάθη θα συνεχίσει να απειλεί γυναίκες και παιδιά.

Κατά τα άλλα, και ισότητα έχουμε, και δικαιοσύνη έχουμε, και ορθολογισμό έχουμε, αλλά μόνο για τους ισχυρούς.

Ντροπή σας κ. Τσιάρα.

Ντροπή τους και ντροπή μας που αύριο θα γυρίσουμε αλλού το βλέμμα, νομίζοντας πως σήμερα έχουμε κάνει το χρέος μας.

υγεία, Πανδημία, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, βιωσιμη αναπτυξη, ενεργοί πολίτες

Η επιστήμη πάει μπροστά – Η αλληλεγγύη πάει πίσω

Με αφορμή τη συζήτηση που έχει ξεκινήσει για τις πατέντες, τα εμβόλια ως δημόσιο αγαθό, τη δημοκρατία

«Η επιστήμη πάει μπροστά  – Η αλληλεγγύη πάει πίσω» Σε αυτή τη φράση συνοψίζεται όλη η σημερινή πραγματικότητα γύρω από τα εμβόλια και τις πατέντες των εμβολίων.

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την αρχική εμφάνιση και τη ραγδαία εξάπλωση της πανδημίας και ήδη θρηνούμε πάνω από 2,5 εκατομμύρια νεκρούς σε όλον τον κόσμο, ενώ υπάρχει μεγάλη ανησυχία για την εξέλιξη και τη μεγάλη διασπορά του ιού παρά τα συνεχή περιοριστικά μέτρα προστασίας.

Ένα παράθυρο ελπίδας στη μάχη κατά της πανδημίας άνοιξε με την εμφάνιση των εμβολίων που όμως, λόγω κυρίως της τεράστιας ζήτησης, της περιορισμένης δυνατότητας παραγωγής ή της τεχνητής έλλειψης καθώς και του υψηλού κόστους τους, έχουν οδηγήσει σε μεγάλες ανισότητες εις βάρος των χωρών με φτωχά και μεσαία εισοδήματα και εις βάρος των πιο αδύναμων.

Την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο στερούνται το βασικό ανθρώπινο δικαίωμά στους στη ζωή, μη έχοντας πρόσβαση σε εμβόλια, φάρμακα και ιατρική περίθαλψη, έρευνα της Oxfam αναδεικνύει το γεγονός ότι οι πλουσιότερες χώρες του κόσμου που αντιπροσωπεύουν μόλις το 13% του παγκόσμιου πληθυσμού έχουν αγοράσει ήδη πάνω από τη μισή ποσότητα των εμβολίων που αναμένεται να παραχθούν.

Ο «εμβολιαστικός εθνικισμός» από τη μία και η έλλειψη αλληλεγγύης, διαφάνειας και κανόνων για τον δίκαιο εμβολιασμό από την άλλη, προκαλούν μεγάλη ανησυχία για την εξέλιξη της πανδημίας, αφού σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για να επιτευχθεί η ανοσία της αγέλης, χρειάζεται να εμβολιασθεί περίπου το 70% του παγκόσμιου πληθυσμού. Η διάθεση εμβολίων σε λίγους/ες προνομιούχους δεν πρόκειται να σταματήσει την πανδημία.

Δυστυχώς, τα κέρδη των εταιριών φαίνεται σήμερα να έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα από τα εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές που χάνονται. Οι πλουσιότερες χώρες έχουν γρήγορη και εύκολη πρόσβαση στα εμβόλια, εις βάρος των φτωχών χωρών, αλλά και της παγκόσμιας υγείας.

Πιστεύω ότι είμαστε μπροστά σε μια τρομακτική διαπίστωση:

-Σήμερα, το εμβόλιο έχει αναδειχθεί ως το πιο αναγκαίο και πολύτιμο αγαθό στον κόσμο για την παγκόσμια υγεία και είναι ένα αγαθό του οποίου η έρευνα και ανάπτυξη χρηματοδοτήθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό από όλους εμάς, τους ευρωπαίους φορολογούμενους.

-Ε, αυτό το πολύτιμο αγαθό, σήμερα διατίθεται στους λίγους, δεν μπορεί να διατεθεί ευρέως, λόγω της προτεραιότητας που έχει δοθεί στα κέρδη των εταιριών και στην περιορισμένη παραγωγή από τις φαρμακευτικές εταιρείες που το αναπτύσσουν.

Και έτσι μεγαλώνουν και διευρύνονται συνέχεια οι κοινωνικές ανισότητες. Αυτό ακριβώς, τις μεγάλες δηλαδή κοινωνικές ανισότητες, τις βιώνουμε και στο σπίτι μας, στη γειτονιά μας, στη Δυτική Αθήνα. Διάβαζα αυτές τις μέρες τα στοιχεία του ΕΟΠΠΥ:

-Μόλις 64.000 εμβόλια έχουν γίνει στον Δυτικό Τομέα της Αθήνας, όπου ζουν περίπου 500.000 άνθρωποι

228.000 εμβόλια έχουν γίνει στο κέντρο της Αθήνας που ζουν περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι

214.000 εμβόλια έχουν γίνει στο Βόρειο τομέα της Αττικής όπου ζουν περίπου 500 χιλιάδες άνθρωποι.

Και όσο ο ιός συνεχίζει να εξαπλώνεται και άνθρωποι δικοί μας να χάνονται, γιατί ενδεχομένως να μην μπορούν να  εξασφαλίσουν έγκαιρα την πρόσβαση στο εμβόλιο, αναδεικνύεται ένα σημαντικό ζήτημα.

Ότι η πρόσβαση στα εμβόλια δεν είναι θέμα τεχνικό, αλλά πολιτικό και ηθικό. Είναι θέμα δημοκρατίας

περιβαλλοντικός ρατσισμός, Δυτική Αθήνα, ΧΥΤΑ ΦΥΛΗΣ, απόψεις, ενεργοί πολίτες

Η Χωματερή, οι επεκτάσεις και ένα κακό που πρέπει να το χτυπήσουμε στη ρίζα του





Η παρέμβασή μου / εκπροσωπώντας την Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά / στην Συνέντευξη Τύπου, που διοργάνωσαν φορείς και συλλογικότητες της Δυτικής Αθήνας, με τον Συντονισμό του Δυτικού Μετώπου (16/3/2021) για την Παναττική Ημέρα Δράσης σε Φυλή και Σχιστό στις 17 Μαρτίου 2021

Ζούμε όλοι μας σήμερα σε ένα εκρηκτικό περιβάλλον με μεγάλους κινδύνους για τη ζωή λόγω της πανδημίας, τρομερή ανασφάλεια για το μέλλον και την επιβίωσή μας, μείωση των προσωπικών μας ελευθεριών και ένταση της κρατικής βίας και αυθαιρεσίας.

Όμως, στις γειτονιές Δυτικά της Αθήνας, εδώ που στο μεγαλύτερο ποσοστό κατοικούν άνθρωποι της εργατικής και μεσαίας τάξης που σήμερα παλεύουν για την επιβίωσή τους, κάτι ύποπτο συμβαίνει και συνέβαινε εδώ και πολλές δεκαετίες.

Ζούμε σε αυτές τις γειτονιές, με λιγότερο πράσινο από την υπόλοιπη Αττική, με περισσότερη ανεργία και ανασφάλεια για το μέλλον, πιο πολλούς καρκίνους και έναν εφιάλτη που έχουμε δίπλα μας, σε απόσταση αναπνοής εδώ και 5 δεκαετίες και μαυρίζει τις ζωές μας.

Είναι ο ΧΥΤΑ στη Φυλή, που λειτουργεί σε ένα τόπο που ήταν ήδη περιβαλλοντικά υποβαθμισμένος λόγω της υπερσυγκέντρωσης των μεγάλων βιομηχανιών, έχει προκαλέσει μια περαιτέρω τεράστια περιβαλλοντική υποβάθμιση στις περιοχές μας και είναι το μέγα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε για δεκαετίες, ως απειλή για τις ζωές μας.

Βιώνουμε δηλαδή καθημερινά έναν ιδιότυπο περιβαλλοντικό ρατσισμό και μια ένταση των κοινωνικών ανισοτήτων.

Ζούμε πλάι πλάι με τον καρκίνο.

Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής  είναι αποκαλυπτικά.

Την περίοδο 1999 – 2015  διαπιστώθηκε μια τρομακτική αύξηση των θανάτων από νεοπλασματικές ασθένειές  (καρκίνους) 31,7 %, στις περιοχές γύρω από την χωματερή της Φυλής, ενώ ή αύξηση σε όλη την Περιφέρεια Αττικής ήταν 10,1%.

Παράλληλα, άγνωστες είναι οι συνέπειες για την υγεία των παιδιών μας και των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν κάποια προβλήματα υγείας.

Υποφέρουμε από τη δυσοσμία που προκαλούν τα τοξικά αέρια, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες και πολλά βράδια προτιμάμε να κλείσουμε ερμητικά πόρτες και παράθυρα για να γλυτώσουμε από την αφόρητη βρώμα κι ας λιώνουμε από τη ζέστη.

Οι φωτιές που συχνά ξεσπάνε ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες στο σκουπιδότοπο απελευθερώνουν στον αέρα επιπλέον τοξικές και καρκινογόνες ουσίες και κάνουν το μίγμα ακόμη πιο εκρηκτικό.  

Μα , αυτό που μετράει ακόμη πιο πολύ για μας που ζούμε σε αυτές τις περιοχές, είναι η εγκληματική αδιαφορία των Κυβερνήσεων, διαχρονικά, για την τοπική κοινωνία, την περιβαλλοντική υποβάθμιση και τον περιβαλλοντικό ρατσισμό.

Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς,  πως για πάνω από 50 χρόνια μας επιβάλλουν να ζούμε πλάι πλάι με τα σκουπίδια; 

πως οι γειτονιές μας έχουν γίνει ο σκουπιδοντεντεκές όλης της Αττικής;

και πως, παρά τις υποσχέσεις για το αντίθετο, ο τεράστιος σκουπιδότοπος ζει και βασιλεύει στις γειτονιές μας, εξακολουθεί να είναι εστία μόλυνσης για το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε, το έδαφος που μας φιλοξενεί, τα ζώα, τα φυτά και έχει τραγικές συνέπειες για την επιβίωση και την ποιότητα ζωής μας;
Η πρόφαση απόφαση του ΕΔΣΝΑ να επεκτείνει τις εγκαταστάσεις της Φυλής, αντί να δρομολογήσει τη διακοπή λειτουργίας της ξεχείλισε το ποτήρι.

Έχει προκαλέσει την αγανάκτησή μας και μας έχει εξοργίσει.

Σαν πολίτες της Δυτικής Αθήνας νιώθουμε πως τιμωρούμαστε από την Πολιτεία, που εφαρμόζει 2 μέτρα και 2 σταθμά και χωρίζει τους ανθρώπους σε 1ης και 2ης κατηγορίας.

Αυτή η τακτική μας προσβάλει, προσβάλει εμάς, τη Δημοκρατία, την Κοινωνία ολόκληρη και δεν πρόκειται να το αποδεχθούμε.

Γι αυτό ξεσηκωνόμαστε

και ενώνουμε τις δυνάμεις και τις φωνές μας. Ενάντια σε αυτό το έγκλημα και την εγκληματική αδιαφορία των Κυβερνήσεων, της Περιφέρειας, της τοπικής κοινωνίας.

Η συνεχής επέκταση της Χωματερής, τα πανωσηκώματα και οι θηριώδεις εγκαταστάσεις δεν λύνουν το πρόβλημα των απορριμμάτων. Αντίθετα, δημιουργούν ένα φαύλο κύκλο. Αυτόν τον φαύλο κύκλο πρέπει να τον μετατρέψουμε σε κύκλο βιωσιμότητας.

Να αντιμετωπίσουμε το κακό από τη ρίζα του. Τα σκουπίδια έχουν μεγάλη τοξικότητα και ο μόνος τρόπος να το αποτρέψουμε είναι να τα μειώσουμε.

Σήμερα στην Ελλάδα μιλάμε για επέκταση της χωματερής, ενώ στην Ευρώπη συζητούν για το πως θα μειώσουν τα απορρίμματα. Είναι ανάγκη σήμερα να αλλάξουμε τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε και χρησιμοποιούμε τους φυσικούς πόρους. Να δώσουμε έμφαση στη σωστή διαχείριση των πόρων του πλανήτη, να μειώσουμε το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα.

Και εκεί κυρίως πρέπει να δώσει έμφαση η Πολιτεία και οι τοπικές κοινωνίες.

Να υπάρξει πολιτική βούληση και να περάσει στην εκπαίδευση για να καλλιεργηθεί η κουλτούρα του συνειδητοποιημένου πολίτη που θα κατανοεί, ότι κάθε επιλογή του έχει συνέπεια στο περιβάλλον και γιαυτό πρέπει να κάνει λογική χρήση των καταναλωτικών αγαθών και να ελαχιστοποιεί τα σκουπίδια που παράγει.

Αν δεν το συνειδητοποιήσουμε όλοι αυτό, τίποτε δεν θα αλλάξει. Απλά θα μεταθέτουμε το πρόβλημα για λίγο πιο αργά, και λίγο πιο αργά μέχρι να φτάσουμε στο σημείο , που δεν πάει παρακάτω.

Πρέπει όλοι να κατανοήσουμε ότι η βιώσιμη λύση στο πρόβλημα των απορριμμάτων  είναι η υιοθέτηση του μοντέλου της μείωσης – επαναχρησιμοποίησης – ανακύκλωσης με σεβασμό στον περιβάλλον , τους φυσικούς πόρους και τον άνθρωπο.  (Reduce, Reuse, Recycle , Rethink) .

Με αυτή τη λογική, η Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά συμμετέχει – συνδιοργανώνει με τον Συντονισμό του ΔΥΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ την Παναττική Ημέρα Δράσης σε Φυλή και Σχιστό.

Ενώνουμε τις φωνές μας και αντιδρούμε οργανωμένα, με ενότητα και μαζικά ενάντια στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής τους και στον περιβαλλοντικό ρατσισμό και διεκδικούμε:

  • Άμεση διακοπή λειτουργίας του ΧΥΤΑ Φυλής για να βάλουμε τέλος στον περιβαλλοντικό ρατσισμό.
  • Δίκαιη κατανομή των βαρών σε όλη την Αττική
  • Ποιότητα ζωής με κοινωνική και περιβαλλοντική δικαιοσύνη και σεβασμό στον άνθρωπο,

Είμαστε κάθετα αντίθετοι στο καταστροφικό σχέδιο της επέκτασης – διατήρησης της χωματερής στη Φυλή.

Είμαστε αντίθετοι στην καύση των απορριμμάτων και στη λογική των ανταποδοτικών τελών.

Πιστεύουμε στη δύναμη μας.  Στη δύναμη που έχουμε σαν Πολίτες όταν είμαστε ενεργοί και διεκδικούμε ενωμένοι το δικαίωμα στη ζωή, την ποιότητα ζωής και τα όνειρά μας.

Ζητάμε από όλους τους πολίτες της Αττικής να είναι στο πλευρό μας σε αυτόν τον αγώνα ζωής για μας και τα παιδιά μας.

                              Ελένη Σταύρου

                     Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά