Blog

απόψεις, ενεργοί πολίτες, κατά του φασισμου

Η κρίσιμη μέρα έφτασε

Έφτασε η ώρα 0.

Η ώρα της ετυμηγορίας για την εγκληματική ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής.

Δεν είναι μόνο που τα θύματα και οι οικογένειες περιμένουν τη δικαίωση. Είναι που η μέρα της κρίσιμης απόφασης πρέπει να είναι μέρα σταθμός για τη δημοκρατία μας και το αντιφασιστικό κίνημα.

– Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό δεν έχει χρώμα, ούτε αρχή και τέλος

– Η απαίτηση να μπεί ταφόπλακα στην εγκληματική οργάνωση και σε κάθε φασιστική και ναζιστική δράση είναι και πρέπει να είναι καθολική

– Η οργή είναι μεγάλη για όσους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επιχείρησαν να ξεπλύνουν τη δράση της Χρυσής Αυγής, όλα αυτά τα χρόνια

– Σήμερα δεν δικαιούται να σιωπά κανείς, ούτε να ισχυρίζεται πως η άποψη που εκφράζεται δημόσια είναι τάχα μου παρέμβαση στη δικαιοσύνη.

Για όλους αυτούς τους λόγους,

Για τον Παύλο Φύσσα, για τον Σαχζάντ Λουκμάν, για τους Αιγύπτιους ψαράδες, για όλα τα θύματα του ρατσισμού και του φασισμού,

Για τη Δημοκρατία, για την Ελευθερία για το δικαίωμα των παιδιών μας να ζουν και να εκφράζονται ελεύθερα

Θα είμαι το πρωί εκεί, έξω από το Εφετείο, χωρίς καμμιά κομματική σημαία, παρά μόνο με τη σημαία της ευθύνης και του αντιφασιστικού αγώνα, που τώρα ξεκινάει.

Και ελπίζω και εύχομαι να συναντηθούμε εκεί για να γίνουμε όλοι μια κραυγή: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΟΙ / ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Γυναικες, ειρήνη, ενεργοί πολίτες

Πρωτοβουλία για την Ειρήνη στην Ανατολ. Μεσόγειο

Γυναίκες από την Ελλάδα και την Τουρκία ενώνουν τις φωνές τους και απευθύνουν Έκκληση για Ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο προς τις δύο Κυβερνήσεις.

Η Πρωτοβουλία με το σύνθημα «Σταματήστε», στην οποία έχω την τιμή να συμμετέχω από την πρώτη στιγμή, ξεκίνησε από 350 γυναίκες που ζητούν από τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας να προσφύγουν στη διπλωματία και το διεθνές δίκαιο για την επίλυση των διαφορών τους.

Το κείμενο, που ως σήμερα υπογράφουν πάνω από 2.900 γυναίκες, είναι αναρτημένο στο διαδίκτυο και ανοιχτό για υπογραφές και από άλλες γυναίκες που πιστεύουν στην ειρηνική επίλυση των διαφορών και τη συνεργασία μεταξύ των 2 λαών και θέλουν να συμμετέχουν / Ο ενημερωμένος κατάλογος με τις υπογραφές και η δυνατότητα νέων υπογραφών είναι αναρτημένα ΕΔΩ

Εκπαίδευση, απόψεις, ενεργοί πολίτες

Για το κουδούνι, που φέτος χτύπησε αλλιώς

Σήμερα, που χτύπησε το πρώτο κουδούνι χωρίς τις ξέγνοιαστες φωνές των παιδιών, χωρίς τα αυθόρμητα φιλιά και τις αγκαλιές,
με διχασμένους τους γονείς να αντιδρούν για τις μάσκες, αντί για την συνεχή υποβάθμιση της εκπαίδευσης που έχει οδηγήσει στα μεγάλα ποσοστά του σύγχρονου αναλφαβητισμού,

Σήμερα που η τηλεκπαίδευση, ως πρόχειρη, πολύ πρόχειρη και αντιπαιδαγωγική λύση, που δεν έχουν δυνατότητα πρόσβασης όλα τα παιδιά, κερδίζει συνέχεια έδαφος, παραμερίζοντας το μάθημα στην τάξη και διδάσκοντας νέα ήθη και τρόπους επικοινωνίας ή απομόνωσης θα έλεγα περισσότερο,
Σήμερα, που η υποκρισία περισσεύει με το Υπουργείο Παιδείας, παντελώς απροετοίμαστο, να περιορίζεται αποκλειστικά σε μέτρα επικοινωνιακού χαρακτήρα για την προστασία μαθητών και εκπαιδευτικών, ενώ είναι σε ισχύ περιοριστικά μέτρα αναγκαστικού χαρακτήρα για τις αποστάσεις και τα άτομα που επιτρέπονται ανά τ.μ για μαγαζιά και κλειστούς χώρους,

Σήμερα που το Υπουργείο Παιδείας μοιράζει στα παιδιά μάσκες και παγούρια και εξαγγέλει ως μέτρο προστασίας (Μ.Ο) 17 μαθητές ανά τάξη (ενώ στην πράξη δεν ισχύει και αναγκάζονται να συσωρεύονται ακόμη και πάνω από 25 παιδιά σε τάξεις λίγων τ.μ.), αντί να φροντίσει για περισσότερα κτίρια, αίθουσες, εκπαιδευτικούς, άτομα για την καθαριότητα και γενικά περισσότερη φροντίδα για τον μαθητή, τον εκπαιδευτικό και την ουσιαστική, ποιοτική εκπαίδευση

Σήμερα που πολλοί εκπαιδευτικοί ζουν στην εργασιακή ανασφάλεια και καλούνται να παίξουν περισσότερο το ρόλο του χωροφύλακα αντί του δημιουργικού δασκάλου, θυμίζοντας άλλες μαύρες εποχές

Σήμερα που υπάρχουν παιδιά που δεν θα πάνε στο σχολείο, χωρίς αυτό να είναι δική τους συνειδητή απόφαση, ανάμεσά τους παιδιά με αναπηρία, τα παιδιά προσφύγων, μεταναστών, Ρομά κ.α.

Ε, σήμερα είναι που Αξίζει να θυμόμαστε πως υπάρχει Ελπίδα, όταν υπάρχει φλόγα.
Υπάρχει ελπίδα αν συνειδητοποιήσουμε πως Μαζί, με το δικό μας φως, μπορούμε να χτίσουμε Σχολεία Ανοιχτά για όλα τα παιδιά, Σχολεία που αγκαλιάζουν τη διαφορετικότητα, πολεμούν το ρατσισμό, δεν ανέχονται την κάθε είδους βία, καλλιεργούν τον ανθρωπισμό και την ελεύθερη, δημιουργική, κριτική και καινοτόμα σκέψη και άποψη και διαμορφώνουν συνειδητοποιημένους και Ενεργούς Πολίτες.

Με αυτές τις σκέψεις και την γλυκιά εικόνα του πρώτου μας Αναγνωστικού, Εύχομαι να ναι αυτή η χρονιά περισσότερο φωτεινή και μαχητική,
Εύχομαι να ναι μια χρονιά – Αφετηρία, που θα ενώσει γονείς, δασκάλους, μαθητές και όλη την κοινωνία με κοινό μας στόχο να δυναμώσουμε το δημόσιο σχολείο, να προωθήσουμε την Ανοιχτή, ανθρωποκεντρική εκπαίδευση, την κριτική / δημιουργική σκέψη και την Αλληλεγγύη και να χτίσουμε τους Αυριανούς Συνειδητοποιημένους Πολίτες.

Διαβάστε το άρθρο μου στην HuffPost Greece , Times News , Χαϊδάρι Σήμερα , Δυτικές Ματιές , Προοδευτική Αγίας Βαρβάρας

Προσφυγικό, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Για το αυγό του φιδιού που εκκολάπτεται ποιός δεν έχει μερίδιο ευθύνης;

Η Μόρια, η ντροπή της Ελλάδας και της Ευρώπης, δεν προέκυψε από παρθενογένεση.

Ήταν ένα καζάνι που έβραζε, χρόνια τώρα. Εκεί μέσα ζούσαν άνθρωποι, ανάμεσά τους πολλοί ηλικιωμένοι, γυναίκες σε εγκυμοσύνη, ασυνόδευτα ανήλικα παιδιά και άτομα με αναπηρία εγκλωβισμένοι και με απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης.
Για να μην αναφερθώ στην υποκρισία που κρύβεται πίσω από την απόφαση της Πολιτείας να θέσει αυτούς τους ανθρώπους σε διαρκή καραντίνα και περιορισμό εδώ και μήνες, από τον περασμένο Μάρτιο, χωρίς να ενδιαφερθεί καθόλου για τις απερίγραπτες συνθήκες διαβίωσης μέσα στην δομή, που ήταν ουσιαστικά μια υγειονομική βόμβα για τους ίδιους.
Πώς άλλωστε να περιγράψει κανείς αν όχι υποκρισία, τον πολύμηνο περιορισμό αυτών των ανθρώπων μέσα στη δομή λόγω της πανδημίας, χωρίς τουλάχιστον τα απαραίτητα για την ατομική τους υγιεινή.
Και τώρα, αυτοί οι άνθρωποι που αναγκάστηκαν να ξεριζωθούν από τις πατρίδες τους είναι στο δρόμο χωρίς φαγητό, χωρίς περίθαλψη και καμμία υγειονομική προστασία και έχουν στοχοποιηθεί από την τοπική κοινωνία και όχι μόνο.

Αναρωτιέμαι ποιός άνθρωπος μπορεί να γυρνάει την πλάτη μπροστά στον ανθρώπινο πόνο ή ακόμη και να πετροβολάει τα κάθε φορά θύματά του.

Κάποιοι άρχισαν να μιλούν και πάλι για βραχονησίδες, για κλειστές δομές κράτησης και δεν ξέρω για τι ακόμη.

Τούτη την ώρα προέχει η προστασία της ζωής και της ασφάλειας των ανθρώπων, ντόπιων ή μη, που ζουν ή εργάζονται στη Μόρια και η ασφαλής μεταφορά των προσφύγων, με προτεραιότερα τα ασυνόδευτα ανήλικα και τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, σε ανθρώπινες δομές της ενδοχώρας. Και είναι άκρως σημαντικό, η Ευρώπη να αναλάβει τις ευθύνες της γιατί το προσφυγικό είναι πανευρωπαϊκό ζήτημα και δεν μπορεί να διαχειρίζεται σε τοπικό επίπεδο, αποκλειστικά από τις χώρες υποδοχής.

Για το αυγό πάντως του φιδιού που αργά, αλλά σταθερά εκκολάπτεται, έχουμε όλοι μερίδιο ευθύνης.
Ας αντιδράσουμε με Ανθρωπιά και Αλληλεγγύη τώρα, πριν να είναι πολύ αργά.

Διαβάστε το άρθρο μου στο The Caller, Huff Post Greece, Times News, Χαϊδάρι Σήμερα, Δυτικές Ματιές, The Socialist, Ανοιχτό Παράθυρο, Προοδευτική Αγίας Βαρβάρας, Npress & Ικαριακή Ραδιοφωνία

3 Σεπτεμβρη, απόψεις, ενεργοί πολίτες

Με το βλέμμα στο μέλλον, κρατώντας ζωντανές τις ανθρωπιστικές αξίες που μας στιγμάτισαν

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα γυρνάμε πίσω στο 1974 όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου ανακοίνωνε στο ξενοδοχείο King George την ίδρυση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος στα 150 ιδρυτικά του μέλη, διαβάζοντας την Ιδρυτική Διακήρυξη.

Συγκίνηση βαθιά τότε και τώρα για τον καινούργιο, ελπιδοφόρο πολιτικό φορέα, που έκανε την πρώτη εμφάνισή του στον πολιτικό κόσμο και έμελλε να κυριαρχήσει στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης και να παίξει καθοριστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις.

Συγκίνηση βαθιά για το τετράπτυχο των πρωτόγνωρων Σοσιαλδημοκρατικών αρχών που πρέσβευε:

«Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση – Δημοκρατία»

και για τον βασικό του στόχο να δημιουργήσει μια πολιτεία «απαλλαγμένη από ξένο έλεγχο ή επεμβάσεις, απαλλαγμένη από έλεγχο ή επιρροή της οικονομικής ολιγαρχίας».

Επιλέγω, από τη Διακήρυξη της 3 του Σεπτέμβρη 1974 το παρακάτω κείμενο που μας στιγμάτισε και έγινε οδηγός μας:
«Για να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Για να συμμετέχει ενεργά ο λαός στον προγραμματισμό της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής πορείας της χώρας.
Για να εξασφαλιστεί εργασία και κατοικία σε όλους τους ΄Ελληνες.
Για να καταργηθούν τα προνόμια των λίγων στην ιατρική, νοσοκομειακή και φαρμακευτική περίθαλψη.
Για να προστατευτούν η μητέρα, το παιδί, τα γηρατιά.
Για να κατοχυρωθεί η κοινωνική και οικονομική ισότητα των δύο φύλων.
Για να ελευθερωθεί η σκέψη και να γίνει η παιδεία κτήμα όλων των Ελλήνων.
Η σημερινή διακήρυξη αποτελεί εκκίνηση για την ίδρυση, στελέχωση και θεμελίωση ενός Κινήματος που θέλουμε να αποτελέσει το φορέα όλων των γνήσια προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων της χώρας».

Αυτές είναι οι αξίες που μας ενέπνευσαν και μας κινητοποίησαν.

Για το δίκαιο του αδύναμου και όχι του ισχυρού, για ίσες ευκαιρίες παντού για όλους και όχι για τους λίγους, για συμμετοχική δημοκρατία και ενεργή συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων και όχι για δημοκρατία – τάπερ, για δικαίωμα στο όνειρο και όχι στο κοινωνικό περιθώριο, για πρόοδο και όχι συντήρηση.

Και επειδή δεν αρκεί η ματιά στο παρελθόν για να λέγεσαι προοδευτικός, ας κοιτάξουμε τώρα στο μέλλον, κρατώντας τις ανθρώπινες αξίες του ένδοξου παρελθόντος.

Αυτός είναι ο δρόμος μας, ο δρόμος κάθε δημοκράτη πολίτη και αυτόν πρέπει να ακολουθήσουμε.
Το δρόμο της ενεργής δράσης, της διεκδίκησης, της υπεράσπισης των αδύναμων, του πράττειν αντί του λέγειν και του φαίνεσθαι, της προόδου και του μέλλοντος, έχοντας πάντα οδηγό τις αξίες της ανθρωπιάς και της κοινωνικής δικαιοσύνης με τις οποίες γαλουχηθήκαμε.

Διαβάστε το άρθρο μου στην Times News , το Χαϊδάρι Σήμερα, τις Δυτικές Ματιές και την εφ. Προοδευτική Αγίας Βαρβάρας


υγεία, Δυτική Αθήνα, Περιβάλλον, απόψεις, ενεργοί πολίτες

Για τη φωτιά στο Εργοστάσιο Ανακύκλωσης της Μεταμόρφωσης – Κράτος για τον Πολίτη ή Κράτος Απέναντι στον Πολίτη;

H φωτιά που ξέσπασε στο Εργοστάσιο Ανακύκλωσης Πλαστικών στη Μεταμόρφωση το περασμένο Σάββατο από άγνωστες αιτίες, γέμισε με σκοτάδι και τοξικά αέρια μεγάλο μέρος του Λεκανοπέδιου Αττικής και τις δικές μας Δυτικές περιοχές. Ανάμεσα στις περιοχές που επιβαρύνθηκαν ιδιαίτερα, είναι το Χαϊδάρι, το Περιστέρι, το Κερατσίνι.

Σχετική είναι η ανακοίνωση του Εθνικού Αστεροσκοπείου για την παρακολούθηση της διασποράς του καπνού και την ανάλυση των ατμοσφαιρικών ρύπων, που δημοσιεύθηκε άμεσα και ενώ η φωτιά ήταν σε εξέλιξη / περισσότερα ΕΔΩ

Μακάρι, να έπρατταν το ίδιο οι Κρατικές Αρχές για την ανάλυση των οσμών από το ΧΥΤΑ Φυλής. Όμως, κωφεύουν εδώ και χρόνια, παρά την ατμοσφαιρική επιβάρυνση και τις επανειλημμένες οχλήσεις της τοπικής Αυτοδιοίκησης και των περιβαλλοντικών οργανώσεων .

Για το περιβαλλοντικό έγκλημα που συντελέσθηκε στις πλάτες μας, ζητάμε να δοθούν στη δημοσιότητα:
– οι ακριβείς αιτίες της πυρκαγιάς,
– οι κανόνες ασφαλείας του εργοστασίου και αν αυτοί τηρούνταν αυστηρά, για την προστασία της ζωής και του περιβάλλοντος.

Αλλά, επειδή ανάλογα περιστατικά έχουν συμβεί και στο παρελθόν και επαναλαμβάνονται με ανυπολόγιστες επιπτώσεις για την υγεία των εργαζόμενων και των ανθρώπων που ζούν στις περιοχές που κάθε φορά πλήττονται, απαιτούμε να μάθουμε:

– με ποιά κριτήρια και με ποιούς κανόνες αδειοδοτούνται και λειτουργούν μέσα στον αστικό ιστό, εργοστάσια υψηλού κινδύνου, σαν αυτό που μαύρισε αυτές τις μέρες τον ουρανό μας

– αν πριν την αδειοδότηση επιχειρήσεων υψηλού κινδύνου και στη συνέχεια γίνεται ενδελεχής τακτικός έλεγχος των κανόνων ασφαλείας, ή αν ο έλεγχος είναι περιορισμένος και δειγματοληπτικός και

– ποιά μέτρα έχουν υποχρέωση να παίρνουν οι επιχειρήσεις υψηλού κινδύνου για την προστασία από εργατικά ατυχήματα και πως αυτά εποπτεύονται από τις κρατικές αρχές.

Αυτά, για να ξεχωρίζουμε τι σημαίνει Κράτος για τον Πολίτη και τι Κράτος με μεγαλύτερη βαρύτητα στην Ανάπτυξη και στα κέρδη των εταιριών.

υγεία, Πανδημία, απόψεις, ενεργοί πολίτες

Από τους πανηγυρισμούς στην επίκληση του φιλότιμου και της ατομικής ευθύνης

Σύντομος ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ / Όταν οι μάσκες πέφτουν
…και τότε αποκαλύπτεται πως ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ήταν ΓΥΜΝΟΣ.

Από τα χειροκροτήματα και τους πανηγυρισμούς για τα κλειστά σχολεία, τις κλειστές επιχειρήσεις και τους περιορισμούς στις μετακινήσεις, φτάσαμε – σήμερα που χάθηκε ο έλεγχος και τα θετικά κρούσματα του κορωναϊού αυξάνονται επικίνδυνα σε καθημερινή βάση – στην επίκληση του Φιλότιμου και της ατομικής ευθύνης, δια στόματος του Πρωθυπουργού.

– Η νεοφιλελεύθερη Κυβέρνηση πήρε την πρόχειρη απόφαση να «παίξει» εξαρχής «όλα τα χαρτιά της», βάζοντας γενικό λουκέτο στην οικονομία, τα σχολεία, την κοινωνική δραστηριότητα (όχι όμως και στις εκκλησίες, που το λουκέτο αποφασίσθηκε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση) για να μπορέσει να διαχειριστεί τις μεγάλες αδυναμίες και ελλείψεις του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενόψει της απειλής από την πανδημία.
Χωρίς ΜΕΘ, γιατρούς, νοσηλευτές και εξοπλισμό σε επάρκεια ήταν σαν να πηγαίνει στον πόλεμο χωρίς όπλα. Παρόλα αυτά γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό ξεπέρασαν εαυτόν και έδωσαν μάχες για να σώσουν με αυτοθυσία ανθρώπινες ζωές.

Σκέφτηκε άραγε η Κυβέρνηση πως το γενικό lockdown είναι μέτρο προσωρινό και μικρής διάρκειας, αφου οδηγεί σε τεράστια αδιέξοδα και έκρηξη των κοινωνικών ανισοτήτων;
Σκέφτηκε πως με το άνοιγμα της τουριστικής περιόδου και των συνόρων θα οδηγούνταν σε πολύ μεγαλύτερα αδιέξοδα από την έκρηξη των θετικών κρουσμάτων, που δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί;

Και για να μην ξεχνάμε, είναι η ίδια παράταξη που πριν λίγο καιρό επεδίωκε την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου Συστήματος Υγείας.

– Στο διάστημα αυτό και ενώ ήξερε πως η πανδημία δεν θα είναι σύντομη και περαστική, δεν φρόντισε να θωρακίσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας και να το κάνει ανοιχτό και προσβάσιμο δωρεάν σε όλους τους πολίτες, όπως όφειλε.
Οι ΜΕΘ, οι γιατροί, το νοσηλευτικό προσωπικό εξακολουθούν να μην επαρκούν.

– Τον Μάιο, ενώ πλησίαζε η έναρξη της τουριστικής περιόδου και η πανδημία ήταν σε εξέλιξη η Κυβέρνηση για άγνωστους λόγους πήρε την απόφαση να σταματήσει η καθημερινή ενημέρωση για τον κορωναϊό από τον καθηγητή λοιμωξιολόγο Σωτ. Τσιόδρα, δίνοντας έτσι ένα λάθος, αλλά ηχηρό μήνυμα στους πολίτες.
Μήπως κάποιοι πήραν το μήνυμα «χαλαρώστε, το καλοκαίρι έρχεται, η πανδημία είναι περίπου διαχειρίσιμη;»

– Ακολούθησαν αποφάσεις για ελλειπή και μη ενιαία μέτρα προστασίας σε πύλες εισόδου και αντιφατικές αποφάσεις για τη χρήση της μάσκας και τις μαζικές εκδηλώσεις – πανηγύρια που μάλλον ευνόησαν τη χαλάρωση.

Αυτά, για να σκεφτόμαστε καλά, πολύ καλά την επόμενη φορά πριν να δοξάζουμε, πριν να χειροκροτάμε και πριν να αναζητούμε αλλού τις ευθύνες.

Διεθνη, απόψεις, ειρήνη, ενεργοί πολίτες

75 χρόνια μετά τη Χιροσίμα / Το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας

Με αφορμή την θλιβερή επέτειο των 75 χρόνων από την πρώτη εγκληματική πυρηνική επίθεση στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, που σκόρπισε τον θάνατο και την καταστροφή,

Ας αναλογιστούμε τι σημαίνει για την ανθρώπινη ζωή, τον πλανήτη και τον πολιτισμό, να έχουν στα χέρια τους την ισχύ των πυρηνικών όπλων οι ισχυροί ηγέτες του κόσμου, όταν αυτοί δεν έχουν ηθικούς φραγμούς, αξίες και όρια.

Πόσω μάλλον όταν λέγονται Ντόναλντ, Ρετζέπ, Βλαντιμίρ ή Κίμ.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική (?).

Μονόδρομος η υπογραφή και από την Ελλάδα της Συνθήκης του ΟΗΕ Treaty on the Prohibition of Nuclear Weapons (TPNW), που υιοθετήθηκε από τα 2/3 των κρατών μελών το 2017, 72 κράτη την έχουν υπογράψει και 41 την έχουν επικυρώσει.
Η επικύρωση από 50 κράτη θα σημάνει την ισχύ της σε όλα τα κράτη μέλη ως Διεθνής Νομοθεσία.

Καλούμε τη Ελληνική Κυβέρνηση να υπογράψει άμεσα την Συνθήκη TPNW του ΟΗΕ.

Μονόδρομος και η Ενεργή Συμμετοχή μας στα Παγκόσμια Κινήματα για την Ειρήνη , την ασφάλεια , την προστασία της ανθρώπινης ζωής και του Πλανήτη.

Διαβάστε επίσης
Το σχετικό δημοσίευμα του Ελληνικού Δικτύου Φίλοι της Φύσης ΕΔΩ
 
Διεθνη, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Κουράγιο στη Βηρυττό και στον ταλαιπωρημένο λαό της

Η καταστροφική έκρηξη που έγινε χθες στη Βηρυττό σε περίοδο ειρήνης και άφησε πίσω της εκατοντάδες μέχρι στιγμής νεκρούς, χιλιάδες τραυματίες και αγνοούμενους και 300.000 – όπως εκτιμάται – αστέγους, φέρνει στην επιφάνεια δύο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.
Το δικαίωμα στη ζωή και το δικαίωμα στην προσωπική ασφάλεια, που όπως αποδεικνύεται από το πρόσφατο τραγικό γεγονός βρίσκονται σε κίνδυνο ακόμη και στις πόλεις του 21ου αιώνα, λόγω αδιαφορίας και παραλείψεων.

Με τη σκέψη μας στη Βηρυττό, στα θύματα και το λαό της αναμένουμε για την επόμενη μέρα, όχι μόνο την απόδοση των ευθυνών και την τιμωρία των ενόχων.
Αλλά, πολύ περισσότερο ασφαλείς πόλεις για όλους και περισσότερο σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και την ασφαλή διαβίωση.

Κουράγιο στη Βηρυττό και στον ταλαιπωρημένο λαό της.

απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Απογοητευτική κάθε είδους συμπόρευση με τη δεξιά

Απογοητευτική κάθε είδους συμπόρευση με τη δεξιά.
Και μάλιστα για ένα άκρως αντιδημοκρατικό νομοσχέδιο, που περιορίζει συνταγματικά κατοχυρωμένες ελευθερίες του πολίτη.
Οι δημόσιες συναθροίσεις αποτελούν το κύριο μέτρο αντίστασης των πολιτών ενάντια στις κοινωνικές αδικίες και ανισότητες και μέσο πίεσης προς τις Κυβερνήσεις για τη μείωση αδικιών και ανισοτήτων.

Προσωπικά, όπως δήλωσα και από την αρχή θα παραμείνω στο πλευρό των μη προνομιούχων στηρίζοντας μέχρι τέλους και στο ακέραιο το δικαίωμά τους στη διαμαρτυρία.

Επειδή βλέπω το τσουνάμι που έρχεται, πιστεύω στην ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις που τους αφορούν και είμαι αντίθετη σε κάθε είδους καταστολή και περιορισμό της ελεύθερης έκφρασης και των συναθροίσεων.

Γιατί ξέρω τι σημαίνει να έχεις χάσει το σπίτι σου και τη δουλειά σου, να μην έχεις στέγη, φαγητό και τα απαραίτητα για τη ζωή δημόσια αγαθά, να μην έχεις πρόσβαση σε δωρεάν ιατρική βοήθεια όταν τη χρειάζεσαι, να σου αφαιρούν το δικαίωμα σε δωρεάν ποιοτική εκπαίδευση, να αναγκάζεσαι να ζείς σε έναν τόπο περιβαλλοντικά υποβαθμισμένο, να βιώνεις το ρατσισμό και τη διάκριση γιατί είσαι διαφορετικός/η, ή εν τέλει να μην έχεις το δικαίωμα να ονειρεύεσαι.

Και γιατί, κάπου – κάποτε πρέπει να μπαίνουν διαχωριστικές γραμμές για τα σημαντικά ιδεολογικά και αξιακά ζητήματα.

Έτσι αντιλαμβάνομαι την πολιτική.
Όχι ως σιωπηλή ακόλουθος, αλλά ως σκεπτόμενη και μάχιμη Ενεργή Πολίτης με αφετηρία και προορισμό τον άνθρωπο, τις αξίες και την ιδεολογία μου.