Γυναικες, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Καμμία ανοχή στην έμφυλη βία

Σύμφωνα με τα πρόσφατα αποτελέσματα της 1ης πανελλήνιας έρευνας για την έμφυλη βία, που διεξήγαγε το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών – ΕΚΚΕ, σε συνεργασία με την Eurostat:
📌 90,1% των γυναικών έχει την αίσθηση ότι η συχνότητα της ενδοσυντροφικής βίας είναι πολύ ή αρκετά συχνή
📌 40,2% των γυναικών έχει βιώσει ψυχολογική βία από σύντροφο
📌 48,38% των γυναικών ηλικίας 18-29 έχει βιώσει ψυχολογική βία από σύντροφο
📌 54,6% των γυναικών ηλικίας 18-29 έχει βιώσει σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία
📌 35% των γυναικών δεν γνωρίζει για τη λειτουργία της τηλεφωνικής γραμμής SOS 15900

Για την έρευνα συμπληρώθηκαν, μέσα σε 8 μήνες, 11.500 ερωτηματολόγια από τυχαίο δείγμα σε όλη την επικράτεια. Πολύ λογικό οι ερευνητές του ΕΚΚΕ να αγωνιούν για τη συνέχιση της χρηματοδότησης, ώστε η έρευνα αυτή να γίνεται σε τακτική βάση.
Τα μετρήσιμα και αξιόπιστα στοιχεία είναι απολύτως αναγκαία για τον σχεδιασμό των αναγκαίων πολιτικών και μέτρων πρόληψης και καταπολέμησης της έμφυλης βίας

Σήμερα, διεθνή ημέρα για την εξάλειψη της έμφυλης βίας, ενώνουμε τις φωνές μας για να διεκδικήσουμε ηχηρά και σε καθημερινή βάση έναν κόσμο που οι γυναίκες και τα κορίτσια θα ζουν ελεύθερα χωρίς φόβο, έναν δίκαιο κόσμο που θα επικρατεί ο σεβασμός απέναντι στον άνθρωπο, ανεξαρτήτως φύλου.


No Excuse for gender based Violence
Stop Violence Against Women 16 days of activism

παιδιά, απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Ενσυναίσθηση και αλλαγή παραδείγματος για την καταπολέμηση της βίαιης συμπεριφοράς παιδιών και εφήβων

Πριν λίγες μέρες, ανήμερα της Παγκόσμιας ημέρας για τα δικαιώματα του παιδιού, θυμηθήκαμε όλοι την υπογραφή της Διεθνούς Σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού, το 1989.

Όμως, όταν η βία και το bullying μεταξύ παιδιών και εφήβων έχουν λάβει, σήμερα, επικές διαστάσεις και είναι πλέον καθημερινά φαινόμενα, που συμβαίνουν ακόμη και μέσα στα σχολεία, δεν είναι δυνατόν να μένουμε σε ευχολόγια και οράματα για το μέλλον.

Είναι ανάγκη να ξεκινήσει κατ’ αρχήν επείγουσα έρευνα για τις συνθήκες και τις αιτίες.

📌 Πως φτάσαμε ως εδώ;

📌 Τι είναι αυτό που τροφοδοτεί τη βία ανάμεσα στα παιδιά και τους εφήβους;

📌 Ποιός είναι ο ρόλος της οικογένειας, του σχολείου, των ΜΜΕ, των βίαιων βιντεοπαιχνιδιών, των βίαιων τραγουδιών, της έλλειψης φυσικών και σωματικών δραστηριοτήτων για τα παιδιά της πόλης, στην παραγωγή στρεβλών προτύπων;

📌 Που είναι το λάθη για να τα διορθώσουμε πριν να είναι πολύ αργά;

Τα παιδιά είναι το μέλλον και σε αυτό το μέλλον πρέπει να δώσει προτεραιότητα το κράτος, η κοινωνία, τα προοδευτικά πολιτικά κόμματα με σημαντικές και ρηξικέλευθες πρωτοβουλίες, όχι στην κατεύθυνση της αστυνόμευσης και της απαγόρευσης, όπως συχνά ακούγεται από ακραία συντηρητικές φωνές, αλλά με έμφαση στην εκπαίδευση, την ενσυναίσθηση, την προστασία και συνολικά στην αλλαγή προτύπων και παραδείγματος.

Είμαι σίγουρη πως τέτοιες πρωτοβουλίες περιμένουν πολλοί συμπολίτες μου που σήμερα βλέπουν, προβληματίζονται, αλλά επιλέγουν να σιωπούν.