Κατηγορία: ανθρώπινα δικαιώματα

Αυτό το Σάββατο 🗓️ 16 Μαϊου 2026, από τις ⏰ 11 το πρωί ως τις 4 το απόγευμα, σας περιμένουμε στο Μητροπολιτικό Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης», στη «Γιορτή της Άνοιξης», που διοργανώνει για 2η χρονιά φέτος η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΥΤΙΚΑ.

Σε μια περιβαλλοντική, ανοιχτή, πολυσυμμετοχική δράση που διοργανώνεται για 2η χρονιά φέτος, από μια χούφτα ανθρώπων, που επιμένουν να φέρουν την άνοιξη. Είναι οι άνθρωποι της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΔΥΤΙΚΑ.

Ούτε χρηματοδοτήσεις, ούτε οργανωμένες ΜΚΟ ή Σωματεία, με ελάχιστο κόστος που καλύπτεται από προσωπικές μας μικρές συνεισφορές και με πολύ εθελοντική δουλειά και πείσμα κάποιων πολύ λίγων ανθρώπων, που επιμένουν συστηματικά με τις ανοιχτές μας δράσεις, εδώ και πάνω από 5 χρόνια.

Το πάθος και η αγάπη για το ♻️ περιβάλλον, τον 👩‍🦰 άνθρωπο και τις αξίες του ανθρωπισμού, είναι αυτά μας κινητοποιούν.

🌞🍀Θα χαρούμε πολύ να βρεθούμε, να γνωριστούμε, να συνομιλήσουμε και να γιορτάσουμε 🍷🍅🧀 μαζί αυτό το Σάββατο στο Πάρκο της γειτονιάς μας.

2η Γιορτή της Άνοιξης από την Κοινωνική Παρέμβαση – Δυτικά

Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά!

Γυρνάμε σήμερα 140 χρόνια πριν, στη ματωμένη Πρωτομαγιά του 1886, όταν οι εργάτες στο Σικάγο ξεσηκώνονται, τα εργατικά συνδικάτα κηρύσσουν γενική απεργία, και οι εργαζόμενοι βγαίνουν μαζικά στους δρόμους, με τις γυναίκες και τα παιδιά τους μπροστά, διεκδικώντας 8ωρη εργασία και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς.

Με τους διαρκείς αγώνες των εργαζομένων και των συνδικάτων τους σε όλον τον κόσμο, σταδιακά οι συνθήκες δουλειάς καλυτέρευσαν και ζήσαμε πριν από δεκαετίες καλύτερες εποχές.

Στην Ελλάδα η καθολική 5θήμερα εργασία θεσμοθετήθηκε το 1983 από την Κυβέρνηση της αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου.

Σήμερα το φάντασμα του Εργασιακού Μεσαίωνα είναι ξανά μπροστά μας, πιο απειλητικό από ποτέ. Ξαναγυρνάμε σήμερα στο ίδιο αίτημα που είχε κινητοποιήσει – εξεγείρει εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες ενάμιση αιώνα πριν.

Η σημερινή δεξιά Κυβέρνηση μιλάει για οικονομική ανάπτυξη, χωρίς να υπολογίζει τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους. Η προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων είναι ανύπαρκτη.

Οι κανόνες ασφαλείας στους χώρους δουλειάς υπάρχουν μόνο στα χαρτιά. Θεσμοθετούνται για να κλείσουν τα στόματα των εργαζομένων και την ίδια ώρα παραβιάζονται συστηματικά από τους εργοδότες, αφού οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους είναι ανεπαρκείς ή ανύπαρκτοι.

Με τις ευλογίες της δεξιάς Κυβέρνησης τα εξοντωτικά ωράρια, η εργασιακή εξουθένωση, ο φόβος της απόλυσης, οι εξευτελιστικές αμοιβές, η υπερφορολόγηση και το εργασιακό μπούλινγκ έχουν γίνει καθημερινότητα.

Για τις γυναίκες εργαζόμενες οι συνθήκες είναι ακόμη πιο δύσκολες. Αντιμετωπίζουν ακραίες ανισότητες, επισφαλείς συνθήκες εργασίας, μισθολογικό χάσμα, ανεπαρκή προστασία της μητρότητας και τον αυξημένο κίνδυνο εργασιακής παρενόχλησης. Παράλληλα, οι γυναίκες συχνά αναγκάζονται να διακόψουν την εργασία τους για να φροντίσουν παιδιά ή άλλα εξαρτώμενα μέλη με σοβαρές συνέπειες για την επαγγελματική τους πορεία.

Οι σημερινές συνθήκες απαιτούν ενότητα και αγώνα για δίκαιες και αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς, για ισότητα στην απασχόληση για όλους χωρίς διακρίσεις.

Η εργασιακή εκμετάλλευση δεν θα περάσει.

Καλή Λευτεριά ✊

Την Κυριακή 26 Απριλίου 2026 επισκεφθήκαμε με την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΥΤΙΚΑ το μαρτυρικό ΔΙΣΤΟΜΟ, λίγες εβδομάδες πριν τη μαύρη επέτειο της σφαγής του ΔΙΣΤΟΜΟΥ.

Επισκεφθήκαμε το Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού Διστόμου, ένα ζωντανό μνημείο της σφαγής του Διστόμου, που ιδρύθηκε το 2005 με πρωτοβουλία του Δήμου Διστόμου. Εκεί παρακολουθήσαμε ένα ιδιαίτερα συγκινητικό ντοκιμαντέρ για τη σφαγή, παραγωγής του Δήμου Διστόμου με τις ιδιαίτερα συγκινητικές μαρτυρίες των επιζόντων της σφαγής.

Στη συνέχεια η Επιμελήτρια του Μουσείου και Αρχαιολόγος, Αμαλία Παπαϊωάννου, μας έκανε αναλυτική ενημέρωση για τα ιστορικά γεγονότα, τις εικόνες φρίκης την ώρα της σφαγής και μετά, για το διαρκές πένθος των Διστομιτών, για την τύχη των ορφανών, για το έγκλημα που έμεινε ατιμώρητο, για τον αγώνα της διεκδίκησης των Γερμανικών αποζημιώσεων κ.α. Ακολούθησε μεγάλης διάρκειας και ουσιαστική συζήτηση γιατί στο ανθρώπινο μυαλό δεν χωρούν τέτοιες εικόνες φρίκης.

Περιηγηθήκαμε στη Βιβλιοθήκη του Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού Διστόμου, όπου εκτίθενται ιστορικές μαρτυρίες, φωτογραφίες, βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά από τη σφαγή του Διστόμου, όπου μας έγινε αναλυτική ενημέρωση από την Επιμελήτρια του Μουσείου Αμαλία Παπαϊωάννου. Ξεχωριστή θέση στη βιβλιοθήκη έχει η διάσημη φωτογραφία της Μαρίας Παντίσκα στον τάφο της μάνας της που έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό LIFE του Ιουνίου 1944 .

Η φωτογραφία είναι έργο του φωτογράφου Ντμίτρι Κέσελ και συνόδευε το άρθρο του για τις θηριωδίες των Γερμανών στην Ελλάδα, με τίτλο «What the Germans did to Greece»

Στη βιβλιοθήκη ξεχωρίζει επίσης η φωτογραφία του Διστομίτη, φοιτητή της Σχολής Καλών Τεχνών Γιάννη Καϊλη που δολοφονήθηκε το Φεβρουάριο του 1974 και ο θάνατός του αποδόθηκε σε αυτοκτονία. Ο Γιάννης Καϊλης είχε γράψει τα συνθήματα “ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ”, “ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ” στην Πύλη του Πολυτεχνείου τις ημέρες της εξέγερσης και θεωρείται ότι είναι ο 25ος νεκρός του Πολυτεχνείου. Πολύ συγκινητική ήταν η στιγμή της συνάντησής μας με την Ελένη Παπαλεωνίδα, αδελφή του Γιάννη Καϊλη με την οποία συνομιλήσαμε και είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε περισσότερες λεπτομέρειες για το τραγικό γεγονός και για την εξέλιξη της υπόθεσης.

Επισκεφθήκαμε το Μαυσωλείο των θυμάτων του Διστόμου, που βρίσκεται στο λόφο Κάναλες. Το Μαυσωλείο αποπερατώθηκε το 1976 με χρήματα της ερανικής επιτροπής της κοινότητας Διστόμου και αποτελεί ένα λιτό μνημείο αφιερωμένο στη μνήμη των 223 σφαγιασθέντων. Το 1978 πραγματοποιήθηκε η μετακομιδή των οστών των θυμάτων, που ήταν θαμμένα ως τότε στις αυλές των σπιτιών τους και σήμερα φυλάσσονται στο οστεοφυλάκιο που βρίσκεται στο ίδιο σημείο.

Η μαρμάρινη σύνθεση σε 7 ενότητες με την επιγραφή “ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΔΙΣΤΟΜΟ 10-6-1944. ΗΜΕΡΑ ΣΦΑΓΗΣ ΚΑΙ ΟΛΕΘΡΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ”, είναι έργο του γλύπτη Στέλιου Τριάντη.

Εκεί βρίσκονται και οι μαρμάρινες πλάκες με χαραγμένα τα ονόματα όλων των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας.

Ακολούθησε ιστορικός περίπατος σε σημεία του χωριού που συνδέονται με τη σφαγή του Διστόμου, που διοργανώθηκε ειδικά για εμάς από την Αρχαιολόγο Αμαλία Παπαϊωάννου.

Κλείνοντας το οδοιπορικό μας στο μαρτυρικό χωριό του ΔΙΣΤΟΜΟΥ, που περιελάμβανε παρουσιάσεις, συμπυκνωμένες πληροφορίες και δράσεις διάρκειας πάνω από 3,5 ώρες χωρίς αναπνοή, θα θέλαμε να μεταφέρουμε αυτούσια ένα γεγονός από τα χρόνια μετά τη σφαγή, που μας αφηγήθηκε η Διστομίτισα Δώρα Πλάκα και μας συγκίνησε ιδιαίτερα:

“Μετά την σφαγή του 1944, έφτασε η Αμερικάνικη βοήθεια, η UNRRA, που έστελνε όμορφα ρούχα και λουλουδάτα φουστανάκια. Όμως τα κορίτσια (μικρά και μεγαλύτερα) δεν έπρεπε να φορούν. Γιατί το Πένθος ήταν Μεγάλο. Στήνονταν τότε μεγάλα καζάνια στο κέντρο του χωριού, όπου έβραζε η μαύρη βαφή. Βουτούσαν μέσα τα χρωματιστά, ωραία φουστανάκια και αυτά έβγαιναν κατάμαυρα, έτοιμα να τα φορέσουν τα κορίτσια. ΟΛΑ αυτό γίνονταν για πολλά χρόνια μετά τη σφαγή”.

📌Η σφαγή του Διστόμου, ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα που διέπραξε ο Γερμανικός στρατός στην κατεχόμενη Ελλάδα και παραμένει ατιμώρητο, αποτελεί διαρκή υπενθύμιση του τι σημαίνουν ο φασισμός, το μίσος, η βία και η επιβολή του ισχυρού. Μας υπενθυμίζει, επίσης, τα ολέθρια αποτελέσματα της ναζιστικής ιδεολογίας της «ανώτερης φυλής».

📌 Οι θηριωδίες που διαπράχθηκαν εις βάρος του άμαχου πληθυσμού του Διστόμου στις 10 Ιουνίου 1944 βύθισαν στο πένθος ένα ολόκληρο χωριό για δεκαετίες, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα τόσο στην τοπική κοινωνία όσο και στη συλλογική μνήμη παγκοσμίως. Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, εκ των οποίων 117 γυναίκες, 111 άντρες και 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων.

Μετά το πολύ γεμάτο και συγκινητικό οδοιπορικό στο μαρτυρικό Δίστομο, ακολούθησε μια στάση στη μονή του Όσιο Λουκά στο Στείρι ή Αγιά Σοφιά της Ρούμελης, που είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της βυζαντινής τέχνης και αρχιτεκτονικής, το οποίο περιλαμβάνεται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, από κοινού με τη Νέα Μονή Χίου και τη Μονή Δαφνίου. 

Η μέρα μας ολοκληρώθηκε με τσίπουρα, χαμόγελα και καλή διάθεση στα Αντίκυρα, το όμορφο ψαροχώρι του Κορινθιακού.

🙏🏻Ευχαριστούμε θερμά όλα τα μέλη και τις/τους φίλες/ους της Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά, που συμμετείχαν στην επίσκεψη που διοργανώσαμε στο μαρτυρικό Δίστομο.

🙏🏻Ευχαριστούμε θερμά την Αμαλία Παπαϊωάννου, Αρχαιολόγο και Επιμελήτρια του Μουσείου για τη συγκλονιστική παρουσίαση των γεγονότων και των συνεπειών της σφαγής, τόσο στο Μουσείο όσο και κατά τη διάρκεια του ιστορικού περιπάτου στους δρόμους του μαρτυρικού χωριού.

🙏🏻 Ευχαριστούμε θερμά τους Διστομίτες Λουκά Δημάκα και Δώρα Πλάκα για την πολύτιμη βοήθεια και τις βιωματικές αφηγήσεις τους, που μεταφέρθηκαν αυτούσιες στους συμμετέχοντες της επίσκεψης.

Αποδεχόμενη την ευγενική πρόσκληση της κας Ευαγγελίας Γεωργομάνου μίλησα αυτές τις μέρες για τους αγώνες του γυναικείου κινήματος και τις σύγχρονες απειλές που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες, στη γιορτή που διοργάνωσε το 6ο ΚΑΠΗ ΑΙΓΑΛΕΩ, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Καταλήγοντας, τόνισα ότι το μήνυμα για την 8η Μάρτη είναι πως:

«Η ισότητα των φύλων δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι προϋπόθεση για μια ειρηνική, δίκαιη και συμπεριληπτική κοινωνία χωρίς ανισότητες, χωρίς αποκλεισμούς. Είναι προϋπόθεση για τον τερματισμό της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού».

Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες που αγωνίζονται και ορθώνουν ανάστημα απέναντι στην κοινωνική αδικία και τις ανισότητες.

🩷 Να ζεις, ν’ αγαπάς, να μοιράζεσαι, να μαθαίνεις και να γίνεσαι πιο ανοιχτός, πιο συμπεριληπτικός, πιο ανθρώπινος.

Αυτή η φράση – παράφραση από τον τίτλο του γνωστού βιβλίου του Λέο Μπουσκάλια – είναι πιστεύω το απόσταγμα της ζωής και των εμπειριών των ανθρώπων που ξέρουν να μοιράζονται, να αγαπούν και να δίνουν χωρίς να περιμένουν ανταλλάγματα.

🌻Μετά την πολύ ευγενική πρόσκληση από τις πολυαγαπημένες φίλες πολιτικές πρόσφυγες από την Τουρκία – μέλη της ΠΗΓΗ ΑΜΚΕ να κάνουμε μαζί Ιφτάρ, είχαμε τη χαρά να μοιραστούμε σκέψεις, ευγνωμοσύνη και πολύ αγάπη γύρω από το γιορτινό τραπέζι.

🙏🏻 Πόση χαρά, πόση ομορφιά, πόση γαλήνη, όταν μπορείς να βλέπεις αυτά που μας ενώνουν, παρά να εστιάζεις σε αυτά που διχάζουν.

🙏🏻 Ευχαριστούμε θερμά την Πηγή ΚΟΙΝΣΕΠ και όλες τις παλιές και νέες φίλες από την Τουρκία για τη φιλοξενία και τη διαχρονική μεγάλη αγκαλιά τους.

Μαζί γινόμαστε πιο δυνατές, πιο ανοιχτές, πιο ανθρώπινες.

⛔️ Από την κουλτούρα της οπλοκατοχής, στα ναζιστικά τάγματα εφόδου και την εν ψυχρώ δολοφονία πολιτών από τους κουκουλοφόρους της ICE – τη σύγχρονη Κου Κλουξ Κλάν, που έχει πάρει το νόμο στα χέρια της και δρά με τις ευλογίες της Αμερικής του Τραμπ. Συλλαμβάνουν, φυλακίζουν, απελαύνουν, φτάνουν ακόμη και να εκτελούν στην Αμερική πολίτες που διαμαρτύρονται ενάντια στην παράνομη δράση τους.

⛔️ Μέσα στον 1ο μήνα του 2026, η Αμερική μετράει ήδη 2 εν ψυχρώ δολοφονίες από τους ναζί της ICE .

Η Ρενέ Νικόλ Γκουντ δολοφονήθηκε στις 7/1/2026 μέσα στο αυτοκίνητό της στη Μινεάπολη από έναν μασκοφόρο – πράκτορα της ICE. 17 μέρες μετά, στις 24/1/2026 ο 37χρονος νοσηλευτής Άλεξ Πρέτι πέφτει νεκρός από τα πυρά ομοσπονδιακών πρακτόρων στη Μινέαπολη. Τον πυροβόλησαν 9 φορές, αφού προηγουμένως τον είχαν ρίξει στο έδαφος. Ανατριχιαστικές οι απειλές που εξαπολύει ο Αντιπρόεδρος Βανς για τη δράση της ICE: «Όταν η ICE έχει αρκετό προσωπικό, θα ερχόμαστε πόρτα-πόρτα».

Αυτή είναι η Μεγάλη Αμερική που οραματίζεται ο Τράμπ και οι οπαδοί του. Απομόνωση από τον υπόλοιπο κόσμο, αποχώρηση από διεθνείς οργανισμούς, μη αναγνώριση του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών, επιβολή του δικαίου των ισχυρών με τα όπλα. Οι ΗΠΑ είναι στα πρόθυρα του εμφυλίου. Ο τραμπισμός έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις και είναι πλέον παγκόσμια απειλή.

Η διεθνής κοινότητα, οι δημοκρατικοί πολίτες σε όλον τον κόσμο έχουν χρέος να αντισταθούν στην επέλαση των βαρβάρων.

Οι καταγγελίες απέναντι στις ναζιστικές πρακτικές των ταγμάτων εφόδου είναι μεν ένα πρώτο βήμα, αλλά δεν αρκούν. Είναι απολύτως αναγκαία η εκτεταμένη – διαρκής και συντονισμένη δράση στη βάση της κοινωνίας, για να καλλιεργηθεί η κουλτούρα της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ειρηνικής συμβίωσης, της συμπερίληψης και της αποδοχής της διαφορετικότητας.

Μόνο έτσι θα χτίσουμε τείχη ισχυρά απέναντι στο μεσαίωνα που μας απειλεί.

Είναι τρομαχτικό να ακούς από το στόμα μιας νέας γυναίκας, που είναι και επιστήμονας και επιπλέον εμφανίζεται και ως «σωτήρας» της κοινωνίας, ότι «οι αμβλώσεις είναι θέμα δημόσιας διαβούλευσης».

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, η κα Καρυστιανού μόλις άνοιξε τα χαρτιά της για ένα θέμα Δημοκρατίας, εξαιρετικά σημαντικό και κρίσιμο, που αφορά το δικαίωμα για αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος και τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών. Για ένα θέμα που έχει λυθεί, 40 χρόνια πριν στη χώρα μας, από την προοδευτική Κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Οι σημερινές δηλώσεις της κας Καρυστιανού για τις αμβλώσεις είναι άκρως επικίνδυνες και θυμίζουν μαύρες εποχές, που ούτε θέλουμε, ούτε θα επιτρέψουμε να ξαναζήσουμε.

Το θέμα των αμβλώσεων δεν είναι η πρώτη φορά που τίθεται στο δημόσιο διάλογο. Πριν την κα Καρυστιανού έχουν μιλήσει ανοιχτά για το θέμα αυτό ακροδεξιά στοιχεία και ακροδεξιές οργανώσεις, «πεφωτισμένοι ιεράρχες» και άκρως συντηρητικά επιστημονικά Συνέδρια.

Όχι, κα Καρυστιανού. Δεν θα αποφασίσει καμμία κοινωνία πως θα διαθέσουν οι γυναίκες το δικό τους σώμα. Αν δεν μπορείτε να ιεραρχήσετε τα ανθρώπινα δικαιώματα, δυστυχώς δεν μπορείτε να εμφανίζεστε και σαν σωτήρας της κοινωνίας.

Η μητρότητα δεν είναι εξαναγκασμός αλλά συνειδητή επιλογή, που ανήκει αποκλειστικά και μόνο σε κάθε γυναίκα.

Τα δικαιώματα των γυναικών δεν είναι υπό διαπραγμάτευση, αλλά θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και συστατικά στοιχεία της δημοκρατίας. Οποιαδήποτε οπισθοδρόμηση θα μας βρει δυναμικά απέναντι.

Με τις σημερινές της δηλώσεις η κα Καρυστιανού, αν μη τι άλλο, έβαλε απέναντι εκατομμύρια Ελληνίδες της προόδου, που σέβονται τον εαυτό τους και τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΓΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ – 100+ γυναίκες υπογράφουν

📌 Για πάνω από 45 χρόνια, το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν ασκεί συστηματική καταστολή κατά του Ιρανικού πληθυσμού. Ωστόσο, οι Ιρανές γυναίκες και άνδρες δεν έχουν σταματήσει ποτέ να υψώνουν με θάρρος τη φωνή τους. Από τις φοιτητικές διαμαρτυρίες του 1999 έως τις εξεγέρσεις του 2009, του 2017 και του 2019, μέχρι το κίνημα «Γυναίκες, Ζωή, Ελευθερία» που γεννήθηκε μετά τη δολοφονία της Mahsa Amini το 2022.

Τις τελευταίες 2 εβδομάδες μεγάλες διαδηλώσεις έχουν ξεσπάσει στο Ιράν, με αφορμή το αυξανόμενο κόστος ζωής και την γενικότερη οικονομική ασφυξία, αφού το νόμισμα έχει υποτιμηθεί κατά 96% μέσα σε ένα χρόνο, και με αίτημα τη δημοκρατία και την απομάκρυνση του θρησκευτικού καθεστώτος που κυβερνά τη χώρα από το 1979.

📌 O Ιρανικός λαός βρίσκεται για άλλη μια φορά μαζικά στους δρόμους για να απαιτήσει ελευθερία και αλλαγή καθεστώτος. Για περισσότερες από 80 ώρες, η χώρα έχει αποκοπεί από τον υπόλοιπο κόσμο, λόγω σχεδόν πλήρους διακοπής της πρόσβασης στο διαδίκτυο, σύμφωνα με το NetBlocks, έναν οργανισμό που παρακολουθεί και αναφέρει τις διακοπές λειτουργίας του διαδικτύου και τη λογοκρισία στο διαδίκτυο παγκοσμίως. Απέναντι στις μαζικές διαμαρτυρίες, το καθεστώς αντιδρά με πρωτοφανή βία: τουλάχιστον 2.000 διαδηλωτές έχουν αναφερθεί ως νεκροί, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά, ενώ οι συλλήψεις είναι χιλιάδες, σύμφωνα με την οργάνωση Ιρανικά Ανθρώπινα Δικαιώματα.

📌 Επιπλέον, οι πολιτικοί κρατούμενοι είναι χιλιάδες, ενώ πολλές γυναίκες κρατούνται ή έχουν εκτελεστεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών.

📌 Το σημερινό κίνημα διαμαρτυρίας του Ιράν, εκφράζοντας τη λαϊκή οργή και απόγνωση, απαιτεί ριζικές αλλαγές, αφού το σημερινό καθεστώς επενδύει κυρίως στη στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας, για την διαιώνιση της κυριαρχίας του μέσα από τον φόβο και την καταστολή.

Το φεμινιστικό κίνημα στο Ιράν ήταν και παραμένει στην πρωτοπορία του αγώνα για δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα και ενάντια στο θρησκευτικό καθεστώς.

Η κατάλυση της δημοκρατίας στο Ιράν και η παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ιρανικού λαού, που οδήγησαν στην εξέγερσή του, δεν μας αφήνουν αδιάφορες.

🕊️🌈 Ως γυναίκες ενεργές στα κινήματα ειρήνης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων δηλώνουμε δημόσια την υποστήριξή μας στον αγώνα του Ιρανικού λαού για δημοκρατία, για κοινωνική δικαιοσύνη, για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του: το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, τα δικαιώματα των γυναικών, των παιδιών, των ΛΟΑΤΚΙ, των θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων.

Παράλληλα, καταγγέλλουμε απερίφραστα τα κάθε είδους ιμπεριαλιστικά σχέδια ξένων δυνάμεων, που αυτοαποκαλούνται σωτήρες.

✊ Δικαίωση στον δίκαιο αγώνα του Ιρανικού λαού

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ (με αλφαβητική σειρά)

Ακριβούλη Ζωή , οικονομολόγος

Αλοιμόνου Γραμματική , Δικηγόρος

Αντωνοπούλου Μαριζέτα, Διδακτικό προσωπικό ΕΚΠΑ

Βαΐου Ντίνα, πανεπιστημιακός

Βασιλοπούλου Βίκυ, Συν/χος Εκπαιδευτικός, Κοινωνιολόγος

Βεληβασάκη Γεωργία, μουσικός ποιήτρια

Βεντουρη Ζαμπέτα, συνταξιούχος δασκάλα

Βωβού Σίσσυ, φεμινίστρια

Βυτοπούλου Ρούλα,  εκπαιδευτικός

Γαζή Γιώτα, πρώην δήμαρχος Άμφισσας

Γεωργάτου Μάνια, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός Βιολόγος

Γεωργακοπούλου Πόλυ, Αρχιτέκτονας, συνταξιούχα

Γιαννακάκη Μαρία, πρώην Γεν. Γραμμ. Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Γιαννούτσου Αλέκα, δικηγόρος 

Γκανάσου Τζούλια, συγγραφέας

Γκασούκα Μαρία, Ομότιμη Καθηγήτρια Παντεπιστημίου Αιγαίου

Γκριτζιου Κατερίνα, Σκηνοθέτις / Εκπαιδευτικός 

Γκολιομύτη Αναστασία,  Λογίστρια, Οικοφεμινίστρια 

Γλέζου Κατερίνα,  εκπαιδευτικός

Γούλα Ελένη, φιλόλογος συγγραφέας

Δασκαλοπουλου Μαντυ , συγγραφέας, 

Δημητρίου Σοφια , χημικός, πρόεδρος ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ

Δημοπουλου Σωτηρία,  συγγραφέας

Διαμαντή Ρένα, συνταξιούχος Πανεπιστημιακός

Ζαμπάτη Ειρήνη, Πρόεδρος συλλόγου εργαζομένων ERGO Ασφαλιστικής

Ζέρβα Αντωνία, Εκπαιδευτικός, Ιδιοκτήτρια Κέντρου Ξένων Γλωσσών

Ζωντήρου Ελένη, δικηγόρος

Θεοδωράτου Καλλέργη Κατερίνα, δικηγόρος

Καλαντζή Ράνια, εκπαιδευτικός, Μέλος Ε.Ε. ΑΔΕΔΥ 

Καμτσίδου Ιφιγένεια, Ομ. Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου Α.Π.Θ 

Καναβού Ιωάννα, Συνταξιούχος

Καπερναράκου Κατερίνα , δημοσιογράφος, καλλιτέχνιδα, πρώην πρόεδρος Ελ.Τμήματος, Δ.Αμνηστίας

Καπερναράκου Όλγα, ψυχολόγος 

Καπλάνη Ελένη, συγγραφέας

Καραμεσίνη Μαρία , Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου

Καρασαββίδου Κάπα Ελένη, ΕΔΙΠ ΠΤΔΕ Πανεπιστημίου

Κατούφα Ευγενία, Μέλος ΔΕΠΙΣ Χαλανδρίου

Κατριβάνου Βασιλική , ψυχολόγος, πρώην βουλεύτρια

Καούνη Μίνα, δικηγόρος 

Κατωπόδη Μαίρη, Καθηγήτρια Αγγλικών

Κεχαγιά Σοφία, εκπαιδευτικός

Κιουρή Χαρά, Φυσικός, Γεωπόνος

Κολτσιδα Αικατερίνη,  αιγυπτιολόγος

Κοντοθανάση Αννα , συνταξιούχος δικηγόρος

Κοσκοβολη Κατερίνα, πρώην συνδικαλίστρια στους ΟΤΑ _  Αντιδήμαρχος Δήμου Λεβαδέων 

Κοτζάμπαση Αθηνά, Ομότιμη Καθηγήτρια ΑΠΘ

Κυλάκου Καίτη, Δικηγόρος

Κώστη Μακρίνα-Βιόλα, Ερευνήτρια ΕΚΕΤΑ

Λαδά Σάσα, ομοτ.  καθηγήτρια ΑΠΘ 

Λεγάκη Μιρέλα, Οικονομολόγος, Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας

Λίλα Μαρία, δημοσιογράφος

Λοκρίδου Γεωργία, Δικηγόρος

Μακρινού Δέσποινα, δημοσιογράφος 

Μάμαλη Ελένη , εκπαιδευτικός,  πρόεδρος ΕΛΜΕ Νότιας Αθήνας 

Μανωλοπούλου Νάση, συνταξιούχος 

Μαραγκουδάκη Δήμητρα, λογοθεραπεύτρια

Μαραγκουδάκη Μυρτώ, ψυχολόγος

Μαυρομμάτη Ελένη, Συνταξιούχος γιατρός ΕΣΎ

Μηλιά Πέννυ , ποιήτρια, Ψυχοθεραπεύτρια

Μπακοπούλου Όλγα, Φωτογράφος συγγραφέας

Μπάστα Ελένη, αρχιτέκτονας, αντιπρόεδρος Οικοπολις

Μπεκιάρη Στέλλα, Μεταφράστρια και φιλόλογος της γερμανικής γλώσσας

Νομικού Ειρήνη, Συγγραφέας

Νταλέ Ζαχαρούλα, εκπαιδευτικός

Ντόκου Πέγκυ, δημοσιογράφος

Παναγιώτου Μαιρη  συγγραφέας

Παναγοπούλου Σταυρούλα – Νικολάου, Συνδικαλίστρια

Πανακούλια Σωτηρία,  Μηχανικός Περιβάλλοντος

Παπά Κική,  δημοσιογράφος

Παπαντωνίου Κατερίνα Ι., δικηγόρος, συγγραφέας

Παπαδοπούλου Δέσποινα, Καθηγήτρια, Κοσμήτορας Σχολής Πολιτικών Επιστημών

Παπαδοπούλου Κλέα, συνταξιούχος σχεδιάστρια

Παπαδοπούλου Λίνα,  Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου – Νομική Σχολή Α.Π.Θ.

Πενταράκη Μαρία, συντ. Πανεπιστημιακός

Πετράκη Γεωργία, ομότιμη Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου

Πλακάκη Μαρία (Μαρουλίνα), Συνταξιούχος

Πολύζου Άντα, Αλληλέγγυα Οικονομία, Μελανθώ

Πούλου Ματίνα, δικηγόρος

Πουρνάρη Μαρία, Ομότιμη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Πριοβόλου Ελένη, Συγγραφέας

Ρεπούση Μαρία, ιστορικός, Διευθύντρια του Ινστιτούτου Ν. Πουλαντζάς

Ρογκάκου Έμμυ, βιολόγος

Ρουμπάνη Νίκη, Πρόεδρος Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης 

Ρουσοπούλου Σοφία, ελεύθερη επαγγελματίας

Σακκά Ιλεανα, πρώην συνδικαλιστικό στέλεχος, φεμινίστρια

Σαχινίδου Αναστασία, Προϊσταμένη Υποδιεύθυνσης στην ΕΔ ΕΣΠΑ του Υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης, με αντικείμενο τη διαχείριση αναπτυξιακών και κοινωνικών προγραμμάτων

Σερέτη Ναταλία, κοινωνιολόγος, δημόσια υπάλληλος

Σιάνου Φωτεινή, φεμινίστρια ακτιβίστρια

Σιατερλή Βέρα , Εικαστικός

Σοφού Βούλα, συνταξιούχος εκπαιδευτικός

Σταύρου Ελένη, Πολιτική Επιστήμονας, Ιδρυτικό μέλος Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά, Ιδρυτικό μέλος Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών

Σταθάκη Μαρία, δικηγόρος

Σταμπουλή Αφροδίτη, Σ/χος γιατρός μ/γ, πρώην βουλεύτρια

Σταματάκη Ελένη, Συνταξιούχος, π. Βουλεύτρια

Στεργίου Ήβη, συνταξιούχος

Τάταρη Μαρία, Συνταξιούχος/Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών

Τελλή Έφη , δικηγόρος Θεσσαλονίκης

Τζιτζίκου Σοφία, τ.Προεδρος UNICEF Ελλάδας

Τόβα Δέσποινα, συγγραφέας

Τραυλού Όλγα, συνταξιούχος

Τσαγκαράκη Κατερίνα, Φυσικός Ερευνήτρια

Τσιάρα Γαρυφαλλιά , Υπεύθυνη προγραμμάτων γυναικείας προστασίας και ενδυνάμωσης, ακτιβίστρια 

Τσουκλά Ιωάννα, φοιτήτρια Νομικής

Φωτάκη Έφη, Φωτογράφος / Καθηγήτρια Φωτογραφίας

Χατζηνικολάου Κορίνα, Πανεπιστημιακός

Χριστολιάκου Ευαγγελία , συνταξιούχος

Γυναικεία ομάδα αυτοάμυνας και NIMERTIS ACTION ART

💜🌈 Το μήνυμα της σημερινής Παγκόσμιας Ημέρας για την εξάλειψη της έμφυλης βίας πρέπει να είναι σαφές και ηχηρό.

ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΟΧΗ στην έμφυλη βία.

1 στις 3 γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν υποστεί, στη διάρκεια της ζωής τους, κάποια μορφή έμφυλης βίας, όπως σωματική, ψυχολογική, λεκτική, οικονομική βία ή σεξουαλική παρενόχληση.

Η έμφυλη βία εξακολουθεί ως σήμερα να είναι, παγκοσμίως, μία από τις σοβαρότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και είναι ταυτόχρονα αιτία και συνέπεια των κοινωνικών ανισοτήτων.

Στη χώρα μας δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το 2011, από την Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Α. Παπανδρέου, ένα δίκτυο δημόσιων δομών για την προστασία των κακοποιημένων γυναικών, με την ίδρυση 61 συνολικά δομών φιλοξενίας κακοποιημένων γυναικών σε όλη την Ελλάδα και τη δημιουργία της τηλεφωνικής γραμμής SOS 15900, που έδωσε για πρώτη φορά τη δυνατότητα στις γυναίκες – θύματα βίας να μιλούν ανοιχτά, να ενημερώνονται και να συζητούν με ειδικούς επιστήμονες για θέματα ταμπού.

Την ίδια περίοδο το Μάιο του 2011, η Ελλάδα έγινε η πρώτη χώρα της Ευρώπης που υπέγραψε τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας, που χρειάστηκε να περάσουν 7+ χρόνια για να εκπικυρωθεί από την Ελληνική Βουλή και να γίνει Νόμος του Κράτους.

Παρόλα αυτά και παρά τους διαρκείς αγώνες του φεμινιστικού κινήματος, η έμφυλη βία εξακολουθεί να είναι δίπλα μας και να αποτελεί σοβαρότατο κίνδυνο για τις γυναίκες και τα κορίτσια στην Ελλάδα, την Ευρώπη τον κόσμο.

Για την Ελένη, την Κυριακή, τη Γαρυφαλλιά, την Ερατώ,

Για όλες τις γυναίκες που έφυγαν από χέρι «αγαπημένο»,

Για τις γυναίκες και τα κορίτσια που ζουν στην ανασφάλεια, την απαξίωση και την τρομοκρατία ακόμη και μέσα στα σπίτια τους,

ας δώσουμε όλες/οι μαζί, σαν κοινωνία, την υπόσχεση πως θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι την οριστική εξάλειψη της έμφυλης βίας.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

– Νομική αναγνώριση του όρου «γυναικοκτονία» και ένταξη του εγκλήματος της γυναικοκτονίας ως διακριτού αδικήματος στον ελληνικό Ποινικό Κώδικα, προκειμένου να είναι ορατά τα αίτια της τέλεσης του εγκλήματος εις βάρος των γυναικών.

– Ένταξη συστηματικών και στοχευμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων για αλλαγή των στερεοτύπων και ενδυνάμωση των γυναικών στo εκπαιδευτικό σύστημα, τους Δήμους, τις Περιφέρειες τις Επαγγελματικές Ενώσεις, τα ΜΜΕ και σε όλη την κοινωνία.

– Υποχρεωτική, κατάλληλη, στοχευμένη και επαναλαμβανόμενη εκπαίδευση των Αστυνομικών λειτουργών, Δικαστών, Εισαγγελέων, Υγειονομικών, Δημοσιογράφων, Εκπαιδευτικών κ.α. επαγγελματιών στα θέματα της καταπολέμησης της έμφυλης βίας, με έμφαση στην ενδοοικογενειακή και την σεξουαλική βία

– Πρόβλεψη ικανών οικονομικών κονδυλίων από τον κρατικό προϋπολογισμό και διάθεση κονδυλίων για την πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας

– Διάθεση συμβατικών υπηρεσιακών οχημάτων της Ελληνικής Αστυνομίας, αποκλειστικής χρήσης για περιστατικά έμφυλης βίας

– Αναβάθμιση – διεύρυνση και στελέχωση με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό του Δικτύου δημόσιων δομών στήριξης κακοποιημένων γυναικών (συμπεριλαμβανομένων των πιο ευάλωτων).

– Συστηματική συμμετοχή των γυναικείων οργανώσεων στη διαβούλευση πριν τη λήψη αποφάσεων που επηρεάζουν την ισότητα των φύλων

Μια νέα φεμινιστική συλλογικότητα άνοιξε τα φτερά της.

Με επιτυχία διεξήχθη στις 15/11/25, στην αίθουσα της ΟΤΟΕ (Ομοσπονδία Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων Ελλάδας), Βησσαρίωνος 9, στην Αθήνα η ιδρυτική διάσκεψη της νέας φεμινιστικής οργάνωσης FEMINA/ Φεμινιστικό Δίκτυο Διαλόγου και Δράσης, στη διάρκεια της οποίας αποφασίστηκε και το όνομά της.

Έλαβαν μέρος πολλές γυναίκες, ενώ πραγματοποιήθηκε μία γόνιμη συζήτηση σχετικά με τα τρέχοντα θέματα, που απασχολούν το φεμινιστικό κίνημα στην Ελλάδα και διεθνώς. Στόχος της όλης διεργασίας ήταν να αποτυπωθούν οι κοινές θέσεις των μελών της FEMINA στην ιδρυτική διακήρυξή της, μέσω της οποίας γίνεται ανοιχτή πρόσκληση σε κάθε γυναίκα, που θέλει να συμμετάσχει.

Από τις ομιλήτριες και τις συμμετέχουσες δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στον οικουμενικό, διαθεματικό, ταξικό και διαταξικό χαρακτήρα του φεμινισμού και την ανάγκη για συνεργασίες εντός και εκτός συνόρων, καθώς και στην ανηλεή επίθεση, που δέχονται από την διεθνή Ακροδεξιά και την στρατιωτικοποίηση των δυτικών κοινωνιών, τα ανθρώπινα δικαιώματα συνολικά και τα γυναικεία δικαιώματα ειδικότερα.

Επίσης, ειδική μνεία έγινε στις θέσεις της FEMINA για την προάσπιση του όρου ”γυναίκες” έναντι κάθε προσπάθειας αποπροσωποποίησης του, καθώς και στην αναγνώριση του δικαιώματος κάθε κοινωνικού υποκειμένου να αυτοπροσδιορίζεται ελεύθερα. Τέλος, δόθηκε προθεσμία έως τα μέσα Δεκεμβρίου να αναδειχθεί η νέα συντονιστική ομάδα της FEMINA.

Τέλος η FEMINA:

Καλεί σε συγκέντρωση την Τρίτη 25η Νοέμβρη στην Πλατεία Κλαυθμώνος στις 5:00 το απόγευμα και συμμετοχή στις ποικίλες εκδηλώσεις και διαμαρτυρίες που πραγματοποιούνται από 25 Νοέμβρη μέχρι και 10 Δεκέμβρη, σε όλη τη χώρα, στο πλαίσιο του 16ήμερου του ΟΗΕ – ORANGE WEEK – για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.