Η μετανάστευση, οι αιτίες, οι στρεβλώσεις και η ανθρωπιά που οφείλουμε να κρατήσουμε ζωντανή.

📍 Η μετανάστευση δεν είναι ένα καινούργιο φαινόμενο. Η ανάγκη για επιβίωση, λόγω πολέμων και οικονομικών συνθηκών, ώθησε τους ανθρώπους στην ξενιτιά από την προϊστορική εποχή.

Στην εποχή μας, εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και την πατρίδα τους για να αναζητήσουν ασφάλεια σε άλλους τόπους, λόγω πολεμικών συγκρούσεων, διώξεων, παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, καταστροφών και – τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο – λόγω των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.

Οι σύγχρονοι Έλληνες ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει να αναγκάζεσαι να εγκαταλείψεις την εστία σου για να αναζητήσεις μια νέα, άγνωστη για σένα πατρίδα. Και είναι γνωστό ότι, οι Έλληνες πρόσφυγες και μετανάστες αντιμετώπισαν εχθρικό κλίμα στους τόπους υποδοχής και πολλές προκαταλήψεις, όπως και βίαιες επιθέσεις εναντίον τους (ρατσισμός δηλαδή έντονος εις βάρος τους).

Έζησαν τον ξεριζωμό με πολύ βίαιο τρόπο την περίοδο της Μικρασιατικής καταστροφής, όταν 1,5 εκατομμύριο Έλληνες ξεριζώθηκαν από τις εστίες τους στη Μικρά Ασία και εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα.

Τον έζησαν από τις αρχές του 19ου αιώνα, την περίοδο του Α΄και Β΄Παγκόσμιου πόλεμου, την περίοδο της κατοχής και του Εμφυλίου και τη δεκαετία του 1960, όταν αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν κατά κύματα, κυρίως στις ΗΠΑ, Αυστραλία, Καναδά και Γερμανία, λόγω των δύσκολων πολιτικών και οικονομικών συνθηκών.

Τον έζησαν και πολύ πρόσφατα με το brain drain, τη μαζική μετανάστευση νέων επιστημόνων και επαγγελματιών την περίοδο της οικονομικής κρίσης.

Είναι αδιανόητο λοιπόν, πρώην πρόσφυγες/μετανάστες και απόγονοι πρώην προσφύγων/μεταναστών να βλέπουν περίπου σαν εξωγήινους τους σημερινούς ξεριζωμένους που έρχονται στην πόρτα μας και να τους αντιμετωπίζουν σαν να πρόκειται για «εισβολή».

Η ανάγκη τους φέρνει. Ας το σκεφτούμε καλά αυτό.

Και ας κρατήσουμε ζωντανή την ανθρωπιά μας.

Να μην επικρατήσει ο ρατσισμός και οι ακροδεξιές κραυγές.

Το μεταναστευτικό μπορεί να λυθεί μόνο αν αντιμετωπίσουμε τις αιτίες του, που σημαίνει, τουλάχιστον, να έχουμε ανοιχτά μυαλά και ευήκοα ώτα.