Κατηγορία: απόψεις

Σύντομος ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ / Όταν οι μάσκες πέφτουν
…και τότε αποκαλύπτεται πως ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ήταν ΓΥΜΝΟΣ.

Από τα χειροκροτήματα και τους πανηγυρισμούς για τα κλειστά σχολεία, τις κλειστές επιχειρήσεις και τους περιορισμούς στις μετακινήσεις, φτάσαμε – σήμερα που χάθηκε ο έλεγχος και τα θετικά κρούσματα του κορωναϊού αυξάνονται επικίνδυνα σε καθημερινή βάση – στην επίκληση του Φιλότιμου και της ατομικής ευθύνης, δια στόματος του Πρωθυπουργού.

– Η νεοφιλελεύθερη Κυβέρνηση πήρε την πρόχειρη απόφαση να «παίξει» εξαρχής «όλα τα χαρτιά της», βάζοντας γενικό λουκέτο στην οικονομία, τα σχολεία, την κοινωνική δραστηριότητα (όχι όμως και στις εκκλησίες, που το λουκέτο αποφασίσθηκε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση) για να μπορέσει να διαχειριστεί τις μεγάλες αδυναμίες και ελλείψεις του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενόψει της απειλής από την πανδημία.
Χωρίς ΜΕΘ, γιατρούς, νοσηλευτές και εξοπλισμό σε επάρκεια ήταν σαν να πηγαίνει στον πόλεμο χωρίς όπλα. Παρόλα αυτά γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό ξεπέρασαν εαυτόν και έδωσαν μάχες για να σώσουν με αυτοθυσία ανθρώπινες ζωές.

Σκέφτηκε άραγε η Κυβέρνηση πως το γενικό lockdown είναι μέτρο προσωρινό και μικρής διάρκειας, αφου οδηγεί σε τεράστια αδιέξοδα και έκρηξη των κοινωνικών ανισοτήτων;
Σκέφτηκε πως με το άνοιγμα της τουριστικής περιόδου και των συνόρων θα οδηγούνταν σε πολύ μεγαλύτερα αδιέξοδα από την έκρηξη των θετικών κρουσμάτων, που δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί;

Και για να μην ξεχνάμε, είναι η ίδια παράταξη που πριν λίγο καιρό επεδίωκε την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου Συστήματος Υγείας.

– Στο διάστημα αυτό και ενώ ήξερε πως η πανδημία δεν θα είναι σύντομη και περαστική, δεν φρόντισε να θωρακίσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας και να το κάνει ανοιχτό και προσβάσιμο δωρεάν σε όλους τους πολίτες, όπως όφειλε.
Οι ΜΕΘ, οι γιατροί, το νοσηλευτικό προσωπικό εξακολουθούν να μην επαρκούν.

– Τον Μάιο, ενώ πλησίαζε η έναρξη της τουριστικής περιόδου και η πανδημία ήταν σε εξέλιξη η Κυβέρνηση για άγνωστους λόγους πήρε την απόφαση να σταματήσει η καθημερινή ενημέρωση για τον κορωναϊό από τον καθηγητή λοιμωξιολόγο Σωτ. Τσιόδρα, δίνοντας έτσι ένα λάθος, αλλά ηχηρό μήνυμα στους πολίτες.
Μήπως κάποιοι πήραν το μήνυμα «χαλαρώστε, το καλοκαίρι έρχεται, η πανδημία είναι περίπου διαχειρίσιμη;»

– Ακολούθησαν αποφάσεις για ελλειπή και μη ενιαία μέτρα προστασίας σε πύλες εισόδου και αντιφατικές αποφάσεις για τη χρήση της μάσκας και τις μαζικές εκδηλώσεις – πανηγύρια που μάλλον ευνόησαν τη χαλάρωση.

Αυτά, για να σκεφτόμαστε καλά, πολύ καλά την επόμενη φορά πριν να δοξάζουμε, πριν να χειροκροτάμε και πριν να αναζητούμε αλλού τις ευθύνες.

Με αφορμή την θλιβερή επέτειο των 75 χρόνων από την πρώτη εγκληματική πυρηνική επίθεση στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, που σκόρπισε τον θάνατο και την καταστροφή,

Ας αναλογιστούμε τι σημαίνει για την ανθρώπινη ζωή, τον πλανήτη και τον πολιτισμό, να έχουν στα χέρια τους την ισχύ των πυρηνικών όπλων οι ισχυροί ηγέτες του κόσμου, όταν αυτοί δεν έχουν ηθικούς φραγμούς, αξίες και όρια.

Πόσω μάλλον όταν λέγονται Ντόναλντ, Ρετζέπ, Βλαντιμίρ ή Κίμ.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική (?).

Μονόδρομος η υπογραφή και από την Ελλάδα της Συνθήκης του ΟΗΕ Treaty on the Prohibition of Nuclear Weapons (TPNW), που υιοθετήθηκε από τα 2/3 των κρατών μελών το 2017, 72 κράτη την έχουν υπογράψει και 41 την έχουν επικυρώσει.
Η επικύρωση από 50 κράτη θα σημάνει την ισχύ της σε όλα τα κράτη μέλη ως Διεθνής Νομοθεσία.

Καλούμε τη Ελληνική Κυβέρνηση να υπογράψει άμεσα την Συνθήκη TPNW του ΟΗΕ.

Μονόδρομος και η Ενεργή Συμμετοχή μας στα Παγκόσμια Κινήματα για την Ειρήνη , την ασφάλεια , την προστασία της ανθρώπινης ζωής και του Πλανήτη.

Διαβάστε επίσης
Το σχετικό δημοσίευμα του Ελληνικού Δικτύου Φίλοι της Φύσης ΕΔΩ
 

Απογοητευτική κάθε είδους συμπόρευση με τη δεξιά.
Και μάλιστα για ένα άκρως αντιδημοκρατικό νομοσχέδιο, που περιορίζει συνταγματικά κατοχυρωμένες ελευθερίες του πολίτη.
Οι δημόσιες συναθροίσεις αποτελούν το κύριο μέτρο αντίστασης των πολιτών ενάντια στις κοινωνικές αδικίες και ανισότητες και μέσο πίεσης προς τις Κυβερνήσεις για τη μείωση αδικιών και ανισοτήτων.

Προσωπικά, όπως δήλωσα και από την αρχή θα παραμείνω στο πλευρό των μη προνομιούχων στηρίζοντας μέχρι τέλους και στο ακέραιο το δικαίωμά τους στη διαμαρτυρία.

Επειδή βλέπω το τσουνάμι που έρχεται, πιστεύω στην ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις που τους αφορούν και είμαι αντίθετη σε κάθε είδους καταστολή και περιορισμό της ελεύθερης έκφρασης και των συναθροίσεων.

Γιατί ξέρω τι σημαίνει να έχεις χάσει το σπίτι σου και τη δουλειά σου, να μην έχεις στέγη, φαγητό και τα απαραίτητα για τη ζωή δημόσια αγαθά, να μην έχεις πρόσβαση σε δωρεάν ιατρική βοήθεια όταν τη χρειάζεσαι, να σου αφαιρούν το δικαίωμα σε δωρεάν ποιοτική εκπαίδευση, να αναγκάζεσαι να ζείς σε έναν τόπο περιβαλλοντικά υποβαθμισμένο, να βιώνεις το ρατσισμό και τη διάκριση γιατί είσαι διαφορετικός/η, ή εν τέλει να μην έχεις το δικαίωμα να ονειρεύεσαι.

Και γιατί, κάπου – κάποτε πρέπει να μπαίνουν διαχωριστικές γραμμές για τα σημαντικά ιδεολογικά και αξιακά ζητήματα.

Έτσι αντιλαμβάνομαι την πολιτική.
Όχι ως σιωπηλή ακόλουθος, αλλά ως σκεπτόμενη και μάχιμη Ενεργή Πολίτης με αφετηρία και προορισμό τον άνθρωπο, τις αξίες και την ιδεολογία μου.

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που ο Ανδρέας ήταν παντού.
Ήταν το όραμα και η ελπίδα, ήταν η έμπνευση, οι αγώνες, η περηφάνεια και ο ενθουσιασμός μας.
Εκείνα τα χρόνια ήταν που έμαθα τι θα πεί αυθεντικός άνθρωπος, πολιτικός και αγωνιστής και αυτό με στιγμάτισε.

Ο Ανδρέας ήταν και εξακολουθεί να είναι μια Ιδέα.
Είναι ο Πολιτικός που τόλμησε, που μίλησε στην καρδιά κάθε αδικημένου πολίτη, έσπειρε τον ενθουσιασμό για τον αγώνα και έφερε την αλλαγή στις ζωές μας.
Είναι ο Πολιτικός που συμφιλίωσε, χτύπησε στη ρίζα τον εθνικό διχασμό και αναγώρισε τους Αγώνες της Εθνικής Αντίστασης.
Είναι ο Πολιτικός που καθιέρωσε νομοθετικά την Ισότητα των φύλων και με μεταρρυθμίσεις – σταθμούς του Οικογενειακού Δικαίου άλλαξε τη ζωή των γυναικών.

Ο Ανδρέας μας άνοιξε παράθυρο στο όνειρο και σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά, τη γενιά μας.

Σήμερα, 24 χρόνια μετά, στα δύσκολα χρόνια της πανδημίας είναι ακόμη εδώ, κρατάει ζωντανές τις αξίες και τα ιδανικά μας και οδηγεί τους αγώνες μας ενάντια στην αδικία, το διχασμό, τις ανισότητες, τις διακρίσεις.

Η αγάπη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν έγκλημα.

Με αφορμή την σημερινή Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Αμφιφοβίας και Τρανσφοβίας καταδικάζω το ρατσισμό και τις διακρίσεις εις βάρος των ανθρώπων με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό, ταυτότητα φύλου ή οποιαδήποτε άλλη αιτία και υποστηρίζω το δικαίωμα κάθε ανθρώπου στον αυτοπροσδιορισμό, στην ελεύθερη έκφραση και στις ίσες ευκαιρίες.

Στις μέρες της πανδημίας το μήνυμα κατά της ομοφοβίας έχει πολύ μεγαλύτερη αξία, καθώς τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ αντιμετωπίζουν άνιση μεταχείριση και περισσότερους περιορισμούς πρόσβασης στις δομές υγείας και πρόνοιας.

Οδηγός μας ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα κάθε ανθρώπου και μόνο.