Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που ο Ανδρέας ήταν παντού. Ήταν το όραμα και η ελπίδα, ήταν η έμπνευση, οι αγώνες, η περηφάνεια και ο ενθουσιασμός μας. Εκείνα τα χρόνια ήταν που έμαθα τι θα πεί αυθεντικός άνθρωπος, πολιτικός και αγωνιστής και αυτό με στιγμάτισε.
Ο Ανδρέας ήταν και εξακολουθεί να είναι μια Ιδέα. Είναι ο Πολιτικός που τόλμησε, που μίλησε στην καρδιά κάθε αδικημένου πολίτη, έσπειρε τον ενθουσιασμό για τον αγώνα και έφερε την αλλαγή στις ζωές μας. Είναι ο Πολιτικός που συμφιλίωσε, χτύπησε στη ρίζα τον εθνικό διχασμό και αναγώρισε τους Αγώνες της Εθνικής Αντίστασης. Είναι ο Πολιτικός που καθιέρωσε νομοθετικά την Ισότητα των φύλων και με μεταρρυθμίσεις – σταθμούς του Οικογενειακού Δικαίου άλλαξε τη ζωή των γυναικών.
Ο Ανδρέας μας άνοιξε παράθυρο στο όνειρο και σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά, τη γενιά μας.
Σήμερα, 24 χρόνια μετά, στα δύσκολα χρόνια της πανδημίας είναι ακόμη εδώ, κρατάει ζωντανές τις αξίες και τα ιδανικά μας και οδηγεί τους αγώνες μας ενάντια στην αδικία, το διχασμό, τις ανισότητες, τις διακρίσεις.
Η σημερινή πρώτη μέρα επαναλειτουργίας των Δημοτικών Σχολείων του Αιγάλεω στιγματίστηκε από ένα σοβαρό περιστατικό. Μια μητέρα τραυματίστηκε από τζάμι παραθύρου που αποκολλήθηκε και έπεσε πάνω της από το δεύτερο όροφο του 5ου Δημοτικού Σχολείου Αιγάλεω, με αποτέλεσμα η γυναίκα να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο για ράμματα.
Τα ασυντήρητα σχολικά κτίρια αποτελούν παγίδες κινδύνου για μαθητές, δασκάλους, γονείς.
Τα ερωτήματα είναι σοβαρά και ζητούν απαντήσεις: – Η Δημοτική Αρχή όφειλε να διασφαλίσει την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής, κάνοντας προληπτικό τεχνικό έλεγχο στα σχολικά κτίρια πριν την επαναλειτουργία των σχολείων; Εφόσον μάλιστα είχε προηγηθεί η πολύμηνη διακοπή λειτουργίας τους και ο σεισμός του περασμένου Ιουλίου, που προκάλεσε ζημιές – λιγότερο ή περισσότερο σοβαρές – στα κτίρια.
– Οι οδηγίες του Υπουργείου Παιδείας δεν το είχαν προβλέψει; Η Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Αιγάλεω, πάντως, όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωσή της, το είχε επισημάνει πολλές φορές και πρόσφατα στη Διοίκηση του Δήμου Αιγάλεω.
– ΄Εγινε προληπτικός έλεγχος από την τεχνική υπηρεσία του Δήμου σε όλα τα σχολικά κτίρια μετά το ατύχημα;
– Είναι η ασφάλεια των παιδιών προτεραιότητα; και πως η Δημοτική Αρχή και η Πολιτεία τη διασφαλίζει;
Tελικά, φαίνεται πως στο Αιγάλεω οι Πολίτες Δεν_Μένουνε_Ασφαλείς
Με αφορμή δημοσίευμα της εβδομαδιαίας Εφημερίδα του Αιγάλεω «Η Πόλη μας» στο φύλλο της 20 Μαϊου 2020, θέλω να διευκρινίσω ότι:
📍 Η πολιτική μου ιδεολογία και οι πολιτικές μου απόψεις είναι γνωστές και τις εκφράζω πάντα ανοιχτά και δημόσια
📍Επιδιώκω τον πολιτικό, δημοκρατικό διάλογο με επιχειρήματα, αλλά και την καλοπροαίρετη κριτική από όπου κι αν προέρχονται
📍Με τιμά η δημοσίευση στην εφημερίδα «Η Πόλη μας» της Δημόσιας Πολιτικής συζήτησης που είχα στο facebook με τον σύντροφο Αιγαλεώτη Γιάννη Τζανογεώργη και μάλιστα χωρίς καμμία δική μου επιδίωξη ή παρέμβαση
📍Εκτιμώ και σέβομαι τον Γιάννη Τζανογεώργη, όπως και κάθε Συμπολίτη μου, ανεξάρτητα από τυχόν πολιτικές μας διαφωνίες
📍Θα συνεχίσω να αγωνίζομαι για τις Αρχές και τις Αξίες του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού. Για ίσες ευκαιρίες & κοινωνική δικαιοσύνη. Για τον Άνθρωπο ως αφετηρία και ως προορισμό.
Καλοδεχούμενες οι απόψεις σας & τα σχόλιά σας στο Blog μου, στην προσωπική μου Iστοσελίδα.
Η αγάπη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν έγκλημα.
Με αφορμή την σημερινή Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Αμφιφοβίας και Τρανσφοβίας καταδικάζω το ρατσισμό και τις διακρίσεις εις βάρος των ανθρώπων με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό, ταυτότητα φύλου ή οποιαδήποτε άλλη αιτία και υποστηρίζω το δικαίωμα κάθε ανθρώπου στον αυτοπροσδιορισμό, στην ελεύθερη έκφραση και στις ίσες ευκαιρίες.
Στις μέρες της πανδημίας το μήνυμα κατά της ομοφοβίας έχει πολύ μεγαλύτερη αξία, καθώς τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ αντιμετωπίζουν άνιση μεταχείριση και περισσότερους περιορισμούς πρόσβασης στις δομές υγείας και πρόνοιας.
Οδηγός μας ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα κάθε ανθρώπου και μόνο.
Αναμένοντας την απόφαση του Δικαστηρίου, χρωστάμε μια βαθιά υπόκλιση στην Εισαγγελέα της Έδρας στη δίκη για τον βιασμό και τη φρικιαστική δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη, που τόλμησε να ταράξει τα νερά με την συγκλονιστική της αγόρευση, χωρίς να λογαριάσει τύπους και αντιδράσεις .
Η αγόρευσή της ήταν σαν γροθιά στο στομάχι για μια κοινωνία που εξακολουθεί να συντηρεί σεξιστικά στερεότυπα και πεποιθήσεις που εξευτελίζουν, απαξιώνουν και βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή των γυναικών ακόμη και στο ίδιο τους το σπίτι, στο δρόμο, τη δουλειά, το Πανεπιστήμιο. Για μια κοινωνία που εξακολουθεί να σιωπά και να ανέχεται την κουλτούρα του βιασμού και την ατιμωρησία των δραστών.
Τιμή μας να έχουμε στο δικαστικό σώμα τέτοιους δικαστικούς λειτουργούς.
Εκτός από την καταδίκη των δύο κατηγορουμένων η Εισαγγελέας εισηγήθηκε τη δίωξη του πατέρα του ενός εκ των δύο, που παρότι ήξερε συγκάλυπτε το γιό του. Κλείνοντας την αγόρευσή της, η Εισαγγελέας απευθύνθηκε στους γονείς της Ελένης, λέγοντας:
📍Θα κλείσω με το ίδιο τρόπο / ας αποδοθεί δικαιοσύνη και ας καταστραφεί ο κόσμος όλος
📍Το παιδί σας οδηγήθηκε ως πρόβατο επί σφαγή. Αν μπορώ να απαλύνω το πόνο σας θα σας πω ότι η Ελένη ήταν μια ηρωίδα, δεν ήταν μόνο ένα δώρο ζωής 📍Είναι ένα κορίτσι σύμβολο γιατί με πικρία βλέπω ότι το 2020 η γυναίκα αντιμετωπίζεται σαν ένα τίποτα σε πολλές περιπτώσεις. Αντιστάθηκε σε αυτά τα άθλια υποκείμενα με ηρωισμό που ούτε άντρας δεν το κάνει.
📍Οι κατηγορούμενοι να κηρυχτούν ένοχοι, όπως κατηγορούνται. Δεν έχω καμία αμφιβολία.
Η συγκλονιστική αγόρευση της Εισαγγελέως προκάλεσε όμως και ακατανόητες αντιδράσεις. Έκπληξη προκαλεί η, υπογραφόμενη από τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κ. Δ. Βερβεσό, Ανακοίνωση των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας με την οποία ζητά την ποινική δίωξη της Εισαγγελέως, επειδή θεωρεί ότι η αναφορά της στους Συνηγόρους Υπεράσπισης δεν είναι θεσμικά ορθή.
Έκπληξη προκαλεί και η απαράδεκτη παρέμβαση μέσω Facebook του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργό Α.Σκέρτσου, που αποτελεί πλήγμα στη διάκριση των εξουσιών, μια θεμελιώδη αρχή της Δημοκρατίας μας.
Ας ευχηθούμε ότι ο λόγος της Εισαγγελέως θα αποτελέσει μια νέα αρχή και θα λειτουργήσει εκπαιδευτικά για όλους μας, για να περάσουμε από τον τύπο στην ουσία και για να επιδεικνύουμε ανάλογη ευαισθησία όταν για παράδειγμα κατά την εκδίκαση υποθέσεων βιασμών ή γυναικοκτονιών ακούγονται απαράδεκτες φράσεις περί «τιμής», «ήθους» ή άλλες δικαιολογίες που επιχειρούν να ρίξουν στα μαλακά τους θύτες και να μετατρέψουν τα θύματα σε ενόχους.
Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσβατος γιατί είναι άλλο η τιμωρία που πρέπει να είναι σε κάθε περίπτωση αυστηρή για τους θύτες και άλλο η αφύπνιση της κοινωνίας μας και η αλλαγή νοοτροπίας που θα οδηγήσει στην κατάργηση των απαράδεκτων προτύπων του άνδρα «αφέντη» που κινεί τα νήματα και της «αδύναμης» γυναίκας, που σιωπά και δεν αντιδρά.
Με μια αιφνιδιαστική τροπολογία, το Υπουργείο Παιδείας βάζοντας κάμερες στις τάξεις επιχειρεί να μετατρέψει τους μαθητές σε παθητικούς θεατές, τους δασκάλους σε performers και να καταργήσει ουσιαστικά την αλληλεπίδραση και την ανατροφοδότηση στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Η επιβολή των καμερών στην τάξη αναμένεται να σημάνει επίσης την αυστηρή επιτήρηση της σχολικής ζωής και τον στιγματισμό μαθητών που μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη αύξηση του σχολικού εκφοβισμού.
Επειδή, επιμένουμε πως η σύγχρονη εκπαίδευση χρειάζεται να είναι μια διαρκής διαδικασία έμπνευσης & ενδυνάμωσης που δημιουργεί ελεύθερες προσωπικότητες & σκεπτόμενους ανθρώπους, καλλιεργεί τη γνώση, την κρίση, την ενσυναίσθηση και τη δημοκρατική και κοινωνική συνείδηση
Επειδή κανένα μέτρο δεν έρχεται για να φύγει και επειδή οι μέρες είναι «πονηρές»
Εμείς, λέμε κατηγορηματικά ΟΧΙ στην τροπολογία του Υπουργείου Παιδείας για την επιβολή καμερών στα σχολειά μας.
Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας ας στρέψουμε την προσοχή μας στη σκοτεινή πλευρά της ζωής.
Στις γυναίκες που παρά τις δυσκολίες, τη δυστυχία, τις διακρίσεις, τον αγώνα τους για επιβίωση και παρά τις σημαντικές ελλείψεις στις δημόσιες παροχές υγείας και πρόνοιας αποφασίζουν να γίνουν μητέρες, βιολογικές ή μη, και μεγαλώνουν τα παιδιά τους με αγάπη.
Ας στρέψουμε την προσοχή μας στις μητέρες που είναι άνεργες, άστεγες, μεγαλώνουν μόνες τα παιδιά τους, στις κακοποιημένες μητέρες, τις προσφύγισσες – μετανάστριες, τις μητέρες με αναπηρία, τις Ρομά, τις κρατούμενες, τις ανήλικες μητέρες.
Γι αυτές τις μητέρες και για κάθε μητέρα έχουμε χρέος να αγωνιστούμε για να οικοδομήσουμε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος πρόνοιας με δωρεάν παροχές σε όσες μητέρες το έχουν ανάγκη, που δεν θα ευνοεί τις ανισότητες και θα παρέχει ασφάλεια και προστασία σε κάθε μητέρα χωρίς διακρίσεις. Έχουμε χρέος να αγωνιστούμε για να ανοίξουμε το δρόμο στην αγορά εργασίας σε όλες τις μητέρες, χτίζοντας ένα ισχυρό δίχτυ προστασίας της μητρότητας στο κοινωνικό και εργασιακό περιβάλλον.
Και ας μην ξεχνάμε, πως η μητρότητα δεν μπορεί να είναι εξαναγκασμός και να ακολουθεί τα πρέπει και τους κανόνες. Η μητρότητα είναι και πρέπει να είναι μια ελεύθερη και συνειδητή επιλογή κάθε γυναίκας και μόνο, που αφορά κατ’ αρχήν τη ζωή και το σώμα της.
Με τους Φίλους της Φύσης, στη Συγκέντρωση που οργάνωσαν πάνω από 60 Συλλογικότητες, ενάντια στο Αντι-περιβαλλοντικό Νομοσχέδιο.
Την ώρα που η ελληνική κοινωνία ζεί σε πρωτόγνωρες συνθήκες κρίσης λόγω της πανδημίας και ενώ η Βουλή ουσιαστικά υπολειτουργεί, η Κυβέρνηση βρίσκει ευκαιρία να εκτελέσει ένα έγκλημα εις βάρος του περιβάλλοντος και των πολιτών.
Πρόκειται για το αντι – περιβαλλοντικό Νομοσχέδιο που ψηφίστηκε από τους 158 βουλευτές της ΝΔ, παρά την έντονη κριτική που δέχθηκε από τον Συνήγορο του Πολίτη και τις αντιδράσεις – κινητοποιήσεις των Περιβαλλοντικών Κινημάτων και Οργανώσεων, του προοδευτικού Πολιτικού Κόσμου και των Πολιτών που κατά δεκάδες χιλιάδες υπέγραψαν τη διαδικτυακή καμπάνια για την απόσυρση του.
Πολλές οι ενστάσεις και έντονοι οι προβληματισμοί για τις διατάξεις του Νομοσχεδίου, τις φωτογραφικές ρυθμίσεις – εξυπηρετήσεις, τον χρόνο εισαγωγής του και την αδιαφανή διαδικασία που τηρήθηκε.
Χωρίς να προηγηθεί ουσιαστική διαβούλευση, με πολλά άρθρα του Νομοσχεδίου να παραμένουν εκτός διαβούλευσης και σημαντικές τροπολογίες να κατατίθενται τελευταία στιγμή, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και οι πολίτες αποκλείστηκαν ουσιαστικά από τη συζήτηση.
Το Νομοσχέδιο που υποβαθμίζει ουσιαστικά το περιβάλλον:
– ανοίγει το δρόμο για την κατάργηση των προστατευόμενων περιοχών Natura,
– ευνοεί τις μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες παραγωγής ενέργειας αντί των Ενεργειακών Κοινοτήτων,
– νομιμοποιεί την αυθαίρετη δασική δόμηση,
– ενώ με το άρθρο 99, που αποσύρθηκε την τελευταία στιγμή, επιχειρήθηκε η κατάργηση του περιορισμού των 100 κλινών για τα ξενοδοχεία του κέντρου της Αθήνας (Εμπορικό Τρίγωνο, Ψυρρή, Μεταξουργείο), που θα διατάρασσε την ισορροπία μεταξύ κατοικίας – εμπορικών και τουριστικών χρήσεων.
Αναμφίβολα, η χώρα μας χρειάζεται επενδύσεις που όμως πρέπει να είναι περιβαλλοντικά υπεύθυνες.
Το ανησυχητικό είναι ότι η σημερινή Κυβέρνηση και ο «πράσινος Πρωθυπουργός», αντί να αξιοποιήσουν τα μηνύματα από τις διαδοχικές κρίσεις που πλήττουν την ανθρωπότητα και να θέσουν στο επίκεντρο της πολιτικής τον άνθρωπο και το περιβάλλον, επιλέγουν την εύκολη και κοντόφθαλμη λύση.
Παραδίδουν απροστάτευτο το περιβάλλον στο βωμό της ανάπτυξης, επιχειρώντας ουσιαστικά να ακυρώσουν τις πολιτικές για την πράσινη ανάπτυξη που χτίστηκαν την περίοδο διακυβέρνησης Γιώργου Α. Παπανδρέου, με μέτρα όπως η συνταγματική κατοχύρωση της προστασίας του περιβάλλοντος και η ίδρυση ξεχωριστού Υπουργείου για το Περιβάλλον για πρώτη φορά.
Άλλη μια οδυνηρή συνέπεια της φιλελεύθερης πολιτικής που ακόμη δεν έχουμε δεί την πλήρη εξέλιξή της.
Διαβάστεεπίσης:
Τη Δήλωση του πρώην Πρωθυπουργού και νυν Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και βουλευτή του Κινήματος Αλλαγής, Γιώργου Α. Παπανδρέου με αφορμή τη συζήτηση του Νομοσχεδίου για θέματα περιβάλλοντος, χωροταξίας και ενέργειας ΕΔΩ
Καταγγελίες πολιτών που γίνονται καθημερινά τις τελευταίες ημέρες καθώς και η πρόσφατη δήλωση – καταγγελία του Προέδρου της Ένωσης Τεχνικών – ΕΤΕ ΔΕΗ κ. Κώστα Μανιάτη ανατρέπουν πλήρως τις πομπώδεις εξαγγελίες του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστή Χατζηδάκη και την σχετική διαφημιστική καμπάνια, για την πρόθεση – απόφαση της Κυβέρνησης να σταματήσουν οι διακοπές ρεύματος, λόγω ανεξόφλητων οφειλών, την περίοδο της πανδημίας. Αλλά, άλλο οι εξαγγελίες και άλλο οι πράξεις και οι πραγματικές προθέσεις, που δείχνουν ποιός πραγματικά νοιάζεται και ποιούς νοιάζεται αυτές τις δύσκολες στιγμές για όλους, που είναι ακόμη πιο δύσκολες για κάποιους συμπολίτες μας.
Τρία είναι τα σημαντικά θέματα, που έρχονται στην επιφάνεια:
1/ H ΔΕΗ έχει μεταλλαχθεί ουσιαστικά σε Εισπρακτική Εταιρία του Δημοσίου, αντί να λειτουργεί σαν Δημόσια Κοινωνική Επιχείρηση και να παρέχει το ηλεκτρικό ρεύμα ως Δημόσιο Αγαθό στους πολίτες και όχι με τους νόμους της αγοράς. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος των λογαριασμών που οι καταναλωτές καλούνται να πληρώσουν δεν αφορούν την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά φόρους, χαράτσια και κρυφές χρεώσεις που η ΔΕΗ αποδίδει στο Δημόσιο, τους Δήμους, την ΕΡΤ και άλλα ταμεία. Ως αποτέλεσμα, έχουν εκτοξευθεί οι ανεξόφλητες οφειλές και οι καταναλωτές απειλούνται με διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος κυρίως λόγω της καθυστέρησης πληρωμής των λοιπών χρεώσεων ακόμη και την περίοδο της πανδημίας, μιας και ανερυθρίαστα η Κυβέρνηση αφήνει εντελώς εκτεθειμένους τους πολίτες στις κερδοσκοπικές τακτικές των Εταιριών .
2/ Δικηγορικά γραφεία και εισπρακτικές εταιρίες συνεχίζουν ανενόχλητα να τηλεφωνούν στους πολίτες ακόμη και αυτές τις ώρες, απαιτώντας εξόφληση καθυστερημένων οφειλών, χωρίς να νοιάζονται αν ο άνθρωπος που συνομιλούν κάθε φορά είναι ανήμπορος, ασθενής, ηλικιωμένος, αν έχει συγγενικά του πρόσωπα που νοσούν, αν έχει χάσει τη δουλειά του, αν είναι άτομο με ειδικές ανάγκες και πόσα άλλα αν.
3/Διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος σε 3.000 νοικοκυριά – «κακοπληρωτές» έχουν ξεκινήσει από τη ΔΕΔΔΗΕ μετά από εντολή ιδιωτικών εταιριών παροχής ρεύματος.
Ψιλά τα γράμματα για την νεοφιλελεύθερη πολιτική της Κυβέρνησης. Άλλο κερδοφορία και άλλο κοινωνικές παροχές και πολιτική με επίκεντρο τον άνθρωπο.
Αυτές τις περίεργες ώρες της απομόνωσης που όλοι μας αντιμετωπίζουμε λιγότερο ή περισσότερο τους κινδύνους για τη ζωή, την επιβίωση, τις διαπροσωπικές σχέσεις, Αυτές τις περίεργες ώρες που παρατηρούμε το σήμερα, χωρίς να μπορούμε να προβλέψουμε το αύριο, είναι Σημαντικό, πολύ Σημαντικό να γνωρίζουμε με ποιόν τρόπο η Κεντρική Εξουσία αντιλαμβάνεται την κοινωνική προστασία και τα Δημόσια Αγαθά. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε αν πραγματικά η Πολιτεία φροντίζει να προσφέρει τα Δημόσια Αγαθά, ανάμεσά τους και το ηλεκτρικό ρεύμα, ισότιμα και αδιακρίτως σε όλους τους πολίτες και ιδιαίτερα στους συνανθρώπους μας, που πλήττονται πιο πολύ από αυτήν την άνιση απειλή. Ίσως τότε να κατανοήσουμε τη σημασία της πολιτικής ιδεολογίας. Γιατί είναι άλλο να διαχειρίζεσαι μια κρίση με τις αρχές του Νεοφιλελευθερισμού και άλλο να τη διαχειρίζεσαι με τις αρχές της Σοσιαλδημοκρατίας και της Αριστεράς. Εσείς τι λέτε;
Ο κοροναϊός δεν απειλεί μόνο ζωές, αλλά και την παγκόσμια οικονομία. Η απώλεια ρευστότητας είναι το πιο απειλητικό σύμπτωμα για την οικονομία και τις θέσεις εργασίας. Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο για ένα Παγκόσμιο Οικονομικό Κραχ οι Ηγέτες 9 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ιταλίας, Ισπανίας, Γαλλίας, Πορτογαλίας, Βελγίου, Ιρλανδίας, Σλοβενίας, Ελλάδας και Λουξεμβούργου) μεταξύ τους και ο Έλληνας Πρωθυπουργός ζήτησαν πριν λίγες μέρες από τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου την έκδοση Ευρωομολόγου ως ένεση Ρευστότητας για την στήριξη της οικονομίας των ευρωπαϊκών χωρών από τους κινδύνους της πανδημίας.
Αχαρτογράφητα νερά θα πει κανείς. Και όμως όχι. Από το 2010, όταν όλοι μας ζούσαμε στη δίνη της Παγκόσμιας Οικονομικής Κρίσης, ο πρώην Πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Α. Παπανδρέου πατώντας τότε σε Αχαρτογράφητα νερά πήρε την πρωτοβουλία να ξεκινήσει Πανευρωπαϊκή εκστρατεία για την έκδοση Ευρωομολόγου για να αποκτήσει η Ευρώπη ένα ισχυρό εργαλείο αντιμετώπισης της κρίσης που θα συμβάλει στην οικονομική σταθερότητα. Αλλά, κάποιες «ισχυρές» Ευρωπαικές χώρες προέβαλαν τότε σθεναρή αντίσταση και η πρωτοβουλία δεν υλοποιήθηκε. Στη συνέχεια πάλι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είχε τη βούληση να προνοήσει, να αξιολογήσει έγκαιρα τους κινδύνους από τις συνεχείς παγκόσμιες κρίσεις που πλήττουν την Ανθρωπότητα και να χτίσει ένα δίχτυ προστασίας για την Ευρώπη και τους ανθρώπους της.
Στις μέρες της πανδημίας, παρά τους τεράστιους κινδύνους για την οικονομία καθώς και τον κίνδυνο φτωχοποίησης μεγάλου μέρους του ευρωπαϊκού πληθυσμού, η Ευρωπαϊκή Ένωση φάνηκε για μια ακόμη φορά αδύναμη να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Ούτε οι δεκάδες χιλιάδες νεκροί, ούτε τα εκατομμύρια κρούσματα από την πανδημία που σαρώνει την Ευρώπη και τον Πλανήτη, ούτε η τεράστια απειλή για τις ανθρώπινες ζωές και την οικονομία δεν κατάφεραν να ταρακουνήσουν τους Ευρωπαίους Ηγέτες. Αρχικά, η Ευρωπαϊκή Σύνοδος Κορυφής κατέληξε σε αποτυχία μετά την άρνηση της Γερμανίας και Ολλανδίας να στηρίξουν την έκδοση Ευρωομολόγου ως μέτρο προστασίας της οικονομίας των ευρωπαϊκών χωρών από την πανδημία.
Άγνωστη η λέξη Αλληλεγγύη, στο λεξιλόγιο των ηγετών της Γερμανίας και της Ολλανδίας, που δεν κατανόησαν ή δεν ήθελαν να κατανοήσουν την τεράστια πρόκληση και την επείγουσα απειλή, που επιβάλει το Εγώ να γίνει Εμείς.
Η ζητούμενη Ρευστότητα, το χέρι βοήθειας για να σωθούν ζωές, οικονομίες, θέσεις εργασίας δεν προσφέρθηκε από την Ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής και η σκυτάλη πέρασε στους Υπουργούς Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στo Eurogroup, που μετά από μαραθώνιες διαπραγματεύσεις αποφάσισε την παροχή οικονομικής βοήθειας ύψους 540 δις ευρώ προς τις χώρες – μέλη. Ένα ποσό πολύ μικρότερο των πραγματικών αναγκών, που δεν είναι ικανό να στηρίξει επαρκώς τις οικονομίες των ευρωπαϊκών χωρών και τα Δημόσια συστήματα Υγείας που έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα από την πανδημία. Η έκδοση Ευρωομολόγου παραπέμφθηκε και πάλι στις καλένδες.
Η Ευρώπη των λαών, της συνεργασίας, της Αλληλεγγύης είναι απούσα. Η ιδέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η πίστη στις Ευρωπαϊκές Αξίες κλυδωνίζονται. Η Ευρώπη των δύο ταχυτήτων δεν έχει μέλλον και αυτό πρέπει να το σκεφτούμε πολύ σοβαρά την επόμενη μέρα για το διάλογο που πρέπει να ξεκινήσει και τους Αγώνες που χρειάζεται να κάνουμε μετά. Όλοι μαζί.
Ελένη Σταύρου 