Αναζητούνται οι γυναίκες στην – κρίσιμη για τον πλανήτη – Σύνοδο για το κλίμα στο Αζερμπαϊτζάν – COP29.
Ενώ τα ακραία καιρικά φαινόμενα, λόγω της κλιματικής κρίσης, εξελίσσονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα ανά την υφήλιο, με εξαιρετικά μεγάλους κινδύνους για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, με τεράστιο οικονομικό κόστος από τις καταστροφές και εξαιρετικά μεγάλες επιπτώσεις, κυρίως στα φτωχά νοικοκυριά και τις γυναίκες,
Oι παγκόσμιοι ηγέτες αποκλείουν από τις διαπραγματεύσεις για το κλίμα τις γυναίκες, που είναι τα πιο ευάλωτα μέλη της κοινωνίας και αντιπροσωπεύουν το 80% του συνόλου των εκτοπισμένων από την κλιματική κρίση.
Η συμμετοχή των γυναικών στις διαπραγματεύσεις για το κλίμα δεν είναι απλά ένα δικαίωμα, ούτε μια παράλογη απαίτηση, είναι επείγουσα ανάγκη να εκπροσωπηθούν τα μέλη της διεθνούς κοινότητας που πλήττονται περισσότερα και άνισα από την κλιματική κρίση, πριν να είναι πολύ αργά.
Η ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στη λήψη αποφάσεων είναι μονόδρομος.
Είχα τη χαρά, μετά από τιμητική πρόσκληση του Πράσινου Ινστιτούτου, να συμπαρουσιάσω πριν από λίγες μέρες στο Αμφιθέατρο της ΓΣΕΒΕΕ το εξαιρετικά εμπνευσμένο βιβλίο «ΤΟΛΜΗ ΓΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ – Ο Οικοφεμινισμός ως πηγή έμπνευσης», που παρουσιάζει έναν εναλλακτικό, βιώσιμο δρόμο για το μέλλον, βιώσιμο όχι μόνο για τον άνθρωπο ως κυρίαρχο ον, αλλά συνολικά για τον Πλανήτη.
Σήμερα, οι περισσότερες προσπάθειες που γίνονται για τη βιωσιμότητα είναι, κατά τη γνώμη μου, σε λάθος κατεύθυνση.
Προσπαθούμε να διορθώσουμε την πορεία της Ανθρωπότητας και του Πλανήτη προς την καταστροφή, πατώντας πάνω στα λάθη μας. Πατώντας πάνω στη λάθος σκέψη, τη λάθος φιλοσοφία.
Χρειάζεται να ξαναδούμε τον κόσμο και την παρουσία του ανθρώπου σε αυτόν με άλλο μάτι, με άλλη οπτική γωνία, όχι με το μάτι του κατακτητή αλλά σαν ισότιμοι – συνδιαμορφωτές ενός κοινού βιώσιμου μέλλοντος για όλους.
Ένα κρίσιμο ερώτημα που μου δημιουργήθηκε διαβάζοντας το βιβλίο ήταν αν διδάσκεται αυτή η ριζοσπαστική φιλοσοφική σκέψη στα πανεπιστήμια της χώρας μας.
👉 Έχουν την ευκαιρία οι σημερινοί νέοι να έρθουν σε επαφή με νέους εναλλακτικούς τρόπους σκέψης και οράματα για ένα βιώσιμο μέλλον συνολικά για τον πλανήτη;
👉 Ή ζούμε σε μια εποχή που μπορεί να μην καίμε τα βιβλία όπως γινόταν στο Μεσαίωνα, αλλά ορθώνουμε αντιστάσεις – εμπόδια και αποκλείουμε τη γνώση που δεν είναι αποδεκτή;
Με αυτές τις σκέψεις και «με την ελπίδα πως σύντομα η ανθρωπότητα θα κατανοήσει την αναγκαιότητα να ξαναδεί τον κόσμο και την παρουσία των ανθρώπων σε αυτόν με άλλο μάτι, με άλλη οπτική γωνία, όχι ως κατακτητές αλλά σαν ισότιμοι – συνδιαμορφωτές ενός κοινού, βιώσιμου μέλλοντος για όλα τα όντα και το περιβάλλον», όπως ανέφερα σε ένα σημείο της παρουσίασής μου 👇👇👇
Θέλω να ευχαριστήσω θερμά όσες/ους παραευρέθηκαν, διαθέτοντας πολύτιμο προσωπικό τους χρόνο, στην παρουσίαση του βιβλίου, που διοργάνωσε ο Πρόεδρος του Πράσινου Ινστιτούτου Ηλίας Γιαννίρης στη ΓΣΕΒΕΕ και ιδιαιτέρως τον πρώην Περιφερειάρχη Αττικής Γιάννη Σγουρό που μας τίμησε με την παρουσία του.
Για το βιβλίο μίλησαν οι :
– Μαρία Γκασούκα, Ομότιμη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αιγαίου, Mέλος της Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών, Mέλος του Δικτύου Γυναικών Συγγραφέων κατά της Έμφυλης Βίας και των Γυναικοκτονιών
– Αριστοτέλης Τύμπας, Καθηγητής ΕΚΠΑ Ιστορίας της Τεχνολογίας στους Νεότερους Χρόνους
– Ελένη Σταύρου, Πολιτική επιστήμονας, Συνιδρύτρια Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά, Μέλος της Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας θα συμπαρουσιάσω, τη Δευτέρα 11 Μαρτίου 2024 στις 7.30μμ στη ΓΣΕΒΕΕ, μαζί με πολύ αξιόλογους συνομιλητές, το βιβλίο «ΤΟΛΜΗ ΓΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ: Ο οικοφεμινισμός ως πηγή έμπνευσης» των Dirk Holemans, Philsan Osman, Marie-Monique Franssen, που μεταφράστηκε από τα Αγγλικά με πρωτοβουλία του Πράσινου Ινστιτούτου.
Ευχαριστώ θερμά τον φίλο και συμπατριώτη μου εκ Καραβοστάμου Ικαρίας Ηλία Γιαννίρη, Επίκουρο Καθηγητή του Πολυτεχνείου και Πρόεδρο του Πράσινου Ινστιτούτου για την τιμητική πρόσκληση.
Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει τη Δευτέρα, 11/3/2024 στις 7.30μμ στο Αμφιθέατρο που βρίσκεται στο ισόγειο του κτιρίου της ΓΣΕΒΕΕ, Αριστοτέλους 46, Αθήνα και η πρόσκληση είναι ανοιχτή σε όσες/ους επιθυμούν να έρθουν.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
– Μαρία Γκασούκα, Ομότιμη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αιγαίου, Mέλος της Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών, Mέλος του Δικτύου Γυναικών Συγγραφέων κατά της Έμφυλης Βίας και των Γυναικοκτονιών
– Αριστοτέλης Τύμπας, Καθηγητής ΕΚΠΑ Ιστορίας της Τεχνολογίας στους Νεότερους Χρόνους
– Ελένη Σταύρου, Πολιτική επιστήμονας, Συνιδρύτρια Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά, Μέλος της Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών
– Μαρία Πετεινάκη, Αρχιτεκτόνισσα, συν- Γραμματέας του Κύκλου Οικοφεμινιστικό Quίνημα
– Ευθύμιος Ραφαήλ Αγγελής, μεταφραστής της έκδοσης.
ΔΙΕΚΔΙΚΩ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΑΣ με ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, που είναι και διαχρονικές ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΜΟΥ 👇👇👇
Για Κοινωνική Δικαιοσύνη και ίσες ευκαιρίες για όλους ΚΑΙ για εμάς τις Γυναίκες, φυσικά.
Η Δυτική Αθήνα έχει χαμηλότερο δείκτη ανάπτυξης από τις υπόλοιπες περιοχές της Αττικής, άρα και μεγάλες κοινωνικές ανισότητες.
Πως, όμως, μπορούν να αμβλυνθούν οι κοινωνικές ανισότητες και να έχουμε ισότιμη ανάπτυξη στην περιοχή μας, όταν οι γυναίκες, που αντιπροσωπεύουν πάνω από το 50% του πληθυσμού, είναι αόρατες;
Διεθνείς έρευνες δείχνουν ότι οι επιχειρήσεις που διοικούνται από γυναίκες ή έχουν στο Διοικητικό τους Συμβούλιο γυναίκες παρουσιάζουν καλύτερες επιδόσεις.
Στην Ελλάδα, όμως, η γυναικεία επιχειρηματικότητα είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα γιατί οι γυναίκες δεν έχουν ίσες ευκαιρίες ανάπτυξης, έχουν λιγότερες γνώσεις management, δύσκολη πρόσβαση σε χρηματοδότηση και αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες λόγω των οικογενειακών τους υποχρεώσεων και των αντίστοιχων ελλείψεων σε δομές κοινωνικής φροντίδας και πρόνοιας για παιδιά και ηλικιωμένους.
ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΩ
Την Ίδρυση εξειδικευμένου Κέντρου καινοτομίας και πράσινης – γυναικείας επιχειρηματικότητας με 2 Πυλώνες: Γυναικεία και Πράσινη Επιχειρηματικότητα, που θα λειτουργεί με ολιστική προσέγγιση ως φορέας:
– εκπαίδευσης και ενδυνάμωσης των γυναικών με εξειδικευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα στο management, marketing, νέες τεχνολογίες, κοινωνικά δίκτυα κλπ
– προώθησης της πράσινης επιχειρηματικότητας,
– διασύνδεσης με εκπαιδευτικά ιδρύματα,
– μεταφοράς τεχνογνωσίας και βέλτιστων πρακτικών από αντίστοιχα κέντρα ή εκπαιδευτικά ιδρύματα του εξωτερικού,
– ενημέρωσης για κρατικά και ευρωπαϊκά προγράμματα
Έτσι, με τα απλά και αυτονόητα, με πολύ δουλειά και ακόμη περισσότερο μεράκι, μπορούμε να πετύχουμε το στόχο της προώθησης της καινοτομίας και της υγιούς πράσινης και γυναικείας επιχειρηματικότητας, σε συνδυασμό με την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής μας, όπως και την ενδυνάμωση και ένταξη περισσότερων γυναικών στην αγορά εργασίας.
ΔΕΣΜΕΥΟΜΑΙ να υπηρετήσω αυτό το σκοπό, σαν μέλος του επόμενου Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής.
Με αφορμή τη συζήτηση που έχει ξεκινήσει για τις πατέντες, τα εμβόλια ως δημόσιο αγαθό, τη δημοκρατία
«Η επιστήμη πάει μπροστά – Η αλληλεγγύη πάει πίσω» Σε αυτή τη φράση συνοψίζεται όλη η σημερινή πραγματικότητα γύρω από τα εμβόλια και τις πατέντες των εμβολίων.
Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την αρχική εμφάνιση και τη ραγδαία εξάπλωση της πανδημίας και ήδη θρηνούμε πάνω από 2,5 εκατομμύρια νεκρούς σε όλον τον κόσμο, ενώ υπάρχει μεγάλη ανησυχία για την εξέλιξη και τη μεγάλη διασπορά του ιού παρά τα συνεχή περιοριστικά μέτρα προστασίας.
Ένα παράθυρο ελπίδας στη μάχη κατά της πανδημίας άνοιξε με την εμφάνιση των εμβολίων που όμως, λόγω κυρίως της τεράστιας ζήτησης, της περιορισμένης δυνατότητας παραγωγής ή της τεχνητής έλλειψης καθώς και του υψηλού κόστους τους, έχουν οδηγήσει σε μεγάλες ανισότητες εις βάρος των χωρών με φτωχά και μεσαία εισοδήματα και εις βάρος των πιο αδύναμων.
Την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο στερούνται το βασικό ανθρώπινο δικαίωμά στους στη ζωή, μη έχοντας πρόσβαση σε εμβόλια, φάρμακα και ιατρική περίθαλψη, έρευνα της Oxfam αναδεικνύει το γεγονός ότι οι πλουσιότερες χώρες του κόσμου που αντιπροσωπεύουν μόλις το 13% του παγκόσμιου πληθυσμού έχουν αγοράσει ήδη πάνω από τη μισή ποσότητα των εμβολίων που αναμένεται να παραχθούν.
Ο «εμβολιαστικός εθνικισμός» από τη μία και η έλλειψη αλληλεγγύης,διαφάνειας και κανόνων για τον δίκαιο εμβολιασμό από την άλλη, προκαλούν μεγάλη ανησυχία για την εξέλιξη της πανδημίας, αφού σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για να επιτευχθεί η ανοσία της αγέλης, χρειάζεται να εμβολιασθεί περίπου το 70% του παγκόσμιου πληθυσμού. Η διάθεση εμβολίων σε λίγους/ες προνομιούχους δεν πρόκειται να σταματήσει την πανδημία.
Δυστυχώς, τα κέρδη των εταιριών φαίνεται σήμερα να έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα από τα εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές που χάνονται. Οι πλουσιότερες χώρες έχουν γρήγορη και εύκολη πρόσβαση στα εμβόλια, εις βάρος των φτωχών χωρών, αλλά και της παγκόσμιας υγείας.
Πιστεύω ότι είμαστε μπροστά σε μια τρομακτική διαπίστωση:
-Σήμερα, το εμβόλιο έχει αναδειχθεί ως το πιο αναγκαίο και πολύτιμο αγαθό στον κόσμο για την παγκόσμια υγεία και είναι ένα αγαθό του οποίου η έρευνα και ανάπτυξη χρηματοδοτήθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό από όλους εμάς, τους ευρωπαίους φορολογούμενους.
-Ε, αυτό το πολύτιμο αγαθό, σήμερα διατίθεται στους λίγους, δεν μπορεί να διατεθεί ευρέως, λόγω της προτεραιότητας που έχει δοθεί στα κέρδη των εταιριών και στην περιορισμένη παραγωγή από τις φαρμακευτικές εταιρείες που το αναπτύσσουν.
Και έτσι μεγαλώνουν και διευρύνονται συνέχεια οι κοινωνικές ανισότητες. Αυτό ακριβώς, τις μεγάλες δηλαδή κοινωνικές ανισότητες, τις βιώνουμε και στο σπίτι μας, στη γειτονιά μας, στη Δυτική Αθήνα. Διάβαζα αυτές τις μέρες τα στοιχεία του ΕΟΠΠΥ:
-Μόλις 64.000 εμβόλια έχουν γίνει στον Δυτικό Τομέα της Αθήνας, όπου ζουν περίπου 500.000 άνθρωποι
–228.000 εμβόλια έχουν γίνει στο κέντρο της Αθήνας που ζουν περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι
–214.000 εμβόλια έχουν γίνει στο Βόρειο τομέα της Αττικής όπου ζουν περίπου 500 χιλιάδες άνθρωποι.
Και όσο ο ιός συνεχίζει να εξαπλώνεται και άνθρωποι δικοί μας να χάνονται, γιατί ενδεχομένως να μην μπορούν να εξασφαλίσουν έγκαιρα την πρόσβαση στο εμβόλιο, αναδεικνύεται ένα σημαντικό ζήτημα.
Ότι η πρόσβαση στα εμβόλια δεν είναι θέμα τεχνικό, αλλά πολιτικό και ηθικό. Είναι θέμα δημοκρατίας
Η σημερινή κρίση της πανδημίας όπως και όλες οι μεγάλες διεθνείς κρίσεις των τελευταίων χρόνων, προκάλεσαν στις κοινωνίες ένα ισχυρό σοκ, δημιούργησαν νέα δεδομένα σε παγκόσμιο επίπεδο και μας έδωσαν τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσουμε πως καμμιά χώρα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη της τις τεράστιες προκλήσεις της εποχής, να συνειδητοποιήσουμε τη μεγάλη σημασία που έχει η ευρωπαϊκή αλλά και διεθνής συλλογική δράση και αλληλεγγύη.
Η δημιουργία του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας είναι μια απόφαση ορόσημο για το όραμα της Ευρώπης και για το μέλλον της. Η Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη αναδεικνύεται ως μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής.
Φαίνεται πως η Ευρώπη κάνει μια στροφή και της δίνεται για πρώτη φορά η ευκαιρία, από Ευρώπη των 2 ταχυτήτων να μετεξελιχθεί σε Ευρώπη της συνεργασίας, της Αλληλεγγύης και της ισότητας.
Η πανδημία αναμένεται να προκαλέσει έξαρση των ανισοτήτων, αφού οι εργαζόμενοι σε επισφαλείς θέσεις εργασίας ή όσοι αμείβονται με χαμηλότερους μισθούς, όπως είναι οι γυναίκες, οι μετανάστες και γενικότερα οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες πρόκειται να πληγούν δυσανάλογα από την κρίση της απασχόλησης που αναμένεται.
Χάρη στα κεφάλαια που θα αντλήσει από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, η χώρα μας θα έχει την ευκαιρία να αντιμετωπίσει τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας, να λάβει μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος και την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, να γίνει πιο βιώσιμη και ανθεκτική. Το ζήτημα είναι αν και πως θα εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία η Ευρώπη, η χώρα μας και η κοινωνία.
Στα παρακάτω σημαντικά σημεία νομίζω πως πρέπει να δώσουμε μεγάλη έμφαση τα επόμενα χρόνια:
1. Πού θα διοχετευτούν τα κεφάλαια και οι επενδύσεις, με ποιόν τρόπο, ποια στρατηγική και ποιους κανόνες;
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια τεράστια πρόκληση να υλοποιήσουμε μια δίκαιη μετάβαση στην πράσινη οικονομία, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για τον ψηφιακό μετασχηματισμό, να δημιουργήσουμε νέες υποδομές, να ενισχύσουμε το δημόσιο σύστημα υγείας, να μειώσουμε τις κοινωνικές ανισότητες , τις έμφυλες ανισότητες.
Όλα αυτά απαιτούν στρατηγική και κανόνες για να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος, να διασφαλίσουμε ότι τα κεφάλαια θα φτάσουν στους τελικούς αποδέκτες, ότι θα ωφεληθούν και οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ότι θα είναι ωφελούμενη η κοινωνία στο σύνολό της.
2. Εδώ, θέλω να δώσω έμφαση στην αντιμετώπιση των έμφυλων ανισοτήτων γιατί η πανδημία έπληξε άνισα τις γυναίκες στην Ελλάδα και σε όλον τον κόσμο με οικονομική και εργασιακή ανασφάλεια, έξαρση της ενδοοικογενειακής βίας και έναν τεράστιο όγκο δουλειάς καθημερινά για τη φροντίδα παιδιών και ηλικιωμένων.
Οι γυναίκες είναι γνωστό πως διαδραματίζουν έναν πολύ ουσιαστικό ρόλο στην προστασία του περιβάλλοντος και στη υιοθέτηση προτύπων βιώσιμης κατανάλωσης, παραγωγής και διαχείρισης των φυσικών πόρων.
Και το λέω αυτό γιατί έχει μεγάλη σημασία να εστιάσουμε σε 2 πολύ σημαντικά θέματα. Το ένα είναι η συμμετοχή των γυναικών στη λήψη αποφάσεων από το σχεδιασμό ως την υλοποίηση των προγραμμάτων.
Και το άλλο θέμα είναι η διοχέτευση κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης για να αμβλυνθούν οι έμφυλες ανισότητες.
3. Η Ελλάδα όπως και άλλες χώρες της Νότιας Ευρώπης (Ιταλία , Ισπανία) παρουσιάζουν έναν χαμηλό δείκτη απορρόφησης των Ευρωπαϊκών κονδυλίων. Αυτή η ευκαιρία όμως δεν πρέπει να χαθεί. Τα κεφάλαια του Ταμείου Ανάκαμψης είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον και την ανθεκτικότητα της χώρας μας και της κοινωνίας. Η χώρα μας πρέπει να κάνει μια πολύ μεγάλη προετοιμασία και αγώνα δρόμου για να πετύχει την απορρόφηση των κονδυλίων μέσα στο χρονοδιάγραμμα που έχει τεθεί.
4. Εξαιρετική σημασία έχει η ενεργός συμμετοχή και ο ουσιαστικός διάλογος που πρέπει να ξεκινήσει με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη της κοινωνίας και σε όλα τα στάδια, στον σχεδιασμό, τη διαμόρφωση και την υλοποίηση των προτεινόμενων μέτρων – μεταρρυθμίσεων. Η τοπική Κοινωνία είναι το κλειδί για την επιτυχία.
5. Με πρόσφατο νόμο του Υπουργείου Περιβάλλοντος ουσιαστικά καταργούνται οι ενεργειακές κοινότητες και μπαίνει φραγμός στο δικαίωμα των πολιτών για συμμετοχή στις ενεργειακές αγορές. Η κατάργηση των ενεργειακών κοινοτήτων είναι πλήγμα για την ενεργειακή δημοκρατία και πρέπει να απαιτήσουμε από την Κυβέρνηση την άμεση απόσυρση της σχετικής διάταξης.
6. Ένα άλλο μεγάλο θέμα είναι η έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, που είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για την αναπτυξιακή πολιτική της χώρας μας. Είναι κρίσιμο να σταματήσουν οι εγκρίσεις νέων ΑΠΕ. Να μην εγκριθεί καμία νέα επένδυση σε Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μέχρι να ψηφιστεί ένα χωροταξικό σχέδιο για τις ΑΠΕ, με γνώμονα την προστασία της βιοποικιλότητας και πάντα με την ενεργή συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.
Εν τέλει, είναι ανάγκη σήμερα να συνειδητοποιήσουμε πως από αυτή τη μεγάλη απειλή, από αυτή τη μεγάλη μάχη ζωής, πρέπει να βγούμε πιο δυνατοί.
Και είναι ανάγκη σήμερα να δώσουμε μια απάντηση στο ερώτημα, αν θέλουμε ή όχι να γίνουμε πιο ανοιχτοί και περισσότερο ανθρώπινοι.
Είναι πολύ σημαντικό κάτω από τις πολύ δύσκολες συνθήκες της εποχής να μιλάμε για το μέλλον. Για το πώς θα εξαλείψουμε τη Φτώχεια και πώς θα μειώσουμε τις Κοινωνικές Ανισότητες.
Στα πλαίσια ενός πολύ αξιόλογου διαδικτυακού σεμιναρίου https://bit.ly/36Xz8JG , με θέμα «Βιωσιμότητα – 17 Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης, Πολιτισμός και Μείωση Αποβλήτων», που υλοποιήθηκε από το Ελληνικό Δίκτυο Φίλοι της Φύσης – NatureFriends Greece σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού και άλλους φορείς έκανα την παρακάτω τοποθέτηση και θέλω να ευχαριστήσω δημόσια τον Κώστα Φωτεινάκη, Πρόεδρο των Φίλων της Φύσης και τη Μαρία Φιλιππή της EcoKtima, για την ευκαιρία και τους κοινούς προβληματισμούς: Ανακύκλωση σημαίνει ευθύνη. Σημαίνει καλύτερη διαχείριση των πολύτιμων φυσικών πόρων του πλανήτη που τις τελευταίες δεκαετίες σπαταλάμε με επικίνδυνα ανησυχητικό ρυθμό . Η έλλειψη φυσικών πόρων οδηγεί μοιραία σε περιβαλλοντική υποβάθμιση που έχει ως συνέπεια σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία και την ποιότητα ζωής μας. Τα δεδομένα δείχνουν ότι τα πρότυπα παραγωγής & κατανάλωσης που επικρατούν σήμερα έχουν αποτύχει & είναι αναγκαία η μετάβαση σε ένα νέο καταναλωτικό μοντέλο που δεν θα καταβροχθίζει τους φυσικούς πόρους και θα λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις καταστροφικές επιπτώσεις για το περιβάλλον.
2 από τους 17 Στόχους της Βιώσιμης Ανάπτυξης αναφέρονται στην Φτώχεια και Κοινωνικές Ανισότητες, δύο θέματα πολύ επίκαιρα σήμερα. Άραγε πόσο κοντά είμαστε στην επίτευξη αυτών των στόχων ως το 2030; όταν, σήμερα εκτιμάται ότι πάνω από 50 εκατομμύρια νοικοκυριά στην Ευρωπαϊκή Ένωση ζουν σε συνθήκες ενεργειακής φτώχειας, έχουν δηλαδή περιορισμένη ή καμιά πρόσβαση σε βασικά δημόσια αγαθά, όπως η θέρμανση, η ψύξη, ο φωτισμός, με αποτέλεσμα δυσμενείς συνέπειες για την υγεία και την ποιότητα ζωής τους καθώς και για το περιβάλλον. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε ακραία φτώχεια μειώθηκε από 36% που ήταν το 1990, σε 10% το 2015. Όμως, η κρίση της πανδημίας απειλεί να αναστρέψει την πρόοδο που σημειώθηκε για δεκαετίες στον διεθνή αγώνα κατά της φτώχειας, αφού μία μελέτη που δημοσιεύθηκε από το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Έρευνας για την Οικονομική Ανάπτυξη προειδοποιεί ότι η οικονομική κατάρρευση από την πανδημία θα μπορούσε να οδηγήσει επιπλέον μισό δισεκ. ανθρώπους στη φτώχεια, δηλαδή το 8% του συνολικού ανθρώπινου πληθυσμού.
Η ενεργειακή φτώχεια είναι σε ένταση τα τελευταία χρόνια και δεν αφορά μόνο τις αναπτυσσόμενες χώρες του Πλανήτη, αλλά και τις εύρωστες χώρες και αποτελεί συνέπεια 3 παραγόντων:
📌 της οικονομικής ένδειας
📌 του υψηλού κόστους της ενέργειας και
📌 της μεγάλης κατανάλωσης ενέργειας λόγω της χαμηλής ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων.
Πιστεύω, ότι η αποτελεσματική αντιμετώπισή της μπορεί να γίνει μόνο με την υιοθέτηση μιας ολιστικής προσέγγισης και με την ουσιαστική συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης για την θέσπιση κοινωνικών και περιβαλλοντικών πολιτικών που θα ευνοούν ιδιαίτερα τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και θα συμβάλλουν στη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων.
📍 Είναι αναγκαίο να δοθεί έμφαση στην ενημέρωση των πολιτών, ακόμη και μέσα στα σχολεία, για να γίνουν από απλοί καταναλωτές → → ενημερωμένοι και υπεύθυνοι Πολίτες – καταναλωτές.
📍 Είναι ανάγκη να δοθούν παραπάνω κίνητρα για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων.
📍 Είναι ανάγκη να καθορισθεί σε κεντρικό επίπεδο μια μεθοδολογία με συγκεκριμένους δείκτες μέτρησης και παρακολούθησης της εφαρμογής των πολιτικών και των ειδικών μέτρων κατά της ενεργειακής φτώχειας.
Με τους Φίλους της Φύσης, στη Συγκέντρωση που οργάνωσαν πάνω από 60 Συλλογικότητες, ενάντια στο Αντι-περιβαλλοντικό Νομοσχέδιο.
Την ώρα που η ελληνική κοινωνία ζεί σε πρωτόγνωρες συνθήκες κρίσης λόγω της πανδημίας και ενώ η Βουλή ουσιαστικά υπολειτουργεί, η Κυβέρνηση βρίσκει ευκαιρία να εκτελέσει ένα έγκλημα εις βάρος του περιβάλλοντος και των πολιτών.
Πρόκειται για το αντι – περιβαλλοντικό Νομοσχέδιο που ψηφίστηκε από τους 158 βουλευτές της ΝΔ, παρά την έντονη κριτική που δέχθηκε από τον Συνήγορο του Πολίτη και τις αντιδράσεις – κινητοποιήσεις των Περιβαλλοντικών Κινημάτων και Οργανώσεων, του προοδευτικού Πολιτικού Κόσμου και των Πολιτών που κατά δεκάδες χιλιάδες υπέγραψαν τη διαδικτυακή καμπάνια για την απόσυρση του.
Πολλές οι ενστάσεις και έντονοι οι προβληματισμοί για τις διατάξεις του Νομοσχεδίου, τις φωτογραφικές ρυθμίσεις – εξυπηρετήσεις, τον χρόνο εισαγωγής του και την αδιαφανή διαδικασία που τηρήθηκε.
Χωρίς να προηγηθεί ουσιαστική διαβούλευση, με πολλά άρθρα του Νομοσχεδίου να παραμένουν εκτός διαβούλευσης και σημαντικές τροπολογίες να κατατίθενται τελευταία στιγμή, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και οι πολίτες αποκλείστηκαν ουσιαστικά από τη συζήτηση.
Το Νομοσχέδιο που υποβαθμίζει ουσιαστικά το περιβάλλον:
– ανοίγει το δρόμο για την κατάργηση των προστατευόμενων περιοχών Natura,
– ευνοεί τις μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες παραγωγής ενέργειας αντί των Ενεργειακών Κοινοτήτων,
– νομιμοποιεί την αυθαίρετη δασική δόμηση,
– ενώ με το άρθρο 99, που αποσύρθηκε την τελευταία στιγμή, επιχειρήθηκε η κατάργηση του περιορισμού των 100 κλινών για τα ξενοδοχεία του κέντρου της Αθήνας (Εμπορικό Τρίγωνο, Ψυρρή, Μεταξουργείο), που θα διατάρασσε την ισορροπία μεταξύ κατοικίας – εμπορικών και τουριστικών χρήσεων.
Αναμφίβολα, η χώρα μας χρειάζεται επενδύσεις που όμως πρέπει να είναι περιβαλλοντικά υπεύθυνες.
Το ανησυχητικό είναι ότι η σημερινή Κυβέρνηση και ο «πράσινος Πρωθυπουργός», αντί να αξιοποιήσουν τα μηνύματα από τις διαδοχικές κρίσεις που πλήττουν την ανθρωπότητα και να θέσουν στο επίκεντρο της πολιτικής τον άνθρωπο και το περιβάλλον, επιλέγουν την εύκολη και κοντόφθαλμη λύση.
Παραδίδουν απροστάτευτο το περιβάλλον στο βωμό της ανάπτυξης, επιχειρώντας ουσιαστικά να ακυρώσουν τις πολιτικές για την πράσινη ανάπτυξη που χτίστηκαν την περίοδο διακυβέρνησης Γιώργου Α. Παπανδρέου, με μέτρα όπως η συνταγματική κατοχύρωση της προστασίας του περιβάλλοντος και η ίδρυση ξεχωριστού Υπουργείου για το Περιβάλλον για πρώτη φορά.
Άλλη μια οδυνηρή συνέπεια της φιλελεύθερης πολιτικής που ακόμη δεν έχουμε δεί την πλήρη εξέλιξή της.
Διαβάστεεπίσης:
Τη Δήλωση του πρώην Πρωθυπουργού και νυν Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και βουλευτή του Κινήματος Αλλαγής, Γιώργου Α. Παπανδρέου με αφορμή τη συζήτηση του Νομοσχεδίου για θέματα περιβάλλοντος, χωροταξίας και ενέργειας ΕΔΩ
Υπό τις σημερινές έκτακτες συνθήκες της παγκόσμιας απειλής από την πανδημία, η Περιφέρεια Αττικής και ο ΕΔΣΝΑ προκαλούν και συνεχίζουν να εγκληματούν εις βάρος των πολιτών της Δυτικής Αθήνας. Ο ΕΔΣΝΑ, με απόφαση της Εκτελεστικής του Επιτροπής στις 13 Μαρτίου 2020, επιχειρεί να εγκαταστήσει νέα χωματερή στη Φυλή με συνοπτικές διαδικασίες, εκμεταλλευόμενος τις έκτακτες συνθήκες λόγω της πανδημίας.
Σε αυτή τη λογική και παρά τις δύσκολες συνθήκες θα μας βρούν Μπροστά τους.
Στηρίζω και θα συνεχίσω να συμμετέχω στους Αγώνες του ΔΥΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ, στους κοινού μας Αγώνες, μέχρι το οριστικό κλείσιμο του ΧΥΤΑ Φυλής. Εμείς, οι Πολίτες της Δυτικής Αθήνας παραμένουμε Εδώ, Ενεργοί και θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε με κάθε τρόπο στις πολιτικές που υποβαθμίζουν τη ζωή μας και επιχειρούν να δημιουργήσουν Πολίτες Β΄Κατηγορίας. Εμείς, οι Πολίτες της Δυτικής Αθήνας δεν διαπραγματευόμαστε τη ζωή μας, το μέλλον μας. Αξίζουμε μια καλύτερη και ποιοτική ζωή και θα συνεχίσουμε γιαυτό να αγωνιζόμαστε.
Ισότητα μεταξύ των φύλων και κοινωνική δικαιοσύνη αποτελούν προϋπόθεση για μια δημοκρατική, προοδευτική και δίκαιη κοινωνία.
Από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης η αρχή της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης γυναικών και ανδρών αποτέλεσε έναν από τους κύριους στόχους της και ακρογωνιαίο λίθο της νομοθεσίας και του συστήματος αξιών της. Σήμερα η διασφάλιση της ισότητας των φύλων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη ως 17 στόχων αειφόρου ανάπτυξης (Sustainable Development Goals – SDGs) του ΟΗΕ.
Οι γυναίκες αποτελούν κύριο μοχλό κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης, έχουν ιδιαίτερες δεξιότητες, συμπεριφορές και τρόπο σκέψης, μπορούν και πρέπει να συμβάλλουν θετικά στην ανταγωνιστικότητα, την οικονομική ανάπτυξη και την καταπολέμηση της φτώχειας.
Η ενδυνάμωση των γυναικών θα δημιουργήσει ένα απαραίτητο θεμέλιο ώστε, όχι μόνο οι γυναίκες αλλά και όλοι οι πολίτες να εξασφαλίσουν για το μέλλον τους ειρήνη και ευημερία.
Σήμερα, στον 21ο αιώνα, στο κατώφλι της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης κοινωνικές και έμφυλες ανισότητες εξακολουθούν να είναι ισχυρές, ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο απουσιάζει από την εργασιακή, κοινωνική, οικονομική, πολιτική δραστηριότητα. Σήμερα εξακολουθούμε να ζούμε σε έναν κόσμο που έχει οικοδομηθεί από άνδρες και απευθύνεται σε άνδρες.
Παρόλα αυτά, πολύ ισχυρά είναι τα μηνύματα που έρχονται από χώρες στην Ευρώπη και όλον τον κόσμο όπου οι γυναίκες πρωτοπορούν στην πολιτική προοδευτική σκέψη, έχουν το προβάδισμα και ασκούν ηγεσία σε ανώτατο επίπεδο.
Η Φινλανδία, μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από την 34χρονη Sanna Marin, νεότερη Πρωθυπουργό στον κόσμο και πρώην ιδιωτικό υπάλληλο, έγινε το πιο πρόσφατο και ισχυρό παράδειγμα ανοιχτής, προοδευτικής χώρας που πρωτοπορεί ανοίγοντας δρόμους χωρίς φραγμούς σε κάθε πολίτη.
Αντίστοιχα, ηχηρό είναι το μήνυμα από τη Νέα Ζηλανδία, μια χώρα που ηγείται η 39χρονη Πρωθυπουργός Jacinda Ardern ή από την Αμερική μετά την εκλογή της 28χρονης Alexandria Ocasio-Cortez στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Στην Ελλάδα, τις τελευταίες δεκαετίες η ζωή των γυναικών βελτιώθηκε σημαντικά χάρη στις ριζικές προοδευτικές μεταρρυθμίσεις του Οικογενειακού και Εργατικού Δικαίου της Κυβέρνησης της Αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά και χάρη στο ισχυρό πλαίσιο για την πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας που θεσμοθετήθηκε για πρώτη φορά από την Κυβέρνηση του Γιώργου Α. Παπανδρέου.
Ιδιαίτερα συνέβαλαν οι πολύχρονοι, μαζικοί αγώνες του γυναικείου κινήματος για ισότητα, ίσες ευκαιρίες, κοινωνική δικαιοσύνη.
Παρόλα αυτά το 2018 η Ελλάδα κατατάχθηκε και πάλι στην 78η θέση μεταξύ 149 χωρών στον παγκόσμιο χάρτη των έμφυλων ανισοτήτων του World Economic Forum (Global Gender Gap Report 2018) και βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους δείκτες που αναφέρονται στην ανεργία, την απασχόληση, την ενεργό συμμετοχή στην πολιτική και τα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Σήμερα, η χώρα μας διαθέτει ένα νομικό πλαίσιο που εγγυάται θεωρητικά την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθε, έχουν την ευκαιρία να σπουδάσουν, να εργαστούν, να κάνουν καριέρα, να είναι οικονομικά ανεξάρτητες, να συμμετέχουν ενεργά στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Έχουν θεωρητικά το δικαίωμα. Τους το επιτρέπει η νομοθεσία. Πολλές νόρμες έχουν αλλάξει σημαντικά, παρόλα αυτά το μεγάλο μέρος της κοινωνίας εξακολουθεί να επηρεάζεται από τις πατριαρχικές στερεοτυπικές αντιλήψεις που έχουν βαθιά ριζώσει και διαμορφώνουν εδώ και εκατομμύρια χρόνια συμπεριφορές, συνειδήσεις και ανθρώπινες ζωές.
Υπάρχει μια κατάφορη, διαρκής αδικία που επηρεάζει τη ζωή των γυναικών, έχει γίνει καθημερινός τρόπος ζωής και φτάνει ως το σημείο να θεωρείται ως «κανονικότητα».
Μεγάλο κομμάτι του μισού πληθυσμού της γης βρίσκεται στη σκιά, είναι ωσεί παρόν, ακολουθεί το δρόμο που άλλοι χαράσσουν για τη δική του ζωή και αυτές οι συνθήκες και συμπεριφορές, αυτός ο φαύλος κύκλος ανακυκλώνεται διαρκώς.
Στη διαιώνιση των έμφυλων στερεοτύπων, αντιλήψεων και συμπεριφορών έχει συμβάλει τα μέγιστα το «έμφυλο κενό δεδομένων», που ως αιτία και αιτιατό οδηγεί κάθε πληροφορία σχετικά με τις γυναίκες στο σκοτάδι και τη σιωπή.
Πρόκειται για την μεγάλη έλλειψη δεδομένων με βάση το φύλο που είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένου τρόπου σκέψης που αγνοεί παντελώς το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού της γης, δηλαδή τις γυναίκες και συντηρεί τις έμφυλες ανισότητες.
Σήμερα η γυναίκα έχοντας πολλαπλούς ρόλους – ως μητέρα, σύζυγος, εργαζόμενη – με τους οποίους επιφορτίζεται σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα βρίσκεται σε μια διαρκή προσπάθεια να ανταποκριθεί με επιτυχία στους ρόλους της για να είναι αποδεκτή και έτσι κινδυνεύει να φτάσει κάποιες φορές στα όρια της, χάνοντας μεγάλο μέρος του εαυτού, του προσωπικού της χρόνου και με κινδύνους για την υγεία της.
Αναμφίβολα, έχουν γίνει πολλά βήματα μπροστά προς τη θετική κατεύθυνση, όμως η πραγματική ισότητα ανδρών – γυναικών έχει τεράστιο δρόμο να διανύσει ακόμη.
Δυσοίωνο είναι πως τα τελευταία χρόνια το φεμινιστικό κίνημα στην Ελλάδα έχει χάσει τη μαζικότητά του και είναι πολλές οι γυναίκες, κυρίως νέες, που πιστεύουν πως έχει φτάσει στα όριά του.
Δυσοίωνη είναι και μια συντηρητική στροφή που παρατηρείται στην κοινωνία με αμφισβήτηση κεκτημένων δικαιωμάτων των γυναικών, όπως το δικαίωμα στην άμβλωση, που προωθείται και συντηρείται από ακροδεξιές πολιτικές δυνάμεις με τις ευλογίες της εκκλησίας, κάποιες φορές.
Δυσοίωνη είναι και η στάση κάποιων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης που εκφράζουν πολλές φορές έναν απαράδεκτα σεξιστικό – ρατσιστικό – άθλιο λόγο, που συντηρεί και ανακυκλώνει τις ανισότητες και τις αδικίες.
Υπάρχει Απάντηση. Υπάρχει Ελπίδα.
Όσο Υπάρχουν Γυναίκες που επιμένουν παρά τις δυσκολίες, που αντιστέκονται, που παλεύουν και θα παλεύουν για να γίνουν τα Αυτονόητα πράξη.
Αναζητούνται οι γυναίκες στην – κρίσιμη για τον πλανήτη – Σύνοδο για το κλίμα στο Αζερμπαϊτζάν – COP29.
Την Ίδρυση εξειδικευμένου Κέντρου καινοτομίας και πράσινης – γυναικείας επιχειρηματικότητας με 2 Πυλώνες: Γυναικεία και Πράσινη Επιχειρηματικότητα, που θα λειτουργεί με ολιστική προσέγγιση ως φορέας:
Ελένη Σταύρου 