Κατηγορία: Γυναικες

(Η συγκέντρωση υπογραφών συνεχίζεται. Απευθύνουμε ανοιχτή πρόσκληση σε όποια γυναίκα – φεμινίστρια συμφωνεί με το παρακάτω κείμενο και θέλει να το συνυπογράψει / Να στείλει στο email elenist9@gmail.com Ονοματεπώνυμο και Ιδιότητα (όχι κομματική).

Από την δημιουργία του, το φεμινιστικό κίνημα είναι ένα ουμανιστικό κίνημα που αγκαλιάζει κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, που πρωτοστάτησε στους αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των γυναικών, των ΛΟΑΤΚΙ+, των μεταναστών και μεταναστριών, των προσφύγων και προσφυγισσών και όλων των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

Το φεμινιστικό κίνημα υπερασπίστηκε με το ίδιο σθένος τα ανθρώπινα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ και τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών.

Οι γυναίκες αποτελούμε το μισό των ανθρώπων αυτής της χώρας και αυτού του πλανήτη. Η πατριαρχία έχει δημιουργήσει από πολύ παλιά τις συνθήκες για την υπαγωγή των γυναικών στην ανδρική εξουσία του κράτους/των κρατών, του αρσενικού μέσα στην οικογένεια, πατέρα, αδελφού, συζύγου. Έχουμε αντιδράσει με αγώνες κι έχουμε καταφέρει θετικές εξελίξεις για την ισότητα και την ανατροπή της πατριαρχικής εξουσίας, σε διάφορους βαθμούς σε όλον τον κόσμο, με γυναικεία και φεμινιστικά κινήματα. Υπάρχουν πολλών ειδών κοινωνικά κινήματα και συχνά τα αιτήματά μας συνδέονται ή διαπλέκονται.

Είναι γνωστό ότι το γυναικείο κίνημα έκανε σκληρούς, διαχρονικά, αγώνες για την εξάλειψη της πατριαρχίας και την γυναικεία χειραφέτηση. Τις τελευταίες δεκαετίες φτάσαμε σε ένα σημείο, που η πατριαρχία άρχισε να υποχωρεί και η ζωή των γυναικών να βελτιώνεται εντυπωσιακά. Δεν περιμέναμε, όμως, ότι η πατριαρχία θα ήταν σαν τη Λερναία Ύδρα. Και πως θα έβρισκε τρόπο μέσα από σύγχρονους Δούρειους Ίππους να μπει ξανά από την πίσω πόρτα για να προσπαθήσει να κερδίσει έδαφος εις βάρος των γυναικείων δικαιωμάτων.

Σήμερα το φεμινιστικό κίνημα και οι γυναίκες σαν άτομα δέχονται μια λυσσαλέα επίθεση, που θυμίζει εποχή Μεσαίωνα. Αναπτύσσεται ένα κίνημα που έχει βάλει σαν στόχο να αφανίσει τον όρο ΓΥΝΑΙΚΕΣ από το σύγχρονο λεξιλόγιο και να τον αντικαταστήσει με τον όρο ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΜΗΤΡΑ ή παρεμφερείς όρους. Γιατί; Γιατί έτσι βολεύει πρωτίστως την Πατριαρχία, που χρησιμοποιεί και άλλες κοινωνικές ομάδες και τις στρέφει εναντίον των γυναικών.

Φτάσαμε σήμερα στα όρια του διχασμού του γυναικείου κινήματος λόγω αυτής της απρόσμενης εξέλιξης.

Σε αυτές τις απροκάλυπτες επιθέσεις εναντίον των γυναικών δηλώνουμε πως δεν θα απαντήσουμε με σιωπή. Ο σεξισμός, ο μισογυνισμός δεν θα νικήσουν.

Συμπερίληψη για μας δεν είναι ο αφανισμός της γυναικείας ύπαρξης, δεν είναι η απαξίωση και ο μισογυνισμός.

Η δική μας θέση είναι απέναντι τόσο στο υπερσυντηρητικό anti gender κίνημα, που υποστηρίζεται από την Ακροδεξιά και την Εκκλησία, όσο και απέναντι στο νεοφιλελεύθερο κίνημα, που έχει τις ρίζες του την Αμερική και υποστηρίζει ότι τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα μπορούν να αγοραστούν και να πουληθούν στην ελεύθερη αγορά, που προωθεί την πορνεία ως εργασία, την παρένθετη μητρότητα ως εμπόρευμα και την πορνογραφία.

Η δική μας θέση είναι αποκλειστικά στο δρόμο της προόδου. Εμείς θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των γυναικών και κοριτσιών παγκοσμίως, να διεκδικούμε ισότητα και ίσες ευκαιρίες για όλες/ους χωρίς εξαιρέσεις.

Δηλώνουμε για μια φορά ακόμη ότι είμαστε αντίθετες με την παρένθετη μητρότητα – είτε πρόκειται για ετερόφυλα, είτε για ομόφυλα ζευγάρια ή άτομα, επειδή θέτει σε κίνδυνο δικαιώματα των γυναικών, επαναφέροντας με μοντέρνο τεχνολογικά τρόπο το ζήτημα του ελέγχου των αναπαραγωγικών τους δυνάμεων, οδηγεί σε εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος και μπορεί να προκαλέσει μια νέα, ιδιότυπη δουλεμπορία εις βάρος τους.

Η άποψή μας αυτή, όμως, δεν μας εμποδίζει να δηλώσουμε ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουμε στους κάθε είδους υποκριτές και ειδικότερα στην Ακροδεξιά, στην Εκκλησία και σε όλους τους όψιμους τάχα υποστηρικτές των γυναικείων δικαιωμάτων, να εργαλειοποιήσουν με οποιονδήποτε τρόπο τις μακρόχρονες διεκδικήσεις των γυναικών για τους δικούς τους σκοτεινούς σκοπούς, ιδιαίτερα, όταν όλοι αυτοί αποτελούν σημαντικούς παράγοντες της γυναικείας καταπίεσης και ανισότητας.

Εμείς, οι φεμινίστριες που υπογράφουμε το παρόν κείμενο δηλώνουμε ότι παραμένουμε συνεπείς στις αξίες και τα οράματα του φεμινισμού, εκείνου του ουμανιστικού κινήματος, που βασίζεται στις πανανθρώπινες αξίες της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αγάπης για τον άνθρωπο και της αλληλεγγύης, του κινήματος που μάχεται για τα δικαιώματα των γυναικών και ευρύτερα τα δικαιώματα των ανθρώπων ανεξάρτητα από φύλο, σεξουαλική προτίμηση, κοινωνική τάξη, θρησκεία, εθνικότητα κ.λπ. και αντιπαλεύει τον ρατσισμό και τον σεξισμό απ’ όπου κι αν προέρχονται. Ρατσισμός είναι, όταν μια κοινωνική ομάδα θεωρεί πως τα ανθρώπινα δικαιώματά της αξίζουν περισσότερο από τα ανθρώπινα δικαιώματα μιας άλλης και όταν προσπαθεί να επιβληθεί εις βάρος της, μέχρι στο σημείο του αφανισμού της. Βασίζεται στην πίστη για την ανωτερότητα μιας κοινωνικής ομάδας (φυλής, έθνους, φύλου κ.λπ.) με συνέπεια αρνητική στάση και πολιτική προς τις λοιπές «κατώτερες» ομάδες. Χαρακτηρίζεται από σχέσεις επικυριαρχίας, διακρίσεων και πολιτιστικής επιβολής.

Στο όνομα του φεμινισμού και των αγώνων του καταγγέλλουμε, επίσης, την προσπάθεια της εκ νέου εξαφάνισης των γυναικών από τον δημόσιο λόγο, που σημειώνεται τον τελευταίο καιρό, με την αντικατάσταση του όρου «Γυναίκα» με όρους όπως «άτομα με μήτρα», «άνθρωποι με μήτρα» κ.ά. γεγονός που αποτελεί ακραία μορφή έμφυλης βίας και ευθεία επίθεση προς την θηλυκή μας υπόσταση.

Εμείς είμαστε άνθρωποι με σώμα, ψυχή, πνεύμα, πολιτισμό, γλώσσα, όπως και οι άνδρες, με το επιπλέον χαρακτηριστικό ότι, όσες το επιλέγουμε, γεννάμε τους νέους ανθρώπους και φυσικά τονίζουμε ότι θα γεννάμε, αν θέλουμε, όποτε θέλουμε και όσα παιδιά θέλουμε.

Υπερασπιζόμενες τις αξίες του ουμανιστικού φεμινισμού, υπερασπίζουμε τις αξίες του δημοκρατικού διαλόγου στο εσωτερικό του φεμινισμού, υπερασπίζουμε τον πολιτικό πολιτισμό του σεβασμού της διαφορετικής άποψης. Οι φεμινιστικές αξίες και ιδέες δεν διώκονται, δεν αποκλείονται, αλλά συνιστούν πεδία προβληματισμού και ανάπτυξης διαλόγου.

Απέναντι στην απειλή της Ακροδεξιάς και του ρατσιστικού–φασιστικού της λόγου, αλλά και κάθε προσπάθειας εκ νέου αορατότητας των γυναικών απ’ όπου κι αν εκπορεύεται, όποιους σκοπούς κι αν υπηρετεί, υψώνουμε τη φωνή μας:

– Κάτω τα χέρια από τα ανθρώπινα δικαιώματα.

– Το ανθρώπινο δικαίωμα της/του μιας/ενός σταματά εκεί, που ξεκινά το ανθρώπινο δικαίωμα της/του άλλης/ου.

-Ο όρος «Γυναίκες» παραμένει αδιαπραγμάτευτος.

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ (με αλφαβητική σειρά)

1. ΑΪΔΙΝΗ ΣΟΦΙΑ   Συνταξιούχος Τραπεζικός
2. ΑΚΡΙΒΟΥΛΗ ΖΩΗ   Οικονομολόγος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων και Ανάπτυξης
3. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ   Ακτιβίστρια, Φεμινίστρια, Ερευνήτρια
4. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ ΚΑΙΤΗ  Οικονομολόγος
5. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΕΦΗ  Ph.D. Ιστορία και Φιλοσοφία της Επιστήμης (ΕΚΠΑ), Δημοτικό και Ιστορικό Αρχείο Δήμου Αθηναίων
6. ΒΑΪΟΥ ΝΤΙΝΑ  Ομότιμη Καθηγήτρια ΕΜΠ
7. ΒΑΪΤΣΗ ΜΑΡΙΑ  Συνταξιούχος Συνδικαλίστρια
8. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ ΒΙΚΥ  Συν/χος Εκπαιδευτικός – Κοινωνιολόγος
9. ΒΕΝΤΟΥΡΗ ΖΑΜΠΕΤΑ  Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός
10. ΒΡΟΝΤΗ ΣΕΛΑΝΑ    Δημοσιογράφος, Ντοκουμενταρίστρια, Καλλιτέχνης
11. ΒΥΤΟΠΟΥΛΟΥ ΡΟΥΛΑ   Εκπαιδευτικός
12. ΒΩΒΟΥ ΣΙΣΣΥ   Φεμινίστρια – Μέλος Σωματείου Γυναικείων Δικαιωμάτων ΤΟ ΜΩΒ
13. ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Εκπαιδευτικός 
14. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΖΩΗ  Συνταξιούχος Μηχανικός
15. ΓΕΩΡΓΟΥΛΑ ΧΡΥΣΟΥΛΑ   Οδοντίατρος
16. ΓΙΑΝΝΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ  Καθηγήτρια χορού, pilates, Χορογράφος
17. ΓΙΩΤΑΚΗ ΦΑΝΗ   Δικηγόρος, Νομικά Θέματα
18. ΓΙΩΤΗ ΧΑΡΟΥΛΑ, Ιδιωτική Υπάλληλος
19. ΓΚΑΡΓΚΑΝΙΤΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ  Μέλος Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης
20. ΓΚΑΣΟΥΚΑ ΜΑΡΙΑ   Ομότιμη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αιγαίου
21. ΓΚΟΛΙΟΜΥΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ  Οικοφεμινίστρια
22. ΓΚΙΟΚΑ ΠΟΛΥΝΑ Αντιπρόεδρος ΚΟΙΝΣΕΠ – Ακτιβίστρια Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
23. ΓΚΡΙΤΖΙΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ   Εκπαιδευτικός, Κινηματογραφίστρια
24. ΓΟΥΛΙΑΡΟΥ ΑΘΗΝΑ   Δικηγόρος Θεσσαλονίκης
25. ΓΟΥΛΙΑΡΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑ  Συμβολαιογράφος Ο.Γ. Πτολεμαίδος
26. ΔΑΝΙΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑ   Υπάλληλος Δήμου Πετρούπολης
27. ΔΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ   Υπάλληλος Δήμου Αθηναίων, Τμήμα Πολιτικών Ισότητας & αντιμετώπισης διακρίσεων και πρώην Περιφερειακή Σύμβουλος Αττικής εντεταλμένη για θέματα ισότητας 
28. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗ ΝΤΙΑΝΝΑ  μουσικός
29. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΕΛΙΣΑΒΕΤ   Ζωγράφος
30. ΔΗΜΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ  Γεωπόνος, Ελ. Επαγγελματίας
31. ΔΡΟΛΙΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ  Φοιτήτρια Μαθηματικού
32. ΖΕΝΟΝ ΜΑΓΔΑ  Ακτιβίστρια και Podcaster Κύπρος
33. ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ  Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο
34. ΘΕΟΧΑΡΗ ΚΑΙΤΗ  Πρόεδρος Πανελλήνιου Συλλόγου Ασθενών και Φίλων Πασχόντων από Λυσοσωμικά Νοσήματα «Η Αλληλεγγύη», πρώην Περιφερειακή Σύμβουλος Αττικής
35. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ Συνταξιούχος Γραφίστρια.
36. ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ ΑΡΙΑΔΝΗ  Γυναίκα, Οφθαλμίατρος
37. ΙΩΝΑ ΝΑΤΑΣΣΑ  Συνταξιούχος Συνδικαλίστρια
38. ΚΑΪΤΑΤΖΗ – ΓΟΥΊΤΛΟΚ ΣΟΦΙΑ    Ομότιμη Καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης και Πολιτικής Επικοινωνίας ΑΠΘ
39. ΚΑΛΚΑΒΟΥΡΑ  ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ  Χημικός – μηχανικός
40. ΚΑΝΑΒΟΥ ΙΩΑΝΝΑ    Συνταξιούχος, Φεμινίστρια
41. ΚΑΝΑΤΑ ΒΙΚΥ Πολιτική Επιστήμη και Ιστορία, Πάντειο Πανεπιστήμιο
42. ΚΑΝΤΑ ΣΟΦΙΑ   Φεμινίστρια, πρώην Πρόεδρος Τμήματος Γυναικών Ευρωπαϊκών Συνδικάτων και Συνδικαλίστρια ΟΤΟΕ
43. ΚΑΠΕΡΝΑΡΑΚΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ Δημοσιογράφος – Συνιδρύτρια Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών, πρώην Πρόεδρος Ελληνικού Τμήματος Διεθνούς Αμνηστίας
44. ΚΑΡΑΛΗ – ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΑΝΤΙΓΟΝΗ   Στέλεχος Κέντρου Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη (ΚΕΔΕ), πρώην Εθνική εκπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Γυναικών
45. ΚΑΡΑΜΑΝΟΥ ΑΝΝΑ  Πρώην Πρόεδρος Επιτροπής Δικαιωμάτων Γυναικών και Ισότητας των Φύλων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (FEMM ) – Συγγραφέας 
46. ΚΑΡΑΝΔΙΝΑΚΗ ΙΩΑΝΝΑ   πρώην μέλος ΓΣΕΕ
47. ΚΑΡΑΟΥΖΑ ΦΩΤΕΙΝΗ  Τραπεζικός υπάλληλος, Συνδικαλίστρια
48. ΚΑΡΑΣΑΒΒΙΔΟΥ ΕΛΕΝΗ   Πανεπιστημιακός, Δοκιμιογράφος
49. ΚΑΡΥΓΙΑΝΝΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ   Δημοσιογράφος
50. ΚΑΣΔΑΓΛΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ  Καθηγήτρια Αγγλικών
51. ΚΑΤΑΠΟΤΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας κ Επικοινωνίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
52. ΚΑΤΕΛΑΝΟΥ ΡΟΖΑ   Υπάλληλος Δήμου Αθηναίων,  Μέλος ΔΣ Σωματείου εργαζομένων
53. ΚΑΤΟΥΦΑ ΕΥΓΕΝΙΑ  Δημοσιογράφος,  Κοινωνικός Επιστήμων,  Μέλος της ΔΕΠΙΣ Χαλανδρίου 
54. ΚΑΤΣΑΜΑ ΝΕΛΛΗ    Δημοσιογράφος
55. ΚΑΤΣΕΛΗ ΚΑΤΙΑ   Εκπαιδευτικός
56. ΚΑΥΚΑ ΜΑΡΙΑ  Εκπαιδευτικός
57. ΚΙΟΥΡΗ ΧΑΡΑ   φυσικός, γεωπόνος MeD, διευθύντρια 6ου ΓΕΛ Καλαμάτας
58. ΚΟΣΚΟΒΟΛΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ   Αυτοδιοικητικός
59. ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗ ΑΘΗΝΑ  Ομότιμη Καθηγήτρια Νομικής ΑΠΘ
60. ΚΥΛΑΚΟΥ ΚΑΙΤΗ  Δικηγόρος, Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά
61. ΚΥΡΑΤΣΟΥ ΕΥΦΗΜΙΑ   Δικηγόρος 
62. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ Ειδική Επιστημόνισσα, Συνήγορος του Πολίτη
63. ΛΕΟΝΤΙΔΟΥ ΕΥΤΥΧΙΑ  Μαιευτήρ – Γυναικολόγος, Φεμινίστρια, Συγγραφέας
64. ΛΕΟΝΤΙΔΟΥ ΛΙΛΑ   Ομότιμη Καθηγήτρια ΕΑΠ
65. ΛΙΝΤΖΑΡΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ   Θεολόγος – Ποιήτρια
66. ΛΙΟΥΣΑ ΣΟΦΙΑ    Νηπιαγωγός
67. ΛΟΥΚΑ ΜΑΡΙΑ  Δημοτική Υπάλληλος, πρώην πρόεδρος Συλλόγου Καταναλωτών Βύρωνα, πρώην μέλος ΔΕΠΙΣ Βύρωνα
68. ΛΥΚΟΓΙΑΝΝΗ ΡΟΥΛΗ  Μέλος ΔΕΠ ΕΜΠ
69. ΛΥΜΠΕΡΑΚΗ –  BESSON ΑΙΜΙΛΙΑ  Συγγραφέας, Σύμβουλος Υπ Παιδείας,  Εμπειρογνωμονας ΔΔ ΕΚΔΔΑ
70. ΜΑΝΩΛΙΔΑΚΗ ΙΩΑΝΝΑ    Φεμινίστρια
71. ΜΑΡΑΚΑ ΚΑΙΤΗ  Φιλόλογος (Εκπαιδευτικός), Μουσικός
72. ΜΑΡΘΑΡΗ ΕΛΕΝΗ  Ιδιωτική Υπάλληλος
73.  ΜΑΣΤΡΑΝΤΩΝΗ ΙΩΑΝΝΑ   MSc, PhD  Χημικός  του Γενικού Χημείου του Κράτους
74. ΜΕΝΙΚΗ ΒΙΛΜΑ Καθηγήτρια Β’ βάθμιας  εκπαίδευσης,  Κινηματογραφίστρια, Ακτιβίστρια, Φεμινίστρια
75. ΜΗΤΡΟΚΟΤΣΑ ΧΑΡΙΣ  Φαρμακοποιός
76. ΜΙΜΗ ΣΤΕΛΛΑ  Συνταξιούχος Πολιτικός Μηχανικός
77. ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΜΠΟΥΛΙΚΑ Δημοσιογράφος
78. ΜΠΑΤΖΙΑ ΝΤΙΝΑ  Δημοσιογράφος
79. ΜΠΕΚΟΥ ΕΦΗ πρώην Γενική Γραμματέας Ισότητας
80. ΜΠΕΝΕΚΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑ  Χημικός
81. ΜΠΕΝΕΚΟΥ ΠΕΓΚΥ  Μαθηματικός 
82. ΟΡΦΑΝΟΥ ΧΑΙΔΩ Ακτιβίστρια, Διαχειρίστρια Mother’s Wings, μέλος ΔΕΠΙΣ Βύρωνα
83. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΒΙΚΥ  Αρχιτέκτονας – Πολιτιστική διαχείριση
84. ΠΑΓΚΑΛΟΥ ΕΦΗ   Δημοσιογράφος
85. ΠΑΛΑΜΠΟΥΪΚΗ ΣΟΦΙΑ  Μέλος Mother’s Wings, δασκάλα γιόγκα,  εναλλακτική θεραπεύτρια
86. ΠΑΝΑΚΟΥΛΙΑ ΣΩΤΗΡΙΑ  Μηχανικός Περιβάλλοντος, Σύμβουλος Ευρωπαϊκών έργων
87. ΠΑΝΤΕΛΗ ΓΙΩΤΑ  Χημικός
88. ΠΑΠΑΔΑΚΟΥ ΜΑΡΙΑ   Πρώην Δημοτική Σύμβουλος, Δημόσια Υπάλληλος
89. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ (ΚΛΕΑ) Συνταξιούχος Τραπεζικός Υπάλληλος,  Σχεδιάστρια
90. ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ  Νομικός, Φεμινίστρια, Μέλος της Φεμινιστικής Συνέλευσης του Ευρωπαϊκού Φόρουμ
91. ΠΑΠΑΛΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ  Εκπαιδευτικός, Δραματοθεραπεύτρια, Φεμινίστρια
92. ΠΑΠΑΜΑΡΚΑΚΗ ΓΙΟΥΛΗ  Συνταξιούχος
93. ΠΑΠΑΝΙΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (ΕΥΗ)  Συνταξιούχος Δημοτική Υπάλληλος
94. ΠΑΡΑΣΧΟΥ ΖΩΗ – ΧΡΙΣΤΙΝΑ  Δημόσια Υπάλληλος
95. ΠΕΤΡΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ  Ομότιμη Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου
96. ΠΛΑΚΑΚΗ ΜΑΡΙΑ (Μαρουλίνα)   Tour Leader
97. ΠΟΛΥΖΟΥ ΑΝΤΑ   Γραμματέας ΚΟΙΝΣΕΠ
98. ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΕΡΑΣΙΝΑ   Συνταξιούχος, πρώην Τραπεζικό στέλεχος Αγροτικής και Εθνικής Τράπεζας και Μέλος ΔΣ του ΤΧΣ
99. ΡΕΝΤΕΤΖΗ ΜΑΡΙΑ  Καθηγήτρια Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg
100. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΤΥΧΙΑ   Εικαστικός
101. ΡΟΥΜΠΑΝΗ ΝΙΚΗ  Πρόεδρος Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης
102. ΣΑΚΚΑ ΙΛΕΑΝΑ  πρώην Συνδικαλιστικό στέλεχος – Φεμινίστρια
103. ΣΑΧΙΝΙΔΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ  Στέλεχος ΜΟΔ
104. ΣΕΡΕΤΗ ΝΑΤΑΛΙΑ   Κοινωνιολόγος, Δημόσια Υπάλληλος
105. ΣΙΑΝΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ  Ακτιβίστρια για την Ειρήνη και τα Δικαιώματα των Γυναικών
106. ΣΙΑΤΕΡΛΗ ΒΕΡΑ  Εικαστικός, φεμινίστρια, ιδρυτικό μέλος του ΜΩΒ
107. ΣΙΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ  Δικηγόρος
108. ΣΟΦΤΗ ΦΩΤΕΙΝΗ  Δικηγόρος, Νομικά Θέματα
109. ΣΠΥΡΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ  Φεμινίστρια
110. ΣΤΑΘΑΚΗ ΜΑΡΙΑ   Δικηγόρος
111. ΣΤΑΜΑΤΑΚΗ ΕΛΕΝΗ Συνταξιούχος ΠΟΕ ΟΤΑ, πρώην Βουλεύτρια 
112. ΣΤΑΜΠΟΥΛΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ   Γιατρός μ/γ, πρώην Βουλεύτρια Σερρών ΣΥΡΙΖΑ
113. ΣΤΑΥΡΟΥ ΕΛΕΝΗ  Πολιτική Επιστήμονας – Ακτιβίστρια – Ιδρύτρια Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά
114. ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΗΒΗ   Συνταξιούχος, Πρώην Συνδικαλίστρια ΑΔΕΔΥ
115. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ  Ιατρός
116. ΤΑΒΟΥΛΑΡΕΑ ΜΑΤΙΝΑ   Κοινωνική Λειτουργός, μέλος ΔΕΠΙΣ
117. ΤΖΗΜΑΚΑ ΦΛΩΡΑ Συνταξιούχος Δημοσιογράφος
118. ΤΖΙΤΖΙΚΟΥ ΣΟΦΙΑ   Φαρμακοποιος, τέως Πρόεδρος Unicef Ελλαδας, Εμπειρογνώμων Συμβουλίου Ευρώπης σε θέματα Συμμετοχικής Δημοκρατίας
119. ΤΣΙΑΜΠΕΡΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ  Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου ΔΣΘ, τέως Πρόεδρος ΕΑΝΔιΘ, ΜΔΕ Νομικής Σχολής ΑΠΘ
120. ΤΣΙΛΕΚΛΗ – ΔΡΟΥΤΣΑ ΓΕΩΡΓΙΑ   Οικονομολόγος, Λογίστρια
121. ΤΣΙΧΛΑΚΙΔΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ   Συνταξιούχος Ψυχοθεραπεύτρια
122. ΤΣΟΥΡΑ ΙΣΜΗΝΗ   Φοιτήτρια Πολ. Μηχανικοί ΕΜΠ 
123. ΦΑΛΙΔΑ ΑΛΕΚΑ   Δικηγόρος, Συνταξιούχος
124. ΦΩΤΑΚΗ ΕΦΗ  Φωτογράφος, Εκπαιδεύτρια
125. ΧΑΛΙΚΙΑ ΔΗΜΗΤΡΑ  Δασολόγος Περιβαλλοντολόγος
126. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΑ  εκπαιδευτικός
127. ΧΑΡΙΤΟΥ ΜΑΡΙΑ   Εκπαιδευτικός
128. ΧΑΤΖΗΠΑΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ   Gender Advisory Team Κύπρος
129. ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥΛΑ   Σκηνοθέτης, Ηθοποιός.
130. ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ   Εκπαιδευτικός δημόσια εκπαίδευση
131. COULMIN – ΚΟΥΤΣΑΥΤΗ ΜΑΡΙΛΩΡ   Μεταφράστρια, Δημοσιογράφος

Στις 8 Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας απηύθυνα μήνυμα από την εξέδρα των Συνδικάτων, εκπροσωπώντας την Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών.

📍Το γυναικείο κίνημα δεν μπορεί να είναι αμέτοχο στον αντιφασιστικό αγώνα.

📍Ενώνουμε τη φωνή μας με τη φωνή των γυναικών της Ελλάδας, της Ευρώπης , τις γυναίκες των εμπόλεμων περιοχών, τις άνεργες, τις μετανάστριες , τις προσφύγισσες, τις ανάπηρες, τις Ρομά όλου του κόσμου.

📍Βροντοφονάζουμε όχι στην υποστήριξη των πολεμικών επιχειρήσεων και τους εξοπλισμούς. Αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία ισότητας, κοινωνικής δικαιοσύνης και ειρήνης.

Από τις αρχές του 2024, πάνω από 14 γυναίκες έχουν δολοφονηθεί από τον σύντροφο ή τον πρώην σύντροφό τους στην Ελλάδα, μια χώρα με 10 εκατομμύρια κατοίκους και μια από τις πιο πληγείσες από γυναικοκτονίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πώς εξηγούνται αυτά τα στοιχεία για μια Ευρωπαϊκή χώρα; Για τις γυναικείες οργανώσεις είναι σαφές ότι τα μέτρα που έχουν ληφθεί από την Πολιτεία είναι ανεπαρκή.

Πρόσφατα, το θέμα αυτό κίνησε το ενδιαφέρον των ευρωπαϊκών ΜΜΕ χάρη στην έντονη δραστηριότητα της «Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών» που ιδρύθηκε το 2022 από 25 αρχικά γυναικείες οργανώσεις (σήμερα αριθμεί πάνω από 40) .

Με αφορμή αυτές τις συνθήκες και τους προβληματισμούς, δώσαμε μία συνέντευξη στη γαλλίδα δημοσιογράφο Meline Freda, που μέρος της μεταδόθηκε τη Δευτέρα 9/12/2024, στην εκπομπή «En Grèce, la difficile lutte contre les violences faites aux femmes» (μτφ. Ο δύσκολος αγώνας ενάντια στην έμφυλη βία, στην Ελλάδα) στο γαλλικό κανάλι ARTE TV

Πάνω σε αυτά τα ερωτήματα, τις τρομακτικές διαστάσεις της έμφυλης βίας στην Ελλάδα, τις συνέπειες, τους αγώνες και τις διεκδικήσεις μίλησαν 8 γυναίκες, οι:

– Ελένη Σταύρου, Μαρία Γιαννακάκη, Ιλεάνα Σακκά και Σίσσυ Βωβού, ακτιβίστριες και Μέλη της Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών

– Ελευθερία Κουμάντου και Ελεονώρα Ορφανίδου, δημοσιογράφοι και παρουσιάστριες της ραδιοφωνικής εκπομπής «Ντάμα Σπαθί» του Αθήνα 9.84

– 1 δικηγόρος ειδική στα θέματα έμφυλης βίας και

– 1 κακοποιημένη γυναίκα

Ευχαριστούμε θερμά το γαλλικό κανάλι ARTE TV , τη γαλλίδα δημοσιογράφο Meline Freda και όλους τους συνεργάτες της εκπομπής για τη φιλοξενία και το εξαιρετικό αποτέλεσμα!

Ευχαριστώ/ούμε θερμά την φεμινίστρια και συντονίστρια της Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών Fotini Sianou για τη δικτύωση, τον συντονισμό και κυρίως για τους κοινούς αγώνες που μας φέρνουν πιο κοντά.

Ελπιδοφόρο το γεγονός ότι τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ αποφεύγουν να αντιμετωπίζουν τα περιστατικά έμφυλης βίας και τις γυναικοκτονίες σαν αποκλειστικά αστυνομικό ρεπορτάζ, αντίθετα ανοίγουν τη συζήτηση με τη συμμετοχή γυναικείων οργανώσεων για να προβάλλουν τις κοινωνικές προεκτάσεις της έμφυλης βίας, αντί να περιορίζονται σε συνεντεύξεις με αστυνομικούς λειτουργούς, όπως συμβαίνει συνήθως στη χώρα μας.

Αξίζει να την παρακολουθήσετε την 5λεπτη εκπομπή στο παρακάτω link 👇

https://www.arte.tv/fr/videos/123755-000-A/en-grece-la-difficile-lutte-contre-les-violences-faites-aux-femmes/?utm_source=android&utm_medium=share&utm_campaign=123755-000-A

Αναζητούνται οι γυναίκες στην – κρίσιμη για τον πλανήτη – Σύνοδο για το κλίμα στο Αζερμπαϊτζάν – COP29.

Ενώ τα ακραία καιρικά φαινόμενα, λόγω της κλιματικής κρίσης, εξελίσσονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα ανά την υφήλιο, με εξαιρετικά μεγάλους κινδύνους για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, με τεράστιο οικονομικό κόστος από τις καταστροφές και εξαιρετικά μεγάλες επιπτώσεις, κυρίως στα φτωχά νοικοκυριά και τις γυναίκες,

Oι παγκόσμιοι ηγέτες αποκλείουν από τις διαπραγματεύσεις για το κλίμα τις γυναίκες, που είναι τα πιο ευάλωτα μέλη της κοινωνίας και αντιπροσωπεύουν το 80% του συνόλου των εκτοπισμένων από την κλιματική κρίση.

Η συμμετοχή των γυναικών στις διαπραγματεύσεις για το κλίμα δεν είναι απλά ένα δικαίωμα, ούτε μια παράλογη απαίτηση, είναι επείγουσα ανάγκη να εκπροσωπηθούν τα μέλη της διεθνούς κοινότητας που πλήττονται περισσότερα και άνισα από την κλιματική κρίση, πριν να είναι πολύ αργά.

Η ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στη λήψη αποφάσεων είναι μονόδρομος.

Το θέμα της προστασίας των κακοποιημένων γυναικών δεν προσφέρεται για χαμηλού επιπέδου πολιτική αντιπαράθεση. Είναι υποχρέωση και ευθύνη της Πολιτείας και απαίτηση όλων μας να παρέχεται από κάθε αρμόδιο δημόσιο φορέα, ασφαλές περιβάλλον δωρεάν διαμονής και προστασίας σε όλες τις κακοποιημένες γυναίκες και τα παιδιά τους, για το πρώτο χρονικό διάστημα από την κακοποίηση και στη συνέχεια να προβλέπεται η ασφαλής ένταξή τους στο κοινωνικο – οικονομικό περιβάλλον.

Είναι θλιβερό το γεγονός ότι, από το 2011 (επί Κυβέρνησης Γιώργου Α. Παπανδρέου) – χρονιά έναρξης του «Εθνικού Προγράμματος για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών» με το οποίο ιδρύθηκαν τα 44 συμβουλευτικά κέντρα και οι 19 ξενώνες φιλοξενίας κακοποιημένων γυναικών σε όλη την Ελλάδα, 13 χρόνια μετά, δεν έχει ιδρυθεί ούτε ένας νέος ξενώνας, ενώ η λειτουργία των υφιστάμενων έχει περάσει κατά καιρούς από 40 κύματα.

Είναι θλιβερό το γεγονός ότι σε ολόκληρη την Αττική των 4 περίπου εκατομμυρίων κατοίκων λειτουργούν μόνο 3 ξενώνες φιλοξενίας κακοποιημένων γυναικών.

Ο κ.Μπακογιάννης λοιπόν και όλοι οι πρωτοκλασάτοι πολιτικοί του φίλοι, που κατά παράδοση τους αρέσει να φωτογραφίζονται προεκλογικά στους χώρους των δομών κακοποιημένων γυναικών, θα ήταν προτιμότερο – αντί να αναλώνονται σε φωτογράφηση και αντιπολίτευση της επιφάνειας – να μας απαντήσουν τι έχουν κάνει στη διάρκεια του «ένδοξου» πολιτικού τους βίου για τη βιωσιμότητα, την ενίσχυση και την ανάπτυξη του δικτύου δομών κακοποιημένων γυναικών, είτε αυτά λέγονται ξενώνες φιλοξενίας, είτε συμβουλευτικά κέντρα.

Και ειδικότερα, αναμένουμε να μας απαντήσουν ποιά μέτρα έχουν λάβει όλα αυτά τα χρόνια:
– για την διαρκή κάλυψη των λειτουργικών αναγκών των υφιστάμενων δομών, ώστε να λειτουργούν με ποιοτικά πρότυπα
– για να γίνουν οι ξενώνες φιλοξενίας προσβάσιμοι σε γυναίκες με αναπηρία
– για την άμεση κάλυψη της προσωρινής – ασφαλούς διαμονής των κακοποιημένων γυναικών και των παιδιών τους, στο διάστημα των 15 περίπου ημερών, που μεσολαβεί από την έκκληση σε βοήθεια μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας ένταξής τους σε ξενώνα φιλοξενίας
– για τη φύλαξη των ξενώνων με σκοπό την προστασία των φιλοξενούμενων γυναικών και των παιδιών τους από τους κακοποιητές.

Και κυρίως να μας πουν τι μέτρα έχουν λάβει:
– για την πρόληψη της έμφυλης βίας που έχει λάβει τρομακτικές διαστάσεις και
– για την μη επαναθυματοποίηση των γυναικών, τη ενδυνάμωση, τη στήριξή τους και την εξασφάλιση ενός υγειούς πλαισίου επανένταξής τους στο κοινωνικό – οικονομικό περιβάλλον.

Η ελληνική κοινωνία είναι σοκαρισμένη για μια φορά ακόμη μετά την είδηση της γυναικοκτονίας στο Μενίδι.

Τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου, όπως και κάθε γυναικοκτόνου είναι λίγο πολύ κοινά. Μισογύνης. Κακοποιητής. Κυνικός. Αμετανόητος. Ένα έμβιο όν που δεν του ταιριάζει να λέγεται άνθρωπος.
Τα κίνητρα των γυναικοκτόνων είναι τα ίδια κάθε φορά. Το χέρι των γυναικοκτόνων οπλίζει το μίσος, η περιφρόνηση, το αίσθημα της κυριαρχίας, της εξουσίας, της ιδιοκτησίας πάνω στη γυναίκα ή τη σύντροφό τους, που όλα πηγάζουν από τα προσωπικά τους τεράστια κόμπλεξ κατωτερότητας.

Είναι ιδιαίτερα προβληματικό το γεγονός ότι μετά από κάθε γυναικοκτονία καταλήγουμε πάντα στις ίδιες διαπιστώσεις. Αγωνιούμε, πονάμε, διαμαρτυρόμαστε και μετά συνεχίζουμε να αποδεχόμαστε στην καθημερινή μας ζωή το μισογυνισμό, την καταπίεση, την κακοποίηση, τη βία γιατί «δεν χτύπησε αυτή τη φορά και τη δική μας πόρτα» και γιατί «ωχ αδελφέ, έτσι είναι οι άνδρες».

Και είναι εξοργιστικό να διαπιστώνεις ότι υπάρχουν γυναίκες – «μανάδες», που καλλιεργούν από την παιδική ηλικία στους γιούς τους αυτά τα στρεβλά στερεότυπα, με αποτέλεσμα να καταλήγουν να γίνονται, τις περισσότερες φορές, κακοποιητές, μισογύνηδες, μισάνθρωποι.

Σ τ ρ ο υ θ ο κ α μ η λ ι σ μ ό ς είναι να μη μπορούμε να δούμε τις αιτίες του προβλήματος και να μην κάνουμε τίποτε ουσιαστικό για να τις καταπολεμήσουμε.

Είναι αλήθεια, πως υπάρχει μια διάχυτη – καθολική σχεδόν άποψη στην ελληνική κοινωνία, για την ατιμωρησία των κακοποιητών, για την ανικανότητα των αρμόδιων αρχών, για την απουσία οργανωμένου σχεδίου για αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και την προστασία των γυναικών – θυμάτων και των παιδιών τους, για την απουσία συστηματικής εκπαίδευσης – ευαισθητοποίησης των παιδιών, εφήβων, γονέων, εκπαιδευτικών, ειδικών επαγγελματιών και όλης της ελληνικής κοινωνίας για πρόληψη και καταπολέμηση των έμφυλων ανισοτήτων και της έμφυλης βίας.

Είναι επιτακτική η ανάγκη να προωθηθεί μέσω της εκπαίδευσης μια νέα κουλτούρα σεβασμού προς τη γυναίκα και τον άνθρωπο, που θα αντικαταστήσει τα κυρίαρχα πατριαρχικά στερεότυπα που κατακλύζουν την κοινωνία μας και εκπαιδεύουν στρεβλά τους νέους.

Πόσο εύκολο είναι όμως να γίνει αυτό, όταν είναι γνωστή η έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στα ΜΜΕ αφού πολλά από αυτά προβάλλουν ανεξέλεγκτα τον σεξισμό και τον μισογυνισμό μέσα από απαράδεκτες τηλεοπτικές εκπομπές, για χάρη της τηλεθέασης και του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης καθολικά απόντος;

Και ναι, δεν θα σταματήσω να λέω ότι  είναι εξαιρετικά επείγουσα ανάγκη να αναγνωρισθεί νομικά ο όρος «γυναικοκτονία» και να ενταχθεί το έγκλημα της γυναικοκτονίας ως διακριτό αδίκημα στον ελληνικό Ποινικό Κώδικα, προκειμένου να γίνονται ορατά τα αίτια του εγκλήματος εις βάρος των γυναικών και να σταματήσουν επιτέλους να εκστομίζονται από τα στόματα, αρμοδίων ή μη, οι απαράδεκτα προκλητικές εκφράσεις «έγκλημα πάθους» ή έγκλημα που έγινε «εν βρασμώ ψυχής».

Τελικά φαίνεται πως έχουμε πολύ δρόμο ακόμη και ο δρόμος είναι εξαιρετικά μακρύς.