Κατηγορία: Διεθνη

⛔️ Από την κουλτούρα της οπλοκατοχής, στα ναζιστικά τάγματα εφόδου και την εν ψυχρώ δολοφονία πολιτών από τους κουκουλοφόρους της ICE – τη σύγχρονη Κου Κλουξ Κλάν, που έχει πάρει το νόμο στα χέρια της και δρά με τις ευλογίες της Αμερικής του Τραμπ. Συλλαμβάνουν, φυλακίζουν, απελαύνουν, φτάνουν ακόμη και να εκτελούν στην Αμερική πολίτες που διαμαρτύρονται ενάντια στην παράνομη δράση τους.

⛔️ Μέσα στον 1ο μήνα του 2026, η Αμερική μετράει ήδη 2 εν ψυχρώ δολοφονίες από τους ναζί της ICE .

Η Ρενέ Νικόλ Γκουντ δολοφονήθηκε στις 7/1/2026 μέσα στο αυτοκίνητό της στη Μινεάπολη από έναν μασκοφόρο – πράκτορα της ICE. 17 μέρες μετά, στις 24/1/2026 ο 37χρονος νοσηλευτής Άλεξ Πρέτι πέφτει νεκρός από τα πυρά ομοσπονδιακών πρακτόρων στη Μινέαπολη. Τον πυροβόλησαν 9 φορές, αφού προηγουμένως τον είχαν ρίξει στο έδαφος. Ανατριχιαστικές οι απειλές που εξαπολύει ο Αντιπρόεδρος Βανς για τη δράση της ICE: «Όταν η ICE έχει αρκετό προσωπικό, θα ερχόμαστε πόρτα-πόρτα».

Αυτή είναι η Μεγάλη Αμερική που οραματίζεται ο Τράμπ και οι οπαδοί του. Απομόνωση από τον υπόλοιπο κόσμο, αποχώρηση από διεθνείς οργανισμούς, μη αναγνώριση του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών, επιβολή του δικαίου των ισχυρών με τα όπλα. Οι ΗΠΑ είναι στα πρόθυρα του εμφυλίου. Ο τραμπισμός έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις και είναι πλέον παγκόσμια απειλή.

Η διεθνής κοινότητα, οι δημοκρατικοί πολίτες σε όλον τον κόσμο έχουν χρέος να αντισταθούν στην επέλαση των βαρβάρων.

Οι καταγγελίες απέναντι στις ναζιστικές πρακτικές των ταγμάτων εφόδου είναι μεν ένα πρώτο βήμα, αλλά δεν αρκούν. Είναι απολύτως αναγκαία η εκτεταμένη – διαρκής και συντονισμένη δράση στη βάση της κοινωνίας, για να καλλιεργηθεί η κουλτούρα της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ειρηνικής συμβίωσης, της συμπερίληψης και της αποδοχής της διαφορετικότητας.

Μόνο έτσι θα χτίσουμε τείχη ισχυρά απέναντι στο μεσαίωνα που μας απειλεί.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΓΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ – 100+ γυναίκες υπογράφουν

📌 Για πάνω από 45 χρόνια, το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν ασκεί συστηματική καταστολή κατά του Ιρανικού πληθυσμού. Ωστόσο, οι Ιρανές γυναίκες και άνδρες δεν έχουν σταματήσει ποτέ να υψώνουν με θάρρος τη φωνή τους. Από τις φοιτητικές διαμαρτυρίες του 1999 έως τις εξεγέρσεις του 2009, του 2017 και του 2019, μέχρι το κίνημα «Γυναίκες, Ζωή, Ελευθερία» που γεννήθηκε μετά τη δολοφονία της Mahsa Amini το 2022.

Τις τελευταίες 2 εβδομάδες μεγάλες διαδηλώσεις έχουν ξεσπάσει στο Ιράν, με αφορμή το αυξανόμενο κόστος ζωής και την γενικότερη οικονομική ασφυξία, αφού το νόμισμα έχει υποτιμηθεί κατά 96% μέσα σε ένα χρόνο, και με αίτημα τη δημοκρατία και την απομάκρυνση του θρησκευτικού καθεστώτος που κυβερνά τη χώρα από το 1979.

📌 O Ιρανικός λαός βρίσκεται για άλλη μια φορά μαζικά στους δρόμους για να απαιτήσει ελευθερία και αλλαγή καθεστώτος. Για περισσότερες από 80 ώρες, η χώρα έχει αποκοπεί από τον υπόλοιπο κόσμο, λόγω σχεδόν πλήρους διακοπής της πρόσβασης στο διαδίκτυο, σύμφωνα με το NetBlocks, έναν οργανισμό που παρακολουθεί και αναφέρει τις διακοπές λειτουργίας του διαδικτύου και τη λογοκρισία στο διαδίκτυο παγκοσμίως. Απέναντι στις μαζικές διαμαρτυρίες, το καθεστώς αντιδρά με πρωτοφανή βία: τουλάχιστον 2.000 διαδηλωτές έχουν αναφερθεί ως νεκροί, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά, ενώ οι συλλήψεις είναι χιλιάδες, σύμφωνα με την οργάνωση Ιρανικά Ανθρώπινα Δικαιώματα.

📌 Επιπλέον, οι πολιτικοί κρατούμενοι είναι χιλιάδες, ενώ πολλές γυναίκες κρατούνται ή έχουν εκτελεστεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών.

📌 Το σημερινό κίνημα διαμαρτυρίας του Ιράν, εκφράζοντας τη λαϊκή οργή και απόγνωση, απαιτεί ριζικές αλλαγές, αφού το σημερινό καθεστώς επενδύει κυρίως στη στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας, για την διαιώνιση της κυριαρχίας του μέσα από τον φόβο και την καταστολή.

Το φεμινιστικό κίνημα στο Ιράν ήταν και παραμένει στην πρωτοπορία του αγώνα για δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα και ενάντια στο θρησκευτικό καθεστώς.

Η κατάλυση της δημοκρατίας στο Ιράν και η παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ιρανικού λαού, που οδήγησαν στην εξέγερσή του, δεν μας αφήνουν αδιάφορες.

🕊️🌈 Ως γυναίκες ενεργές στα κινήματα ειρήνης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων δηλώνουμε δημόσια την υποστήριξή μας στον αγώνα του Ιρανικού λαού για δημοκρατία, για κοινωνική δικαιοσύνη, για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του: το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, τα δικαιώματα των γυναικών, των παιδιών, των ΛΟΑΤΚΙ, των θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων.

Παράλληλα, καταγγέλλουμε απερίφραστα τα κάθε είδους ιμπεριαλιστικά σχέδια ξένων δυνάμεων, που αυτοαποκαλούνται σωτήρες.

✊ Δικαίωση στον δίκαιο αγώνα του Ιρανικού λαού

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ (με αλφαβητική σειρά)

Ακριβούλη Ζωή , οικονομολόγος

Αλοιμόνου Γραμματική , Δικηγόρος

Αντωνοπούλου Μαριζέτα, Διδακτικό προσωπικό ΕΚΠΑ

Βαΐου Ντίνα, πανεπιστημιακός

Βασιλοπούλου Βίκυ, Συν/χος Εκπαιδευτικός, Κοινωνιολόγος

Βεληβασάκη Γεωργία, μουσικός ποιήτρια

Βεντουρη Ζαμπέτα, συνταξιούχος δασκάλα

Βωβού Σίσσυ, φεμινίστρια

Βυτοπούλου Ρούλα,  εκπαιδευτικός

Γαζή Γιώτα, πρώην δήμαρχος Άμφισσας

Γεωργάτου Μάνια, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός Βιολόγος

Γεωργακοπούλου Πόλυ, Αρχιτέκτονας, συνταξιούχα

Γιαννακάκη Μαρία, πρώην Γεν. Γραμμ. Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Γιαννούτσου Αλέκα, δικηγόρος 

Γκανάσου Τζούλια, συγγραφέας

Γκασούκα Μαρία, Ομότιμη Καθηγήτρια Παντεπιστημίου Αιγαίου

Γκριτζιου Κατερίνα, Σκηνοθέτις / Εκπαιδευτικός 

Γκολιομύτη Αναστασία,  Λογίστρια, Οικοφεμινίστρια 

Γλέζου Κατερίνα,  εκπαιδευτικός

Γούλα Ελένη, φιλόλογος συγγραφέας

Δασκαλοπουλου Μαντυ , συγγραφέας, 

Δημητρίου Σοφια , χημικός, πρόεδρος ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ

Δημοπουλου Σωτηρία,  συγγραφέας

Διαμαντή Ρένα, συνταξιούχος Πανεπιστημιακός

Ζαμπάτη Ειρήνη, Πρόεδρος συλλόγου εργαζομένων ERGO Ασφαλιστικής

Ζέρβα Αντωνία, Εκπαιδευτικός, Ιδιοκτήτρια Κέντρου Ξένων Γλωσσών

Ζωντήρου Ελένη, δικηγόρος

Θεοδωράτου Καλλέργη Κατερίνα, δικηγόρος

Καλαντζή Ράνια, εκπαιδευτικός, Μέλος Ε.Ε. ΑΔΕΔΥ 

Καμτσίδου Ιφιγένεια, Ομ. Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου Α.Π.Θ 

Καναβού Ιωάννα, Συνταξιούχος

Καπερναράκου Κατερίνα , δημοσιογράφος, καλλιτέχνιδα, πρώην πρόεδρος Ελ.Τμήματος, Δ.Αμνηστίας

Καπερναράκου Όλγα, ψυχολόγος 

Καπλάνη Ελένη, συγγραφέας

Καραμεσίνη Μαρία , Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου

Καρασαββίδου Κάπα Ελένη, ΕΔΙΠ ΠΤΔΕ Πανεπιστημίου

Κατούφα Ευγενία, Μέλος ΔΕΠΙΣ Χαλανδρίου

Κατριβάνου Βασιλική , ψυχολόγος, πρώην βουλεύτρια

Καούνη Μίνα, δικηγόρος 

Κατωπόδη Μαίρη, Καθηγήτρια Αγγλικών

Κεχαγιά Σοφία, εκπαιδευτικός

Κιουρή Χαρά, Φυσικός, Γεωπόνος

Κολτσιδα Αικατερίνη,  αιγυπτιολόγος

Κοντοθανάση Αννα , συνταξιούχος δικηγόρος

Κοσκοβολη Κατερίνα, πρώην συνδικαλίστρια στους ΟΤΑ _  Αντιδήμαρχος Δήμου Λεβαδέων 

Κοτζάμπαση Αθηνά, Ομότιμη Καθηγήτρια ΑΠΘ

Κυλάκου Καίτη, Δικηγόρος

Κώστη Μακρίνα-Βιόλα, Ερευνήτρια ΕΚΕΤΑ

Λαδά Σάσα, ομοτ.  καθηγήτρια ΑΠΘ 

Λεγάκη Μιρέλα, Οικονομολόγος, Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας

Λίλα Μαρία, δημοσιογράφος

Λοκρίδου Γεωργία, Δικηγόρος

Μακρινού Δέσποινα, δημοσιογράφος 

Μάμαλη Ελένη , εκπαιδευτικός,  πρόεδρος ΕΛΜΕ Νότιας Αθήνας 

Μανωλοπούλου Νάση, συνταξιούχος 

Μαραγκουδάκη Δήμητρα, λογοθεραπεύτρια

Μαραγκουδάκη Μυρτώ, ψυχολόγος

Μαυρομμάτη Ελένη, Συνταξιούχος γιατρός ΕΣΎ

Μηλιά Πέννυ , ποιήτρια, Ψυχοθεραπεύτρια

Μπακοπούλου Όλγα, Φωτογράφος συγγραφέας

Μπάστα Ελένη, αρχιτέκτονας, αντιπρόεδρος Οικοπολις

Μπεκιάρη Στέλλα, Μεταφράστρια και φιλόλογος της γερμανικής γλώσσας

Νομικού Ειρήνη, Συγγραφέας

Νταλέ Ζαχαρούλα, εκπαιδευτικός

Ντόκου Πέγκυ, δημοσιογράφος

Παναγιώτου Μαιρη  συγγραφέας

Παναγοπούλου Σταυρούλα – Νικολάου, Συνδικαλίστρια

Πανακούλια Σωτηρία,  Μηχανικός Περιβάλλοντος

Παπά Κική,  δημοσιογράφος

Παπαντωνίου Κατερίνα Ι., δικηγόρος, συγγραφέας

Παπαδοπούλου Δέσποινα, Καθηγήτρια, Κοσμήτορας Σχολής Πολιτικών Επιστημών

Παπαδοπούλου Κλέα, συνταξιούχος σχεδιάστρια

Παπαδοπούλου Λίνα,  Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου – Νομική Σχολή Α.Π.Θ.

Πενταράκη Μαρία, συντ. Πανεπιστημιακός

Πετράκη Γεωργία, ομότιμη Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου

Πλακάκη Μαρία (Μαρουλίνα), Συνταξιούχος

Πολύζου Άντα, Αλληλέγγυα Οικονομία, Μελανθώ

Πούλου Ματίνα, δικηγόρος

Πουρνάρη Μαρία, Ομότιμη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Πριοβόλου Ελένη, Συγγραφέας

Ρεπούση Μαρία, ιστορικός, Διευθύντρια του Ινστιτούτου Ν. Πουλαντζάς

Ρογκάκου Έμμυ, βιολόγος

Ρουμπάνη Νίκη, Πρόεδρος Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης 

Ρουσοπούλου Σοφία, ελεύθερη επαγγελματίας

Σακκά Ιλεανα, πρώην συνδικαλιστικό στέλεχος, φεμινίστρια

Σαχινίδου Αναστασία, Προϊσταμένη Υποδιεύθυνσης στην ΕΔ ΕΣΠΑ του Υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης, με αντικείμενο τη διαχείριση αναπτυξιακών και κοινωνικών προγραμμάτων

Σερέτη Ναταλία, κοινωνιολόγος, δημόσια υπάλληλος

Σιάνου Φωτεινή, φεμινίστρια ακτιβίστρια

Σιατερλή Βέρα , Εικαστικός

Σοφού Βούλα, συνταξιούχος εκπαιδευτικός

Σταύρου Ελένη, Πολιτική Επιστήμονας, Ιδρυτικό μέλος Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά, Ιδρυτικό μέλος Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών

Σταθάκη Μαρία, δικηγόρος

Σταμπουλή Αφροδίτη, Σ/χος γιατρός μ/γ, πρώην βουλεύτρια

Σταματάκη Ελένη, Συνταξιούχος, π. Βουλεύτρια

Στεργίου Ήβη, συνταξιούχος

Τάταρη Μαρία, Συνταξιούχος/Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών

Τελλή Έφη , δικηγόρος Θεσσαλονίκης

Τζιτζίκου Σοφία, τ.Προεδρος UNICEF Ελλάδας

Τόβα Δέσποινα, συγγραφέας

Τραυλού Όλγα, συνταξιούχος

Τσαγκαράκη Κατερίνα, Φυσικός Ερευνήτρια

Τσιάρα Γαρυφαλλιά , Υπεύθυνη προγραμμάτων γυναικείας προστασίας και ενδυνάμωσης, ακτιβίστρια 

Τσουκλά Ιωάννα, φοιτήτρια Νομικής

Φωτάκη Έφη, Φωτογράφος / Καθηγήτρια Φωτογραφίας

Χατζηνικολάου Κορίνα, Πανεπιστημιακός

Χριστολιάκου Ευαγγελία , συνταξιούχος

Γυναικεία ομάδα αυτοάμυνας και NIMERTIS ACTION ART

Η «ελευθερία στην Αμερική επέστρεψε» άκουσε χθες όλη η ανθρωπότητα, από το στόμα του Τραμπ.

Όντως στην Αμερική επέστρεψε η ελευθερία των διώξεων, της τρομοκρατίας και του λαϊκισμού, του ανεξέλεγκτου πλουτισμού εις βάρος της κοινωνίας και του πλανήτη, η ελευθερία που σου δίνει το χρήμα να μπορείς να αγοράσεις τα πάντα, η ελευθερία να κάνεις επεκτατική πολιτική και να ονομάζεις τον εαυτό σου ειρηνοποιό, η ελευθερία να εξαπολύεις επιθέσεις μίσους και συγχρόνως να βάζεις στο στόμα σου τον αγωνιστή Μάρτιν Λουθερ Κινγκ για να κρύψεις τις σκοτεινές σου επιδιώξεις, η ελευθερία να διαλύεις τον πολιτισμό και να γυρνάς την ανθρωπότητα πίσω στη λίθινη εποχή.

Με κομμένη την ανάσα όλος ο δημοκρατικός κόσμος ανά την υφήλιο παρακολούθησε το σόου της ορκωμοσίας Τράμπ με τις αχαρακτήριστες ακροδεξιές δηλώσεις του που τις χαρακτηρίζει μάλιστα «κοινή λογική».

Η ανθρωπότητα και ο πλανήτης βρίσκονται μπροστά σε μια τεράστια απειλή. Η Αμερική γίνεται μια αφιλόξενη χώρα και ένα τεράστιο μαύρο σύννεφο κατακλύζει τον πλανήτη.

Στη δράση πρέπει να υπάρξει αντίδραση.

Ανά την υφήλιο, ενωμένος όλος ο δημοκρατικός κόσμος να βάλει φραγή στο δρόμο προς την κόλαση που έχει ξεκινήσει.

Είναι χρέος μας και επιτακτική ανάγκη να δράσουμε για να ξαναανθίσει η πραγματική δημοκρατία σε όλον τον πλανήτη.

Συμμετέχοντας στο 4ημερο εκπαιδευτικό πρόγραμμα Social Democratic Regional Women’s Leadership Academy,

μετά από πρόσκληση του Friedrich-Ebert Stiftung Greece και του Friedrich-Ebert-Stiftung Skopje ,

μου δόθηκε η ευκαιρία να μοιραστώ με τις υπόλοιπες γυναίκες που συμμετείχαν από τη Βόρεια Μακεδονία, Σερβία, Ελλάδα, Κροατία, Σλοβενία, Μαυροβούνιο, Βοσνία – Ερζεγοβίνη, Αλβανία και Κοσυφοπέδιο,

τις προσωπικές μου εμπειρίες από την ενεργή πολιτική μου δράση, τις σκέψεις μου και τις προτάσεις μου για τη δικτύωση, την κινητοποίηση και την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών, σε όλους τους τομείς των δραστηριοτήτων.

Επιπλέον, κατά την ομιλία μου τόνισα ότι:

📌 Η αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην πολιτική και τα κέντρα λήψης αποφάσεων και ιδιαιτέρως στις διαπραγματεύσεις για την ειρήνη έχει σήμερα ιδιαίτερα μεγάλη σημασία.

Οι πρόσφατες πολεμικές συγκρούσεις στην Ανατολική Ευρώπη, την Ασία και τη Μέση Ανατολή ανέδειξαν την τεράστια αξία που έχει η συμμετοχή γυναικών στη διπλωματία και τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, για την οικοδόμηση της παγκόσμιας ειρήνης.

📌 Για να οικοδομήσουμε μια κοινωνία που θα βασίζεται στις αξίες της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και των ίσων ευκαιριών για όλους, πρέπει να αλλάξουμε τη νοοτροπία και την κουλτούρα της κοινωνίας, για να γίνει περισσότερο ανοιχτή και συμπεριληπτική.

Τα προοδευτικά πολιτικά κόμματα πρέπει να πάρουν σημαντικές πρωτοβουλίες και να έχουν καταλυτικό ρόλο σε αυτό.

Σαν παράδειγμα καλής πρακτικής ανέφερα την ιδέα του πρώην Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου να ιδρύσει ένα «Πολιτικό Σχολείο» στο εσωτερικό του κόμματος, όπου οι συμμετέχοντες/σες – μέλη, είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν, σε στρογγυλά τραπέζια, με τον ίδιο ή με άλλους πολιτικούς ή επαγγελματίες πολύ ενδιαφέροντα και επίκαιρα θέματα, όπως τη λειτουργία των θεσμών και της δημοκρατίας, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την οικονομία και τις αξίες της σοσιαλδημοκρατίας.

📌 Η ισότιμη συμμετοχή των γυναικών πρέπει να ξεκινήσει πρώτα από το εσωτερικό των προοδευτικών πολιτικών κομμάτων.

Τα προοδευτικά πολιτικά κόμματα σε όλη την Ευρώπη πρέπει να αναλάβουν δυναμικές και πρωτοπόρες πρωτοβουλίες, δίνοντας ίσες ευκαιρίες συμμετοχής στις γυναίκες και τους άνδρες – μέλη τους. Είναι αναγκαίο να εφαρμόσουν τόσο την ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου (mainstreaming) σε κάθε πτυχή των δραστηριοτήτων τους, όσο και το μέτρο της ποσόστωσης φύλου με τέτοιο τρόπο, ώστε οι γυναίκες υποψήφιες να έχουν ίσες ευκαιρίες να εκλεγούν.

Θέλω να ευχαριστήσω θερμά το Friedrich-Ebert-Stiftung Skopje & Friedrich-Ebert-Stiftung Beograd για την εξαιρετική οργάνωση και φιλοξενία και για την τιμητική τους πρόσκληση να συμμετέχω για 1η φορά σε μία τόσο σημαντική διοργάνωση, καταθέτοντας τις εμπειρίες μου και παίρνοντας τεράστια γνώση από όλες/ους τις συμμετέχουσες.

Θέλω να ευχαριστήσω θερμά όλες τις γυναίκες – συμμετέχουσες από τις 9 χώρες των Βαλκανίων, τους εξαιρετικούς ομιλητές και τους προσκεκλημένους που μοιραστήκαμε για 4 ημέρες γνώση και εμπειρίες.

Εύχομαι η συνάντησή μας αυτή να είναι μόνο η αρχή της επικοινωνίας μας για συνεργασία στα κοινά μας θέματα και τους κοινούς μας αγώνες.

Είναι πολύ σημαντικό κατά τη γνώμη μου να δίνουμε ευκαιρία σε κάθε γυναίκα να μιλήσει ανοιχτά, εκφράζοντας τις απόψεις της και την προσωπική της ιστορία, αν θέλουμε πραγματικά να κινητοποιήσουμε περισσότερες γυναίκες και αν πιστεύουμε πραγματικά στην αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην πολιτική και σε όλους τους τομείς των δραστηριοτήτων.

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΑΙΓΑΛΕΩ στις 29/9/2022

Η είδηση έπεσε βαριά και πάγωσε την Ευρώπη.

Πρώτο κόμμα στις Ιταλικές εκλογές, το μεταφασιστικό κόμμα «Αδέλφια της Ιταλίας» της Τζόρτζια Μελόνι, που έχει τις ρίζες του στο φασιστικό κόμμα του Μπενίτο Μουσολίνι. Μοιάζει με κακόγουστο αστείο και μακάρι να ήταν τέτοιο.

Το φάντασμα του φασισμού επανέρχεται απειλητικά στην Ευρώπη για πρώτη φορά μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου.

Το πιο τρομερό είναι ότι έχει όψη μιας νέας γυναίκας και ντρέπομαι πολύ γιαυτό.

Μήπως ήρθε, επιτέλους, η ώρα να ανοίξει η συζήτηση από τους απλούς προοδευτικούς πολίτες – ελεύθερα και άνευ κηδεμόνων – για το πώς φτάσαμε ως εδώ;

Μήπως ήρθε η ώρα να ανοίξει η συζήτηση για το πώς 80 χρόνια μετά την ήττα του φασισμού και το χτίσιμο της δημοκρατικής Ευρώπης, το θηρίο επιστρέφει και μάλιστα ανενόχλητο από την μπροστινή πόρτα;

Κρατάω μερικά σημεία που προβληματίζουν έντονα:

• Γιατί άραγε ένα μεταφασιστικό κόμμα «χρησιμοποίησε» μια γυναίκα για να πάρει την εξουσία, ενώ τα προοδευτικά κόμματα σε όλον τον πλανήτη δυσκολεύονται ακόμη να κατανοήσουν τη δύναμη της συμμετοχής γυναικών στην κεντρική πολιτική σκηνή (με προοδευτικό /δημοκρατικό πολιτικό πρόσημο, πάντα) και τελικά κατέληξαν να κάνουν «αυτογκόλ»;

     Ή μήπως δεν έκαναν;

• Πως ερμηνεύεται η μεγάλη αποχή στις ιταλικές εκλογές που έφτασε το 36%, ενώ το πρώτο σε ψήφους κόμμα της Μελόνι εξασφάλισε 26,1%; Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα αν πήγαιναν περισσότεροι πολίτες να ψηφίσουν; Και τι έκαναν τα προοδευτικά κόμματα για να μειώσουν το ποσοστό της αποχής;

• Ποιός είναι ο ρόλος της Παιδείας σε αυτή τη στροφή στο φασισμό, ένα έκτρωμα που βλέπουμε να εξελίσσεται καθημερινά δίπλα μας (στο δρόμο, στο μετρό, στην τηλεόραση, παντού) και όχι μόνο στην Ιταλία ;

και όταν αναφέρομαι στην Παιδεία, δεν εννοώ μόνο τη βούληση και τις αποφάσεις του εκάστοτε Υπουργού αλλά και το ρόλο του εκπαιδευτικού συστήματος, των ΜΜΕ, των δημοσιογράφων και κυρίως των εκπαιδευτικών λειτουργών όλων των βαθμίδων, των «πνευματικών δασκάλων» δηλαδή.

• Πώς το νικάς το θηρίο του φασισμού;  

Μήπως σιωπώντας, μήπως μιμόντας το ή ορθώνοντας ανάστημα απέναντι στη σκοτεινότερη πλευρά της ανθρώπινης φύσης;

Ας μείνουμε προς το παρόν και για λίγο μόνο στον προβληματισμό, αν και οι απαντήσεις είναι λίγο πολύ γνωστές για όλον τον προοδευτικό κόσμο. Ελπίζω.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

Οι εικόνες που κυκλοφορούν τις τελευταίες μέρες στο διαδίκτυο με τις χιλιάδες Αφγανές και Αφγανούς να συνωστίζονται απελπισμένοι στο αεροδρόμιο της Καμπούλ επιχειρώντας να εγκαταλείψουν σπίτια, περιουσίες, τη χώρα τους μας έχουν στοιχειώσει.

Παρακολουθούμε με εξαιρετικά μεγάλη ανησυχία όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες στο Αφγανιστάν, μετά την ανακατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν,  που έχει παγώσει την παγκόσμια κοινότητα.

Η επιστροφή της κυριαρχίας των Ταλιμπάν σημαδοτεί την έναρξη μιας νέας τραγωδίας για τον αφγανικό λαό και κυρίως για τις αφγανές γυναίκες και τα κορίτσια που βρίσκονται υπό την άμεση απειλή της εφαρμογής μιας εξαιρετικά αυστηρής ερμηνείας του νόμου της Σαρία, που πρακτικά σημαίνει στέρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, εξευτελισμούς και μεγάλους κινδύνους για τη ζωή τους.

Η ιστορία δείχνει να επαναλαμβάνεται. Τα 20 χρόνια της αμερικανικής εισβολής φαίνεται πως δεν ήταν τελικά σωτήρια, όπως εμφανίζονταν, αλλά θέριεψαν αντιθέσεις, πυροδότησαν βίαιες συγκρούσεις και τώρα το τίμημα για την αποτυχία τους καλούνται να πληρώσουν ακριβά, κυρίως οι αφγανές γυναίκες.

Το Αφγανιστάν είναι μπροστά σε μια τεράστια ανθρωπιστική κρίση. Κάτω από αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες:

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον αφγανικό λαό και ιδιαιτέρως στις αφγανές γυναίκες και τα κορίτσια, που σήμερα βρίσκονται στο στόχαστρο των Ταλιμπάν και τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ζωές τους βρίσκονται σε κίνδυνο.

Ζητάμε από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και φυσικά την ελληνική κυβέρνηση, αντί να υψώνουν φράχτες που χωρίζουν τους ανθρώπους, να υποδεχτούν με ασφαλείς, απλές και νόμιμες διαδικασίες όσες γυναίκες προσφύγισσες από το Αφγανιστάν απευθυνθούν στις αντίστοιχες πρεσβείες, ώστε να μην πέφτουν στα δίχτυα των κυκλωμάτων διακίνησης προσφύγων και σωματεμπορίας.

Καταδικάζουμε τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών, των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, των εθνικών μειονοτήτων και όλου του αφγανικού λαού. Αρνούμαστε, όμως, να αποδεχτούμε να γίνουν οι αφγανές γυναίκες εργαλείο που θα δικαιολογήσει με οποιονδήποτε τρόπο πολέμους, συγκρούσεις και ιμπεριαλιστικές τακτικές.

Ζητάμε από την παγκόσμια κοινότητα να λάβει μέτρα για: την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών στην περιοχή χωρίς αποκλεισμούς λόγω φύλου, την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας, την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών και όλων των αφγανών πολιτών και την προστασία των προσφύγων

Δηλώνουμε τη δέσμευσή μας να στηρίξουμε τα κινήματα των αφγανών γυναικών και τα αιτήματά τους που είναι ειρήνη, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και ανθρώπινα δικαιώματα.

Αθήνα, 1 Σεπτεμβρίου 2021

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ

Α/   ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

1. Ελληνικό Δίκτυο για την Φεμινιστική Απεργία της 8^ης Μάρτη feministikodiktio8marti@gmail.com

2. Ένωση Γυναικών Ελλάδας Ε.Γ.Ε / egepds1@gmail.com

3. Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη ΚΕΔΕ / www.kede.org / kede@kede.org /

4. Ομάδα Γυναικών Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά / https://paremvasidytika.wordpress.com/  / paremvasidytika@gmail.com

5. Σωματείο Γυναικείων Δικαιωμάτων το ΜΩΒ / https://tomov.gr/ info@tomov.gr

6.Κέντρο Πολύτεκνης Μητέρας ΜΗΤΕΡΑΣ ΕΡΓΟΝ/ https://www.miterasergon.gr/

7. Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης / http://enowhumanrights.gr/

8. Γυναικεία ομάδα Αυτοάμυνας

9. Nimertis action art 

10. Πρωτοβουλία Γυναικών Πειραιά

Β/ ΓΥΝΑΙΚΕΣ – ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ

1. Δέσποινα Λογιάδου, Πρόεδρος Ένωσης Γυναικών Ελλάδος

2. Ελένη Σταύρου, Εκπρόσωπος και μέλος Συντον. Ομάδας / Ομάδα Γυναικείων Δικαιωμάτων Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά

3. Ιλεάνα Σακκά, μέλος Ελληνικού Δικτύου για τη Φεμινιστική Απεργία της 8^ης Μάρτη

4. Σίσσυ Βωβού, μέλος Σωματείου ΤΟ ΜΩΒ

5. Σοφία Κάντα, μέλος Ελληνικού Δικτύου για τη Φεμινιστική Απεργία της 8^ης Μάρτη

6. Φωτεινή Σιάνου, Πρόεδρος Κέντρου Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη – ΚΕΔΕ

7. Ελένη Ζωντήρου

8. Αναστασία Γκολιομύτη, Πρόεδρος Σωματείου Γυναικείων δικαιωμάτων “Το Μωβ”

9. Βέρα Σιατερλή, μέλος του Σωματείου Γυναικείων δικαιωμάτων “Το Μωβ”

10. Ηλέκτρα Λαζάρ

Δεν χωράει αμφιβολία πως με την κατάληψη της εξουσίας του Αφγανιστάν από τους Ταλιμπάν ο εφιάλτης ξαναγυρνά όχι μόνο για τους Αφγανούς, αλλά και για την παγκόσμια κοινότητα. Όμως, για τις Αφγανές η επιστροφή των Ταλιμπάν δεν είναι απλά εφιάλτης, είναι απόλυτη τραγωδία και ολοκληρωτική κατάρρευση της ζωής και των ονείρων τους.

Ο Νόμος της Σαρία – που απαγορεύει στις γυναίκες να κυκλοφορούν χωρίς μπούρκα και χωρίς συνοδεία, που τους απαγορεύει να εργαστούν και να πάνε σχολείο – στέκει απειλητικά πάνω τους.

Ο φόβος πως οι Ταλιμπάν θα ανατρέψουν όσες, λίγες, ελευθερίες, κατακτήθηκαν στη βαθιά συντηρητική και πατριαρχική αυτή κοινωνία τα τελευταία 20 χρόνια, κυριαρχεί, αφού είναι παγκοσμίως γνωστοί οι εξευτελισμοί, αναγκαστικοί γάμοι, δημόσιοι ξυλοδαρμοί, δημόσιες εκτελέσεις, λιθοβολισμοί και όλες οι θηριωδίες που έκαναν οι Ταλιμπάν, τα προηγούμενα χρόνια της κυριαρχίας τους.

Κάπου διάβασα ότι υπάρχουν πολλές καταγγελίες, που αναφέρουν πως οι Ταλιμπάν, πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα στην Καμπούλ και καταγράφουν τις γυναίκες και τα κορίτσια ηλικίας από 12 – 45 χρονών, που στη συνέχεια θα αναγκαστούν να παντρευτούν μαχητές Ταλιμπάν.

Κάπου αλλού, διάβασα πως υπάρχει μια παλιά Αφγανική παροιμία που δείχνει τι σημαίνει διαζύγιο για μια Αφγανή:

“A woman only leaves her father’s house in the white bridal clothes, and she can only return in the white shrouds.”

“Μια γυναίκα φεύγει από το σπίτι του πατέρα της μόνο με λευκό νυφικό και μπορεί να επιστρέψει μόνο με λευκό σάβανο”.

Εκείνο που δεν έχω διαβάσει ακόμη είναι τι θα απογίνουν αυτοί οι άνθρωποι. Είτε γυναίκες είναι, είτε άνδρες, είτε παιδιά, που θέλουν απλά να ζήσουν ελεύθερα και η Δύση τους κλείνει απειλητικά την πόρτα.

Οι φωτογραφίες δανεικές. Η πρώτη από το BBC news και η δεύτερη από τους NewYork Times.