Κατηγορία: Δυτική Αθήνα

Την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2025 πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η αντιφασιστική εκδήλωση ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΒΑΘΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΟΝ, που συνδιοργάνωσαν η Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά και η εφημερίδα Αιγάλεω, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Χαϊδαρίου.

📌 Η εκδήλωση έγινε με αφορμή την επέτειο των 81 χρόνων από την απελευθέρωση της Αθήνας από τους ναζί κατακτητές, όμως δεν είχε χαρακτήρα επετειακό.

Στόχος μας ήταν να αναδείξουμε – αναμοχλεύοντας το παρελθόν αλλά ατενίζοντας στο μέλλον – τις νέες απειλές, περισσότερο ή λιγότερο ορατές, για την ανθρωπότητα και τη δημοκρατία μας. Και, επιπλέον, να συζητήσουμε με ποιους τρόπους μπορούμε να ορθώσουμε ανάστημα για να μην αναγκαστούμε να ζήσουμε, εμείς και τα παιδιά μας, τις μαύρες μέρες που έζησαν οι γονείς και οι παππούδες μας. Και είναι αδιανόητο πως 81 χρόνια μετά το Ολοκαύτωμα των Εβραίων από τους ναζί, συντελείται σήμερα ένα νέο Ολοκαύτωμα από μέρος του εβραϊκού λαού, εις βάρος του λαού της Παλαιστίνης.

📌 Το άνοιγμα και το κλείσιμο της εκδήλωσης έγινε από τα παιδιά της χορωδίας του Μουσικό Σχολείο Ιλίου , που τραγούδησαν αντιφασιστικά τραγούδια.

Προλόγησαν οι εκπρόσωποι των συνδιοργανωτών Ελένη Σταύρου (Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά) και Στέλιος Βασιλειάδης (εφημερίδα Αιγάλεω)

Στη συνέχεια πήραν το λόγο οι 4 ομιλητές

👉 Ο Παναγιώτης Πυρπυρής, Ιστορικός, σύμβουλος εκπαίδευσης των φιλολόγων και μέλος του Ομίλου για την ιστορική εκπαίδευση στην Ελλάδα, μίλησε για τις συνέπειες του φασισμού και της γερμανικής κατοχής στην ελληνική κοινωνία του μεσοπολέμου καθώς και για την σημασία διατήρησης της ιστορικής μνήμης.

👉 Η Αγγέλικα Σαπουνά, εκπαιδευτικός, Υποδιευθύντρια του Μουσικού Σχολείου Ιλίου, μίλησε για τις αιτίες που κάποια παιδιά στρέφονται στην ακροδεξιά και πως μπορούμε να αποτρέψουμε να εισχωρήσει το μικρόβιο του φασισμού στις σχολικές κοινότητες.

👉 Ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης, πρόεδρος Δ.Σ. της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, μίλησε για την ξενοφοβία, την ακροδεξιά στροφή στην αντιμετώπιση των προσφύγων – μεταναστών και για την σημασία προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

👉 Ο Δημήτρης Χριστόπουλος , καθηγητής Πολιτειολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, μίλησε για τους παγκόσμιους κινδύνους από το φασισμό, το κοινωνικό φαινόμενο του «Τραμπισμού», την κυριαρχία της ολιγαρχίας του πλούτου και τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης χωρίς κανόνες, καθώς και για τα μέτρα που πρέπει να λάβουν οι οργανωμένες κοινωνίες για την προστασία της δημοκρατίας και της ανθρωπότητας.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκε πλήθος κόσμου, μεταξύ των οποίων:

Η πρώην βουλευτής Χαρά ΚαφαντάρηΒ, ο πρώην Δήμαρχος Αιγάλεω Δημήτρης Μπίρμπας, ο πρώην Δημοτικός Σύμβουλος Χαϊδαρίου Βαγγέλης Ζεβόλης, εκπρόσωποι Οργανώσεων και αντιπροσωπείες από τα κόμματα ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ & ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

Ευχαριστούμε από καρδιάς όλους τους ομιλητές, που μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Εγκάρδιες ευχαριστίες στα παιδιά της χορωδίας του Μουσικού Σχολείου Ιλίου για την εθελοντική τους συμμετοχή, όπως και στον Διευθυντή, την Υποδιευθύντρια και τους καθηγητές του Μουσικού Σχολείου που βοήθησαν να επιτευχθεί η συμμετοχή τους.

Ευχαριστούμε θερμά όσες/ους μας τίμησαν με την παρουσία τους καθώς και όσες/ους συνέβαλαν στην υλοποίηση της εκδήλωσης και ιδιαίτερα τα μέλη της Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά: Κάτια Κατσέλη, Θανάση Μαυρογιώργο, Χρήστο Ρήγα, Χαρά Σαμούχου και Κώστα Σουρβίνο για την δουλειά και το χρόνο τους.

Ευχαριστούμε το Δήμο Χαϊδαρίου για την ευγενική παραχώρηση της αίθουσας.

Στόχευση της εκδήλωσης ήταν η διαδραστική ενίσχυση του μηνύματος ενδυνάμωσης των δημοκρατικών θεσμών, με έμφαση στη συλλογική δράση και τον σεβασμό στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη και χρειάζεται να αγωνιζόμαστε συνεχώς για τη διατήρησή της.

Ας μην κυριαρχήσει ο φόβος. Το φασισμό δεν μπορούμε να τον πολεμήσουμε ούτε με τη σιωπή, ούτε με την αδιαφορία.

«Τον φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον Δεν θα πεθάνει μόνος. Τσάκισέ τον».

Ισόβια κάθειρξη για τον δολοφόνο της Κυριακής Γρίβα, με ομόφωνη απόφαση των δικαστών.

Καμμία ποινή όμως δεν είναι αρκετή για να απαλύνει τον πόνο των γονιών και να εξαλείψει την κατάφωρη αδικία να χάνεται μια ανθρώπινη ζωή από τη μαγκιά ενός γυναικοκτόνου, που τη θεωρούσε κτήμα του.

Το κλειδί ενάντια στις γυναικοκτονίες βρίσκεται στον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Τα αγόρια να μην μεγαλώνουν πια σαν να είναι οι αφέντες και τα κορίτσια να μάθουν να πατάνε γερά στα πόδια τους.

Κουράγιο στη μάνα και τον πατέρα που έχασαν το κορίτσι τους, εξαιτίας των λάθος στερεοτύπων της κλειστής κοινωνίας μας.

Ως μέλος της Γραμματείας της συλλογικότητας ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, συμμετείχα στη σύσκεψη φορέων / συλλογικοτήτων / πολιτών κατά της καύσης απορριμμάτων, που έγινε με πρωτοβουλία του ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ στις 5/6/2025 στην Πετρούπολη.

Στο βίντεο που ακολουθεί, η παρέμβασή μου από το 16.52 λεπτό

Κατά τη σύσκεψη, το ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ανέλαβε την πρωτοβουλία διακίνησης και υπογραφής κειμένου κατά του σχεδίου καθιέρωσης της καύσης ως βασικής μεθόδου διαχείρισης των αστικών αποβλήτων, μέσω της ανάθεσης σε ιδιώτες της κατασκευής έξι μονάδων διάσπαρτων σε όλη την Ελλάδα.

Στο κάλεσμα του ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ανταποκρίθηκαν έως τώρα 618+ φορείς – συλλογικότητες, αυτοδιοικητικά σχήματα, πολιτικά κόμματα – οργανώσεις και πολίτες, τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται στο παρακάτω link: https://shorturl.at/HNDBb

Συνυπογράφει το κείμενο η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΥΤΙΚΑ.

Γίνεται σαφές ότι ο συγκεκριμένος σχεδιασμός και η προσπάθεια να λάβει περιβαλλοντική αδειοδότηση, μέσα στο κατακαλόκαιρο, δε θα περάσει χωρίς αντίδραση, όπως προσβλέπουν στην κυβέρνηση και στο ΥΠΕΝ. 

Η αποτροπή του δυσοίωνου σχεδίου της καύσης απορριμμάτων και άλλων αποβλήτων αποτελεί ύψιστη  προτεραιότητα και βασική προϋπόθεση για την εφαρμογή ενός βιώσιμου και φιλοπεριβαλλοντικού μοντέλου διαχείρισης, που δεν είναι άλλο από την αποκεντρωμένη διαχείριση, με δημόσιο χαρακτήρα και με έμφαση στην πρόληψη, στην επαναχρησιμοποίηση και στην ανακύκλωση – ανάκτηση υλικών κλπ

Η καμπάνια συλλογής υπογραφών συνεχίζεται αμείωτη

Για να δηλώσετε την υποστήριξή σας και να συνυπογράψετε το κείμενο,
• Στείλτε μήνυμα σε μία από τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις
kafsioxi@gmail.com ή oxi.xyta.filis@gmail.com  ή
• Συμπληρώστε τη φόρμα στον παρακάτω σύνδεσμο:
 https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSf0CICnzJsSPfFFAS06Dwu1T7FuyJOeAhRnNJwpLQ-Q-A33Jw/viewform?usp=header

Μια από τις μεγαλύτερες, πανελλαδικά, αυξήσεις δημοτικών τελών αποφάσισε για το 2025 η Δημοτική Αρχή Περιστερίου.
Η προκλητική, για τα οικονομικά δεδομένα των κατοίκων, απόφαση του Δήμου Περιστερίου επιβάλει αύξηση 47% των δημοτικών τελών σε όλους τους δημότες και αναμένεται ότι θα αυξήσει τα έσοδα του Δήμου κατά 25 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο.
Ενώ, διαβάζω ότι παραμένουν ανείσπρακτες ληξιπρόθεσμες οφειλές συνολικού ύψους 24 εκατομμυρίων ευρώ, που το μεγαλύτερο μέρος τους αφορά μεγαλοοφειλέτες (!).

Είναι προφανές ότι η σημερινή Διοίκηση του Δήμου Περιστερίου μετά από 27 ολόκληρα χρόνια στο τιμόνι του Δήμου δεν έχει ασχοληθεί ουσιαστικά με τις συνθήκες διαβίωσης της πλειοψηφίας των δημοτών που έχουν επιδεινωθεί δραματικά λόγω της ακρίβειας και της έκρηξης των κοινωνικών ανισοτήτων και δεν τις έχει κατανοήσει ουδόλως.
Αλλιώς, δεν θα προέβαινε σε αυτήν την εξωφρενική οριζόντια αύξηση των δημοτικών τελών για τους δημότες, που εκτός των άλλων αποτελεί και άνιση φορολόγηση.

Συγκεκριμένα, οι δημότες Περιστερίου υποχρεούνται να καταβάλλουν μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ από την 1η Ιανουαρίου 2025 και κάθε μήνα για δημοτικά τέλη 2,01 ευρώ/τμ, ενώ το αντίστοιχο ποσό για το 2024 ήταν 1,37 ευρώ/τμ.

Η Διοίκηση Παχατουρίδη δεν φρόντισε να ενημερωθεί, πριν λάβει τέτοιου είδους απόφαση που επιβαρύνει τον οικονομικό προϋπολογισμό των ευάλωτων νοικοκυριών, ότι με βάση τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, μεσοσταθμικά, το 26,1% του συνολικού πληθυσμού στην Ελλάδα είναι εκτεθειμένο στους κινδύνους φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού; Και ότι στην περιοχή της Δυτικής Αθήνας είναι πολύ μεγαλύτερες οι κοινωνικές – οικονομικές ανισότητες σε σχέση με τις υπόλοιπες περιοχές της περιφέρειας Αττικής;

Αναμέναμε από τη Δημοτική Αρχή Περιστερίου περισσότερη ενσυναίσθηση για τους δημότες της. Αναμέναμε ότι η «ενσυναίσθησή» της δεν θα εξαντλούνταν σε φαραωνικού τύπου εκδηλώσεις που προσθέτουν πολλά στις δημόσιες σχέσεις των θιάσων, αλλά δεν προσφέρουν τίποτε στην ποιότητα ζωής των θιασωτών.

Προτείνουμε στη Δημοτική Αρχή Περιστερίου να δει με μεγάλη προσοχή το πρόσφατο παράδειγμα του Δήμου Αθηναίων, που αποφάσισε για το 2025 να μηδενίσει τα δημοτικά τέλη για τους ευάλωτους δημότες του και συγκεκριμένα τους δημότες με αναπηρίες άνω του 80%, τις μονογονεϊκές οικογένειες, τις πολύτεκνες – τρίτεκνες οικογένειες και όσες/ους δικαιούνται στήριξη λόγω «ενεργειακής φτώχειας». Ενώ παράλληλα αποφάσισε να παραμείνουν σταθερά τα δημοτικά τέλη για όλους τους υπόλοιπους δημότες.

Η Δημοτική Αρχή Περιστερίου οφείλει να μη νοιάζεται μόνο για την αύξηση των εσόδων του Δήμου. Αλλά να ασχοληθεί με τα μεγάλα προβλήματα της πόλης όπως με τα έργα υποδομής και αντιπλημμυρικής προστασίας που επείγουν, με τη δημιουργία ελεύθερων χώρων πράσινου που είναι εξαιρετικά μικρής έκτασης στην πόλη μας, τη δημιουργία – διαπλάτυνση πεζοδρομίων, τις συνθήκες στέγασης των σχολείων, το κυκλοφοριακό πρόβλημα κ.α., προκειμένου να βελτιωθεί ουσιαστικά η ποιότητα ζωής όλων των κατοίκων του Περιστερίου και κυρίως αυτών που ζουν στις εγκαταλελειμμένες, εκτός κέντρου, γειτονιές του.

Υπενθυμίζουμε ότι Περιστέρι δεν είναι μόνο το εμπορικό κέντρο που έχει «αγκαλιάσει» η Δημοτική Αρχή με έργα βιτρίνας.

Η Δημοτική Αρχή οφείλει να αντιμετωπίζει όλους τους δημότες ισότιμα και όχι κάποιους σαν δημότες Β΄ κατηγορίας. Γιατί Περιστεριώτες είναι και όσοι ζούν στις γειτονιές της Τσαλαβούτα, της Βιαμάξ, της Νέας Ζωής, του Λόφου Αξιωματικών, της Ανθούπολης, της Χρυσούπολης, της Κηπούπολης, του Μπουρναζίου.

Εμείς θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε ανθρώπινες και ποιοτικές συνθήκες ζωής, φιλικές προς το περιβάλλον, για όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες στην πόλη μας.

80 χρόνια μετά το Ολοκαύτωμα του Αιγάλεω, τιμήσαμε σήμερα, όπως κάθε χρόνο, τη μνήμη των αθώων και άοπλων Αιγαλεωτών που δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από τους Γερμανούς ναζί κατακτητές, λίγες μέρες πριν την αποχώρησή τους από την Αθήνα.

Η 29η Σεπτέμβρη του 1944 έχει καταγραφεί στην ιστορία σαν η πιο μαύρη σελίδα της πόλης του Αιγάλεω.

Εκείνη τη μέρα οι Γερμανοί φασίστες επιτέθηκαν στους άοπλους Αιγαλεώτες, πυρπόλησαν πάνω από 100 σπίτια και δολοφόνησαν πάνω από 100 Αιγαλεώτες, οι περισσότεροι Μικρασιάτες και Κυθνιοί.

80 χρόνια μετά, τα εγκλήματα του φασισμού παραμένουν χωρίς τιμωρία και τα θύματα χωρίς δικαίωση.

Μεταξύ των στεφάνων που κατατέθηκαν από εκπρόσωπους της πόλης, ξεχωριστή η κατάθεση στεφάνου από την Αλεξάνδρα Σάντα, κόρη του Αντιστασιακού Λάκη Σάντα, εκπροσωπώντας το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης Γερμανικών Αποζημιώσεων.

Τα θύματα της σφαγής του Αιγάλεω δεν είναι απλά θύματα του πολέμου και των κατακτητών. Είναι θύματα του φασισμού. Είναι χρέος μας αυτό να το τονίζουμε και να μην το ξεχνάμε.

Ποτέ πια φασισμός

Δεν Ξεχνώ

Το θέμα της προστασίας των κακοποιημένων γυναικών δεν προσφέρεται για χαμηλού επιπέδου πολιτική αντιπαράθεση. Είναι υποχρέωση και ευθύνη της Πολιτείας και απαίτηση όλων μας να παρέχεται από κάθε αρμόδιο δημόσιο φορέα, ασφαλές περιβάλλον δωρεάν διαμονής και προστασίας σε όλες τις κακοποιημένες γυναίκες και τα παιδιά τους, για το πρώτο χρονικό διάστημα από την κακοποίηση και στη συνέχεια να προβλέπεται η ασφαλής ένταξή τους στο κοινωνικο – οικονομικό περιβάλλον.

Είναι θλιβερό το γεγονός ότι, από το 2011 (επί Κυβέρνησης Γιώργου Α. Παπανδρέου) – χρονιά έναρξης του «Εθνικού Προγράμματος για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών» με το οποίο ιδρύθηκαν τα 44 συμβουλευτικά κέντρα και οι 19 ξενώνες φιλοξενίας κακοποιημένων γυναικών σε όλη την Ελλάδα, 13 χρόνια μετά, δεν έχει ιδρυθεί ούτε ένας νέος ξενώνας, ενώ η λειτουργία των υφιστάμενων έχει περάσει κατά καιρούς από 40 κύματα.

Είναι θλιβερό το γεγονός ότι σε ολόκληρη την Αττική των 4 περίπου εκατομμυρίων κατοίκων λειτουργούν μόνο 3 ξενώνες φιλοξενίας κακοποιημένων γυναικών.

Ο κ.Μπακογιάννης λοιπόν και όλοι οι πρωτοκλασάτοι πολιτικοί του φίλοι, που κατά παράδοση τους αρέσει να φωτογραφίζονται προεκλογικά στους χώρους των δομών κακοποιημένων γυναικών, θα ήταν προτιμότερο – αντί να αναλώνονται σε φωτογράφηση και αντιπολίτευση της επιφάνειας – να μας απαντήσουν τι έχουν κάνει στη διάρκεια του «ένδοξου» πολιτικού τους βίου για τη βιωσιμότητα, την ενίσχυση και την ανάπτυξη του δικτύου δομών κακοποιημένων γυναικών, είτε αυτά λέγονται ξενώνες φιλοξενίας, είτε συμβουλευτικά κέντρα.

Και ειδικότερα, αναμένουμε να μας απαντήσουν ποιά μέτρα έχουν λάβει όλα αυτά τα χρόνια:
– για την διαρκή κάλυψη των λειτουργικών αναγκών των υφιστάμενων δομών, ώστε να λειτουργούν με ποιοτικά πρότυπα
– για να γίνουν οι ξενώνες φιλοξενίας προσβάσιμοι σε γυναίκες με αναπηρία
– για την άμεση κάλυψη της προσωρινής – ασφαλούς διαμονής των κακοποιημένων γυναικών και των παιδιών τους, στο διάστημα των 15 περίπου ημερών, που μεσολαβεί από την έκκληση σε βοήθεια μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας ένταξής τους σε ξενώνα φιλοξενίας
– για τη φύλαξη των ξενώνων με σκοπό την προστασία των φιλοξενούμενων γυναικών και των παιδιών τους από τους κακοποιητές.

Και κυρίως να μας πουν τι μέτρα έχουν λάβει:
– για την πρόληψη της έμφυλης βίας που έχει λάβει τρομακτικές διαστάσεις και
– για την μη επαναθυματοποίηση των γυναικών, τη ενδυνάμωση, τη στήριξή τους και την εξασφάλιση ενός υγειούς πλαισίου επανένταξής τους στο κοινωνικό – οικονομικό περιβάλλον.

Είμαστε συγκλονισμένοι από το τραγικό εργατικό δυστύχημα που έγινε το πρωί της Κυριακής 28/7/2024 στη χωματερή της Φυλής, με θύμα έναν εργαζόμενο στην καθαριότητα – οδηγό απορριμματοφόρου. Αν και οι συνθήκες παραμένουν – ως την ώρα που γράφω – αδιευκρίνιστες, το εργατικό αυτό δυστύχημα ούτε τυχαίο μπορεί να θεωρηθεί, ούτε μη αναμενόμενο,

όταν εδώ και δεκαετίες είναι κοινό μυστικό ανάμεσα στους Ενεργούς Πολίτες της Δυτικής Αθήνας ότι ο ΧΥΤΑ Φυλής είναι ένα ναρκοπέδιο για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Και αν στους κινδύνους από τις συνεχείς και ανεξέλεγκτες επεκτάσεις και πανωσηκώματα στις εγκαταστάσεις του Χώρου Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων προστεθούν οι ακραίες κλιματικές συνθήκες και η κόπωση, τότε το μίγμα γίνεται εκρηκτικό.

Σήμερα ήταν ο οδηγός του απορριμματοφόρου του Δήμου Αθηναίων που είχε αυτήν την τραγική κατάληξη, αύριο μπορεί να είναι κάποιος/α από εμάς.

Πόσες φορές συλλογικότητες και πολίτες της Δυτικής Αθήνας έχουμε επισημάνει τους κινδύνους δημόσια; Αναρωτήθηκε κανείς;

Αναρωτήθηκε κανείς πόσες φορές έχουμε επισημάνει τους ακραίους κινδύνους για τους εργαζόμενους, τους κατοίκους ολόκληρης της περιοχής μας και το περιβάλλον; Στην Δυτική Αθήνα – Αττική είναι σε εξέλιξη μια υγειονομική και περιβαλλοντική κρίση με θηριώδεις διαστάσεις.

Πόσες φορές έχει δεχθεί η Πολιτεία να συνομιλήσει μαζί μας και να ακούσει τα αιτήματά μας, όταν την περίοδο 1999 – 2015 έχει σημειωθεί μια τρομακτική αύξηση των θανάτων από καρκίνους σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ;  Μια αύξηση των θανάτων από καρκίνους της τάξης του  31,7 % στις περιοχές γύρω από την χωματερή, ενώ ή αντίστοιχη αύξηση στο σύνολο της Περιφέρειας Αττικής ήταν 10,1%;  Ενώ παράλληλα δεν είναι γνωστές και δεν μετρούνται οι συνέπειες της λειτουργίας της χωματερής για την υγεία των παιδιών, των ηλικιωμένων και των κατοίκων με χρόνια προβλήματα υγείας.

Κάποτε πρέπει επιτέλους να υπάρξουν ευήκοα ώτα και για μας.

Επιβάλλεται κατ’ αρχήν να διερευνηθούν οι ακριβείς συνθήκες του ατυχήματος και να ληφθούν άμεσα μέτρα από την Πολιτεία, όχι μόνο για την ασφάλεια των εργαζομένων, αλλά και για την ασφάλεια του συνολικού περιβάλλοντος και της κοινωνίας της Δυτικής Αθήνας.

Ναι, δεν είμαστε Πολίτες Β΄ κατηγορίας εμείς που ζούμε στη Δυτική Αθήνα. Έχουμε τα ίδια δικαιώματα με όλους τους κατοίκους του υπόλοιπου λεκανοπέδιου και πρέπει να γίνει άμεσα κατανοητό αυτό.

Οι Ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου είναι αναμφίβολα κρίσιμες για τις ζωές μας.

Στο Ευρωκοινοβούλιο παίρνονται σημαντικές αποφάσεις που δεσμεύουν Κυβερνήσεις, καθορίζουν πολιτικές – είτε κοινωνικά δίκαιες (προς το συμφέρον των πολλών), είτε επιχειρηματικά δίκαιες (προς το συμφέρον των λίγων και ισχυρών) – και εν τέλει επηρεάζουν τις ζωές διαφορετικών κοινωνικών ομάδων και όλων των Ευρωπαίων πολιτών.

Με τη δική μας ψήφο κάθε 5 χρόνια μπορούμε να επηρεάσουμε τις αποφάσεις που μας αφορούν προς τη σωστή – κοινωνικά δίκαιη – κατεύθυνση, ψηφίζοντας ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, το Κίνημα που έχει συνδέσει διαχρονικά την πορεία του με τις πιο κρίσιμες και ριζοσπαστικές, προοδευτικές  μεταρρυθμίσεις που έγιναν ποτέ στη χώρα μας. Ψηφίζοντας ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής ενισχύουμε την Ευρωπαϊκή Σοσιαλιστική Ομάδα (S&D) που εκφράζει τη σοσιαλδημοκρατία της προόδου, απέναντι στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών που εκφράζει τη συντήρηση και βεβαίως απέναντι στις δυνάμεις της ακροδεξιάς που απειλούν την Ευρώπη.

Αλλά δεν μετράει μόνο αυτό.

Χρειάζεται κυρίως να επιλέξουμε – βάζοντας μπροστά τη λογική και όχι το συναίσθημα – υποψήφιους/ες Ευρωβουλευτές, που έχουν συσσωρευμένη επιστημονική γνώση, μεγάλη εμπειρία στην εφαρμογή, κοινωνικές ευαισθησίες, αναγνωρισμένο κύρος, διαπραγματευτική ικανότητα και εμπειρία, ήθος.

Χρειάζεται να επιλέξουμε υποψήφιους/ες που έχουν δοκιμαστεί και η διαχρονική πορεία τους μπορεί να αποτελέσει εγγύηση ότι και μπορούν και θέλουν να παλέψουν για μια Ευρώπη ειρηνική, ανθεκτική και βιώσιμη, για μια πράσινη, δίκαιη, ψηφιακή και χωρίς αποκλεισμούς Ευρώπη. Να επιλέξουμε υποψήφιους/ες που αποτελούν εγγύηση ότι θα δουλέψουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για όλους εμάς και τα δικά μας συμφέροντα και όχι για προσωπικά συμφέροντα, για τα συμφέροντα των ισχυρών ή για την προσωπική τους πελατεία.

Ανάμεσα στις 4 επιλογές μας, δεν μπορεί να μην βρίσκεται τουλάχιστον μία γυναίκα υποψήφια. Και το λέω αυτό, όχι για συναισθηματικούς λόγους, αλλά γιατί πιστεύω ότι πρέπει να δώσουμε επιτέλους ώθηση στις γυναίκες να συμμετέχουν ενεργά όχι για να κοσμούν τα ψηφοδέλτια, αλλά ισότιμα με τους άλλους συνυποψήφιους και με ίσες δυνατότητες να εκλεγούν, όπως πραγματικά αξίζει στην εναλλακτική τους σκέψη, νοοτροπία και άποψη που χρειάζεται η κοινωνία μας.

Είναι στο χέρι μας λοιπόν να επιλέξουμε υποψήφιους/ες που θα έχουν προτεραιότητα τα κοινά μας οράματα για την ενίσχυση του κράτους δικαίου, σεβασμό στον άνθρωπο, για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και ίσες ευκαιρίες για όλους, για καλύτερες συνθήκες εργασίας, περιφερειακή ανάπτυξη, ποιοτική δημόσια Υγεία, μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων.

Είναι ξεκάθαρο ότι στις εκλογές οφείλουμε να μην ψηφίζουμε «τους δικούς μας ανθρώπους», αλλά τους/τις πιο ικανούς/ες με βάση πολιτικά κριτήρια.

Στις εκλογές της 9ης Ιουνίου επιλέγουμε συμμετοχή και όχι αποχή, επιλέγουμε ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής για όλους τους παραπάνω λόγους και γιατί χρειάζεται να δώσουμε όλοι μαζί τη μάχη για να σταματήσει η ασυδοσία και οι πολιτικές που ευνοούν την ακρίβεια και οξύνουν τις κοινωνικές ανισότητες, για να σταματήσει η διάλυση του ΕΣΥ, για να μπεί φρένο στην άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη.  

Η ψήφος μας στις 9 Ιουνίου δεν είναι απλά ένα δικαίωμα, είναι ευθύνη όλων μας.

Την Κυριακή 9 Ιουνίου ας επιλέξουμε το δρόμο που οδηγεί σε μια πιο δίκαιη, βιώσιμη και δημοκρατική Ευρώπη, σε μια Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς.

Η ελληνική κοινωνία είναι σοκαρισμένη για μια φορά ακόμη μετά την είδηση της γυναικοκτονίας στο Μενίδι.

Τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου, όπως και κάθε γυναικοκτόνου είναι λίγο πολύ κοινά. Μισογύνης. Κακοποιητής. Κυνικός. Αμετανόητος. Ένα έμβιο όν που δεν του ταιριάζει να λέγεται άνθρωπος.
Τα κίνητρα των γυναικοκτόνων είναι τα ίδια κάθε φορά. Το χέρι των γυναικοκτόνων οπλίζει το μίσος, η περιφρόνηση, το αίσθημα της κυριαρχίας, της εξουσίας, της ιδιοκτησίας πάνω στη γυναίκα ή τη σύντροφό τους, που όλα πηγάζουν από τα προσωπικά τους τεράστια κόμπλεξ κατωτερότητας.

Είναι ιδιαίτερα προβληματικό το γεγονός ότι μετά από κάθε γυναικοκτονία καταλήγουμε πάντα στις ίδιες διαπιστώσεις. Αγωνιούμε, πονάμε, διαμαρτυρόμαστε και μετά συνεχίζουμε να αποδεχόμαστε στην καθημερινή μας ζωή το μισογυνισμό, την καταπίεση, την κακοποίηση, τη βία γιατί «δεν χτύπησε αυτή τη φορά και τη δική μας πόρτα» και γιατί «ωχ αδελφέ, έτσι είναι οι άνδρες».

Και είναι εξοργιστικό να διαπιστώνεις ότι υπάρχουν γυναίκες – «μανάδες», που καλλιεργούν από την παιδική ηλικία στους γιούς τους αυτά τα στρεβλά στερεότυπα, με αποτέλεσμα να καταλήγουν να γίνονται, τις περισσότερες φορές, κακοποιητές, μισογύνηδες, μισάνθρωποι.

Σ τ ρ ο υ θ ο κ α μ η λ ι σ μ ό ς είναι να μη μπορούμε να δούμε τις αιτίες του προβλήματος και να μην κάνουμε τίποτε ουσιαστικό για να τις καταπολεμήσουμε.

Είναι αλήθεια, πως υπάρχει μια διάχυτη – καθολική σχεδόν άποψη στην ελληνική κοινωνία, για την ατιμωρησία των κακοποιητών, για την ανικανότητα των αρμόδιων αρχών, για την απουσία οργανωμένου σχεδίου για αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και την προστασία των γυναικών – θυμάτων και των παιδιών τους, για την απουσία συστηματικής εκπαίδευσης – ευαισθητοποίησης των παιδιών, εφήβων, γονέων, εκπαιδευτικών, ειδικών επαγγελματιών και όλης της ελληνικής κοινωνίας για πρόληψη και καταπολέμηση των έμφυλων ανισοτήτων και της έμφυλης βίας.

Είναι επιτακτική η ανάγκη να προωθηθεί μέσω της εκπαίδευσης μια νέα κουλτούρα σεβασμού προς τη γυναίκα και τον άνθρωπο, που θα αντικαταστήσει τα κυρίαρχα πατριαρχικά στερεότυπα που κατακλύζουν την κοινωνία μας και εκπαιδεύουν στρεβλά τους νέους.

Πόσο εύκολο είναι όμως να γίνει αυτό, όταν είναι γνωστή η έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στα ΜΜΕ αφού πολλά από αυτά προβάλλουν ανεξέλεγκτα τον σεξισμό και τον μισογυνισμό μέσα από απαράδεκτες τηλεοπτικές εκπομπές, για χάρη της τηλεθέασης και του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης καθολικά απόντος;

Και ναι, δεν θα σταματήσω να λέω ότι  είναι εξαιρετικά επείγουσα ανάγκη να αναγνωρισθεί νομικά ο όρος «γυναικοκτονία» και να ενταχθεί το έγκλημα της γυναικοκτονίας ως διακριτό αδίκημα στον ελληνικό Ποινικό Κώδικα, προκειμένου να γίνονται ορατά τα αίτια του εγκλήματος εις βάρος των γυναικών και να σταματήσουν επιτέλους να εκστομίζονται από τα στόματα, αρμοδίων ή μη, οι απαράδεκτα προκλητικές εκφράσεις «έγκλημα πάθους» ή έγκλημα που έγινε «εν βρασμώ ψυχής».

Τελικά φαίνεται πως έχουμε πολύ δρόμο ακόμη και ο δρόμος είναι εξαιρετικά μακρύς.