Τούτη η μέρα είναι για να θυμόμαστε τα εκατομμύρια αθώα θύματα των ναζί . Τα εκατομμύρια των Εβραίων, τα παιδιά, τους Ρομά και όλους όσους μαρτύρησαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Εκεί, που συντελέστηκε το πιο φρικαλέο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και η μαζική εξόντωση ενός λαού.
Είναι για να θυμόμαστε τι θα πει μίσος, ρατσισμός και τι φασισμός.
Σήμερα, που ξέρουμε πόσο επικίνδυνη είναι η σιωπή, ας έχουμε το νου μας και ας αντιστεκόμαστε σε κάθε τι που αναπαράγει το μίσος και το ρατσισμό .
Με μια αιφνιδιαστική απόφαση του αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το βράδυ (ναι, βράδυ) της 25 Ιανουαρίου 2021 και απαγορεύει κάθε δημόσια συνάθροιση σε όλη την επικράτεια για 6 μέρες με την απειλή τσουχτερών προστίμων, ξεδιπλώνεται το κουβάρι του αυταρχισμού της Κυβέρνησης.
Τυχαίο; Καθόλου αν σκεφτούμε το πανελλαδικό, πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που έχει προγραμματιστεί για τις 28/1/2021 με τους φοιτητές και τις φοιτήτριες μπροστά και ενάντια στο αντι – εκπαιδευτικό νομοσχέδιο της Κυβέρνησης.
Η ελληνική Κυβέρνηση εκμεταλλεύεται για άλλη μια φορά την πανδημία για να περιορίσει ελευθερίες, να καταργήσει ανθρώπινα δικαιώματα και να περάσει νόμους και κανόνες με αντικοινωνικό χαρακτήρα, περιορίζοντας τις αντιδράσεις των κινημάτων των πολιτών.
Όμως τη λαϊκή αγανάκτηση και οργή δεν πρόκειται να τη θάψει.
Και επειδή οι μέρες είναι πονηρές, ας θυμηθούμε αυτά που ζήσαμε το ξημέρωμα της 21 Απριλίου του 1967, όταν εκφωνήθηκε από το ραδιοφωνικό σταθμό των ενόπλων δυνάμεων ο στρατιωτικός νόμος, που επιβλήθηκε σε όλη τη χώρα. Ως εκείνη τη φωτεινή μέρα του Νοέμβρη του 1974… : «Επιτρέπεται η σύλληψις και φυλάκισις παντός προσώπου άνευ τηρήσεως οιασδήποτε διατυπώσεως, ήτοι άνευ εντάλματος της αρμοδίας αρχής και χωρίς να συντρέχει αυτόφωρος κατάληψις. Απαγορεύεται πάσα συνάθροισις ή συγκέντρωσις εν κλειστώ χώρο ή εν υπαίθρω. Πάσα τοιαύτη θα διαλύεται δια των όπλων»
Φυσικά, οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις της σημερινής εποχής (δεν) έχουν σχέση με την πραγματικότητα….
Η Μόρια, η ντροπή της Ελλάδας και της Ευρώπης, δεν προέκυψε από παρθενογένεση.
Ήταν ένα καζάνι που έβραζε, χρόνια τώρα. Εκεί μέσα ζούσαν άνθρωποι, ανάμεσά τους πολλοί ηλικιωμένοι, γυναίκες σε εγκυμοσύνη, ασυνόδευτα ανήλικα παιδιά και άτομα με αναπηρία εγκλωβισμένοι και με απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης. Για να μην αναφερθώ στην υποκρισία που κρύβεται πίσω από την απόφαση της Πολιτείας να θέσει αυτούς τους ανθρώπους σε διαρκή καραντίνα και περιορισμό εδώ και μήνες, από τον περασμένο Μάρτιο, χωρίς να ενδιαφερθεί καθόλου για τις απερίγραπτες συνθήκες διαβίωσης μέσα στην δομή, που ήταν ουσιαστικά μια υγειονομική βόμβα για τους ίδιους. Πώς άλλωστε να περιγράψει κανείς αν όχι υποκρισία, τον πολύμηνο περιορισμό αυτών των ανθρώπων μέσα στη δομή λόγω της πανδημίας, χωρίς τουλάχιστον τα απαραίτητα για την ατομική τους υγιεινή. Και τώρα, αυτοί οι άνθρωποι που αναγκάστηκαν να ξεριζωθούν από τις πατρίδες τους είναι στο δρόμο χωρίς φαγητό, χωρίς περίθαλψη και καμμία υγειονομική προστασία και έχουν στοχοποιηθεί από την τοπική κοινωνία και όχι μόνο.
Αναρωτιέμαι ποιός άνθρωπος μπορεί να γυρνάει την πλάτη μπροστά στον ανθρώπινο πόνο ή ακόμη και να πετροβολάει τα κάθε φορά θύματά του.
Κάποιοι άρχισαν να μιλούν και πάλι για βραχονησίδες, για κλειστές δομές κράτησης και δεν ξέρω για τι ακόμη.
Τούτη την ώρα προέχει η προστασία της ζωής και της ασφάλειας των ανθρώπων, ντόπιων ή μη, που ζουν ή εργάζονται στη Μόρια και η ασφαλής μεταφορά των προσφύγων, με προτεραιότερα τα ασυνόδευτα ανήλικα και τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, σε ανθρώπινες δομές της ενδοχώρας. Και είναι άκρως σημαντικό, η Ευρώπη να αναλάβει τις ευθύνες της γιατί το προσφυγικό είναι πανευρωπαϊκό ζήτημα και δεν μπορεί να διαχειρίζεται σε τοπικό επίπεδο, αποκλειστικά από τις χώρες υποδοχής.
Για το αυγό πάντως του φιδιού που αργά, αλλά σταθερά εκκολάπτεται, έχουμε όλοι μερίδιο ευθύνης. Ας αντιδράσουμε με Ανθρωπιά και Αλληλεγγύη τώρα, πριν να είναι πολύ αργά.
Η καταστροφική έκρηξη που έγινε χθες στη Βηρυττό σε περίοδο ειρήνης και άφησε πίσω της εκατοντάδες μέχρι στιγμής νεκρούς, χιλιάδες τραυματίες και αγνοούμενους και 300.000 – όπως εκτιμάται – αστέγους, φέρνει στην επιφάνεια δύο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Το δικαίωμα στη ζωή και το δικαίωμα στην προσωπική ασφάλεια, που όπως αποδεικνύεται από το πρόσφατο τραγικό γεγονός βρίσκονται σε κίνδυνο ακόμη και στις πόλεις του 21ου αιώνα, λόγω αδιαφορίας και παραλείψεων.
Με τη σκέψη μας στη Βηρυττό, στα θύματα και το λαό της αναμένουμε για την επόμενη μέρα, όχι μόνο την απόδοση των ευθυνών και την τιμωρία των ενόχων. Αλλά, πολύ περισσότερο ασφαλείς πόλεις για όλους και περισσότερο σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και την ασφαλή διαβίωση.
Κουράγιο στη Βηρυττό και στον ταλαιπωρημένο λαό της.
Απογοητευτική κάθε είδους συμπόρευση με τη δεξιά. Και μάλιστα για ένα άκρως αντιδημοκρατικό νομοσχέδιο, που περιορίζει συνταγματικά κατοχυρωμένες ελευθερίες του πολίτη. Οι δημόσιες συναθροίσεις αποτελούν το κύριο μέτρο αντίστασης των πολιτών ενάντια στις κοινωνικές αδικίες και ανισότητες και μέσο πίεσης προς τις Κυβερνήσεις για τη μείωση αδικιών και ανισοτήτων.
Προσωπικά, όπως δήλωσα και από την αρχή θα παραμείνω στο πλευρό των μη προνομιούχων στηρίζοντας μέχρι τέλους και στο ακέραιο το δικαίωμά τους στη διαμαρτυρία.
Επειδή βλέπω το τσουνάμι που έρχεται, πιστεύω στην ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις που τους αφορούν και είμαι αντίθετη σε κάθε είδους καταστολή και περιορισμό της ελεύθερης έκφρασης και των συναθροίσεων.
Γιατί ξέρω τι σημαίνει να έχεις χάσει το σπίτι σου και τη δουλειά σου, να μην έχεις στέγη, φαγητό και τα απαραίτητα για τη ζωή δημόσια αγαθά, να μην έχεις πρόσβαση σε δωρεάν ιατρική βοήθεια όταν τη χρειάζεσαι, να σου αφαιρούν το δικαίωμα σε δωρεάν ποιοτική εκπαίδευση, να αναγκάζεσαι να ζείς σε έναν τόπο περιβαλλοντικά υποβαθμισμένο, να βιώνεις το ρατσισμό και τη διάκριση γιατί είσαι διαφορετικός/η, ή εν τέλει να μην έχεις το δικαίωμα να ονειρεύεσαι.
Και γιατί, κάπου – κάποτε πρέπει να μπαίνουν διαχωριστικές γραμμές για τα σημαντικά ιδεολογικά και αξιακά ζητήματα.
Έτσι αντιλαμβάνομαι την πολιτική. Όχι ως σιωπηλή ακόλουθος, αλλά ως σκεπτόμενη και μάχιμη Ενεργή Πολίτης με αφετηρία και προορισμό τον άνθρωπο, τις αξίες και την ιδεολογία μου.
📍 Η δολοφονική επίθεση με βιτριόλι ενάντια σε μιά νεαρή εργαζόμενη γυναίκα 📍 Τα χυδαία σεξιστικά σχόλια του Πρετεντέρη για γυναίκες, πάντα, πολιτικούς, αρχικά πριν λίγες μέρες για τη Φώφη Γεννηματά και στη συνέχεια για την Έφη Αχτσιόγλου και την Κατερίνα Νοτοπούλου 📍 Το ειρωνικό σχόλιο του Καμπουράκη σε μια αριστούχο μαθήτρια που έγινε δεκτή στη Σορβόννη 📍 Η Ελένη που βιάστηκε μέχρι θανάτου και όλες οι γυναίκες – θύματα γυναικοκτονιών 📍 Οι γυναίκες που κακοποιούνται στο σπίτι, στη δουλειά, στο Πανεπιστήμιο, στο δρόμο
Είναι όλα όψεις του ίδιου νομίσματος. Είναι η βαθιά περιφρόνηση απέναντι στη γυναίκα, σε κάθε γυναίκα, είναι η απαξίωση που οπλίζει το χέρι, το στόμα, το μυαλό του κάθε φορά θύτη και φτάνει ως το μίσος, που προκαλεί ακόμη και το θάνατο.
Και βλέπουμε τις πιο πολλές φορές τα θύματα να μετατρέπονται σε θύτες. – Φταίει ο απαράδεκτος τρόπος που τα ΜΜΕ παρουσιάζουν τα θέματα, αναπαράγοντας αρρωστημένες αντιλήψεις – Φταίει η έλλειψη παιδείας για την αντιμετώπιση των έμφυλων διακρίσεων – Φταίμε και όλοι εμείς που τα ανεχόμαστε
Διαβάστε το άρθρο μου: Στο The Caller ΕΔΩ / HuffingtonPost.gr ΕΔΩ / The Socialist ΕΔΩ / Times News ΕΔΩ / Ανοιχτό Παράθυρο ΕΔΩ / Χαϊδάρι Σήμερα ΕΔΩ / Δυτικές Ματιές ΕΔΩ/ Παλμός Νέας Ζωής ΕΔΩ
Αναμένοντας την απόφαση του Δικαστηρίου, χρωστάμε μια βαθιά υπόκλιση στην Εισαγγελέα της Έδρας στη δίκη για τον βιασμό και τη φρικιαστική δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη, που τόλμησε να ταράξει τα νερά με την συγκλονιστική της αγόρευση, χωρίς να λογαριάσει τύπους και αντιδράσεις .
Η αγόρευσή της ήταν σαν γροθιά στο στομάχι για μια κοινωνία που εξακολουθεί να συντηρεί σεξιστικά στερεότυπα και πεποιθήσεις που εξευτελίζουν, απαξιώνουν και βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή των γυναικών ακόμη και στο ίδιο τους το σπίτι, στο δρόμο, τη δουλειά, το Πανεπιστήμιο. Για μια κοινωνία που εξακολουθεί να σιωπά και να ανέχεται την κουλτούρα του βιασμού και την ατιμωρησία των δραστών.
Τιμή μας να έχουμε στο δικαστικό σώμα τέτοιους δικαστικούς λειτουργούς.
Εκτός από την καταδίκη των δύο κατηγορουμένων η Εισαγγελέας εισηγήθηκε τη δίωξη του πατέρα του ενός εκ των δύο, που παρότι ήξερε συγκάλυπτε το γιό του. Κλείνοντας την αγόρευσή της, η Εισαγγελέας απευθύνθηκε στους γονείς της Ελένης, λέγοντας:
📍Θα κλείσω με το ίδιο τρόπο / ας αποδοθεί δικαιοσύνη και ας καταστραφεί ο κόσμος όλος
📍Το παιδί σας οδηγήθηκε ως πρόβατο επί σφαγή. Αν μπορώ να απαλύνω το πόνο σας θα σας πω ότι η Ελένη ήταν μια ηρωίδα, δεν ήταν μόνο ένα δώρο ζωής 📍Είναι ένα κορίτσι σύμβολο γιατί με πικρία βλέπω ότι το 2020 η γυναίκα αντιμετωπίζεται σαν ένα τίποτα σε πολλές περιπτώσεις. Αντιστάθηκε σε αυτά τα άθλια υποκείμενα με ηρωισμό που ούτε άντρας δεν το κάνει.
📍Οι κατηγορούμενοι να κηρυχτούν ένοχοι, όπως κατηγορούνται. Δεν έχω καμία αμφιβολία.
Η συγκλονιστική αγόρευση της Εισαγγελέως προκάλεσε όμως και ακατανόητες αντιδράσεις. Έκπληξη προκαλεί η, υπογραφόμενη από τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κ. Δ. Βερβεσό, Ανακοίνωση των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας με την οποία ζητά την ποινική δίωξη της Εισαγγελέως, επειδή θεωρεί ότι η αναφορά της στους Συνηγόρους Υπεράσπισης δεν είναι θεσμικά ορθή.
Έκπληξη προκαλεί και η απαράδεκτη παρέμβαση μέσω Facebook του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργό Α.Σκέρτσου, που αποτελεί πλήγμα στη διάκριση των εξουσιών, μια θεμελιώδη αρχή της Δημοκρατίας μας.
Ας ευχηθούμε ότι ο λόγος της Εισαγγελέως θα αποτελέσει μια νέα αρχή και θα λειτουργήσει εκπαιδευτικά για όλους μας, για να περάσουμε από τον τύπο στην ουσία και για να επιδεικνύουμε ανάλογη ευαισθησία όταν για παράδειγμα κατά την εκδίκαση υποθέσεων βιασμών ή γυναικοκτονιών ακούγονται απαράδεκτες φράσεις περί «τιμής», «ήθους» ή άλλες δικαιολογίες που επιχειρούν να ρίξουν στα μαλακά τους θύτες και να μετατρέψουν τα θύματα σε ενόχους.
Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσβατος γιατί είναι άλλο η τιμωρία που πρέπει να είναι σε κάθε περίπτωση αυστηρή για τους θύτες και άλλο η αφύπνιση της κοινωνίας μας και η αλλαγή νοοτροπίας που θα οδηγήσει στην κατάργηση των απαράδεκτων προτύπων του άνδρα «αφέντη» που κινεί τα νήματα και της «αδύναμης» γυναίκας, που σιωπά και δεν αντιδρά.
Καταγγελίες πολιτών που γίνονται καθημερινά τις τελευταίες ημέρες καθώς και η πρόσφατη δήλωση – καταγγελία του Προέδρου της Ένωσης Τεχνικών – ΕΤΕ ΔΕΗ κ. Κώστα Μανιάτη ανατρέπουν πλήρως τις πομπώδεις εξαγγελίες του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστή Χατζηδάκη και την σχετική διαφημιστική καμπάνια, για την πρόθεση – απόφαση της Κυβέρνησης να σταματήσουν οι διακοπές ρεύματος, λόγω ανεξόφλητων οφειλών, την περίοδο της πανδημίας. Αλλά, άλλο οι εξαγγελίες και άλλο οι πράξεις και οι πραγματικές προθέσεις, που δείχνουν ποιός πραγματικά νοιάζεται και ποιούς νοιάζεται αυτές τις δύσκολες στιγμές για όλους, που είναι ακόμη πιο δύσκολες για κάποιους συμπολίτες μας.
Τρία είναι τα σημαντικά θέματα, που έρχονται στην επιφάνεια:
1/ H ΔΕΗ έχει μεταλλαχθεί ουσιαστικά σε Εισπρακτική Εταιρία του Δημοσίου, αντί να λειτουργεί σαν Δημόσια Κοινωνική Επιχείρηση και να παρέχει το ηλεκτρικό ρεύμα ως Δημόσιο Αγαθό στους πολίτες και όχι με τους νόμους της αγοράς. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος των λογαριασμών που οι καταναλωτές καλούνται να πληρώσουν δεν αφορούν την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά φόρους, χαράτσια και κρυφές χρεώσεις που η ΔΕΗ αποδίδει στο Δημόσιο, τους Δήμους, την ΕΡΤ και άλλα ταμεία. Ως αποτέλεσμα, έχουν εκτοξευθεί οι ανεξόφλητες οφειλές και οι καταναλωτές απειλούνται με διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος κυρίως λόγω της καθυστέρησης πληρωμής των λοιπών χρεώσεων ακόμη και την περίοδο της πανδημίας, μιας και ανερυθρίαστα η Κυβέρνηση αφήνει εντελώς εκτεθειμένους τους πολίτες στις κερδοσκοπικές τακτικές των Εταιριών .
2/ Δικηγορικά γραφεία και εισπρακτικές εταιρίες συνεχίζουν ανενόχλητα να τηλεφωνούν στους πολίτες ακόμη και αυτές τις ώρες, απαιτώντας εξόφληση καθυστερημένων οφειλών, χωρίς να νοιάζονται αν ο άνθρωπος που συνομιλούν κάθε φορά είναι ανήμπορος, ασθενής, ηλικιωμένος, αν έχει συγγενικά του πρόσωπα που νοσούν, αν έχει χάσει τη δουλειά του, αν είναι άτομο με ειδικές ανάγκες και πόσα άλλα αν.
3/Διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος σε 3.000 νοικοκυριά – «κακοπληρωτές» έχουν ξεκινήσει από τη ΔΕΔΔΗΕ μετά από εντολή ιδιωτικών εταιριών παροχής ρεύματος.
Ψιλά τα γράμματα για την νεοφιλελεύθερη πολιτική της Κυβέρνησης. Άλλο κερδοφορία και άλλο κοινωνικές παροχές και πολιτική με επίκεντρο τον άνθρωπο.
Αυτές τις περίεργες ώρες της απομόνωσης που όλοι μας αντιμετωπίζουμε λιγότερο ή περισσότερο τους κινδύνους για τη ζωή, την επιβίωση, τις διαπροσωπικές σχέσεις, Αυτές τις περίεργες ώρες που παρατηρούμε το σήμερα, χωρίς να μπορούμε να προβλέψουμε το αύριο, είναι Σημαντικό, πολύ Σημαντικό να γνωρίζουμε με ποιόν τρόπο η Κεντρική Εξουσία αντιλαμβάνεται την κοινωνική προστασία και τα Δημόσια Αγαθά. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε αν πραγματικά η Πολιτεία φροντίζει να προσφέρει τα Δημόσια Αγαθά, ανάμεσά τους και το ηλεκτρικό ρεύμα, ισότιμα και αδιακρίτως σε όλους τους πολίτες και ιδιαίτερα στους συνανθρώπους μας, που πλήττονται πιο πολύ από αυτήν την άνιση απειλή. Ίσως τότε να κατανοήσουμε τη σημασία της πολιτικής ιδεολογίας. Γιατί είναι άλλο να διαχειρίζεσαι μια κρίση με τις αρχές του Νεοφιλελευθερισμού και άλλο να τη διαχειρίζεσαι με τις αρχές της Σοσιαλδημοκρατίας και της Αριστεράς. Εσείς τι λέτε;
Εκατομμύρια γυναίκες σε όλον τον κόσμο ενώνουμε σήμερα και κάθε μέρα τις φωνές μας διεκδικώντας Ισότητα, Κοινωνική Δικαιοσύνη, Ειρήνη, Προστασία του Πλανήτη.
Η γυναικεία φύση είναι συνδεδεμένη με την αντίσταση και τους κοινωνικούς αγώνες και αυτό αποδεικνύεται από τους διαχρονικούς αγώνες του γυναικείου κινήματος. Από τις εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη που εξεγέρθηκαν στις 8 Μαρτίου 1857 διεκδικώντας ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, ως τις Σουφραζέτες που διεκδικούσαν σθεναρά το δικαίωμα ψήφου στο τέλος του 19ου αιώνα και την Αφροαμερικανή Ρόζα Παρκς που με μια πράξη κοινωνικού ακτιβισμού στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ το 1955 σηματοδότησε την έναρξη των αγώνων κατά του φυλετικού ρατσισμού, μέχρι τα σύγχρονα διεθνή, μαζικά κινήματα για την ειρήνη, την προστασία του περιβάλλοντος, την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη στα οποία πολλές γυναίκες πρωτοπορούν.
Με την μαζική πρόσβασή μας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στην απασχόληση κατάκτησαμε σε μεγάλο βαθμό οικονομική ανεξαρτησία που είναι το πρώτο αλλά και πιο ισχυρό βήμα για την χειραφέτησή μας.
Με την κατοχύρωση του δικαιώματός μας στην άμβλωση και του δικαιώματός μας να ορίζουμε το σώμα τους κατάκτησαμε και το δικαίωμα στη ζωή, τη χαρά, την ευτυχία.
Στις μέρες μας διεκδικούμε τα αυτονόητα:
– Ίσες ευκαιρίες παντού.
– Ισότιμη πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων
– Δικαίωμα στο όνειρο, τη ζωή, την ελπίδα
– Έναν κόσμο ανοιχτό στη διαφορετικότητα, μακριά από διακρίσεις και συγκρούσεις
– Ουσιαστικές Πολιτικές για την αποτελεσματική προστασία του Πλανήτη.
Ως Ενεργή Πολίτης της Δυτικής Αθήνας, Ως Γυναίκα που αγωνίζεται για Κοινωνική Δικαιοσύνη, Ίσες Ευκαιρίες για όλους, Προστασία του Πλανήτη και Ειρηνική Συνύπαρξη και με την ευκαιρία των κινητοποιήσεων για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας που διοργανώνει για δεύτερη χρονιά φέτος το Ελληνικό Δίκτυο για τη Φεμινιστική Απεργία της 8ης Μάρτη, στη Συντονιστική Γραμματεία του οποίου συμμετέχω, ως Συντονίστρια του Δικτύου Γυναικών του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών,
θεώρησα χρέος μου να απευθυνθώ σε όλους τους Δημάρχους και τα μέλη των Δημοτικών Συμβουλίων της Δυτικής Αθήνας, καλώντας τους να στηρίξουν ανοιχτά την πρωτοβουλία μας και τις διεκδικήσεις των γυναικών για τα αυτονόητα. Για Κοινωνική Δικαιοσύνη, Ισότητα των Φύλων, Προστασία του Πλανήτη και Ειρήνη για όλον τον κόσμο.
Στα πλαίσια αυτά, έστειλα σήμερα την παρακάτω ανοιχτή επιστολή προς τους Δημάρχους της Δυτικής Αθήνας και τους Προέδρους των Δημοτικών Συμβουλίων με την παράκληση να ενημερώσουν τους επικεφαλής όλων των Δημοτικών Παρατάξεων και τα μέλη των Δημοτικών Συμβουλίων:
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΟΥ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
«Αξιότιμοι κ.κ. Δήμαρχοι
Με την ιδιότητά μου ως Συντονίστρια του Δικτύου Γυναικών του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών συμμετέχω ως μέλος στη Συντονιστική Γραμματεία της πρωτοβουλίας “ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 8ΗΣ ΜΑΡΤΗ ” / μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για την πρωτοβουλία ΕΔΩ ), που συγκροτήθηκε το 2019 με τη συμμετοχή Γυναικείων Οργανώσεων, Συλλογικοτήτων, Συνδικάτων και Προσωπικοτήτων από διάφορες πολιτικές παρατάξεις του προοδευτικού χώρου, με σκοπό την διοργάνωση της Φεμινιστικής Απεργίας για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.
Στα πλαίσια αυτά σας ενημερώνω για τα εξής:
Για δεύτερη χρονιά φέτος το «Ελληνικό Δίκτυο Για τη Φεμινιστική Απεργία της 8ης Μάρτη” διοργανώνει ανοιχτές δράσεις, στα πλαίσια των παγκόσμιων κινητοποιήσεων για την Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας.
Συγκεκριμένα, για την Παρασκευή 6 Μαρτίου έχει προκηρυχθεί στάση εργασίας 12 – 15.00 και συγκέντρωση στην είσοδο της Βουλής και για την Κυριακή 8 Μαρτίου στις 12 το μεσημέρι έχει προκηρυχθεί συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος και πορεία.
Επειδή
– οι γυναίκες, που αποτελούν πάνω από το 50% του πληθυσμού της γης, εξακολουθούν σήμερα να υποφέρουν άνισα από τις διακρίσεις, τη βία, τον κίνδυνο φτώχειας και τον κοινωνικό αποκλεισμό
– οι γυναίκες σήμερα εξακολουθούν να μην έχουν τη δυνατότητα για ίσες ευκαιρίες στη ζωή, στην εργασία, στα κέντρα λήψης αποφάσεων και σε κάθε είδους δραστηριότητα
– ο αγώνας για την ισότητα των φύλων συνδέεται άμεσα με την προστασία του πλανήτη, την αλληλεγγύη και παγκόσμια ειρήνη
– οι γυναίκες στη Δυτική Αθήνα πλήττονται πολύ περισσότερο από την ανεργία, την περιβαλλοντική υποβάθμιση, τις σημαντικές ελλείψεις στο κοινωνικό κράτος και την φτώχεια που τις απειλεί
Απευθύνομαι σε σας και στο σύνολο του Δημοτικού Συμβουλίου, γνωρίζοντας τις κοινωνικές ευαισθησίες σας,
Και σας καλώ να πάρετε ανοιχτά πρωτοβουλία για τη στήριξη των παραπάνω κινητοποιήσεών μας στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας
Δηλώνοντας την συμπαράστασή σας στον αγώνα μας για Κοινωνική Δικαιοσύνη, ισότητα των φύλων, προστασία του πλανήτη, ειρηνική συνύπαρξη και
Στηρίζοντας τις διεκδικήσεις των γυναικών και των κινημάτων τους για δημόσιες πολιτικές και ένα ισχυρό και συμπεριληπτικό κράτος πρόνοιας που θα καλύπτει όλες τις γυναίκες χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς, λόγω εθνότητας/ εθνικότητας, κοινωνικής τάξης, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας φύλου, χρώματος, θρησκείας, κ.λπ.
Στα παραπάνω πλαίσια σας επισυνάπτω:
Σχέδιο Ψηφίσματος του Δημοτικού Συμβουλίου
τη Διακήρυξη του «Ελληνικού Δικτύου για τη Φεμινιστική Απεργία της 8ης Μάρτη” για τη Φεμινιστική Απεργία στα πλαίσια της Παγκόσμια Ημέρας της Γυναίκας 2020
Κατάσταση με οργανώσεις, συλλογικότητες, κόμματα, δημοτικές παρατάξεις, προσωπικότητες που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις του Ελληνικού Δικτύου για τη φεμινιστική απεργία της 8ης Μάρτη 2020
Κατάσταση με τα μέλη της Συντονιστικής Γραμματείας του «Ελληνικού Δικτύου για τη Φεμινιστική Απεργίας της 8ης Μάρτη»
Αφίσα της δράσης μας.
Με εκτίμηση
Εκ μέρους του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 8ΗΣ ΜΑΡΤΗ
Ελένη Σταύρου
Ενεργή Πολίτης της Δυτικής Αθήνας / Δημότης του Δήμου Περιστερίου
Ελένη Σταύρου 