Κατηγορία: Γυναικες

📌 Κυκλοφόρησε χθες Κυριακή 8/2, ένα Δελτίο Τύπου με υπογραφή «Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών», που αναφέρεται σε κάποια Ανοιχτή Επιστολή – διαμαρτυρία που λέει πως στάλθηκε προς τον Δήμαρχο Αθηναίων Χάρης Δούκας και τον ΟΠΑΝΔΑ (αναφέροντας μάλιστα λάθος το όνομα της Αντιδημάρχου Ρωξάνη Μπέη), σχετικά με την τέλεση του ημιμαραθώνιου στις 8 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.

📌 Το Δελτίο Τύπου, για το οποίο ενημερώθηκα μετά τη δημοσίευσή του στο Facebook, φέρει αυθαίρετα την υπογραφή της Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών, στην οποία είμαι ιδρυτικό μέλος και στην οποία συμμετέχουν πάνω από 40 γυναικείες οργανώσεις. Αυθαίρετα, γιατί εκδόθηκε χωρίς προηγουμένως να ενημερωθούν οι οργανώσεις που συμμετέχουν, να εκφράσουν τις απόψεις τους και να συναινέσουν ή μη, για την έκδοσή του.

📌 Καταγγέλω αυτή την πρακτική που δεν οδηγεί πουθενά για 2 λόγους:
– Οι δημόσιες ανακοινώσεις, επιστολές κλπ που φέρουν την υπογραφή της Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών ή όποιας οργάνωσης – ομπρέλα, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να εκδίδονται με τη σύμφωνη γνώμη όλων των οργανώσεων.
Για κάποια απλά θέματα που είναι λυμένα και υπάρχει σύμπνοια, μπορεί να είναι θεμιτή η έκδοση ανακοινώσεων από μια μικρή ομάδα που λειτουργεί σαν Γραφείο Τύπου. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνεται χωρίς φιλτράρισμα, ούτε να είναι ο γενικός κανόνας.
Η άποψη των οργανώσεων πρέπει να είναι σεβαστή και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για θέμα με πολιτικές προεκτάσεις, που αντί να λύνει προβλήματα, δημιουργεί φαύλους κύκλους.

– Τέτοιου είδους ζητήματα δεν ρυθμίζονται με δελτία τύπου. Η σημερινή Διοίκηση του Δήμου Αθηναίων δεν είναι εχθρική προς το γυναικείο κίνημα για να συμπεριφέρονται κάποιες με αυτόν τον ακραίο τρόπο. Θα έπρεπε να έχει προηγηθεί τηλεφωνική επικοινωνία με τη Διοίκηση του Δήμου στα πλαίσια της καλής συνεργασίας μας, προκειμένου να καταθέσουμε το αίτημά μας και να εκθέσουμε την άποψή μας.

📌 Λυπάμαι γιατί αυτή η τακτική εκθέτει ουσιαστικά το γυναικείο κίνημα και σε τοπικό επίπεδο μοιάζει με βούτυρο στο ψωμί του Μπακογιάννη.

Με αφορμή την πρόσφατη φωτογραφική διάταξη, ευνοϊκή για την πρώην Υπουργό Όλγα Κεφαλογιάννη και την συνεπιμέλεια των παιδιών της, η οποία ενσωματώθηκε ως τροπολογία στις 19/1/2026 σε ένα άσχετο με το θέμα Νομοσχέδιο, που αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, μπαίνει το παρακάτω δίλημμα και έχει ήδη ξεκινήσει μια συζήτηση στους κόλπους του γυναικείου κινήματος:

1. Μπορούμε να προσπεράσουμε το γεγονός ότι η τροπολογία περνάει με έναν μη πολιτικά ηθικό τρόπο για να ευνοήσει ένα συγκεκριμένο θιγόμενο πρόσωπο που έχει εξουσία, ανεξάρτητα αν είναι γυναίκα ή άνδρας, επειδή αν ψηφιστεί θα είναι ευνοϊκή για τις θέσεις του γυναικείου κινήματος σχετικά με την συνεπιμέλεια τέκνων;

ή

2. Βλέπουμε το δάσος αντί το δέντρο και υπερασπιζόμαστε πρωτίστως με νύχια και με δόντια τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και την ηθική στην πολιτική, καταδικάζοντας αδιακρίτως φωτογραφικές διατάξεις και τροπολογίες που έρχονται από την πίσω πόρτα και με αθέμιτο τρόπο, στην λογική του δικαίου των ισχυρών;

Προσωπικά και από την πρώτη στιγμή καταδίκασα την φωτογραφική τροπολογία γιατί είναι ισχυρή μου πεποίθηση ότι είναι άλλο να αγωνίζεσαι για τα δικαιώματα των γυναικών και άλλο να χρησιμοποιείς την εξουσία σου για να πετυχαίνεις με αθέμιτο τρόπο, προσωπικά οφέλη και επιδιώξεις.

Δεν είναι συμβατό να αγωνιζόμαστε για την ισότητα και από την άλλη πλευρά να δεχόμαστε ότι η όποια κα Κεφαλογιάννη μπορεί να έχει περισσότερα προνόμια από τις άλλες γυναίκες.

Το θέμα αυτό είναι κυρίως ηθικό και πολιτικό. Είναι ζήτημα λειτουργίας και καταπάτησης των δημοκρατικών θεσμών και σαν τέτοιο πρέπει να ιεραρχηθεί αναλόγως. Στα θέματα αρχών δεν χωρούν συμβιβασμοί. Οι απόψεις είναι και πρέπει να είναι αιχμηρές και όχι στρογγυλεμένες. Αυτονόητη θεωρώ ότι πρέπει να είναι η απερίφραση καταδίκη της χρήσης της ισχύος για προσωπικά οφέλη και όχι μόνο όταν αυτό μας συμφέρει.

Γιατί δεν υπάρχουν δημοκρατίες αλά καρτ και γιατί έτσι δίνουμε το σωστό μήνυμα για μια ανοιχτή κοινωνία ισότητα, δημοκρατίας, δικαιοσύνης και ίσων ευκαιριών για όλες/ους.

Είναι τρομαχτικό να ακούς από το στόμα μιας νέας γυναίκας, που είναι και επιστήμονας και επιπλέον εμφανίζεται και ως «σωτήρας» της κοινωνίας, ότι «οι αμβλώσεις είναι θέμα δημόσιας διαβούλευσης».

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, η κα Καρυστιανού μόλις άνοιξε τα χαρτιά της για ένα θέμα Δημοκρατίας, εξαιρετικά σημαντικό και κρίσιμο, που αφορά το δικαίωμα για αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος και τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών. Για ένα θέμα που έχει λυθεί, 40 χρόνια πριν στη χώρα μας, από την προοδευτική Κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Οι σημερινές δηλώσεις της κας Καρυστιανού για τις αμβλώσεις είναι άκρως επικίνδυνες και θυμίζουν μαύρες εποχές, που ούτε θέλουμε, ούτε θα επιτρέψουμε να ξαναζήσουμε.

Το θέμα των αμβλώσεων δεν είναι η πρώτη φορά που τίθεται στο δημόσιο διάλογο. Πριν την κα Καρυστιανού έχουν μιλήσει ανοιχτά για το θέμα αυτό ακροδεξιά στοιχεία και ακροδεξιές οργανώσεις, «πεφωτισμένοι ιεράρχες» και άκρως συντηρητικά επιστημονικά Συνέδρια.

Όχι, κα Καρυστιανού. Δεν θα αποφασίσει καμμία κοινωνία πως θα διαθέσουν οι γυναίκες το δικό τους σώμα. Αν δεν μπορείτε να ιεραρχήσετε τα ανθρώπινα δικαιώματα, δυστυχώς δεν μπορείτε να εμφανίζεστε και σαν σωτήρας της κοινωνίας.

Η μητρότητα δεν είναι εξαναγκασμός αλλά συνειδητή επιλογή, που ανήκει αποκλειστικά και μόνο σε κάθε γυναίκα.

Τα δικαιώματα των γυναικών δεν είναι υπό διαπραγμάτευση, αλλά θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και συστατικά στοιχεία της δημοκρατίας. Οποιαδήποτε οπισθοδρόμηση θα μας βρει δυναμικά απέναντι.

Με τις σημερινές της δηλώσεις η κα Καρυστιανού, αν μη τι άλλο, έβαλε απέναντι εκατομμύρια Ελληνίδες της προόδου, που σέβονται τον εαυτό τους και τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΓΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ – 100+ γυναίκες υπογράφουν

📌 Για πάνω από 45 χρόνια, το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν ασκεί συστηματική καταστολή κατά του Ιρανικού πληθυσμού. Ωστόσο, οι Ιρανές γυναίκες και άνδρες δεν έχουν σταματήσει ποτέ να υψώνουν με θάρρος τη φωνή τους. Από τις φοιτητικές διαμαρτυρίες του 1999 έως τις εξεγέρσεις του 2009, του 2017 και του 2019, μέχρι το κίνημα «Γυναίκες, Ζωή, Ελευθερία» που γεννήθηκε μετά τη δολοφονία της Mahsa Amini το 2022.

Τις τελευταίες 2 εβδομάδες μεγάλες διαδηλώσεις έχουν ξεσπάσει στο Ιράν, με αφορμή το αυξανόμενο κόστος ζωής και την γενικότερη οικονομική ασφυξία, αφού το νόμισμα έχει υποτιμηθεί κατά 96% μέσα σε ένα χρόνο, και με αίτημα τη δημοκρατία και την απομάκρυνση του θρησκευτικού καθεστώτος που κυβερνά τη χώρα από το 1979.

📌 O Ιρανικός λαός βρίσκεται για άλλη μια φορά μαζικά στους δρόμους για να απαιτήσει ελευθερία και αλλαγή καθεστώτος. Για περισσότερες από 80 ώρες, η χώρα έχει αποκοπεί από τον υπόλοιπο κόσμο, λόγω σχεδόν πλήρους διακοπής της πρόσβασης στο διαδίκτυο, σύμφωνα με το NetBlocks, έναν οργανισμό που παρακολουθεί και αναφέρει τις διακοπές λειτουργίας του διαδικτύου και τη λογοκρισία στο διαδίκτυο παγκοσμίως. Απέναντι στις μαζικές διαμαρτυρίες, το καθεστώς αντιδρά με πρωτοφανή βία: τουλάχιστον 2.000 διαδηλωτές έχουν αναφερθεί ως νεκροί, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά, ενώ οι συλλήψεις είναι χιλιάδες, σύμφωνα με την οργάνωση Ιρανικά Ανθρώπινα Δικαιώματα.

📌 Επιπλέον, οι πολιτικοί κρατούμενοι είναι χιλιάδες, ενώ πολλές γυναίκες κρατούνται ή έχουν εκτελεστεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών.

📌 Το σημερινό κίνημα διαμαρτυρίας του Ιράν, εκφράζοντας τη λαϊκή οργή και απόγνωση, απαιτεί ριζικές αλλαγές, αφού το σημερινό καθεστώς επενδύει κυρίως στη στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας, για την διαιώνιση της κυριαρχίας του μέσα από τον φόβο και την καταστολή.

Το φεμινιστικό κίνημα στο Ιράν ήταν και παραμένει στην πρωτοπορία του αγώνα για δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα και ενάντια στο θρησκευτικό καθεστώς.

Η κατάλυση της δημοκρατίας στο Ιράν και η παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ιρανικού λαού, που οδήγησαν στην εξέγερσή του, δεν μας αφήνουν αδιάφορες.

🕊️🌈 Ως γυναίκες ενεργές στα κινήματα ειρήνης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων δηλώνουμε δημόσια την υποστήριξή μας στον αγώνα του Ιρανικού λαού για δημοκρατία, για κοινωνική δικαιοσύνη, για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του: το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, τα δικαιώματα των γυναικών, των παιδιών, των ΛΟΑΤΚΙ, των θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων.

Παράλληλα, καταγγέλλουμε απερίφραστα τα κάθε είδους ιμπεριαλιστικά σχέδια ξένων δυνάμεων, που αυτοαποκαλούνται σωτήρες.

✊ Δικαίωση στον δίκαιο αγώνα του Ιρανικού λαού

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ (με αλφαβητική σειρά)

Ακριβούλη Ζωή , οικονομολόγος

Αλοιμόνου Γραμματική , Δικηγόρος

Αντωνοπούλου Μαριζέτα, Διδακτικό προσωπικό ΕΚΠΑ

Βαΐου Ντίνα, πανεπιστημιακός

Βασιλοπούλου Βίκυ, Συν/χος Εκπαιδευτικός, Κοινωνιολόγος

Βεληβασάκη Γεωργία, μουσικός ποιήτρια

Βεντουρη Ζαμπέτα, συνταξιούχος δασκάλα

Βωβού Σίσσυ, φεμινίστρια

Βυτοπούλου Ρούλα,  εκπαιδευτικός

Γαζή Γιώτα, πρώην δήμαρχος Άμφισσας

Γεωργάτου Μάνια, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός Βιολόγος

Γεωργακοπούλου Πόλυ, Αρχιτέκτονας, συνταξιούχα

Γιαννακάκη Μαρία, πρώην Γεν. Γραμμ. Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Γιαννούτσου Αλέκα, δικηγόρος 

Γκανάσου Τζούλια, συγγραφέας

Γκασούκα Μαρία, Ομότιμη Καθηγήτρια Παντεπιστημίου Αιγαίου

Γκριτζιου Κατερίνα, Σκηνοθέτις / Εκπαιδευτικός 

Γκολιομύτη Αναστασία,  Λογίστρια, Οικοφεμινίστρια 

Γλέζου Κατερίνα,  εκπαιδευτικός

Γούλα Ελένη, φιλόλογος συγγραφέας

Δασκαλοπουλου Μαντυ , συγγραφέας, 

Δημητρίου Σοφια , χημικός, πρόεδρος ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ

Δημοπουλου Σωτηρία,  συγγραφέας

Διαμαντή Ρένα, συνταξιούχος Πανεπιστημιακός

Ζαμπάτη Ειρήνη, Πρόεδρος συλλόγου εργαζομένων ERGO Ασφαλιστικής

Ζέρβα Αντωνία, Εκπαιδευτικός, Ιδιοκτήτρια Κέντρου Ξένων Γλωσσών

Ζωντήρου Ελένη, δικηγόρος

Θεοδωράτου Καλλέργη Κατερίνα, δικηγόρος

Καλαντζή Ράνια, εκπαιδευτικός, Μέλος Ε.Ε. ΑΔΕΔΥ 

Καμτσίδου Ιφιγένεια, Ομ. Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου Α.Π.Θ 

Καναβού Ιωάννα, Συνταξιούχος

Καπερναράκου Κατερίνα , δημοσιογράφος, καλλιτέχνιδα, πρώην πρόεδρος Ελ.Τμήματος, Δ.Αμνηστίας

Καπερναράκου Όλγα, ψυχολόγος 

Καπλάνη Ελένη, συγγραφέας

Καραμεσίνη Μαρία , Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου

Καρασαββίδου Κάπα Ελένη, ΕΔΙΠ ΠΤΔΕ Πανεπιστημίου

Κατούφα Ευγενία, Μέλος ΔΕΠΙΣ Χαλανδρίου

Κατριβάνου Βασιλική , ψυχολόγος, πρώην βουλεύτρια

Καούνη Μίνα, δικηγόρος 

Κατωπόδη Μαίρη, Καθηγήτρια Αγγλικών

Κεχαγιά Σοφία, εκπαιδευτικός

Κιουρή Χαρά, Φυσικός, Γεωπόνος

Κολτσιδα Αικατερίνη,  αιγυπτιολόγος

Κοντοθανάση Αννα , συνταξιούχος δικηγόρος

Κοσκοβολη Κατερίνα, πρώην συνδικαλίστρια στους ΟΤΑ _  Αντιδήμαρχος Δήμου Λεβαδέων 

Κοτζάμπαση Αθηνά, Ομότιμη Καθηγήτρια ΑΠΘ

Κυλάκου Καίτη, Δικηγόρος

Κώστη Μακρίνα-Βιόλα, Ερευνήτρια ΕΚΕΤΑ

Λαδά Σάσα, ομοτ.  καθηγήτρια ΑΠΘ 

Λεγάκη Μιρέλα, Οικονομολόγος, Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας

Λίλα Μαρία, δημοσιογράφος

Λοκρίδου Γεωργία, Δικηγόρος

Μακρινού Δέσποινα, δημοσιογράφος 

Μάμαλη Ελένη , εκπαιδευτικός,  πρόεδρος ΕΛΜΕ Νότιας Αθήνας 

Μανωλοπούλου Νάση, συνταξιούχος 

Μαραγκουδάκη Δήμητρα, λογοθεραπεύτρια

Μαραγκουδάκη Μυρτώ, ψυχολόγος

Μαυρομμάτη Ελένη, Συνταξιούχος γιατρός ΕΣΎ

Μηλιά Πέννυ , ποιήτρια, Ψυχοθεραπεύτρια

Μπακοπούλου Όλγα, Φωτογράφος συγγραφέας

Μπάστα Ελένη, αρχιτέκτονας, αντιπρόεδρος Οικοπολις

Μπεκιάρη Στέλλα, Μεταφράστρια και φιλόλογος της γερμανικής γλώσσας

Νομικού Ειρήνη, Συγγραφέας

Νταλέ Ζαχαρούλα, εκπαιδευτικός

Ντόκου Πέγκυ, δημοσιογράφος

Παναγιώτου Μαιρη  συγγραφέας

Παναγοπούλου Σταυρούλα – Νικολάου, Συνδικαλίστρια

Πανακούλια Σωτηρία,  Μηχανικός Περιβάλλοντος

Παπά Κική,  δημοσιογράφος

Παπαντωνίου Κατερίνα Ι., δικηγόρος, συγγραφέας

Παπαδοπούλου Δέσποινα, Καθηγήτρια, Κοσμήτορας Σχολής Πολιτικών Επιστημών

Παπαδοπούλου Κλέα, συνταξιούχος σχεδιάστρια

Παπαδοπούλου Λίνα,  Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου – Νομική Σχολή Α.Π.Θ.

Πενταράκη Μαρία, συντ. Πανεπιστημιακός

Πετράκη Γεωργία, ομότιμη Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου

Πλακάκη Μαρία (Μαρουλίνα), Συνταξιούχος

Πολύζου Άντα, Αλληλέγγυα Οικονομία, Μελανθώ

Πούλου Ματίνα, δικηγόρος

Πουρνάρη Μαρία, Ομότιμη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Πριοβόλου Ελένη, Συγγραφέας

Ρεπούση Μαρία, ιστορικός, Διευθύντρια του Ινστιτούτου Ν. Πουλαντζάς

Ρογκάκου Έμμυ, βιολόγος

Ρουμπάνη Νίκη, Πρόεδρος Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης 

Ρουσοπούλου Σοφία, ελεύθερη επαγγελματίας

Σακκά Ιλεανα, πρώην συνδικαλιστικό στέλεχος, φεμινίστρια

Σαχινίδου Αναστασία, Προϊσταμένη Υποδιεύθυνσης στην ΕΔ ΕΣΠΑ του Υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης, με αντικείμενο τη διαχείριση αναπτυξιακών και κοινωνικών προγραμμάτων

Σερέτη Ναταλία, κοινωνιολόγος, δημόσια υπάλληλος

Σιάνου Φωτεινή, φεμινίστρια ακτιβίστρια

Σιατερλή Βέρα , Εικαστικός

Σοφού Βούλα, συνταξιούχος εκπαιδευτικός

Σταύρου Ελένη, Πολιτική Επιστήμονας, Ιδρυτικό μέλος Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά, Ιδρυτικό μέλος Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών

Σταθάκη Μαρία, δικηγόρος

Σταμπουλή Αφροδίτη, Σ/χος γιατρός μ/γ, πρώην βουλεύτρια

Σταματάκη Ελένη, Συνταξιούχος, π. Βουλεύτρια

Στεργίου Ήβη, συνταξιούχος

Τάταρη Μαρία, Συνταξιούχος/Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών

Τελλή Έφη , δικηγόρος Θεσσαλονίκης

Τζιτζίκου Σοφία, τ.Προεδρος UNICEF Ελλάδας

Τόβα Δέσποινα, συγγραφέας

Τραυλού Όλγα, συνταξιούχος

Τσαγκαράκη Κατερίνα, Φυσικός Ερευνήτρια

Τσιάρα Γαρυφαλλιά , Υπεύθυνη προγραμμάτων γυναικείας προστασίας και ενδυνάμωσης, ακτιβίστρια 

Τσουκλά Ιωάννα, φοιτήτρια Νομικής

Φωτάκη Έφη, Φωτογράφος / Καθηγήτρια Φωτογραφίας

Χατζηνικολάου Κορίνα, Πανεπιστημιακός

Χριστολιάκου Ευαγγελία , συνταξιούχος

Γυναικεία ομάδα αυτοάμυνας και NIMERTIS ACTION ART

💜🌈 Το μήνυμα της σημερινής Παγκόσμιας Ημέρας για την εξάλειψη της έμφυλης βίας πρέπει να είναι σαφές και ηχηρό.

ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΟΧΗ στην έμφυλη βία.

1 στις 3 γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν υποστεί, στη διάρκεια της ζωής τους, κάποια μορφή έμφυλης βίας, όπως σωματική, ψυχολογική, λεκτική, οικονομική βία ή σεξουαλική παρενόχληση.

Η έμφυλη βία εξακολουθεί ως σήμερα να είναι, παγκοσμίως, μία από τις σοβαρότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και είναι ταυτόχρονα αιτία και συνέπεια των κοινωνικών ανισοτήτων.

Στη χώρα μας δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το 2011, από την Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Α. Παπανδρέου, ένα δίκτυο δημόσιων δομών για την προστασία των κακοποιημένων γυναικών, με την ίδρυση 61 συνολικά δομών φιλοξενίας κακοποιημένων γυναικών σε όλη την Ελλάδα και τη δημιουργία της τηλεφωνικής γραμμής SOS 15900, που έδωσε για πρώτη φορά τη δυνατότητα στις γυναίκες – θύματα βίας να μιλούν ανοιχτά, να ενημερώνονται και να συζητούν με ειδικούς επιστήμονες για θέματα ταμπού.

Την ίδια περίοδο το Μάιο του 2011, η Ελλάδα έγινε η πρώτη χώρα της Ευρώπης που υπέγραψε τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας, που χρειάστηκε να περάσουν 7+ χρόνια για να εκπικυρωθεί από την Ελληνική Βουλή και να γίνει Νόμος του Κράτους.

Παρόλα αυτά και παρά τους διαρκείς αγώνες του φεμινιστικού κινήματος, η έμφυλη βία εξακολουθεί να είναι δίπλα μας και να αποτελεί σοβαρότατο κίνδυνο για τις γυναίκες και τα κορίτσια στην Ελλάδα, την Ευρώπη τον κόσμο.

Για την Ελένη, την Κυριακή, τη Γαρυφαλλιά, την Ερατώ,

Για όλες τις γυναίκες που έφυγαν από χέρι «αγαπημένο»,

Για τις γυναίκες και τα κορίτσια που ζουν στην ανασφάλεια, την απαξίωση και την τρομοκρατία ακόμη και μέσα στα σπίτια τους,

ας δώσουμε όλες/οι μαζί, σαν κοινωνία, την υπόσχεση πως θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι την οριστική εξάλειψη της έμφυλης βίας.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

– Νομική αναγνώριση του όρου «γυναικοκτονία» και ένταξη του εγκλήματος της γυναικοκτονίας ως διακριτού αδικήματος στον ελληνικό Ποινικό Κώδικα, προκειμένου να είναι ορατά τα αίτια της τέλεσης του εγκλήματος εις βάρος των γυναικών.

– Ένταξη συστηματικών και στοχευμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων για αλλαγή των στερεοτύπων και ενδυνάμωση των γυναικών στo εκπαιδευτικό σύστημα, τους Δήμους, τις Περιφέρειες τις Επαγγελματικές Ενώσεις, τα ΜΜΕ και σε όλη την κοινωνία.

– Υποχρεωτική, κατάλληλη, στοχευμένη και επαναλαμβανόμενη εκπαίδευση των Αστυνομικών λειτουργών, Δικαστών, Εισαγγελέων, Υγειονομικών, Δημοσιογράφων, Εκπαιδευτικών κ.α. επαγγελματιών στα θέματα της καταπολέμησης της έμφυλης βίας, με έμφαση στην ενδοοικογενειακή και την σεξουαλική βία

– Πρόβλεψη ικανών οικονομικών κονδυλίων από τον κρατικό προϋπολογισμό και διάθεση κονδυλίων για την πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας

– Διάθεση συμβατικών υπηρεσιακών οχημάτων της Ελληνικής Αστυνομίας, αποκλειστικής χρήσης για περιστατικά έμφυλης βίας

– Αναβάθμιση – διεύρυνση και στελέχωση με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό του Δικτύου δημόσιων δομών στήριξης κακοποιημένων γυναικών (συμπεριλαμβανομένων των πιο ευάλωτων).

– Συστηματική συμμετοχή των γυναικείων οργανώσεων στη διαβούλευση πριν τη λήψη αποφάσεων που επηρεάζουν την ισότητα των φύλων

Μια νέα φεμινιστική συλλογικότητα άνοιξε τα φτερά της.

Με επιτυχία διεξήχθη στις 15/11/25, στην αίθουσα της ΟΤΟΕ (Ομοσπονδία Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων Ελλάδας), Βησσαρίωνος 9, στην Αθήνα η ιδρυτική διάσκεψη της νέας φεμινιστικής οργάνωσης FEMINA/ Φεμινιστικό Δίκτυο Διαλόγου και Δράσης, στη διάρκεια της οποίας αποφασίστηκε και το όνομά της.

Έλαβαν μέρος πολλές γυναίκες, ενώ πραγματοποιήθηκε μία γόνιμη συζήτηση σχετικά με τα τρέχοντα θέματα, που απασχολούν το φεμινιστικό κίνημα στην Ελλάδα και διεθνώς. Στόχος της όλης διεργασίας ήταν να αποτυπωθούν οι κοινές θέσεις των μελών της FEMINA στην ιδρυτική διακήρυξή της, μέσω της οποίας γίνεται ανοιχτή πρόσκληση σε κάθε γυναίκα, που θέλει να συμμετάσχει.

Από τις ομιλήτριες και τις συμμετέχουσες δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στον οικουμενικό, διαθεματικό, ταξικό και διαταξικό χαρακτήρα του φεμινισμού και την ανάγκη για συνεργασίες εντός και εκτός συνόρων, καθώς και στην ανηλεή επίθεση, που δέχονται από την διεθνή Ακροδεξιά και την στρατιωτικοποίηση των δυτικών κοινωνιών, τα ανθρώπινα δικαιώματα συνολικά και τα γυναικεία δικαιώματα ειδικότερα.

Επίσης, ειδική μνεία έγινε στις θέσεις της FEMINA για την προάσπιση του όρου ”γυναίκες” έναντι κάθε προσπάθειας αποπροσωποποίησης του, καθώς και στην αναγνώριση του δικαιώματος κάθε κοινωνικού υποκειμένου να αυτοπροσδιορίζεται ελεύθερα. Τέλος, δόθηκε προθεσμία έως τα μέσα Δεκεμβρίου να αναδειχθεί η νέα συντονιστική ομάδα της FEMINA.

Τέλος η FEMINA:

Καλεί σε συγκέντρωση την Τρίτη 25η Νοέμβρη στην Πλατεία Κλαυθμώνος στις 5:00 το απόγευμα και συμμετοχή στις ποικίλες εκδηλώσεις και διαμαρτυρίες που πραγματοποιούνται από 25 Νοέμβρη μέχρι και 10 Δεκέμβρη, σε όλη τη χώρα, στο πλαίσιο του 16ήμερου του ΟΗΕ – ORANGE WEEK – για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.

Ισόβια κάθειρξη για τον δολοφόνο της Κυριακής Γρίβα, με ομόφωνη απόφαση των δικαστών.

Καμμία ποινή όμως δεν είναι αρκετή για να απαλύνει τον πόνο των γονιών και να εξαλείψει την κατάφωρη αδικία να χάνεται μια ανθρώπινη ζωή από τη μαγκιά ενός γυναικοκτόνου, που τη θεωρούσε κτήμα του.

Το κλειδί ενάντια στις γυναικοκτονίες βρίσκεται στον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Τα αγόρια να μην μεγαλώνουν πια σαν να είναι οι αφέντες και τα κορίτσια να μάθουν να πατάνε γερά στα πόδια τους.

Κουράγιο στη μάνα και τον πατέρα που έχασαν το κορίτσι τους, εξαιτίας των λάθος στερεοτύπων της κλειστής κοινωνίας μας.

Η μητρότητα δεν είναι θυσία. Είναι συνειδητή – κορυφαία πράξη ανθρωπιάς, που όμως δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο και χρέος της μάνας, όπως παρουσιάζει το στερεότυπο που προωθεί η σημερινή γιορτή της μητέρας.

Η μητρότητα είναι καταρχήν δικαίωμα και συνειδητή απόφαση και σε καμμία περίπτωση εξαναγκασμός και προορισμός ζωής.

Μεγαλώνω υπεύθυνα ένα παιδί σημαίνει ότι το νοιάζομαι, το συγχωρώ, του δίνω αγάπη εφ όρου ζωής, υπερβαίνω τα δικά μου μειονεκτήματα για να το αναθρέψω ώστε να γίνει καλύτερος άνθρωπος από μένα, αλλά σημαίνει και ότι διατηρώ ακέραιη την προσωπικότητά μου ως γυναίκα.

Μεγαλώνω υπεύθυνα ένα παιδί σημαίνει ότι είμαι δίπλα του σε κάθε δυσκολία, του μαθαίνω πως να γίνει ανεξάρτητο και όχι εξαρτημένο επάνω μου, δεν του δημιουργώ ενοχές, ούτε αναζητώ ανταλλάγματα για τη φροντίδα που του παρείχα.

Χρόνια πολλά σε αυτές τις μανούλες που στέκονται αθόρυβα δίπλα στα παιδιά τους, αλλά και ακέραιες. Γιατί η χαρά της μητρότητας δεν ξέρει από ανταλλάγματα.

Ιδιαιτέρως υποκλίνομαι μπροστά στις βασανισμένες προσφύγισσες μάνες που μαζί με την ανατροφή των παιδιών τους έχουν να αντιμετωπίσουν τον πόνο, την ανασφάλεια, τις διώξεις, το ρατσισμό.