Δεν χωράει αμφιβολία πως με την κατάληψη της εξουσίας του Αφγανιστάν από τους Ταλιμπάν ο εφιάλτης ξαναγυρνά όχι μόνο για τους Αφγανούς, αλλά και για την παγκόσμια κοινότητα. Όμως, για τις Αφγανές η επιστροφή των Ταλιμπάν δεν είναι απλά εφιάλτης, είναι απόλυτη τραγωδία και ολοκληρωτική κατάρρευση της ζωής και των ονείρων τους.
Ο Νόμος της Σαρία – που απαγορεύει στις γυναίκες να κυκλοφορούν χωρίς μπούρκα και χωρίς συνοδεία, που τους απαγορεύει να εργαστούν και να πάνε σχολείο – στέκει απειλητικά πάνω τους.
Ο φόβος πως οι Ταλιμπάν θα ανατρέψουν όσες, λίγες, ελευθερίες, κατακτήθηκαν στη βαθιά συντηρητική και πατριαρχική αυτή κοινωνία τα τελευταία 20 χρόνια, κυριαρχεί, αφού είναι παγκοσμίως γνωστοί οι εξευτελισμοί, αναγκαστικοί γάμοι, δημόσιοι ξυλοδαρμοί, δημόσιες εκτελέσεις, λιθοβολισμοί και όλες οι θηριωδίες που έκαναν οι Ταλιμπάν, τα προηγούμενα χρόνια της κυριαρχίας τους.
Κάπου διάβασα ότι υπάρχουν πολλές καταγγελίες, που αναφέρουν πως οι Ταλιμπάν, πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα στην Καμπούλ και καταγράφουν τις γυναίκες και τα κορίτσια ηλικίας από 12 – 45 χρονών, που στη συνέχεια θα αναγκαστούν να παντρευτούν μαχητές Ταλιμπάν.
Κάπου αλλού, διάβασα πως υπάρχει μια παλιά Αφγανική παροιμία που δείχνει τι σημαίνει διαζύγιο για μια Αφγανή:
“A woman only leaves her father’s house in the white bridal clothes, and she can only return in the white shrouds.”
“Μια γυναίκα φεύγει από το σπίτι του πατέρα της μόνο με λευκό νυφικό και μπορεί να επιστρέψει μόνο με λευκό σάβανο”.
Εκείνο που δεν έχω διαβάσει ακόμη είναι τι θα απογίνουν αυτοί οι άνθρωποι. Είτε γυναίκες είναι, είτε άνδρες, είτε παιδιά, που θέλουν απλά να ζήσουν ελεύθερα και η Δύση τους κλείνει απειλητικά την πόρτα.
Οι φωτογραφίες δανεικές. Η πρώτη από το BBC news και η δεύτερη από τους NewYork Times.
Ενδεικτικό της βαθιάς σήψης που υπάρχει στην αστυνομία, αλλά και στην ελληνική κοινωνία και οικογένεια, το πρόσφατο περιστατικό συστηματικής κακοποίησης της 18χρονης γυναίκας από την Ηλιούπολη και η προσπάθεια συγκάλυψης από την Ελληνική Αστυνομία και όχι μόνο.
Το κορίτσι, κακοποιημένο και τρομαγμένο, κατάφερε να δραπετεύσει πριν λίγες μέρες από το σπίτι που κρατούνταν επί 1 μήνα από τον αστυνομικό, το «όργανο της τάξης» δηλαδή, που την εξέδιδε.
Κατέληξε στο Αστυνομικό Τμήμα για να καταγγείλει το γεγονός, αλλά οι αστυνομικοί που έλαβαν γνώση και είχαν μπροστά τους ένα κορίτσι χτυπημένο και σε άσχημη κατάσταση, αντί να κάνουν σωστά τη δουλειά τους ως όφειλαν, έκαναν, όπως φαίνεται από τα δημοσιεύματα και τις καταγγελίες της δικηγόρου της, ότι περνούσε από το χέρι τους για να συγκαλύψουν το γεγονός και να «προστατεύσουν τη φήμη της υπηρεσίας τους».
Το κορίτσι χτυπημένο όπως ήταν, κρατούνταν σε διάφορες υπηρεσίες της αστυνομίας όλο το Σαββατοκύριακο, αποκλεισμένο από την συνήγορό της, χωρίς ιατρική και ψυχολογική βοήθεια, χωρίς να εξεταστεί από ιατροδικαστή (Σαββατοκύριακο γαρ ) και χωρίς δυνατότητα να υποβάλλει μήνυση.
Το ίδιο κορίτσι έχει ζήσει την κακοποίηση μέσα στην οικογένεια, αφού ο ίδιος της ο πατέρας τη βίαζε επί 7 χρόνια, από την ηλικία των 11 χρόνων.
Και ρωτάμε, περιμένοντας απαντήσεις:
που – ποιό είναι το κοινωνικό κράτος για τις κακοποιημένες γυναίκες;
με ποιά κριτήρια επιλέγονται οι αστυνομικοί στα σώματα ασφαλείας;
Πως ελέγχεται η ηθική τους ακεραιότητα και τι εκπαίδευση παίρνουν για τα θέματα του σεβασμού στον άνθρωπο;
Και αφού εκπαιδευτούν ( λέμε τώρα) πώς ελέγχεται, αν και τι από αυτά που μαθαίνουν, έχουν αφομοιώσει;
η Κυβέρνηση ξέρει να κρατάει ανοιχτά τα μαγαζιά τις Κυριακές, την ιατροδικαστική υπηρεσία και όλες τις κοινωνικές δομές προστασίας για τις κακοποιημένες γυναίκες, δεν ξέρει;
αυτή η πρώην ΓΓΙΦ , σήμερα Γενική Γραμματεία Οικογενειακής πολιτικής και Ισότητας τι έργο προσφέρει;
⛔️ ⛔️ ⛔️ Διαβάζω για τη γυναικοκτονία που ελάχιστοι τη λένε με τ’ όνομά της. Για το διπλό φονικό που έγινε χθες στη Μακρυνίτσα. Για το σοκ της κοινωνίας, που έπεσε και πάλι απ’ τα σύννεφα.
Για την τραγωδία και τις σκληρές εικόνες βίας, για το χέρι του δολοφόνου που έσπειρε το θάνατο.
Κανείς όμως δεν μιλάει για το δράμα αυτής της γυναίκας και του παιδιού της. Τι ζούσαν πίσω από τις κλειστές πόρτες, πώς ζούσαν σε ένα περιβάλλον βίας και τρομοκρατίας. Χωρίς προστασία, χωρίς στήριξη, χωρίς δικαιοσύνη.
Σήμερα, η τοπική κοινωνία θα πενθεί και θα ανοίξουν τα στόματα, όπως μετά από κάθε γυναικοκτονία γίνεται.
Αύριο, πάλι τα στόματα θα κλείσουν, η κοινωνία θα παραμείνει σιωπηλή και αδιάφορη, οι γυναίκες και τα παιδιά – θύματα έμφυλης βίας χωρίς προστασία και χωρίς διέξοδο, το άθλιο νομοσχέδιο Τσιάρα για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια θα ρθει στη Βουλή με τους κακοποιητές να μπορούν να βλέπουν ισόχρονα τα παιδιά τους (εφόσον δεν έχει εκδοθεί αμετάκλητη καταδίκη εναντίον τους) και η δαμόκλειος σπάθη θα συνεχίσει να απειλεί γυναίκες και παιδιά.
Κατά τα άλλα, και ισότητα έχουμε, και δικαιοσύνη έχουμε, και ορθολογισμό έχουμε, αλλά μόνο για τους ισχυρούς.
Ντροπή σας κ. Τσιάρα.
Ντροπή τους και ντροπή μας που αύριο θα γυρίσουμε αλλού το βλέμμα, νομίζοντας πως σήμερα έχουμε κάνει το χρέος μας.
…και οι φόβοι επιβεβαιώθηκαν. Η οπισθοδρόμηση δεν έχει τέλος.
Με πρόσφατο Προεδρικό Διάταγμα η Κυβέρνηση προχώρησε σε περαιτέρω υποβάθμιση της άλλοτε «Γενικής Γραμματείας Ισότητας» που πλέον μετονομάστηκε σε «Γενική Γραμματεία Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των φύλων».
Το γεγονός αυτό αλλοιώνει το πνεύμα της Γενικής Γραμματείας, την απομακρύνει από την διεκδίκηση της ισότητας των φύλων και την συνδέει με το δημογραφικό πρόβλημα και τη φασιστική αντίληψη για το ρόλο της γυναίκας στην αναπαραγωγή της φυλής και του έθνους, που ήταν από τις κύριες πτυχές της ιδεολογίας της Χρυσής Αυγής. Ας μην ξεχνάμε και το τρίπτυχο Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια, που κυριαρχούσε στα σκοτεινά χρόνια της δικτατορίας.
Η άλλοτε «Γενική Γραμματεία Ισότητας» που ιδρύθηκε το 1985 από την Κυβέρνηση της αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου, ως αυτοτελής Υπηρεσία υπαγόμενη στο Υπουργείο Προεδρίας της Κυβέρνησης, είδε λαμπρές μέρες την περίοδο 2009 -2011 με τη δημιουργία δομών σε όλη τη χώρα για την πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών.
Το 2019 έμελλε να υποβαθμιστεί για πρώτη φορά από τη σημερινή Κυβέρνηση με τη μεταφορά της από το Υπουργείο Εσωτερικών στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και τη μετονομασία της σε «Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων».
Μια ακόμη απόδειξη για το τι σημαίνει δεξιά πολιτική και τι σημαίνει Ενεργή Συμμετοχή για να μη δούμε ακόμη πιο μαύρες μέρες.
Γυναίκες από την Ελλάδα και την Τουρκία ενώνουν τις φωνές τους και απευθύνουν Έκκληση για Ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο προς τις δύο Κυβερνήσεις.
Η Πρωτοβουλία με το σύνθημα «Σταματήστε», στην οποία έχω την τιμή να συμμετέχω από την πρώτη στιγμή, ξεκίνησε από 350 γυναίκες που ζητούν από τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας να προσφύγουν στη διπλωματία και το διεθνές δίκαιο για την επίλυση των διαφορών τους.
Το κείμενο, που ως σήμερα υπογράφουν πάνω από 2.900 γυναίκες, είναι αναρτημένο στο διαδίκτυο και ανοιχτό για υπογραφές και από άλλες γυναίκες που πιστεύουν στην ειρηνική επίλυση των διαφορών και τη συνεργασία μεταξύ των 2 λαών και θέλουν να συμμετέχουν / Ο ενημερωμένος κατάλογος με τις υπογραφές και η δυνατότητα νέων υπογραφών είναι αναρτημένα ΕΔΩ
📍 Η δολοφονική επίθεση με βιτριόλι ενάντια σε μιά νεαρή εργαζόμενη γυναίκα 📍 Τα χυδαία σεξιστικά σχόλια του Πρετεντέρη για γυναίκες, πάντα, πολιτικούς, αρχικά πριν λίγες μέρες για τη Φώφη Γεννηματά και στη συνέχεια για την Έφη Αχτσιόγλου και την Κατερίνα Νοτοπούλου 📍 Το ειρωνικό σχόλιο του Καμπουράκη σε μια αριστούχο μαθήτρια που έγινε δεκτή στη Σορβόννη 📍 Η Ελένη που βιάστηκε μέχρι θανάτου και όλες οι γυναίκες – θύματα γυναικοκτονιών 📍 Οι γυναίκες που κακοποιούνται στο σπίτι, στη δουλειά, στο Πανεπιστήμιο, στο δρόμο
Είναι όλα όψεις του ίδιου νομίσματος. Είναι η βαθιά περιφρόνηση απέναντι στη γυναίκα, σε κάθε γυναίκα, είναι η απαξίωση που οπλίζει το χέρι, το στόμα, το μυαλό του κάθε φορά θύτη και φτάνει ως το μίσος, που προκαλεί ακόμη και το θάνατο.
Και βλέπουμε τις πιο πολλές φορές τα θύματα να μετατρέπονται σε θύτες. – Φταίει ο απαράδεκτος τρόπος που τα ΜΜΕ παρουσιάζουν τα θέματα, αναπαράγοντας αρρωστημένες αντιλήψεις – Φταίει η έλλειψη παιδείας για την αντιμετώπιση των έμφυλων διακρίσεων – Φταίμε και όλοι εμείς που τα ανεχόμαστε
Διαβάστε το άρθρο μου: Στο The Caller ΕΔΩ / HuffingtonPost.gr ΕΔΩ / The Socialist ΕΔΩ / Times News ΕΔΩ / Ανοιχτό Παράθυρο ΕΔΩ / Χαϊδάρι Σήμερα ΕΔΩ / Δυτικές Ματιές ΕΔΩ/ Παλμός Νέας Ζωής ΕΔΩ
Αναμένοντας την απόφαση του Δικαστηρίου, χρωστάμε μια βαθιά υπόκλιση στην Εισαγγελέα της Έδρας στη δίκη για τον βιασμό και τη φρικιαστική δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη, που τόλμησε να ταράξει τα νερά με την συγκλονιστική της αγόρευση, χωρίς να λογαριάσει τύπους και αντιδράσεις .
Η αγόρευσή της ήταν σαν γροθιά στο στομάχι για μια κοινωνία που εξακολουθεί να συντηρεί σεξιστικά στερεότυπα και πεποιθήσεις που εξευτελίζουν, απαξιώνουν και βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή των γυναικών ακόμη και στο ίδιο τους το σπίτι, στο δρόμο, τη δουλειά, το Πανεπιστήμιο. Για μια κοινωνία που εξακολουθεί να σιωπά και να ανέχεται την κουλτούρα του βιασμού και την ατιμωρησία των δραστών.
Τιμή μας να έχουμε στο δικαστικό σώμα τέτοιους δικαστικούς λειτουργούς.
Εκτός από την καταδίκη των δύο κατηγορουμένων η Εισαγγελέας εισηγήθηκε τη δίωξη του πατέρα του ενός εκ των δύο, που παρότι ήξερε συγκάλυπτε το γιό του. Κλείνοντας την αγόρευσή της, η Εισαγγελέας απευθύνθηκε στους γονείς της Ελένης, λέγοντας:
📍Θα κλείσω με το ίδιο τρόπο / ας αποδοθεί δικαιοσύνη και ας καταστραφεί ο κόσμος όλος
📍Το παιδί σας οδηγήθηκε ως πρόβατο επί σφαγή. Αν μπορώ να απαλύνω το πόνο σας θα σας πω ότι η Ελένη ήταν μια ηρωίδα, δεν ήταν μόνο ένα δώρο ζωής 📍Είναι ένα κορίτσι σύμβολο γιατί με πικρία βλέπω ότι το 2020 η γυναίκα αντιμετωπίζεται σαν ένα τίποτα σε πολλές περιπτώσεις. Αντιστάθηκε σε αυτά τα άθλια υποκείμενα με ηρωισμό που ούτε άντρας δεν το κάνει.
📍Οι κατηγορούμενοι να κηρυχτούν ένοχοι, όπως κατηγορούνται. Δεν έχω καμία αμφιβολία.
Η συγκλονιστική αγόρευση της Εισαγγελέως προκάλεσε όμως και ακατανόητες αντιδράσεις. Έκπληξη προκαλεί η, υπογραφόμενη από τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κ. Δ. Βερβεσό, Ανακοίνωση των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας με την οποία ζητά την ποινική δίωξη της Εισαγγελέως, επειδή θεωρεί ότι η αναφορά της στους Συνηγόρους Υπεράσπισης δεν είναι θεσμικά ορθή.
Έκπληξη προκαλεί και η απαράδεκτη παρέμβαση μέσω Facebook του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργό Α.Σκέρτσου, που αποτελεί πλήγμα στη διάκριση των εξουσιών, μια θεμελιώδη αρχή της Δημοκρατίας μας.
Ας ευχηθούμε ότι ο λόγος της Εισαγγελέως θα αποτελέσει μια νέα αρχή και θα λειτουργήσει εκπαιδευτικά για όλους μας, για να περάσουμε από τον τύπο στην ουσία και για να επιδεικνύουμε ανάλογη ευαισθησία όταν για παράδειγμα κατά την εκδίκαση υποθέσεων βιασμών ή γυναικοκτονιών ακούγονται απαράδεκτες φράσεις περί «τιμής», «ήθους» ή άλλες δικαιολογίες που επιχειρούν να ρίξουν στα μαλακά τους θύτες και να μετατρέψουν τα θύματα σε ενόχους.
Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσβατος γιατί είναι άλλο η τιμωρία που πρέπει να είναι σε κάθε περίπτωση αυστηρή για τους θύτες και άλλο η αφύπνιση της κοινωνίας μας και η αλλαγή νοοτροπίας που θα οδηγήσει στην κατάργηση των απαράδεκτων προτύπων του άνδρα «αφέντη» που κινεί τα νήματα και της «αδύναμης» γυναίκας, που σιωπά και δεν αντιδρά.
Εκατομμύρια γυναίκες σε όλον τον κόσμο ενώνουμε σήμερα και κάθε μέρα τις φωνές μας διεκδικώντας Ισότητα, Κοινωνική Δικαιοσύνη, Ειρήνη, Προστασία του Πλανήτη.
Η γυναικεία φύση είναι συνδεδεμένη με την αντίσταση και τους κοινωνικούς αγώνες και αυτό αποδεικνύεται από τους διαχρονικούς αγώνες του γυναικείου κινήματος. Από τις εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη που εξεγέρθηκαν στις 8 Μαρτίου 1857 διεκδικώντας ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, ως τις Σουφραζέτες που διεκδικούσαν σθεναρά το δικαίωμα ψήφου στο τέλος του 19ου αιώνα και την Αφροαμερικανή Ρόζα Παρκς που με μια πράξη κοινωνικού ακτιβισμού στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ το 1955 σηματοδότησε την έναρξη των αγώνων κατά του φυλετικού ρατσισμού, μέχρι τα σύγχρονα διεθνή, μαζικά κινήματα για την ειρήνη, την προστασία του περιβάλλοντος, την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη στα οποία πολλές γυναίκες πρωτοπορούν.
Με την μαζική πρόσβασή μας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στην απασχόληση κατάκτησαμε σε μεγάλο βαθμό οικονομική ανεξαρτησία που είναι το πρώτο αλλά και πιο ισχυρό βήμα για την χειραφέτησή μας.
Με την κατοχύρωση του δικαιώματός μας στην άμβλωση και του δικαιώματός μας να ορίζουμε το σώμα τους κατάκτησαμε και το δικαίωμα στη ζωή, τη χαρά, την ευτυχία.
Στις μέρες μας διεκδικούμε τα αυτονόητα:
– Ίσες ευκαιρίες παντού.
– Ισότιμη πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων
– Δικαίωμα στο όνειρο, τη ζωή, την ελπίδα
– Έναν κόσμο ανοιχτό στη διαφορετικότητα, μακριά από διακρίσεις και συγκρούσεις
– Ουσιαστικές Πολιτικές για την αποτελεσματική προστασία του Πλανήτη.
Η ανακοίνωση της νέας Διοίκησης της ΓΣΕΕ είναι η είδηση της ημέρας. Για την παντελή σχεδόν απουσία γυναικών στη νέα Διοίκηση (μόλις 2 γυναίκες εκλεγμένες μεταξύ των 45 μελών), εκκωφαντική σιωπή.
Για άλλη μια φορά οι γυναίκες εργαζομένες που έχουν να αντιμετωπίσουν πολύ πιο έντονα στον εργασιακό τους βίο την ανασφάλεια, χαμηλότερες αμοιβές, ανισότητες, εργασιακό άγχος, σημαντικές ελλείψεις στο κοινωνικό κράτος δεν εκπροσωπούνται στα Συνδικάτα με ότι αυτό σημαίνει για την επιβίωση, τη ζωή και την επαγγελματική τους εξέλιξη.
Ως Ενεργή Πολίτης της Δυτικής Αθήνας, Ως Γυναίκα που αγωνίζεται για Κοινωνική Δικαιοσύνη, Ίσες Ευκαιρίες για όλους, Προστασία του Πλανήτη και Ειρηνική Συνύπαρξη και με την ευκαιρία των κινητοποιήσεων για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας που διοργανώνει για δεύτερη χρονιά φέτος το Ελληνικό Δίκτυο για τη Φεμινιστική Απεργία της 8ης Μάρτη, στη Συντονιστική Γραμματεία του οποίου συμμετέχω, ως Συντονίστρια του Δικτύου Γυναικών του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών,
θεώρησα χρέος μου να απευθυνθώ σε όλους τους Δημάρχους και τα μέλη των Δημοτικών Συμβουλίων της Δυτικής Αθήνας, καλώντας τους να στηρίξουν ανοιχτά την πρωτοβουλία μας και τις διεκδικήσεις των γυναικών για τα αυτονόητα. Για Κοινωνική Δικαιοσύνη, Ισότητα των Φύλων, Προστασία του Πλανήτη και Ειρήνη για όλον τον κόσμο.
Στα πλαίσια αυτά, έστειλα σήμερα την παρακάτω ανοιχτή επιστολή προς τους Δημάρχους της Δυτικής Αθήνας και τους Προέδρους των Δημοτικών Συμβουλίων με την παράκληση να ενημερώσουν τους επικεφαλής όλων των Δημοτικών Παρατάξεων και τα μέλη των Δημοτικών Συμβουλίων:
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΟΥ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
«Αξιότιμοι κ.κ. Δήμαρχοι
Με την ιδιότητά μου ως Συντονίστρια του Δικτύου Γυναικών του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών συμμετέχω ως μέλος στη Συντονιστική Γραμματεία της πρωτοβουλίας “ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 8ΗΣ ΜΑΡΤΗ ” / μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για την πρωτοβουλία ΕΔΩ ), που συγκροτήθηκε το 2019 με τη συμμετοχή Γυναικείων Οργανώσεων, Συλλογικοτήτων, Συνδικάτων και Προσωπικοτήτων από διάφορες πολιτικές παρατάξεις του προοδευτικού χώρου, με σκοπό την διοργάνωση της Φεμινιστικής Απεργίας για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.
Στα πλαίσια αυτά σας ενημερώνω για τα εξής:
Για δεύτερη χρονιά φέτος το «Ελληνικό Δίκτυο Για τη Φεμινιστική Απεργία της 8ης Μάρτη” διοργανώνει ανοιχτές δράσεις, στα πλαίσια των παγκόσμιων κινητοποιήσεων για την Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας.
Συγκεκριμένα, για την Παρασκευή 6 Μαρτίου έχει προκηρυχθεί στάση εργασίας 12 – 15.00 και συγκέντρωση στην είσοδο της Βουλής και για την Κυριακή 8 Μαρτίου στις 12 το μεσημέρι έχει προκηρυχθεί συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος και πορεία.
Επειδή
– οι γυναίκες, που αποτελούν πάνω από το 50% του πληθυσμού της γης, εξακολουθούν σήμερα να υποφέρουν άνισα από τις διακρίσεις, τη βία, τον κίνδυνο φτώχειας και τον κοινωνικό αποκλεισμό
– οι γυναίκες σήμερα εξακολουθούν να μην έχουν τη δυνατότητα για ίσες ευκαιρίες στη ζωή, στην εργασία, στα κέντρα λήψης αποφάσεων και σε κάθε είδους δραστηριότητα
– ο αγώνας για την ισότητα των φύλων συνδέεται άμεσα με την προστασία του πλανήτη, την αλληλεγγύη και παγκόσμια ειρήνη
– οι γυναίκες στη Δυτική Αθήνα πλήττονται πολύ περισσότερο από την ανεργία, την περιβαλλοντική υποβάθμιση, τις σημαντικές ελλείψεις στο κοινωνικό κράτος και την φτώχεια που τις απειλεί
Απευθύνομαι σε σας και στο σύνολο του Δημοτικού Συμβουλίου, γνωρίζοντας τις κοινωνικές ευαισθησίες σας,
Και σας καλώ να πάρετε ανοιχτά πρωτοβουλία για τη στήριξη των παραπάνω κινητοποιήσεών μας στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας
Δηλώνοντας την συμπαράστασή σας στον αγώνα μας για Κοινωνική Δικαιοσύνη, ισότητα των φύλων, προστασία του πλανήτη, ειρηνική συνύπαρξη και
Στηρίζοντας τις διεκδικήσεις των γυναικών και των κινημάτων τους για δημόσιες πολιτικές και ένα ισχυρό και συμπεριληπτικό κράτος πρόνοιας που θα καλύπτει όλες τις γυναίκες χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς, λόγω εθνότητας/ εθνικότητας, κοινωνικής τάξης, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας φύλου, χρώματος, θρησκείας, κ.λπ.
Στα παραπάνω πλαίσια σας επισυνάπτω:
Σχέδιο Ψηφίσματος του Δημοτικού Συμβουλίου
τη Διακήρυξη του «Ελληνικού Δικτύου για τη Φεμινιστική Απεργία της 8ης Μάρτη” για τη Φεμινιστική Απεργία στα πλαίσια της Παγκόσμια Ημέρας της Γυναίκας 2020
Κατάσταση με οργανώσεις, συλλογικότητες, κόμματα, δημοτικές παρατάξεις, προσωπικότητες που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις του Ελληνικού Δικτύου για τη φεμινιστική απεργία της 8ης Μάρτη 2020
Κατάσταση με τα μέλη της Συντονιστικής Γραμματείας του «Ελληνικού Δικτύου για τη Φεμινιστική Απεργίας της 8ης Μάρτη»
Αφίσα της δράσης μας.
Με εκτίμηση
Εκ μέρους του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 8ΗΣ ΜΑΡΤΗ
Ελένη Σταύρου
Ενεργή Πολίτης της Δυτικής Αθήνας / Δημότης του Δήμου Περιστερίου
) και χωρίς δυνατότητα να υποβάλλει μήνυση.
που – ποιό είναι το κοινωνικό κράτος για τις κακοποιημένες γυναίκες;
Ελένη Σταύρου 