Κατηγορία: ενεργοί πολίτες

📌 Κυκλοφόρησε χθες Κυριακή 8/2, ένα Δελτίο Τύπου με υπογραφή «Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών», που αναφέρεται σε κάποια Ανοιχτή Επιστολή – διαμαρτυρία που λέει πως στάλθηκε προς τον Δήμαρχο Αθηναίων Χάρης Δούκας και τον ΟΠΑΝΔΑ (αναφέροντας μάλιστα λάθος το όνομα της Αντιδημάρχου Ρωξάνη Μπέη), σχετικά με την τέλεση του ημιμαραθώνιου στις 8 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.

📌 Το Δελτίο Τύπου, για το οποίο ενημερώθηκα μετά τη δημοσίευσή του στο Facebook, φέρει αυθαίρετα την υπογραφή της Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών, στην οποία είμαι ιδρυτικό μέλος και στην οποία συμμετέχουν πάνω από 40 γυναικείες οργανώσεις. Αυθαίρετα, γιατί εκδόθηκε χωρίς προηγουμένως να ενημερωθούν οι οργανώσεις που συμμετέχουν, να εκφράσουν τις απόψεις τους και να συναινέσουν ή μη, για την έκδοσή του.

📌 Καταγγέλω αυτή την πρακτική που δεν οδηγεί πουθενά για 2 λόγους:
– Οι δημόσιες ανακοινώσεις, επιστολές κλπ που φέρουν την υπογραφή της Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών ή όποιας οργάνωσης – ομπρέλα, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να εκδίδονται με τη σύμφωνη γνώμη όλων των οργανώσεων.
Για κάποια απλά θέματα που είναι λυμένα και υπάρχει σύμπνοια, μπορεί να είναι θεμιτή η έκδοση ανακοινώσεων από μια μικρή ομάδα που λειτουργεί σαν Γραφείο Τύπου. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνεται χωρίς φιλτράρισμα, ούτε να είναι ο γενικός κανόνας.
Η άποψη των οργανώσεων πρέπει να είναι σεβαστή και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για θέμα με πολιτικές προεκτάσεις, που αντί να λύνει προβλήματα, δημιουργεί φαύλους κύκλους.

– Τέτοιου είδους ζητήματα δεν ρυθμίζονται με δελτία τύπου. Η σημερινή Διοίκηση του Δήμου Αθηναίων δεν είναι εχθρική προς το γυναικείο κίνημα για να συμπεριφέρονται κάποιες με αυτόν τον ακραίο τρόπο. Θα έπρεπε να έχει προηγηθεί τηλεφωνική επικοινωνία με τη Διοίκηση του Δήμου στα πλαίσια της καλής συνεργασίας μας, προκειμένου να καταθέσουμε το αίτημά μας και να εκθέσουμε την άποψή μας.

📌 Λυπάμαι γιατί αυτή η τακτική εκθέτει ουσιαστικά το γυναικείο κίνημα και σε τοπικό επίπεδο μοιάζει με βούτυρο στο ψωμί του Μπακογιάννη.

Με αφορμή την πρόσφατη φωτογραφική διάταξη, ευνοϊκή για την πρώην Υπουργό Όλγα Κεφαλογιάννη και την συνεπιμέλεια των παιδιών της, η οποία ενσωματώθηκε ως τροπολογία στις 19/1/2026 σε ένα άσχετο με το θέμα Νομοσχέδιο, που αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, μπαίνει το παρακάτω δίλημμα και έχει ήδη ξεκινήσει μια συζήτηση στους κόλπους του γυναικείου κινήματος:

1. Μπορούμε να προσπεράσουμε το γεγονός ότι η τροπολογία περνάει με έναν μη πολιτικά ηθικό τρόπο για να ευνοήσει ένα συγκεκριμένο θιγόμενο πρόσωπο που έχει εξουσία, ανεξάρτητα αν είναι γυναίκα ή άνδρας, επειδή αν ψηφιστεί θα είναι ευνοϊκή για τις θέσεις του γυναικείου κινήματος σχετικά με την συνεπιμέλεια τέκνων;

ή

2. Βλέπουμε το δάσος αντί το δέντρο και υπερασπιζόμαστε πρωτίστως με νύχια και με δόντια τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και την ηθική στην πολιτική, καταδικάζοντας αδιακρίτως φωτογραφικές διατάξεις και τροπολογίες που έρχονται από την πίσω πόρτα και με αθέμιτο τρόπο, στην λογική του δικαίου των ισχυρών;

Προσωπικά και από την πρώτη στιγμή καταδίκασα την φωτογραφική τροπολογία γιατί είναι ισχυρή μου πεποίθηση ότι είναι άλλο να αγωνίζεσαι για τα δικαιώματα των γυναικών και άλλο να χρησιμοποιείς την εξουσία σου για να πετυχαίνεις με αθέμιτο τρόπο, προσωπικά οφέλη και επιδιώξεις.

Δεν είναι συμβατό να αγωνιζόμαστε για την ισότητα και από την άλλη πλευρά να δεχόμαστε ότι η όποια κα Κεφαλογιάννη μπορεί να έχει περισσότερα προνόμια από τις άλλες γυναίκες.

Το θέμα αυτό είναι κυρίως ηθικό και πολιτικό. Είναι ζήτημα λειτουργίας και καταπάτησης των δημοκρατικών θεσμών και σαν τέτοιο πρέπει να ιεραρχηθεί αναλόγως. Στα θέματα αρχών δεν χωρούν συμβιβασμοί. Οι απόψεις είναι και πρέπει να είναι αιχμηρές και όχι στρογγυλεμένες. Αυτονόητη θεωρώ ότι πρέπει να είναι η απερίφραση καταδίκη της χρήσης της ισχύος για προσωπικά οφέλη και όχι μόνο όταν αυτό μας συμφέρει.

Γιατί δεν υπάρχουν δημοκρατίες αλά καρτ και γιατί έτσι δίνουμε το σωστό μήνυμα για μια ανοιχτή κοινωνία ισότητα, δημοκρατίας, δικαιοσύνης και ίσων ευκαιριών για όλες/ους.

💜🌈 Το μήνυμα της σημερινής Παγκόσμιας Ημέρας για την εξάλειψη της έμφυλης βίας πρέπει να είναι σαφές και ηχηρό.

ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΟΧΗ στην έμφυλη βία.

1 στις 3 γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν υποστεί, στη διάρκεια της ζωής τους, κάποια μορφή έμφυλης βίας, όπως σωματική, ψυχολογική, λεκτική, οικονομική βία ή σεξουαλική παρενόχληση.

Η έμφυλη βία εξακολουθεί ως σήμερα να είναι, παγκοσμίως, μία από τις σοβαρότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και είναι ταυτόχρονα αιτία και συνέπεια των κοινωνικών ανισοτήτων.

Στη χώρα μας δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το 2011, από την Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Α. Παπανδρέου, ένα δίκτυο δημόσιων δομών για την προστασία των κακοποιημένων γυναικών, με την ίδρυση 61 συνολικά δομών φιλοξενίας κακοποιημένων γυναικών σε όλη την Ελλάδα και τη δημιουργία της τηλεφωνικής γραμμής SOS 15900, που έδωσε για πρώτη φορά τη δυνατότητα στις γυναίκες – θύματα βίας να μιλούν ανοιχτά, να ενημερώνονται και να συζητούν με ειδικούς επιστήμονες για θέματα ταμπού.

Την ίδια περίοδο το Μάιο του 2011, η Ελλάδα έγινε η πρώτη χώρα της Ευρώπης που υπέγραψε τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας, που χρειάστηκε να περάσουν 7+ χρόνια για να εκπικυρωθεί από την Ελληνική Βουλή και να γίνει Νόμος του Κράτους.

Παρόλα αυτά και παρά τους διαρκείς αγώνες του φεμινιστικού κινήματος, η έμφυλη βία εξακολουθεί να είναι δίπλα μας και να αποτελεί σοβαρότατο κίνδυνο για τις γυναίκες και τα κορίτσια στην Ελλάδα, την Ευρώπη τον κόσμο.

Για την Ελένη, την Κυριακή, τη Γαρυφαλλιά, την Ερατώ,

Για όλες τις γυναίκες που έφυγαν από χέρι «αγαπημένο»,

Για τις γυναίκες και τα κορίτσια που ζουν στην ανασφάλεια, την απαξίωση και την τρομοκρατία ακόμη και μέσα στα σπίτια τους,

ας δώσουμε όλες/οι μαζί, σαν κοινωνία, την υπόσχεση πως θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι την οριστική εξάλειψη της έμφυλης βίας.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

– Νομική αναγνώριση του όρου «γυναικοκτονία» και ένταξη του εγκλήματος της γυναικοκτονίας ως διακριτού αδικήματος στον ελληνικό Ποινικό Κώδικα, προκειμένου να είναι ορατά τα αίτια της τέλεσης του εγκλήματος εις βάρος των γυναικών.

– Ένταξη συστηματικών και στοχευμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων για αλλαγή των στερεοτύπων και ενδυνάμωση των γυναικών στo εκπαιδευτικό σύστημα, τους Δήμους, τις Περιφέρειες τις Επαγγελματικές Ενώσεις, τα ΜΜΕ και σε όλη την κοινωνία.

– Υποχρεωτική, κατάλληλη, στοχευμένη και επαναλαμβανόμενη εκπαίδευση των Αστυνομικών λειτουργών, Δικαστών, Εισαγγελέων, Υγειονομικών, Δημοσιογράφων, Εκπαιδευτικών κ.α. επαγγελματιών στα θέματα της καταπολέμησης της έμφυλης βίας, με έμφαση στην ενδοοικογενειακή και την σεξουαλική βία

– Πρόβλεψη ικανών οικονομικών κονδυλίων από τον κρατικό προϋπολογισμό και διάθεση κονδυλίων για την πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας

– Διάθεση συμβατικών υπηρεσιακών οχημάτων της Ελληνικής Αστυνομίας, αποκλειστικής χρήσης για περιστατικά έμφυλης βίας

– Αναβάθμιση – διεύρυνση και στελέχωση με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό του Δικτύου δημόσιων δομών στήριξης κακοποιημένων γυναικών (συμπεριλαμβανομένων των πιο ευάλωτων).

– Συστηματική συμμετοχή των γυναικείων οργανώσεων στη διαβούλευση πριν τη λήψη αποφάσεων που επηρεάζουν την ισότητα των φύλων

Τιμή και δόξα στους ήρωες της ανατίναξης της Γέφυρας του Γοργοποτάμου! Υπέρτατη η τιμή να πατάω στα χώματα που έδρασε ο Άρης και όλοι οι αντάρτες της Εθνικής Αντίστασης. Στα βουνά της Ρούμελης! Στη γέφυρα του Γοργοποτάμου!

Την Κυριακή 23/11/2025 διοργανώσαμε με την Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά ολοήμερη επίσκεψη μνήμης στον Γοργοπόταμο.

Παραστήκαμε στις επίσημες εκδηλώσεις μνήμης για την επέτειο της ανατίναξης της Γέφυρας του Γοργοποτάμου

Συμμετείχαμε στον ιστορικό περίπατο που διοργάνωσε το Σωματείο Φίλοι Μουσείου Εθνικής Αντίστασης και Σύγχρονης Ιστορίας Ρούμελης με οδηγό – ξεναγό την ιστορικό Βασιλική Λάζου.

Επισκεφθήκαμε το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Λαμίας, όπου η ιστορικός Βασιλική Λάζου μας έκανε μια εξαιρετική ξενάγηση στην περιοδική έκθεση «Τα σαμποτάζ της Αντίστασης»

Τραγουδήσαμε όλες/οι μαζί αντιστασιακά – αντάρτικα τραγούδια.

📌 Η ανατίναξη της Γέφυρας του Γοργοποτάμου, τη νύχτα της 25ης Νοέμβρη 1942, από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ και της ΕΔΕΣ, σε συνεργασία με Βρετανούς κομάντος, ήταν μια κορυφαία πράξη αντίστασης κατά της διάρκεια της Γερμανικής κατοχής.

📌 Είχε προηγηθεί συνάντηση του Άρη Βελουχιώτη με τον Ναπολέοντα Ζέρβα και τον Βρετανό Έντι Μάιερς, όπου συμφωνήθηκε να συνεργαστούν για να γίνει το σαμποτάζ, γνωστό και ως «επιχείρηση Χάρλινγκ».

📌 40 χρόνια μετά, το 1982 η σοσιαλιστική Κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου αναγνώρισε την Εθνική Αντίσταση και καθιέρωσε την 25η Νοεμβρίου, επέτειο της ανατίναξης του Γοργοποτάμου, ως επίσημη ημέρα εορτασμού της Εθνικής Αντίστασης

📌 Στις 25 Νοέμβρη 1942 οι Έλληνες ενώθηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία για έναν κοινό σκοπό. Να πολεμήσουν ενάντια στο φασισμό και να κατακτήσουν την ελευθερία τους.

Ας μας γίνει αυτό μάθημα και οδηγός μας στη σύγχρονη εποχή. Χρέος μας είναι η ενότητα και οι κοινοί αγώνες ενάντια στο φασισμό.

Για ειρήνη, δημοκρατία, ισότητα, κοινωνική δικαιοσύνη.

Πριν λίγες μέρες παρακολούθησα μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση αφιερωμένη στη λαϊκή επιμόρφωση που διοργάνωσε το Ίδρυμα Ανδρέα Παπανδρέου, με ομιλητές τον Γιώργο Α. Παπανδρέου και τον Αλέξη Κόκκο.

Με την ευκαιρία αυτή ξαναθυμηθήκαμε ότι η λαϊκή επιμόρφωση ήταν μια πρωτοβουλία του πρώην Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου, πως την 5ετία 1982 -1987 λειτουργούσαν 350 κέντρα Λαϊκής επιμόρφωσης σε όλη την Ελλάδα και πως εκπαιδεύτηκαν τότε με καινοτόμες μεθόδους 1.300.000 άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους γυναίκες.

☀️ Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, εμπνευστής της ιδέας της Λαϊκής Επιμόρφωσης που έγινε κίνημα και μοναδική εμπειρία για εκατομμύρια πολίτες στη χώρα μας την περίοδο 1982 -1987, συνεχίζει να μας εμπνέει πάντα με τον ριζοσπαστικό του λόγο, τις καινοτόμες ιδέες και το φως που εκπέμπει διαχρονικά.

Στον τόμο «Η λαϊκή επιμόρφωση και η Αυτομόρφωση ως πράξη Δημοκρατίας (1982 – 1987) – Πιάνουμε το νήμα από την αρχή» των εκδόσεων Αλεξάνδρεια, που παρουσιάστηκε στην εκδήλωση του ΙΑΠ, ο πρώην Πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου γράφει, μεταξύ άλλων: 👇👇👇

» Η επανέκδοση του περιοδικού ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗ δεν είναι μια απλή ιστορική αναφορά. Είναι μια ζωντανή παρέμβαση στο σήμερα. Έρχεται να θυμίσει σε όλους μας ένα ιστορικό κίνημα, αλλά και να εμπνεύσει για το αύριο των μεγάλων διλημμάτων. Να λειτουργήσει ως πυξίδα σε μια εποχή ανασφάλειας, απογοήτευσης, αισθήματος ανημποριάς και κρίσης της δημοκρατίας.

Το κίνημα της Λαϊκής Επιμόρφωσης (1982 – 1987) υπήρξε μια μοναδική εμπειρία.

Εκατομμύρια πολίτες συμμετείχαν, χιλιάδες εθελοντές το στήριξαν. Η εκπαίδευση τότε δεν ήταν απλώς μια διαδικασία μετάδοσης γνώσεων. Ήταν δύναμη συμμετοχικής και κοινωνικής αλλαγής. Ήταν πράξη δημοκρατίας. Και το περιοδικό ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗ έγινε βασικό εργαλείο σκέψης, έμπνευσης και συνείδησης για την πραγμάτωση αυτού του κινήματος.

Η ιδέα μας ήταν απλή, αλλά βαθιά ριζοσπαστική: η δημοκρατία θεμελιώνεται από τους ίδιους τους πολίτες – ενημερωμένους, ικανούς, ισότιμους, ενεργούς. Όχι παθητικούς θεατές, αλλά συνειδητούς συμμετέχοντες.

Η Λαϊκή Επιμόρφωση δημιούργησε χώρους όπου η γνώση γεννιόταν συλλογικά, η σκέψη απελευθερωνόταν, ο διάλογος ανθούσε, ο σεβασμός επικρατούσε και η εμπειρία των ανθρώπων γινόταν πολύτιμο εργαλείο μάθησης.

Η ΛΕ αμφισβήτησε τις ιεραρχίες της επίσημης εκπαίδευσης και έφερε στο προσκήνιο μια άλλη παιδαγωγική – συμμετοχική, διαλογική, απελευθερωτική διάσταση. Το φιλοσοφικό υπόβαθρο του κινήματος της ΛΕ ήταν βαθύ και πολυσύνθετο, εμπνευσμένο από παγκόσμιους αγώνες για ισότητα, ελευθερία, περιβαλλοντική δικαιοσύνη και κοινωνική αλλαγή.

Σήμερα, στην θεσμική της μορφή, αυτή η εκπαίδευση είναι σχεδόν απούσα.

Η αυτομόρφωση, ως κίνημα παιδείας, δεν είναι πολυτέλεια για τους λίγους. Είναι αναγκαιότητα για όλους. Είναι ηθική στάση ζωής. Γιατί είναι η απόφαση να σκέφτεσαι ελεύθερα. Να αμφισβητείς, να εξετάζεις, να φωτίζεις την πραγματικότητα. Να μη συμβιβάζεσαι με το ψέμα ή την απάθεια. Να ενώνεις τη γνώση με τη δράση τη μάθηση με τη δικαιοσύνη, τη δική σου ανακάλυψη με τον διπλανό σου.

Η επανέκδοση της ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗΣ δεν είναι ένα απλό βλέμμα στο παρελθόν. Είναι σπόρος για το μέλλον, μαρτυρία μιας εποχής που πίστεψε στη δύναμη των πολιτών, και ταυτόχρονα κάλεσμα για μια νέα γενιά να ξαναπιάσει το νήμα, στοχεύοντας σε μια ανθεκτική δημοκρατία, ικανή να σταθεί όρθια στον 21ο αιώνα»

📌 Τα λόγια και οι πρωτοβουλίες του Γιώργου Α. Παπανδρέου είναι μια πολύ φωτεινή ρωγμή, ανάμεσα στα μαύρα σύννεφα που πυκνώνουν σήμερα.

Μήπως ήρθε η ώρα να πιάσουμε το νήμα από την αρχή;

🙏🏻 Μακάρι και πρέπει, το όραμά του να ξαναγίνει πράξη.

Κείμενο δημοσιευμένο στις 30/82025 στη σελίδα μου στο Facebook

❌❌❌ Πρόοδος, για την νεοφιλελεύθερη Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, είναι να νομιμοποιεί τα εξαντλητικά ωράρια των εργαζομένων, με τη νομοθέτηση της 13ωρης συνεχούς ημερήσιας εργασίας στον ίδιο εργοδότη.

Ξεκάθαρα αυτή η κυβέρνηση μετατρέπει καθημερινά το κράτος πρόνοιας, σε κράτος εξυπηρέτησης των εργοδοτικών συμφερόντων, καθιστώντας τους εργαζόμενους σε καθεστώς δουλείας.

Ήδη, η EUROSTAT ανακοίνωσε πριν λίγες μέρες ότι η Ελλάδα είχε για το 2024 μια ντροπιαστική πρωτιά. Ήταν 12,4% το ποσοστό των εργαζομένων με μακρά ωράρια εργασίας (άνω των 49 ωρών εβδομαδιαίως), το υψηλότερο ποσοστό εργασιακής εκμετάλλευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας ο μέσος όρος ήταν μόλις στο 6,6%.

Μπράβο μας!

Ο λαός μας είχε την τύχη να ζήσει στα μέσα του προηγούμενου αιώνα την καθιέρωση του 8ωρου και το 1984 επί Κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου την καθιέρωση της 5θημερης εργασίας για όλους, μετά από μεγάλους αγώνες του εργατικού κινήματος.

Σήμερα ο λαός μας μένει με το στίγμα να βλέπει να ακυρώνονται αυτές οι προοδευτικές μεταρρυθμίσεις με το Νομοσχέδιο – ντροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, χωρίς να αντιδρά.

Η συζήτηση και μόνο για το ενδεχόμενο νομοθέτησης της 13ωρης ημερήσιας εργασίας θα έπρεπε να έχει κινητοποιήσει στο έπακρο εργαζόμενους, συνδικάτα, πολιτικά κόμματα, κοινωνικούς φορείς. Θα έπρεπε να έχει πυροδοτήσει διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις, εκτεταμένες αντιδράσεις. Να έχει γυρίσει ο κόσμος ανάποδα, δηλαδή.

Αντ’ αυτού κυριαρχεί η απάθεια, η αδιαφορία και η λογική «άσε τους άλλους να βγάλουν το φύδι από την τρύπα» για θέματα που σε αφορούν, χωρίς να κουνήσεις ούτε το μικρό σου δαχτυλάκι.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η Νίκη Κεραμέως και η ελληνική Κυβέρνηση συνολικά γυρνάνε τούτη τη χώρα και το λαό της 100 και πλέον χρόνια πίσω, νομοθετώντας νέες Μανωλάδες.

Θα μας βρουν μπροστά τους όταν έρθει η ώρα. Να είναι σίγουροι για αυτό.

Μετά το μπάζωμα των Τεμπών, ήρθε η ώρα και του μπαζώματος του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Σε πρωτοφανές κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, με ευθύνη της Κυβέρνησης, εξελίχθηκε η χθεσινή ψηφοφορία επί των προτάσεων της αντιπολίτευσης για τη σύσταση Προανακριτικής κατά των πρώην Υπουργών της Κυβέρνησης Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη, για την υπόθεση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η μαζική απουσία των βουλευτών της ΝΔ από την αίθουσα της Βουλής λίγο πριν την ονομαστική ψηφοφορία και η επιλογή να ψηφίσουν μαζικά με επιστολική ψήφο, αποτελούν ευθεία απαξίωση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, παραβίαση των κανονισμών και ξεκάθαρη προσπάθεια για συγκάλυψη του θηριώδους σκανδάλου των «ημετέρων».

Να θυμίσουμε σε αυτό το σημείο στους εκπροσώπους της πλειοψηφίας ότι με βάση το Σύνταγμα της Ελλάδος, που είναι υποχρεωμένοι να τηρούν με ευλάβεια: «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα».

Να είστε σίγουροι ότι ο νόμος και η τάξη θα επιβληθούν πάση θυσία, όχι όπως τα θέλετε εσείς, αλλά όπως τα επιβάλει ο κυρίαρχος λαός.

Ισόβια κάθειρξη για τον δολοφόνο της Κυριακής Γρίβα, με ομόφωνη απόφαση των δικαστών.

Καμμία ποινή όμως δεν είναι αρκετή για να απαλύνει τον πόνο των γονιών και να εξαλείψει την κατάφωρη αδικία να χάνεται μια ανθρώπινη ζωή από τη μαγκιά ενός γυναικοκτόνου, που τη θεωρούσε κτήμα του.

Το κλειδί ενάντια στις γυναικοκτονίες βρίσκεται στον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Τα αγόρια να μην μεγαλώνουν πια σαν να είναι οι αφέντες και τα κορίτσια να μάθουν να πατάνε γερά στα πόδια τους.

Κουράγιο στη μάνα και τον πατέρα που έχασαν το κορίτσι τους, εξαιτίας των λάθος στερεοτύπων της κλειστής κοινωνίας μας.

📍 Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του Υπ. Προστασίας του Πολίτη, Μ. Χρυσοχοϊδη και την ανάποδη ανάγνωση του αντιρατσιστικού νόμου.

Σύσσωμη η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία γιόρτασε χθες στο Προεδρικό Μέγαρο την 51η επέτειο από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα μας.

Σχήμα οξύμωρο για όσους, εραστές της ποιοτικής – λειτουργικής δημοκρατίας, έχουν διατηρήσει έντονες βιωματικές μνήμες από τη δεκαετία – πρότυπο του 1980 – 1990, με τις ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις και στρατηγικές επιλογές, που έγιναν τότε από την Κυβέρνηση της αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου με πυξίδα το τρίπτυχο: «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση».

Η ελληνική κοινωνία βίωσε τότε ριζικές προοδευτικές αλλαγές, απέναντι στις δομές της, έως τότε, καχεκτικής δημοκρατίας με οδηγό την αρχή πως «το κοινωνικό όφελος υπερισχύει του ατομικού κέρδους».

Η ελληνική κοινωνία απαλλάχτηκε από το φόβο των χωροφυλάκων, των παρακρατικών και των χαφιέδων που δρούσαν σε κάθε γειτονιά, αποστρατικοποιήθηκε η δημόσια τηλεόραση (ΥΕΝΕΔ), θεμελιώθηκε η ελευθερία του λόγου και του τύπου, ενδυναμώθηκε η λαϊκή συμμετοχή στην τοπική αυτοδιοίκηση και το συνδικαλιστικό και μαζικό κίνημα, έγινε πράξη ο δημοκρατικός διάλογος, η πλήρης ενημέρωση του λαού και η αποδοχή της εποικοδομητικής κριτικής από την Εθνική Αντιπροσωπεία, αναγνωρίστηκε η Εθνική Αντίσταση.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο πρώτος έλληνας Πρωθυπουργός που πέρασε την πόρτα του Πολυτεχνείου, στην επέτειο της εξέγερσης στις 17/11/1981, για να τιμήσει τον αγώνα των φοιτητών ενάντια στη χούντα και τους νεκρούς της εξέγερσης.

🍉 Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος ηγέτης που αναγνώρισε την PLO (Οργάνωση για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης), είχε προσωπική – φιλική σχέση με τον Γιάσερ Αραφάτ, που τον αποκαλούσε αδελφό. Ο αρχηγός της PLO Γιασέρ Αραφάτ, μάλιστα, επισκέφτηκε το 1981 την Αθήνα με τιμές αρχηγού κράτους.

Τι από όλα αυτά εξακολουθεί να ισχύει σήμερα;

❌ Όταν φτάσαμε στο σημείο, μια μέρα μετά την 51η επέτειο από την αποκατάσταση της ελληνικής δημοκρατίας, να ποινικοποιείται – δια στόματος του Υπουργού Προστασίας του πολίτη – η αλληλεγγύη προς τον Παλαιστινιακό λαό, αντί να καταδικάζεται η γενοκτονία και να σταματάει κάθε συνεργασία της ελληνικής κυβέρνησης με το κράτος του Ισραήλ που την συντελεί.

❌Όταν κυβερνάει η ολιγαρχία του πλούτου, αντί της λαϊκής κυριαρχίας που τότε οραματιζόμασταν,

❌όταν η διαφθορά έχει ξεπεράσει κάθε όριο, έχει εξαπλωθεί και έχει μολύνει ανεπανόρθωτα την ελληνική κοινωνία,

❌ όταν συνεχώς αποκαλύπτονται νέα οικονομικά – πολιτικά σκάνδαλα που δεν τα χωράει ανθρώπου νους,

❌ όταν οι πρόσφυγες αντιμετωπίζονται ως «εισβολείς» και ως «απειλές»

❌ όταν περιορίζεται το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, ακόμη και το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης από τον πανταχού παρόντα «Μεγάλο Αδελφό» όπως τον αποκαλούσε ο Τζώρτζ Όργουελ στο προφητικό, ομώνυμο μυθιστόρημά του

❌ όταν κυριαρχεί στο δημόσιο βίο η ευνοιοκρατία και η αναξιοκρατία, κοινώς το ρουσφέτι

❌ «όταν η διαφθορά της εξουσίας και οι συνακόλουθες οικονομικές ανισότητες βυθίζουν παγκοσμίως τους πληθυσμούς στην κόλαση της πείνας, των ναρκωτικών, της πορνείας και του εγκλήματος» , όπως αναφέρει ο Κυριάκος Σιμόπουλος στο βιβλίο του «Η διαφθορά της εξουσίας».

Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να μη βλέπει κανείς πως οι πυλώνες της δημοκρατίας καταλύονται ένας – ένας σαν χάρτινοι πύργοι, τεχνιέντως πάντα, για να μην βρεθούν οι «αρχιτέκτονες» απέναντι στην γενικευμένη λαϊκή αντίσταση του ελληνικού λαού.

Του ελληνικού λαού που έχει να επιδείξει μεγάλη ιστορία και αγώνες για τη δημοκρατία, ενάντια σε κάθε είδους κατακτητή.

Ως πότε όμως;