Κατηγορία: ενεργοί πολίτες

Την ώρα που η ελληνική κοινωνία ζεί σε πρωτόγνωρες συνθήκες κρίσης λόγω της πανδημίας και ενώ η Βουλή ουσιαστικά υπολειτουργεί, η Κυβέρνηση βρίσκει ευκαιρία να εκτελέσει ένα έγκλημα εις βάρος του περιβάλλοντος και των πολιτών.

Πρόκειται για το αντι – περιβαλλοντικό Νομοσχέδιο που ψηφίστηκε από τους 158 βουλευτές της ΝΔ, παρά την έντονη κριτική που δέχθηκε από τον Συνήγορο του Πολίτη και τις αντιδράσεις – κινητοποιήσεις των Περιβαλλοντικών Κινημάτων και Οργανώσεων, του προοδευτικού Πολιτικού Κόσμου και των Πολιτών που κατά δεκάδες χιλιάδες υπέγραψαν τη διαδικτυακή καμπάνια για την απόσυρση του.

Πολλές οι ενστάσεις και έντονοι οι προβληματισμοί για τις διατάξεις του Νομοσχεδίου, τις φωτογραφικές ρυθμίσεις – εξυπηρετήσεις, τον χρόνο εισαγωγής του και την αδιαφανή διαδικασία που τηρήθηκε.

Χωρίς να προηγηθεί ουσιαστική διαβούλευση, με πολλά άρθρα του Νομοσχεδίου να παραμένουν εκτός διαβούλευσης και σημαντικές τροπολογίες να κατατίθενται τελευταία στιγμή, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και οι πολίτες αποκλείστηκαν ουσιαστικά από τη συζήτηση.

Το Νομοσχέδιο που υποβαθμίζει ουσιαστικά το περιβάλλον:

– ανοίγει το δρόμο για την κατάργηση των προστατευόμενων περιοχών Natura,

– ευνοεί τις μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες παραγωγής ενέργειας αντί των Ενεργειακών Κοινοτήτων,

– νομιμοποιεί την αυθαίρετη δασική δόμηση,

– ενώ με το άρθρο 99, που αποσύρθηκε την τελευταία στιγμή, επιχειρήθηκε η κατάργηση του περιορισμού των 100 κλινών για τα ξενοδοχεία του κέντρου της Αθήνας (Εμπορικό Τρίγωνο, Ψυρρή, Μεταξουργείο), που θα διατάρασσε την ισορροπία μεταξύ κατοικίας – εμπορικών και τουριστικών χρήσεων. 

Αναμφίβολα, η χώρα μας χρειάζεται επενδύσεις που όμως πρέπει να είναι περιβαλλοντικά υπεύθυνες.

Το ανησυχητικό είναι ότι η σημερινή Κυβέρνηση και ο «πράσινος Πρωθυπουργός», αντί να αξιοποιήσουν τα μηνύματα από τις διαδοχικές κρίσεις που πλήττουν την ανθρωπότητα και να θέσουν στο επίκεντρο της πολιτικής τον άνθρωπο και το περιβάλλον, επιλέγουν την εύκολη και κοντόφθαλμη λύση.

Παραδίδουν απροστάτευτο το περιβάλλον στο βωμό της ανάπτυξης, επιχειρώντας ουσιαστικά να ακυρώσουν τις πολιτικές για την πράσινη ανάπτυξη που χτίστηκαν την περίοδο διακυβέρνησης Γιώργου Α. Παπανδρέου, με μέτρα όπως η συνταγματική κατοχύρωση της προστασίας του περιβάλλοντος και η ίδρυση ξεχωριστού Υπουργείου για το Περιβάλλον για πρώτη φορά.

Άλλη μια οδυνηρή συνέπεια της φιλελεύθερης πολιτικής που ακόμη δεν έχουμε δεί την πλήρη εξέλιξή της.

Διαβάστε επίσης:

Τη Δήλωση του πρώην Πρωθυπουργού  και νυν Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και βουλευτή του Κινήματος Αλλαγής, Γιώργου Α. Παπανδρέου με αφορμή τη συζήτηση του Νομοσχεδίου για θέματα περιβάλλοντος, χωροταξίας και ενέργειας ΕΔΩ

Η φετινή Πρωτομαγιά δεν είναι μόνο μια μέρα τιμής για τους διαχρονικούς αγώνες των εργατών ενάντια στις παραβιάσεις των εργασιακών δικαιωμάτων, την εργασιακή εκμετάλλευση, την παιδική εργασία και για την διεκδίκηση ανθρώπινων συνθηκών δουλειάς και ίσων ευκαιριών για όλους.

Μας βρίσκει αντιμέτωπους, λόγω της πανδημίας, με μια βαθιά εργασιακή – οικονομική κρίση που βλέπουμε πως πλησιάζει μα δεν μας έχει αγγίξει καλά ακόμη, με έναν εργασιακό μεσαίωνα που θα έχει παγκόσμιο χαρακτήρα και με ένα αβέβαιο μέλλον που σύμφωνα με τις προβλέψεις θα σημειωθεί έκρηξη των ανισοτήτων, του κινδύνου φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, αφού ακόμη και στις προοδευτικές χώρες του πλανήτη η έννοια των δημόσιων αγαθών αντί να θεωρείται αυτονόητη, παραμένει άγνωστη και ως ένα μακρινό και άπιαστο όνειρο.

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει την παγκόσμια προοδευτική Κοινότητα, τους προοδευτικούς Πολίτες μπροστά σε μια τεράστια Ευθύνη. Με διεθνή συνεργασία και αλληλεγγύη να παλέψουμε για να χτίσουμε μια νέα κανονικότητα, ένα νέο εργασιακό περιβάλλον που θα βασίζεται στην ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη και θα παρέχει αξιοπρέπεια και ασφάλεια για όλους τους εργαζόμενους. Για ένα εργασιακό περιβάλλον που θα αντιμετωπίζει αποτελεσματικά και παγκόσμια τους τεράστιους και άνισους κινδύνους στους οποίους είναι εκτεθειμένο το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού, που είναι ιδιαίτερα ευάλωτο μπροστά στις νέες συνθήκες. Ανάμεσά τους βρίσκονται οι γυναίκες, οι μονογονεϊκές οικογένειες, οι εργαζόμενοι χωρίς δεξιότητες, τα άτομα με αναπηρία, οι πρόσφυγες, οι μετανάστες.

Τα εργασιακά δικαιώματα σε κίνδυνο

Σήμερα, υπό τις συνθήκες της νέας παγκόσμιας κρίσης που έχουμε μπροστά μας, τα εργασιακά δικαιώματα που κατακτήθηκαν μετά από πολύχρονους αγώνες βρίσκονται σε κίνδυνο.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του ILO, εκατομμύρια εργαζόμενοι ανά τον κόσμο δεν θα έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης ούτε στα απαραίτητα για την επιβίωση και την ασφάλειά τους, λόγω της απώλειας των θέσεων εργασίας και της σημαντικής μείωσης του μισθού τους.

Ενώ περίπου 60 εκατομμύρια θέσεις εργασίας στην Ευρώπη κινδυνεύουν να χαθούν εξαιτίας του  lockdown, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της  McKinsey.

Στην Ελλάδα, που η απασχόληση δεν έχει ακόμη καταφέρει να φτάσει στα προ οικονομικής κρίσης επίπεδα και ενώ αναμένονται οι επίσημες ανακοινώσεις της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας για τα ποσοστά ανεργίας του Μαρτίου 2020, τα πρώτα στοιχεία δείχνουν:

– δεκάδες χιλιάδες απολύσεις,

– δραματική μείωση των προσλήψεων ιδιαίτερα στον τομέα του τουρισμού και του επισιτισμού,

– έκρηξη στην μετατροπή συμβάσεων από πλήρη σε μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση,

– αύξηση του εργασιακού άγχους και

– δραματική μείωση των μισθών.

Ενώ, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι είναι σε επίσχεση εργασίας ή χωρίς εισόδημα λόγω της αναγκαστικής απαγόρευσης λειτουργίας των επιχειρήσεων και είναι άγνωστο πόσοι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι, υπό τις έκτακτες συνθήκες της πανδημίας.

Προκλήσεις από την παγκόσμια κρίση της πανδημίας

Η σημερινή παγκόσμια κρίση λόγω της πανδημίας αναδεικνύει τη σημασία της διεθνούς συνεργασίας και αλληλεγγύης για την οικοδόμηση ενός πλαισίου προστασίας των εργαζομένων για την δημιουργία ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους πρόνοιας και για την υιοθέτηση πολιτικών καταπολέμησης της φτώχειας και μείωσης των ανισοτήτων.

Η πανδημία έφερε επίσης στο προσκήνιο τις μακροχρόνιες ανισότητες μεταξύ των φύλων και το άνισο φορτίο που σηκώνουν καθημερινά οι γυναίκες με την μη αμειβόμενη εργασία στο σπίτι και τη φροντίδα παιδιών και ηλικιωμένων.

Οι γυναίκες βρίσκονται παγκοσμίως στην πρώτη γραμμή του αγώνα κατά της πανδημίας καθώς αντιπροσωπεύουν πάνω από το 70% των εργαζομένων στην υγεία και την φροντίδα παιδιών και ηλικιωμένων.

Ως αποτέλεσμα της πανδημίας, αντιμετωπίζουν διπλό φορτίο: μεγαλύτερες βάρδιες στην εργασία και πρόσθετη φροντίδα στο σπίτι, αφού ο χρόνος που αφιερώνουν καθημερινά στην μη αμειβόμενη εργασία αυξήθηκε κατακόρυφα, λόγω της αναγκαστικής διακοπής λειτουργίας των σχολείων, παιδικών σταθμών και μονάδων φροντίδας.

Η εξισορρόπηση της επαγγελματικής και προσωπικής ζωής ήταν και παραμένει πάντα μια πρόκληση. Σήμερα όμως υπό τις νέες συνθήκες είναι μια αναγκαιότητα.

Εάν θέλουμε αύριο, βγαίνοντας από αυτήν την κρίση να οδηγηθούμε σε μια πιο δίκαιη κοινωνία για όλους, χωρίς ανισότητες και διακρίσεις χρειάζεται σήμερα να ξανασχεδιάσουμε το εργασιακό περιβάλλον με την συμμετοχή όλων των μερών, χωρίς αποκλεισμούς.

Χρειάζεται σήμερα να χτίσουμε ένα ισχυρό δίχτυ προστασίας των εργαζομένων ενάντια στις φιλελεύθερες πολιτικές που ευνοούν την ασυδοσία των εργοδοτών αφήνοντας εκτεθειμένους τους εργαζόμενους, οξύνουν τις ανισότητες και αναμένεται να οδηγήσουν μεγάλο μέρος των εργαζομένων στην φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Η ώρα της ευθύνης είναι εδώ. Τώρα, ήρθε η ώρα και της δράσης. Εσείς τι λέτε;

Καταγγελίες πολιτών που γίνονται καθημερινά τις τελευταίες ημέρες καθώς και η πρόσφατη δήλωση – καταγγελία του Προέδρου της Ένωσης Τεχνικών – ΕΤΕ ΔΕΗ κ. Κώστα Μανιάτη ανατρέπουν πλήρως τις πομπώδεις εξαγγελίες του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστή Χατζηδάκη και την σχετική διαφημιστική καμπάνια, για την πρόθεση – απόφαση της Κυβέρνησης να σταματήσουν οι διακοπές ρεύματος, λόγω ανεξόφλητων οφειλών, την περίοδο της πανδημίας.
Αλλά, άλλο οι εξαγγελίες και άλλο οι πράξεις και οι πραγματικές προθέσεις, που δείχνουν ποιός πραγματικά νοιάζεται και ποιούς νοιάζεται αυτές τις δύσκολες στιγμές για όλους, που είναι ακόμη πιο δύσκολες για κάποιους συμπολίτες μας.

Τρία είναι τα σημαντικά θέματα, που έρχονται στην επιφάνεια:

1/ H ΔΕΗ έχει μεταλλαχθεί ουσιαστικά σε Εισπρακτική Εταιρία του Δημοσίου, αντί να λειτουργεί σαν Δημόσια Κοινωνική Επιχείρηση και να παρέχει το ηλεκτρικό ρεύμα ως Δημόσιο Αγαθό στους πολίτες και όχι με τους νόμους της αγοράς. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος των λογαριασμών που οι καταναλωτές καλούνται να πληρώσουν δεν αφορούν την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά φόρους, χαράτσια και κρυφές χρεώσεις που η ΔΕΗ αποδίδει στο Δημόσιο, τους Δήμους, την ΕΡΤ και άλλα ταμεία. Ως αποτέλεσμα, έχουν εκτοξευθεί οι ανεξόφλητες οφειλές και οι καταναλωτές απειλούνται με διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος κυρίως λόγω της καθυστέρησης πληρωμής των λοιπών χρεώσεων ακόμη και την περίοδο της πανδημίας, μιας και ανερυθρίαστα η Κυβέρνηση αφήνει εντελώς εκτεθειμένους τους πολίτες στις κερδοσκοπικές τακτικές των Εταιριών .

2/ Δικηγορικά γραφεία και εισπρακτικές εταιρίες συνεχίζουν ανενόχλητα να τηλεφωνούν στους πολίτες ακόμη και αυτές τις ώρες, απαιτώντας εξόφληση καθυστερημένων οφειλών, χωρίς να νοιάζονται αν ο άνθρωπος που συνομιλούν κάθε φορά είναι ανήμπορος, ασθενής, ηλικιωμένος, αν έχει συγγενικά του πρόσωπα που νοσούν, αν έχει χάσει τη δουλειά του, αν είναι άτομο με ειδικές ανάγκες και πόσα άλλα αν.

3/Διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος σε 3.000 νοικοκυριά – «κακοπληρωτές» έχουν ξεκινήσει από τη ΔΕΔΔΗΕ μετά από εντολή ιδιωτικών εταιριών παροχής ρεύματος.

Ψιλά τα γράμματα για την νεοφιλελεύθερη πολιτική της Κυβέρνησης. Άλλο κερδοφορία και άλλο κοινωνικές παροχές και πολιτική με επίκεντρο τον άνθρωπο.

Αυτές τις περίεργες ώρες της απομόνωσης που όλοι μας αντιμετωπίζουμε λιγότερο ή περισσότερο τους κινδύνους για τη ζωή, την επιβίωση, τις διαπροσωπικές σχέσεις,
Αυτές τις περίεργες ώρες που παρατηρούμε το σήμερα, χωρίς να μπορούμε να προβλέψουμε το αύριο,
είναι Σημαντικό, πολύ Σημαντικό να γνωρίζουμε με ποιόν τρόπο η Κεντρική Εξουσία αντιλαμβάνεται την κοινωνική προστασία και τα Δημόσια Αγαθά.
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε αν πραγματικά η Πολιτεία φροντίζει να προσφέρει τα Δημόσια Αγαθά, ανάμεσά τους και το ηλεκτρικό ρεύμα, ισότιμα και αδιακρίτως σε όλους τους πολίτες και ιδιαίτερα στους συνανθρώπους μας, που πλήττονται πιο πολύ από αυτήν την άνιση απειλή.
Ίσως τότε να κατανοήσουμε τη σημασία της πολιτικής ιδεολογίας.
Γιατί είναι άλλο να διαχειρίζεσαι μια κρίση με τις αρχές του Νεοφιλελευθερισμού και άλλο να τη διαχειρίζεσαι με τις αρχές της Σοσιαλδημοκρατίας και της Αριστεράς.
Εσείς τι λέτε;

Ο κοροναϊός δεν απειλεί μόνο ζωές, αλλά και την παγκόσμια οικονομία. Η απώλεια ρευστότητας είναι το πιο απειλητικό σύμπτωμα για την οικονομία και τις θέσεις εργασίας.
Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο για ένα Παγκόσμιο Οικονομικό Κραχ οι Ηγέτες 9 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ιταλίας, Ισπανίας, Γαλλίας, Πορτογαλίας, Βελγίου, Ιρλανδίας, Σλοβενίας, Ελλάδας και Λουξεμβούργου) μεταξύ τους και ο Έλληνας Πρωθυπουργός ζήτησαν πριν λίγες μέρες από τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου την έκδοση Ευρωομολόγου ως ένεση Ρευστότητας για την στήριξη της οικονομίας των ευρωπαϊκών χωρών από τους κινδύνους της πανδημίας.

Αχαρτογράφητα νερά θα πει κανείς. Και όμως όχι. Από το 2010, όταν όλοι μας ζούσαμε στη δίνη της Παγκόσμιας Οικονομικής Κρίσης, ο πρώην Πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Α. Παπανδρέου πατώντας τότε σε Αχαρτογράφητα νερά πήρε την πρωτοβουλία να ξεκινήσει Πανευρωπαϊκή εκστρατεία για την έκδοση Ευρωομολόγου για να αποκτήσει η Ευρώπη ένα ισχυρό εργαλείο αντιμετώπισης της κρίσης που θα συμβάλει στην οικονομική σταθερότητα. Αλλά, κάποιες «ισχυρές» Ευρωπαικές χώρες προέβαλαν τότε σθεναρή αντίσταση και η πρωτοβουλία δεν υλοποιήθηκε.
Στη συνέχεια πάλι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είχε τη βούληση να προνοήσει, να αξιολογήσει έγκαιρα τους κινδύνους από τις συνεχείς παγκόσμιες κρίσεις που πλήττουν την Ανθρωπότητα και να χτίσει ένα δίχτυ προστασίας για την Ευρώπη και τους ανθρώπους της.

Στις μέρες της πανδημίας, παρά τους τεράστιους κινδύνους για την οικονομία καθώς και τον κίνδυνο φτωχοποίησης μεγάλου μέρους του ευρωπαϊκού πληθυσμού, η Ευρωπαϊκή Ένωση φάνηκε για μια ακόμη φορά αδύναμη να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Ούτε οι δεκάδες χιλιάδες νεκροί, ούτε τα εκατομμύρια κρούσματα από την πανδημία που σαρώνει την Ευρώπη και τον Πλανήτη, ούτε η τεράστια απειλή για τις ανθρώπινες ζωές και την οικονομία δεν κατάφεραν να ταρακουνήσουν τους Ευρωπαίους Ηγέτες.
Αρχικά, η Ευρωπαϊκή Σύνοδος Κορυφής κατέληξε σε αποτυχία μετά την άρνηση της Γερμανίας και Ολλανδίας να στηρίξουν την έκδοση Ευρωομολόγου ως μέτρο προστασίας της οικονομίας των ευρωπαϊκών χωρών από την πανδημία.

Άγνωστη η λέξη Αλληλεγγύη, στο λεξιλόγιο των ηγετών της Γερμανίας και της Ολλανδίας, που δεν κατανόησαν ή δεν ήθελαν να κατανοήσουν την τεράστια πρόκληση και την επείγουσα απειλή, που επιβάλει το Εγώ να γίνει Εμείς.

Η ζητούμενη Ρευστότητα, το χέρι βοήθειας για να σωθούν ζωές, οικονομίες, θέσεις εργασίας δεν προσφέρθηκε από την Ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής και η σκυτάλη πέρασε στους Υπουργούς Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στo Eurogroup, που μετά από μαραθώνιες διαπραγματεύσεις αποφάσισε την παροχή οικονομικής βοήθειας ύψους 540 δις ευρώ προς τις χώρες – μέλη. Ένα ποσό πολύ μικρότερο των πραγματικών αναγκών, που δεν είναι ικανό να στηρίξει επαρκώς τις οικονομίες των ευρωπαϊκών χωρών και τα Δημόσια συστήματα Υγείας που έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα από την πανδημία. Η έκδοση Ευρωομολόγου παραπέμφθηκε και πάλι στις καλένδες.

Η Ευρώπη των λαών, της συνεργασίας, της Αλληλεγγύης είναι απούσα. Η ιδέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η πίστη στις Ευρωπαϊκές Αξίες κλυδωνίζονται. Η Ευρώπη των δύο ταχυτήτων δεν έχει μέλλον και αυτό πρέπει να το σκεφτούμε πολύ σοβαρά την επόμενη μέρα για το διάλογο που πρέπει να ξεκινήσει και τους Αγώνες που χρειάζεται να κάνουμε μετά. Όλοι μαζί.

Εσείς τι λέτε;