Διεθνη, ανθρώπινα δικαιώματα, κοινωνική δικαιοσύνη

Ο τραμπισμός και τα τάγματα εφόδου δολοφονούν στις ΗΠΑ

⛔️ Από την κουλτούρα της οπλοκατοχής, στα ναζιστικά τάγματα εφόδου και την εν ψυχρώ δολοφονία πολιτών από τους κουκουλοφόρους της ICE – τη σύγχρονη Κου Κλουξ Κλάν, που έχει πάρει το νόμο στα χέρια της και δρά με τις ευλογίες της Αμερικής του Τραμπ. Συλλαμβάνουν, φυλακίζουν, απελαύνουν, φτάνουν ακόμη και να εκτελούν στην Αμερική πολίτες που διαμαρτύρονται ενάντια στην παράνομη δράση τους.

⛔️ Μέσα στον 1ο μήνα του 2026, η Αμερική μετράει ήδη 2 εν ψυχρώ δολοφονίες από τους ναζί της ICE .

Η Ρενέ Νικόλ Γκουντ δολοφονήθηκε στις 7/1/2026 μέσα στο αυτοκίνητό της στη Μινεάπολη από έναν μασκοφόρο – πράκτορα της ICE. 17 μέρες μετά, στις 24/1/2026 ο 37χρονος νοσηλευτής Άλεξ Πρέτι πέφτει νεκρός από τα πυρά ομοσπονδιακών πρακτόρων στη Μινέαπολη. Τον πυροβόλησαν 9 φορές, αφού προηγουμένως τον είχαν ρίξει στο έδαφος. Ανατριχιαστικές οι απειλές που εξαπολύει ο Αντιπρόεδρος Βανς για τη δράση της ICE: «Όταν η ICE έχει αρκετό προσωπικό, θα ερχόμαστε πόρτα-πόρτα».

❌ Αυτή είναι η Μεγάλη Αμερική που οραματίζεται ο Τράμπ και οι οπαδοί του. Απομόνωση από τον υπόλοιπο κόσμο, αποχώρηση από διεθνείς οργανισμούς, μη αναγνώριση του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών, επιβολή του δικαίου των ισχυρών με τα όπλα. Οι ΗΠΑ είναι στα πρόθυρα του εμφυλίου. Ο τραμπισμός έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις και είναι πλέον παγκόσμια απειλή.

🔥 Η διεθνής κοινότητα, οι δημοκρατικοί πολίτες σε όλον τον κόσμο έχουν χρέος να αντισταθούν στην επέλαση των βαρβάρων.

Οι καταγγελίες απέναντι στις ναζιστικές πρακτικές των ταγμάτων εφόδου είναι μεν ένα πρώτο βήμα, αλλά δεν αρκούν. Είναι απολύτως αναγκαία η εκτεταμένη – διαρκής και συντονισμένη δράση στη βάση της κοινωνίας, για να καλλιεργηθεί η κουλτούρα της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ειρηνικής συμβίωσης, της συμπερίληψης και της αποδοχής της διαφορετικότητας.

Μόνο έτσι θα χτίσουμε τείχη ισχυρά απέναντι στο μεσαίωνα που μας απειλεί.

απόψεις, δράσεις, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Το χρονικό μιας τραπεζικής ασυδοσίας και της✊μαζικής και συντονισμένης λαϊκής αντίστασης, που έφερε αποτέλεσμα.

Με αφορμή την πρόσφατη «εξαφάνιση» ATM της Τράπεζας Πειραιώς από σημεία εξυπηρέτησης, εις βάρος των δικαιωμάτων των καταθετών.

Πριν λίγες μέρες, πελάτες και συναλλασσόμενοι με συγκεκριμένη συστημική τράπεζα, έγιναν άθελά τους θεατές μιας εξοργιστικής αυθαιρεσίας, που έφτασε στα όρια του «πραξικοπήματος» και ήταν σαν να μας λέει «ξεχάστε τις δωρεάν αναλήψεις από τον τραπεζικό σας λογαριασμό. Μας εμπιστευθήκατε τις οικονομίες σας, τις μισθοδοσίες και τις συντάξεις σας και εμείς ανταποδίδουμε με αθέμιτο πλουτισμό εις βάρος σας».

Συγκεκριμένα, τα ΑΤΜ της Τράπεζας Πειραιώς που λειτουργούσαν επί χρόνια – σε μετρό, σούπερ μάρκετ, νοσοκομεία, εμπορικά κέντρα, αεροδρόμια λιμάνια, σιδηροδρομικούς σταθμούς κ.α – για την εξυπηρέτηση των καταθετών της, «εξαφανίζονται» σταδιακά και τη θέση τους παίρνουν ΑΤΜ αγνώστου προέλευσης, που – σύμφωνα με καταγγελίες – χρεώνουν προμήθεια 2,10 ευρώ για κάθε ανάληψη καταθέτη από τον λογαριασμό του.

Και όλα αυτά γίνονται ενώ προηγουμένως έχει μπει φραγή στις αναλήψεις από το γκισέ, αφού οι τράπεζες χρεώνουν προμήθειες και σε αυτές τις αναλήψεις.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Τράπεζα Πειραιώς αποφάσισε να παραχωρήσει τη διαχείριση 850 ΑΤΜ της στην εταιρεία Cashflex, θυγατρική του ομίλου Printec. Από τα ΑΤΜ αυτά αφαιρείται το λογότυπο της Τράπεζας Πειραιώς, γίνονται πράσινα και φέρουν το λογότυπο της Cashflex.

Από την εμπειρία μου ως πρώην εργαζόμενη σε υπηρεσίες εποπτείας του Τραπεζικού Συστήματος οφείλω να πώ, πως όλα τα παραπάνω, πριν από μια δεκαετία περίπου, οι Τράπεζες δεν θα μπορούσαν να τα ονειρευτούν, ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα, αφού υπήρχαν κανόνες αυξημένης τραπεζικής εποπτείας και προστασίας των καταναλωτών.

Επιπλέον, η Τράπεζα Ελλάδος διενεργούσε αιφνίδιους και αυστηρούς ελέγχους στα πιστωτικά ιδρύματα, επέβαλε πολύ υψηλά πρόστιμα σε περιπτώσεις παραβίασης της τραπεζικής νομοθεσίας και ήταν ο φόβος και ο τρόμος τους. Αυτά πριν 10 χρόνια.

Κάτω από αυτές τις δυστοπικές εξελίξεις εξέφρασα άμεσα δημόσια τα παρακάτω εύλογα ερωτήματα:

– Η Τράπεζα, με τις παραπάνω ενέργειές της, δυσκολεύει ή όχι την πρόσβαση των καταθετών της στα δικά τους κεφάλαια, που της έχουν καταθέσει καλή τη πίστη; Τηρούνται ή όχι οι βασικές αρχές για την τραπεζική εποπτεία «Core Principles for Effective Banking Supervision» που ορίζονται από την BIS;

– Ως διαχειρίστρια των κεφαλαίων των καταθετών της, με ποιόν τρόπο προστατεύει τα δικαιώματά τους; Χρεώνοντας 2,10 ευρώ στους καταθέτες για κάθε ανάληψη;

– Πως προστατεύεται το απόρρητο των καταθέσεων, καθώς και η αδιάλειπτη λειτουργία των ΑΤΜ (όπως επαρκή μετρητά στα μηχανήματα και η επιχειρηματική συνέχεια «business continuity» σε περιπτώσεις κρίσης π.χ από διακοπές ρεύματος, φυσικές ή άλλες καταστροφές) όταν η Τράπεζα έχει αναθέσει outsourcing μια τόσο βασική και κρίσιμη λειτουργία της;

– Ενημέρωσε έγκαιρα και εγγράφως τους πελάτες της για αυτή την εξέλιξη, ως όφειλε;

– Υπάρχει στη χώρα μας τραπεζική εποπτεία, κανόνες τραπεζικής δεοντολογίας, δίκαιο προστασίας των καταναλωτών και ποιές ενέργειες έχουν κάνει για την προστασία των καταθετών;

– Υπάρχει Κυβέρνηση και ποιούς προστατεύει;

– Πως προτίθεται η αντιπολίτευση να προστατεύσει τα εκατομμύρια των πολιτών που συναλλάσσονται με τις Τράπεζες, απέναντι σε αυτή την ασυδοσία;

Με την ευκαιρία, ξαναθυμήθηκε το σάλο που προκλήθηκε πριν από ένα χρόνο περίπου, όταν έγινε γνωστό ότι η κερδοφορία για το 2024, των 4 συστημικών τραπεζών, εκτινάχθηκε στον ουρανό, την ώρα που οι τράπεζες χρέωναν πολύ υψηλές προμήθειες για τις υπηρεσίες τους, είχαν κλειστές τις στρόφιγγες της χορήγησης δανείων, ενώ έχουν αντλήσει συνολικά περίπου 50 δις δημόσιο χρήμα διαχρονικά για την ανακεφαλαιοποίησή τους.

Συγκεκριμένα, οι 4 συστημικές τράπεζες ανακοίνωσαν για το 2024 κέρδη που ξεπερνούσαν συγκεντρωτικά το ποσό των 4,7 δις ευρώ, αυξημένα κατά 28,77% σε σύγκριση με τα κέρδη του 2023. Ενώ τα κέρδη τους από προμήθειες ξεπέρασαν το 2024 τα 2 δις ευρώ, αυξημένα κατά πολύ από τα αντίστοιχα του 2023, λόγω της αύξησης των τραπεζικών συναλλαγών και των αντίστοιχων προμηθειών που χρεώνουν στους πελάτες τους.

Τότε, εν μέσω θύελλας αντιδράσεων, η Κυβέρνηση ανακοίνωσε τον Ιανουάριο του 2025 την κατάργηση ή μείωση 6 βασικών τραπεζικών προμηθειών, για να χρυσώσει προφανώς το χάπι και 7 μήνες μετά οι Τράπεζες να επανέλθουν δριμύτερες.

Αυτά δεν μπορεί να συμβαίνουν σε μια Ευρωπαϊκή, ευνομούμενη χώρα, συμβαίνουν σε μια χώρα που η Κυβέρνηση και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα κάνουν πάρτυ, απούσης της αντιπολίτευσης.

Ακολούθησε σάλος από τις μαζικές αντιδράσεις των πολιτών και των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Μετά από αυτό, η Τράπεζα Πειραιώς σε μια κίνηση πρωτάκουστης «γενναιοδωρίας» ανακοίνωσε τη μείωση της προμήθειας κατά 0,10 ευρώ.

Οι αντιδράσεις των πολιτών γιγαντώθηκαν και μετά τον τεράστιο σάλο που προκλήθηκε από την απόφαση της Τρ. Πειραιώς να επιβάλει τις εξοργιστικές και αυθαίρετες χρεώσεις στις αναλήψεις από ΑΤΜ για τους πελάτες της – καταθέτες, ακολούθησε σημερινή ανακοίνωση της Κυβέρνησης, δια στόματος Κυριάκου Πιερρακάκη – σε συνεννόηση με την Τράπεζα της Ελλάδος και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – για το μηδενισμό των χρεώσεων για όλες τις αναλήψεις μέσω ΔΙΑΣ (και για τις αναλήψεις μέσω ΑΤΜ τρίτων παρόχων).

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Κυβέρνηση ξαφνικά αποφάσισε να πάρει το μέρος των πολλών, ενάντια στα οικονομικά συμφέροντα, απλά έκανε τη δουλειά της ως όφειλε, γιατί αλλιώς εκτιμώ ότι θα αναγκαζόταν να αναλάβει άμεσα δράση η Τράπεζα Ελλάδος και οι Ευρωπαϊκοί τραπεζικοί θεσμοί, ως όφειλαν.

Είναι προφανές ότι η κοινωνία που είναι παρούσα και ξέρει να αντιστέκεται μαζικά και συντονισμένα απέναντι στην αδικία και την αυθαιρεσία είναι η κοινωνία που μπορεί να επιβιώσει στα δύσκολα. Η κοινωνία που σιωπά είναι άξια της μοίρας της.

Καιρός να διαλέξουμε όλες/οι πλευρά.

Της μαζικής και συντονισμένης συμμετοχής και αντίστασης ή της σιωπής;

Δυτική Αθήνα, Περιστερι, απόψεις, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Περί κοινωνικών ανισοτήτων & ενσυναίσθησης στην πόλη μας – Το Περιστέρι

Μια από τις μεγαλύτερες, πανελλαδικά, αυξήσεις δημοτικών τελών αποφάσισε για το 2025 η Δημοτική Αρχή Περιστερίου.
Η προκλητική, για τα οικονομικά δεδομένα των κατοίκων, απόφαση του Δήμου Περιστερίου επιβάλει αύξηση 47% των δημοτικών τελών σε όλους τους δημότες και αναμένεται ότι θα αυξήσει τα έσοδα του Δήμου κατά 25 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο.
Ενώ, διαβάζω ότι παραμένουν ανείσπρακτες ληξιπρόθεσμες οφειλές συνολικού ύψους 24 εκατομμυρίων ευρώ, που το μεγαλύτερο μέρος τους αφορά μεγαλοοφειλέτες (!).

Είναι προφανές ότι η σημερινή Διοίκηση του Δήμου Περιστερίου μετά από 27 ολόκληρα χρόνια στο τιμόνι του Δήμου δεν έχει ασχοληθεί ουσιαστικά με τις συνθήκες διαβίωσης της πλειοψηφίας των δημοτών που έχουν επιδεινωθεί δραματικά λόγω της ακρίβειας και της έκρηξης των κοινωνικών ανισοτήτων και δεν τις έχει κατανοήσει ουδόλως.
Αλλιώς, δεν θα προέβαινε σε αυτήν την εξωφρενική οριζόντια αύξηση των δημοτικών τελών για τους δημότες, που εκτός των άλλων αποτελεί και άνιση φορολόγηση.

Συγκεκριμένα, οι δημότες Περιστερίου υποχρεούνται να καταβάλλουν μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ από την 1η Ιανουαρίου 2025 και κάθε μήνα για δημοτικά τέλη 2,01 ευρώ/τμ, ενώ το αντίστοιχο ποσό για το 2024 ήταν 1,37 ευρώ/τμ.

Η Διοίκηση Παχατουρίδη δεν φρόντισε να ενημερωθεί, πριν λάβει τέτοιου είδους απόφαση που επιβαρύνει τον οικονομικό προϋπολογισμό των ευάλωτων νοικοκυριών, ότι με βάση τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, μεσοσταθμικά, το 26,1% του συνολικού πληθυσμού στην Ελλάδα είναι εκτεθειμένο στους κινδύνους φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού; Και ότι στην περιοχή της Δυτικής Αθήνας είναι πολύ μεγαλύτερες οι κοινωνικές – οικονομικές ανισότητες σε σχέση με τις υπόλοιπες περιοχές της περιφέρειας Αττικής;

Αναμέναμε από τη Δημοτική Αρχή Περιστερίου περισσότερη ενσυναίσθηση για τους δημότες της. Αναμέναμε ότι η «ενσυναίσθησή» της δεν θα εξαντλούνταν σε φαραωνικού τύπου εκδηλώσεις που προσθέτουν πολλά στις δημόσιες σχέσεις των θιάσων, αλλά δεν προσφέρουν τίποτε στην ποιότητα ζωής των θιασωτών.

Προτείνουμε στη Δημοτική Αρχή Περιστερίου να δει με μεγάλη προσοχή το πρόσφατο παράδειγμα του Δήμου Αθηναίων, που αποφάσισε για το 2025 να μηδενίσει τα δημοτικά τέλη για τους ευάλωτους δημότες του και συγκεκριμένα τους δημότες με αναπηρίες άνω του 80%, τις μονογονεϊκές οικογένειες, τις πολύτεκνες – τρίτεκνες οικογένειες και όσες/ους δικαιούνται στήριξη λόγω «ενεργειακής φτώχειας». Ενώ παράλληλα αποφάσισε να παραμείνουν σταθερά τα δημοτικά τέλη για όλους τους υπόλοιπους δημότες.

Η Δημοτική Αρχή Περιστερίου οφείλει να μη νοιάζεται μόνο για την αύξηση των εσόδων του Δήμου. Αλλά να ασχοληθεί με τα μεγάλα προβλήματα της πόλης όπως με τα έργα υποδομής και αντιπλημμυρικής προστασίας που επείγουν, με τη δημιουργία ελεύθερων χώρων πράσινου που είναι εξαιρετικά μικρής έκτασης στην πόλη μας, τη δημιουργία – διαπλάτυνση πεζοδρομίων, τις συνθήκες στέγασης των σχολείων, το κυκλοφοριακό πρόβλημα κ.α., προκειμένου να βελτιωθεί ουσιαστικά η ποιότητα ζωής όλων των κατοίκων του Περιστερίου και κυρίως αυτών που ζουν στις εγκαταλελειμμένες, εκτός κέντρου, γειτονιές του.

Υπενθυμίζουμε ότι Περιστέρι δεν είναι μόνο το εμπορικό κέντρο που έχει «αγκαλιάσει» η Δημοτική Αρχή με έργα βιτρίνας.

Η Δημοτική Αρχή οφείλει να αντιμετωπίζει όλους τους δημότες ισότιμα και όχι κάποιους σαν δημότες Β΄ κατηγορίας. Γιατί Περιστεριώτες είναι και όσοι ζούν στις γειτονιές της Τσαλαβούτα, της Βιαμάξ, της Νέας Ζωής, του Λόφου Αξιωματικών, της Ανθούπολης, της Χρυσούπολης, της Κηπούπολης, του Μπουρναζίου.

Εμείς θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε ανθρώπινες και ποιοτικές συνθήκες ζωής, φιλικές προς το περιβάλλον, για όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες στην πόλη μας.

Οικονομια, απόψεις, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Φορολόγηση των κερδών των συστημικών Τραπεζών, για αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης

❌ Ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε χθες από το Λονδίνο, ενώπιον των επενδυτών, ότι δεν πρόκειται να επιβάλει έκτακτο φόρο στα κέρδη των ελληνικών τραπεζών.

Μάλιστα!

Αυτό είναι ένα νέο για να τρίβουν τα χέρια τους οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι ξένοι επενδυτές με γνώμονα το προσωπικό τους κέρδος, αλλά συγχρόνως είναι και θηλιά στο λαιμό του έλληνα φορολογούμενου που βλέπει διαρκώς τα εισοδήματά του να εξανεμίζονται από την άδικη φορολόγηση και την συστηματική και ανεξέλεγκτη ακρίβεια.

❌ Η δήλωση του Πρωθυπουργού περί μη έκτακτης φορολόγησης των τραπεζών είναι άκρως προκλητική για τους δανειολήπτες, που έχασαν ή κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους σε πλειστηριασμούς από τα funds, τα οποία ΔΕΝ φορολογούνται στη χώρα μας.

Είναι τρομακτικό το γεγονός ότι οι πλειστηριασμοί αυξήθηκαν πάνω από 200% τα 2 τελευταία χρόνια.

❌ Ο κ. Μητσοτάκης θα πρέπει να απολογηθεί ενώπιον των Ελλήνων φορολογουμένων γιατί δεν επιβάλει την έκτακτη φορολόγηση των κερδών των τραπεζών:

👉 την ώρα που οι 4 συστημικές παρουσιάζουν τεράστια κέρδη. Συγκεκριμένα για το 2023 ανακοίνωσαν:

– πάνω από 4 δις ευρώ καθαρά κέρδη,

– 8,1 δις ευρώ έσοδα από τόκους και

– 1,8 δις ευρώ έσοδα από προμήθειες,

ενώ για το 2024 αναμένονται ακόμη μεγαλύτερα έσοδα και κέρδη

👉 την ώρα που το ελληνικό δημόσιο έχει συνεισφέρει πάνω από 38 δις ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, δηλαδή με χρήματα του έλληνα φορολογούμενου.

👉 την ώρα που οι ελληνικές τράπεζες έχουν ένα από τα υψηλότερα στην Ευρώπη περιθώρια επιτοκίων μεταξύ καταθέσεων και χορηγήσεων.

❌❌ Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας βρίσκεται σε κατάσταση οικονομικής ανέχειας και δυσκολεύεται να επιβιώσει. Αυτή είναι μια αλήθεια που δεν κρύβεται, μια αλήθεια που την γνωρίζει σύσσωμη η ελληνική κοινωνία.

Η – εσωτερική και όχι εισαγόμενη όπως θέλει να την παρουσιάζει η Κυβέρνηση – καλπάζουσα ακρίβεια, φέρει τη σφραγίδα της Κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Τα πολύ υψηλά επιτόκια χορηγήσεων και η δυσκολία πρόσβασης στον τραπεζικό δανεισμό, η κερδοσκοπία των ολιγοπωλίων και των καρτέλ που είναι ανεξέλεγκτα, η έκρηξη της τιμής των ακινήτων και των ενοικίων, η αύξηση του ιδιωτικού χρέους, η αλματώδης αύξηση των πλειστηριασμών και η άδικη φορολόγηση εντείνουν τις ήδη μεγάλες κοινωνικές ανισότητες.

Σε αυτό το εκρηκτικό μείγμα, το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, ως αξιωματική πλέον αντιπολίτευση, έχει χρέος να αντιδράσει άμεσα και δυναμικά, με συγκεκριμένες θέσεις και πρόγραμμα που θα ενώσει όλον τον προοδευτικό, δημοκρατικό πολιτικό χώρο υπέρ των αδυνάμων και ενάντια στην ακραία φιλελεύθερη πολιτική της δεξιάς που οδηγεί στη φτωχοποίηση και τον κοινωνικό αποκλεισμό μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας.

Στη σωστή κατεύθυνση είναι η τροπολογία που κατέθεσε σήμερα το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής για την θέσπιση έκτακτης εισφοράς 5% στα κέρδη των μεγάλων τραπεζών για τις χρήσεις 2023 και 2024.

ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΠΑΣΟΚ, ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατικοί θεσμοί, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Η 3η Σεπτέμβρη 1974 μέρα σταθμός για την ιστορία του τόπου μας

Η 3η Σεπτέμβρη 1974 είναι μέρα σταθμός για την ιστορία του ΠΑΣΟΚ και του τόπου μας, για τη δημοκρατία και το σπάσιμο των δεσμών μας.

Ήμουν παιδάκι στις πρώτες τάξεις του δημοτικού εκείνες τις μέρες του Σεπτέμβρη, τις έζησα όμως έντονα και με έχουν στιγματίσει. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι για μένα ένα μυθικό πρόσωπο, μια ιδέα αξεπέραστη, που δυναμώνει όσο τα χρόνια περνούν.

Θυμάμαι έντονα πόσο μας έδωσε – τότε – ανάσα και ελπίδα, διέξοδο στις αγωνίες μας, έμπνευση και όραμα για τη δημοκρατία, την οικονομική και κοινωνική ανεξαρτησία, την ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.

Η φωνή του Ανδρέα έγινε η φωνή κάθε Έλληνα μη προνομιούχου.

50 χρόνια μετά, το ΠΑΣΟΚ, το Κίνημα που ξεκίνησε ο Ανδρέας Παπανδρέου, είναι Εδώ και περιμένει την Αναγέννησή του με τη συμμετοχή όλων μας στη μάχη για αλλαγή, λειτουργική – συμμετοχική δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, ανθεκτικότητα, συμπερίληψη. Για το συμφέρον του λαού και όχι της οικονομικής ολιγαρχίας, για τα δικαιώματα των πολλών και όχι των λίγων και ισχυρών.

Για όλα αυτά έχουμε χρέος να δώσουμε όλοι τη μάχη μας, να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα, να Ενώσουμε τις δυνάμεις μας, να δυναμώσουμε το Κίνημα Λαού, να ξαναφέρουμε την Ελπίδα.

Χρόνια πολλά στο Κίνημά μας και στους ανθρώπους που πίστεψαν στις αρχές του και τις πιστεύουν ακόμη!

-=======-

Από την Ιδρυτική Διακήρυξη της 3 του Σεπτέμβρη 1974, τόσο επίκαιρη όσο ποτέ: 👇 👇 👇

» Ανακοινώνουμε σήμερα την εκκίνηση ενός νέου πολιτικού Κινήματος που πιστεύουμε ότι εκφράζει τους πόθους και τις ανάγκες του απλού Έλληνα, ενός Κινήματος που να ανήκει στον αγρότη, τον εργάτη, το βιοτέχνη, το μισθωτό, τον υπάλληλο, στη θαρραλέα και φωτισμένη νεολαία μας.

Τους καλούμε να πυκνώσουν τις τάξεις του. Να στελεχώσουν και να συμμετάσχουν στην κατεύθυνση ενός Κινήματος που θα προωθήσει ταυτόχρονα την εθνική μας ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία, την κοινωνική απελευθέρωση και τη δημοκρατία σ’ όλες τις φάσεις της δημόσιας ζωής.

Βασικός κυριαρχικός στόχος του Κινήματος είναι η δημιουργία πολιτείας απαλλαγμένης από ξένο έλεγχο ή επεμβάσεις, πολιτείας απαλλαγμένης από έλεγχο ή επιρροή της οικονομικής ολιγαρχίας, πολιτείας ταγμένης στην προστασία του Έθνους και στην υπηρεσία του Λαού.

Η εθνική ανεξαρτησία είναι αναπόσπαστα δεμένη με τη λαϊκή κυριαρχία, με τη δημοκρατία σε κάθε φάση της ζωής του τόπου, με την ενεργό συμμετοχή του πολίτη σ’ όλες τις αποφάσεις που τον αφορούν.

Μα είναι ταυτόχρονα συνυφασμένη με την απαλλαγή της οικονομίας μας από τον έλεγχο του ξένου μονοπωλιακού και ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου που διαμορφώνει την οικονομική, την κοινωνική, την πολιτική και την πολιτιστική μας πορεία, σύμφωνα με τα συμφέροντα όχι του Λαού αλλά της οικονομικής ολιγαρχίας»

,,,,,,,,,,

«Για να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Για να συμμετέχει ενεργά ο Λαός στον προγραμματισμό της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής πορείας της Χώρας. Για να εξασφαλιστεί η εργασία και η κατοικία σε όλους τους Έλληνες.

Για να καταργηθούν τα προνόμια των λίγων στην ιατρική, νοσοκομειακή και φαρμακευτική περίθαλψη. Για να προστατευτούν η μητέρα, το παιδί, τα γερατειά. Για να κατοχυρωθεί η κοινωνική και η οικονομική ισότητα των δύο φύλων. Για να ελευθερωθεί η σκέψη και να γίνει η παιδεία κτήμα όλων των Ελλήνων.

Η σημερινή διακήρυξη των αρχών του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος αποτελεί εκκίνηση για την ίδρυση, στελέχωση και θεμελίωση ενός Κινήματος που θέλουμε να αποτελέσει το φορέα όλων των γνήσια προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων της χώρας.

Κάνουμε έκκληση αυτές οι δυνάμεις ενωμένες να προχωρήσουν στον αγώνα. Θεμελιακή αρχή του Κινήματος είναι η απόλυτα κατοχυρωμένη δημοκρατική διαδικασία -από τη βάση μέχρι την ηγεσία – με απόλυτη ισοτιμία όλων των μελών που θα το στελεχώσουν».

περιβαλλοντικός ρατσισμός, Δυτική Αθήνα, ΕΚΛΟΓΕΣ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Ανοιχτή Επιστολή με αφορμή την υποψηφιότητά μου για Περιφερ. Σύμβουλος Δυτικού Τομέα με Γιάννη Σγουρό

Αγαπητές Φίλες και Φίλοι
Αγαπητές Συμπολίτισσες και Αγαπητοί Συμπολίτες


Η Δυτική Αθήνα είναι ο τόπος μου και συγκεκριμένα το Περιστέρι, όπου γεννήθηκα και ζω.
Γνωρίζω, μέσα από την ενεργή συμμετοχή μου σε κοινωνικά και περιβαλλοντικά κινήματα, τα μεγάλα διαχρονικά προβλήματα της περιοχής, που έχουν σοβαρές συνέπειες για το περιβάλλον, την υγεία και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της.
Η Δυτική Αθήνα χαρακτηρίζεται από έντονες περιβαλλοντικές και κοινωνικές ανισότητες, όπως για παράδειγμα λόγω της πολύχρονης λειτουργίας της χωματερής της Φυλής, της μεγάλης συγκέντρωσης ρυπογόνων βιομηχανιών και των σημαντικών ελλείψεων σε χώρους αστικού πρασίνου.
Χρειάζεται μια νέα περιφερειακή διοίκηση, που δεν θα νοιάζεται μόνο για την οικονομική μεγέθυνση, αλλά θα εστιάζει κυρίως στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, τη βιωσιμότητα, τη συμπερίληψη και τον πολιτισμό και θα μπορεί να αντιμετωπίζει με αποφασιστικότητα και αιχμηρές, προοδευτικές προτάσεις όλα τα μεγάλα προβλήματα της περιοχής, όπως:

– τον χρόνιο περιβαλλοντικό ρατσισμό,

-τις μεγάλες κοινωνικές ανισότητες,

– την έλλειψη επαρκών δημόσιων δομών κοινωνικής πρόνοιας και περίθαλψης,

– τους χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και

-την άνιση κατανομή των κονδυλίων της περιφέρειας Αττικής μεταξύ των αντιπεριφερειών για έργα υποδομής, που μεγαλώνει το χάσμα μεταξύ της Δυτικής και των υπόλοιπων περιοχών της Αττικής.

Η Δυτική Αθήνα χρειάζεται ανθρώπους που ξέρουν να αγωνίζονται, να μιλούν ανοιχτά για την καρδιά του προβλήματος και να διεκδικούν μια καλύτερη ποιότητα ζωής για τον άνθρωπο, ισότιμη για όλους τους πολίτες και σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον.

Για όλους αυτούς του λόγους, δέχθηκα με χαρά την τιμητική πρόσκληση του Γιάννη Σγουρού να είμαι Υποψήφια Περιφερειακή Σύμβουλος Δυτικού Τομέα με την ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ Αυτοδιοικητική Παράταξή του, γιατί ως πρώην Περιφερειάρχης Αττικής γνωρίζει και κατανοεί τα προβλήματα του τόπου και των πολιτών και η προηγούμενη θητεία του χαρακτηρίστηκε από εντιμότητα, εργατικότητα και οργανωτικότητα, χαρακτηριστικά που χρειάζεται η Αττική σήμερα.

Για όλα αυτά τα αυτονόητα αγωνίζομαι διαχρονικά και για αυτά θα αγωνιστώ και τώρα, για τη Δυτική Αθήνα που μας αξίζει. Για να ακουστούν τα μεγάλα περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα της περιοχής μας και να διεκδικήσουμε αιχμηρές, προοδευτικές, δίκαιες και βιώσιμες λύσεις για όλους. Το χρωστάω στον τόπο μου, στα παιδιά μας, στην κοινωνία.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι αποκλειστικά ανδρική υπόθεση. Οι γυναίκες μπορούν και πρέπει να έχουν ενεργό και δυναμικό ρόλο, όχι μόνο με την παρουσία τους στα ψηφοδέλτια, αλλά και με την ουσιαστική τους συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων, πριν και μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές.


Η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να ενώνει, να αμβλύνει τις ανισότητες, να δίνει χώρο στην διαφορετικότητα και να είναι απέναντι σε κάθε είδους ρατσισμό, διαφθορά και πελατειακή αντίληψη.


Με αυτές τις σκέψεις, μόλις λίγες εβδομάδες πριν τις περιφερειακές εκλογές

Ζητώ τη στήριξή σας και την ψήφο σας

Χρειάζομαι την αγάπη, τη στήριξη και τη βοήθεια όλων σας. Μόνο μαζί θα καταφέρουμε να ακουστεί ηχηρά η φωνή μας.

Καλό, συλλογικό μας αγώνα
Ελένη Σταύρου
Υποψήφια Περιφερειακή Σύμβουλος Δυτικού Τομέα με την Ανεξάρτητη
παράταξη του Γ. Σγουρού

email 👉 elenist9@gmail.com Facebook 👉 elenistvr

instagram 👉 eleni__stavrou/ ιστοσελίδα 👉 https://estavrou.gr/

περιβαλλοντικός ρατσισμός, Δυτική Αθήνα, Περιβάλλον, ΧΥΤΑ ΦΥΛΗΣ, απόψεις, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Μια εναλλακτική, προοδευτική, βιώσιμη πρόταση για τη Δυτική Αθήνα

Όσο πλησιάζει ο χρόνος των δημοτικών – περιφερειακών εκλογών, γίνεται εντονότερη η ανάγκη να εκφραστεί δημόσια μια εναλλακτική, ανθρώπινη, ισότιμη και βιώσιμη πρόταση ανάπτυξης προσαρμοσμένη στις ανάγκες των κατοίκων της Αττικής, δυτικά του Κηφισού.

Η Δυτική Αθήνα – Αττική έχει φτάσει στα όριά της περιβαλλοντικά και κοινωνικά και χρειάζεται άμεσα, ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών, μια προοδευτική, ολιστική προσέγγιση για περιφερειακή ανάπτυξη, που θα αγκαλιάζει όλους τους κατοίκους, δεν θα νοιάζεται μόνο για το κέρδος και την οικονομική μεγέθυνση, αλλά θα εστιάζει κυρίως στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, τη βιωσιμότητα, τη συμπερίληψη, τον πολιτισμό. 

Χρειάζεται μια προοδευτική προσέγγιση που θα αγγίζει με αιχμηρές προτάσεις όλα τα μεγάλα προβλήματα της περιοχής, όπως τον χρόνιο περιβαλλοντικό ρατσισμό, τις μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, την έλλειψη επαρκών δημόσιων δομών κοινωνικής πρόνοιας και περίθαλψης, τους χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, την άνιση κατανομή των κονδυλίων της περιφέρειας Αττικής μεταξύ των αντιπεριφερειών για έργα υποδομής, που μεγαλώνει το χάσμα μεταξύ της Δυτικής και των υπόλοιπων περιοχών της Αττικής.

Είναι αυτονόητο ότι μια προοδευτική πρόταση για την περιφέρεια Αττικής πρέπει να έχει ως αφετηρία και προορισμό τον άνθρωπο χωρίς εξαιρέσεις, να προωθεί τη συμμετοχή των πολιτών και των κοινωνικών κινημάτων στα μεγάλα θέματα που τους αφορούν, να είναι δίπλα στον πολίτη ακούγοντας διαρκώς τις αγωνίες και τους προβληματισμούς του, να προωθεί τον πολιτισμό, να θέλει και να μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις προκλήσεις, κάνοντας τομές σε βαθιά ριζωμένα status και στερεότυπα, πάντα με προοδευτική κατεύθυνση.

Είναι αυτονότητο ότι μια προοδευτική αυτοδιοικητική πρόταση πρέπει να δίνει χώρο στη διαφορετικότητα και να στέκεται δυναμικά απέναντι σε κάθε είδους ρατσισμό, διαφθορά και πελατειακή αντίληψη.

Από τα κυρίαρχα αυτονόητα  είναι η προώθηση της ενεργούς συμμετοχής των γυναικών όχι μόνο με την παρουσία τους στα ψηφοδέλτια, αλλά δυναμικά με τη συμμετοχή τους στο σχεδιασμό και τη λήψη των κεντρικών αποφάσεων, τόσο προεκλογικά όσο και μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές. 

Πρώτη προτεραιότητα για τη Δυτική Αθήνα δεν μπορεί να είναι άλλη από την αντιμετώπιση της χρόνιας, κλιμακούμενης περιβαλλοντικής υποβάθμισης που έχει οδηγήσει σε έναν ιδιότυπο περιβαλλοντικό ρατσισμό εις βάρος των κατοίκων της.

Η  τερατώδης εγκατάσταση της χωματερής στη Φυλή «φιλοξενεί» για πολλές δεκαετίες και χωρίς τις κατάλληλες υποδομές το σύνολο σχεδόν των αστικών στερεών και των επικίνδυνων υγειονομικών αποβλήτων  όλης της Αττικής.

Οι εγκαταστάσεις της Φυλής σε συνδυασμό με τη μεγάλη συγκέντρωση ρυπογόνων βιομηχανιών, την απουσία περιβαλλοντικών ελέγχων και τα μικρά ποσοστά αστικού πράσινου στον οικιστικό ιστό, αποτελούν μια υγειονομική βόμβα, που απειλεί μονίμως τους κατοίκους της πολύπαθης Δυτικής Αθήνας.

Από τις φωτιές που εκδηλώνονται συχνά τους καλοκαιρινούς μήνες στα κέντρα διαλογής απορριμμάτων και τις νόμιμες ή μη αποθήκες με υλικά ανακύκλωσης γύρω από τη χωματερή – λόγω της κλιματικής κρίσης και της απουσίας κρατικών προληπτικών ελέγχων – απελευθερώνονται τοξικά αέρια άκρως επικίνδυνα για την υγεία και τη ζωή των κατοίκων της περιοχής.

Το μήνυμα «Εκκενώστε την περιοχή» δεν είναι λύση, όταν το κράτος και η περιφέρεια αδυνατούν να λάβουν αποτελεσματικά μέτρα πρόληψης και προστασίας της ανθρώπινης ζωής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, την περίοδο 1999 – 2015  σημειώθηκε τρομακτική αύξηση των θανάτων από νεοπλασματικές ασθένειες που έφτασε το  31,7 % στις περιοχές γύρω από την χωματερή, ενώ ή αντίστοιχη αύξηση στο σύνολο της Περιφέρειας Αττικής ήταν 10,1%. Άγνωστες παραμένουν οι συνέπειες από την λειτουργία της χωματερής για την υγεία των παιδιών, των ηλικιωμένων και των κατοίκων με χρόνια προβλήματα υγείας.

Το περιβαλλοντικό, οικονομικό και υγειονομικό κόστος για τις περιοχές γύρω από τη χωματερή είναι τεράστιο. Η Δυτική Αθήνα – Αττική δεν μπορεί να παραμένει ο «σκουπιδότοπος» όλης της Αττικής και να σχεδιάζονται προκλητικά και ερήμην της μονάδες καύσης και νέες επεκτάσεις και πανωσηκώματα στον ήδη υπερκορεσμένο ΧΥΤΑ Φυλής, όπως έκανε ή δρομολογούσε να κάνει η απερχόμενη περιφερειακή διοίκηση.  

Η νέα περιφερειακή διοίκηση που θα αναδειχθεί μετά τις εκλογές, που εύχομαι να έχει προοδευτικό πρόσημο, θα πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της περιβαλλοντικής υποβάθμισης σε συνεργασία με τους πολίτες, τους Δήμους, τα κοινωνικά κινήματα και την επιστημονική κοινότητα αναζητώντας βιώσιμες λύσεις στην κατεύθυνση ενός δημόσιου αποκεντρωμένου συστήματος διαχείρισης απορριμμάτων, περιβαλλοντικά και κοινωνικά δίκαιου και φιλικού προς το περιβάλλον, που θα δίνει έμφαση στην πρόληψη, την προδιαλογή και στην πραγματική ανάκτηση και ανακύκλωση, αντί στην επικίνδυνη για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία καύση των απορριμμάτων.

Η Δυτική Αθήνα χρειάζεται μια προοδευτική πρόταση για αναβάθμιση του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής και του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της, με κοινωνική και περιβαλλοντική δικαιοσύνη, συμπερίληψη, αποδοχή της διαφορετικότητας, προώθηση του πολιτισμού και κυρίως σεβασμό στον άνθρωπο.

Αυτές είναι οι σκέψεις μου 60 μέρες πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές, που επιβεβαιώνουν την ισχυρή μου πεποίθηση πως σε αυτόν τον αγώνα για την επιβίωση, στον αγώνα ενάντια στις κοινωνικές αδικίες και ανισότητες και τον κραυγαλέο εις βάρος της Δυτικής Αθήνας κοινωνικό και περιβαλλοντικό ρατσισμό δεν μπορεί να είναι κανείς απών και κυρίως καμία απούσα.

πολιτισμος, αλληλεγγύη, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Μαθήματα αλληλεγγύης μέσα από ένα πανάρχαιο πασχαλινό έθιμο της εκκεντρικής, ισότιμης κοινωνίας της Ικαρίας

Χρόνια Πολλά και Aναστάσιμα με αγάπη και αλληλεγγύη για όλον τον κόσμο.

Και επειδή αυτές οι λέξεις είναι σπάνιες στις μέρες μας, προτείνω όσοι θέλουν να διαθέσουν λίγο από το γιορτινό τους χρόνο για να δουν στο ντοκιμαντέρ του Σπύρου Τέσκου «Νικαριά μου» (2010) τι σημαίνει πραγματική ανθρωπιά, αλληλεγγύη, ισότητα και αγάπη χωρίς διαφημίσεις και τυμπανοκρουσίες.

Μαζί με άλλα πολύτιμα, το ντοκιμαντέρ αφηγείται τον ιδιαίτερο τρόπο ζωής και σκέψης των κατοίκων του νησιού και εστιάζει σε ένα πανάρχαιο πασχαλινό έθιμο που οι ντόπιοι αποκαλούν «Μνημόσυνο», το οποίο αναβιώνει μέχρι σήμερα ανήμερα το Πάσχα στα χωριά της Βορειοδυτικής ακριτικής Ικαρίας. Στην αταξική, ισότιμη και ταυτόχρονα εκκεντρική κοινωνία της Ικαρίας, που ποτέ δεν υπήρχαν, ούτε σήμερα υπάρχουν, πλούσιοι και φτωχοί. «Κι αν ένας σήμερα έχει παραπάνω λεφτά είναι αδιανόητο να το δείξει».

Αλλά, δεν υπήρχαν, ούτε υπάρχουν επίσης εργάτες και αφεντικά. Στην Ικαρία οι δουλειές ακόμη και σήμερα αρκετές φορές γίνονται με το έθιμο της «αλλαξιάς», δηλαδή οι συγχωριανοί προσφέρουν την εργασία τους χωρίς χρήματα σε όποιον συγχωριανό τους έχει ανάγκη και αυτός τους το ανταποδίδει, όποτε αυτοί τον χρειαστούν.

Ντοκιμαντέρ Νικαριά μου του Σπύρου Τέσκου

Το έθιμο έχει ως εξής:

Αρκετές μέρες πριν τη Λαμπρή, όσοι έχουν τη δυνατότητα προσφέρουν (ανώνυμα) ρίφι ή ρασκό όπως λέγεται το άγριο κατσίκι στην ικαριώτικη διάλεκτο, ψωμί και κρασί για τη μνήμη των νεκρών. Κανείς όμως δεν ξέρει ούτε ποιός πρόσφερε, ούτε πόσο πρόσφερε.

Οι προσφορές συγκεντρώνονται σε έναν κοινό δημοτικό χώρο και το κρέας ψήνεται την ημέρα της Λαμπρής σε μεγάλα καζάνια.

Στο γιορτινό τραπέζι κάθονται όλοι οι χωριανοί, αλλά και οι ξένοι, ανεξάρτητα αν είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν κάτι ή όχι.

Μετά γίνεται η μοιρασιά και προσδιορίζεται το «ψυχομέτρι», δηλαδή η ισόποση για όλους μερίδα που αναλογεί στον κάθε χωριανό και ξένο που θα καθίσει στο τραπέζι της Λαμπρής. Τρώνε, πίνουν και γλεντούν.


Το «Μνημόσυνο» είναι ένα μικρό μόνο παράδειγμα για τον αυθεντικό και ιδιαίτερο τρόπο ζωής και σκέψης των κατοίκων του νησιού, που από το 1947 και μετά, στα μαύρα χρόνια της εξορίας, στάθηκαν στο πλευρό των 15.000 περίπου εξορίστων, τους φιλοξένησαν στα φτωχικά τους σπίτια, τους έδωσαν να φάνε από το φτωχικό τους πιάτο και τους έκαναν ισότιμα μέλη της οικογένειάς τους.

Το θέμα του ντοκιμαντέρ κυκλοφόρησε το 2011 σε συλλεκτική έκδοση μαζί με το DVD της ταινίας με το παρακάτω συνοδευτικό κείμενο :

«Μπορεί μια ιδανική κοινωνία, στηριγμένη στην αγάπη, την αλληλεγγύη και την ισότητα να αναπτυχθεί σε έναν τόπο χωρίς την επιβολή της από εξουσίες; Η ιστορία λέει όχι. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Ένα νησί του Αιγαίου, η Ικαρία, έχει εδώ και αιώνες αναπτύξει τέτοιες κοινωνικές δομές που θα τις ζήλευαν και οι πιο ιδεατές κοινωνίες. Όχι όμως προσπαθώντας να αναπτύξει κάποια φιλοσοφική σχολή, αλλά επειδή η αναγκαιότητα της επιβίωσης έσπρωξε τους κατοίκους να ζήσουν με αυτόν τον τρόπο. Η ταινία είναι μία καταγραφή αυτού του τρόπου ζωής και φιλοσοφίας τους, που κινδυνεύει σοβαρά λόγω της «ανάπτυξης» στο νησί».

Κάπως έτσι είναι η άνοιξη που ονειρεύομαι

απόψεις, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Με τους πολλούς και πιο ευάλωτους

Το θέμα της απελευθέρωσης των πλειστηριασμών δεν ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία.

Θα έπρεπε, Οφείλαμε όλοι να ξέρουμε, τι σημαίνει για τα χαμηλά και μεσαία στρώματα της κοινωνίας η ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τη δεξιά παράταξη.

📍 Μήπως περιμέναμε προστασία της πρώτης κατοικίας, σαν αυτή που θεσμοθετήθηκε με το νόμο 3869/2010 από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου (γνωστός και ως νόμος Κατσέλη), μέσα σε σκληρές συνθήκες οικονομικής κρίσης και έχοντας απέναντι την τρόικα και τους σκληρούς για την κοινωνία όρους που επέβαλε; Ναι, αναφέρομαι στην νόμο Γ. Παπανδρέου 3869/2010 που καταργήθηκε το 2019.

📍 Μήπως περιμέναμε στήριξη των πιο ευάλωτων και κλείσιμο της ψαλίδας, ανάμεσα στους ολίγους & ισχυρούς και τους πολλούς & πιο ευάλωτους;

📍 Μήπως περιμέναμε να μπουν όρια στην ασυδοσία και να θεσπιστούν υποχρεωτικοί κανόνες καλής λειτουργίας και κοινωνικής ευθύνης στα περιβόητα funds και στις τράπεζες, που κερδοσκοπούν εδώ και δεκαετίες εις βάρος των δανειοληπτών;

📍 Μήπως περιμέναμε να μειωθούν τα κόκκινα δάνεια, αντί να δημιουργούνται νέες γενιές κόκκινων δανείων, αφού οι δανειολήπτες παραμένουν ανυπεράσπιστοι από τα κύματα ακρίβειας και από τις συνεχείς αυξήσεις των επιτοκίων, που οδηγούν σε αύξηση του χρέους & των μηνιαίων δόσεών τους;


Σήμερα, όλοι ξέρουμε ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη έδειξε από την πρώτη στιγμή το σκληρό της πρόσωπο απέναντι σε χαμηλά & μεσαία στρώματα της ελληνικής κοινωνίας με την ψήφιση του Πτωχευτικού Κώδικα (ν. 4738/2020), που σταμάτησε οποιαδήποτε προστασία στην πρώτη κατοικία.

Ο Πρωθυπουργός μάλιστα παρουσίαζε το 2020 τον νέο πτωχευτικό κώδικα ως «νομοσχέδιο τομή» που «δίνει μια δεύτερη ευκαιρία» (σε ποιούς άραγε;), ενώ δήλωνε ότι: «η μάστιγα του ιδιωτικού χρέους τελειώνει. Δίνουμε τη δυνατότητα να διαγραφεί μέρος των χρεών με απώλεια περιουσίας για να μην ταλαιπωρούνται για μια ζωή οι πολίτες και δεν θα μπορούν να κάνουν μια νέα αρχή»

Όλοι ξέρουμε σήμερα ότι 700.000 δανειολήπτες βρίσκονται στο έλεος των funds και απειλούνται από πλειστηριασμούς, χωρίς καμμία κρατική προστασία της 1ης κατοικίας, όσων αδυνατούν αντικειμενικά να πληρώσουν τις οφειλές τους.

Λύση υπάρχει; Ναι, υπάρχει τώρα, όσο είναι καιρός:

1/ Άμεση επαναφορά του ν3869/2010 της Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου για την προστασία της 1ης κατοικίας των αποδεδειγμένα ευάλωτων οφειλετών

2/ να θεσπιστούν όρια & κανόνες στη λειτουργία των funds προς όφελος των αποδεδειγμένα ευάλωτων δανειοληπτών & της προστασίας της πρώτης κατοικίας

3/ νομοθετική ρύθμιση για το δικαίωμα ο δανειολήπτης να αγοράζει με ευνοϊκούς και βιώσιμους όρους το υποθηκευμένο ακίνητό του, πριν αυτό καταλήξει στα funds

Αλλά κυρίως, στις επόμενες βουλευτικές εκλογές ας σκεφτούμε πολύ τι θα ρίξουμε στην κάλπη. Ας σκεφτούμε τις γενιές των εν δυνάμει νέων αστέγων που, ίσως με κάποιον τρόπο, βάζουμε και μείς με την ψήφο μας πλάτη για να δημιουργηθούν

και ποιός ξέρει; Μπορεί έτσι να κατανοήσουμε ότι η ψήφος μας είναι μεγάλη ευθύνη και να συνειδητοποιήσουμε ποιό είναι το συμφέρον μας και σε ποιά πλευρά πρέπει να είμαστε, αν βέβαια ανήκουμε στη συντριπτική πλειοψηφία των μεσαίων & χαμηλών στρωμάτων και όχι στο 10% των πλούσιων & ισχυρών

απόψεις, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Τα παιδιά, τα Ιδρύματα και το Κράτος που είναι ο μεγάλος Απών

Σεβόμενη πάντα το τεκμήριο αθωότητας, δημοσιοποίησα από την πρώτη στιγμή τις απόψεις μου για την υπόθεση της Κιβωτού του Κόσμου, που μας συγκλόνισε και εξακολουθεί να μας συγκλονίζει ως κοινωνία.

Οι απόψεις μου αυτές αφορούν όχι μόνο την Κιβωτό του Κόσμου αλλά και κάθε βάσιμη καταγγελία εις βάρος Ιδρυμάτων δημόσιων ή μη που διαχειρίζονται ευάλωτες ανθρώπινες ψυχές. https://bit.ly/3EFkdof

Αν και η παραμονή παιδιών για μεγάλο χρονικό διάστημα σε Ιδρύματα είναι πηγή πολλών κακών και είναι αναγκαίο να μπεί ένα τέλος με κρατική παρέμβαση στην ιδρυματοποίηση προς όφελος των παιδιών, είναι δύσκολο για μένα να μηδενίσω την 25ετή προσφορά του συγκεκριμένου Ιδρύματος στην παιδική προστασία (πάντα μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου) σήμερα που η κρατική πρόνοια και το κοινωνικό κράτος για αυτά τα παιδιά είναι ουσιαστικά απόντες.

Εάν όμως προκύψει από την έρευνα ότι οι κατηγορίες για κακοποίηση παιδιών είναι βάσιμες, δεν πρόκειται να γυρίσω αδιάφορα την πλάτη εις βάρος των πιο ευάλωτων. Όπως το ίδιο θα κάνω και για όποιο άλλο ιδιωτικό ή δημόσιο Ίδρυμα ή κοινωνική δομή υπάρχει βάσιμη υποψία ή καταγγελία ότι λειτουργεί με παράνομο ή ανήθικο τρόπο εις βάρος των παιδιών και των κοινωνικά ευάλωτων ενοίκων του.
Και το λέω αυτό γιατί τις τελευταίες μέρες και ενώ είναι σε εξέλιξη η εισαγγελική έρευνα, ακούμε και διαβάζουμε στα ΜΜΕ απίστευτα πράγματα και σοβαρές καταγγελίες για τον τρόπο λειτουργίας του συγκεκριμένου ιδρύματος, αλλά και άλλων με δημόσιο χαρακτήρα (όπως π.χ. για το Ίδρυμα αναπήρων στη Θεσσαλονίκη) χωρίς να γνωρίζουμε κατά πόσον οι καταγγελίες αυτές είναι βάσιμες. Διαβάζουμε π.χ για μεσαιωνικές μεθόδους τιμωρίας των παιδιών που φτάνουν ως την απομόνωσή τους για μήνες σε κελιά τιμωρίας, για βασανισμούς, βίαιες συμπεριφορές, σεξουαλικές παρενοχλήσεις, ακόμη και για απόκρυψη θανάτων. Διαβάζουμε επίσης για εισοδήματα και περιουσιακά στοιχεία ΜΚΟ ύψους εκατομμύριων ευρώ, για χλιδάτη ζωή των ανθρώπων που τη διοικούσαν, αλλά και για περίεργες διαδρομές ακινήτων που φαίνεται ότι «δωρίζονται» ενώ υπάρχουν καταγγελίες ότι «πωλούνται» κ.α

Και αναρωτιέμαι πού ήταν και που είναι το κράτος όλα αυτά τα χρόνια;
Άφηνε ανεξέλεγκτα και χωρίς κρατική εποπτεία τα δημόσια ή ιδιωτικά Ιδρύματα που διαχειρίζονται ανθρώπινες ψυχές και κάποια από αυτά διαχειρίζονται μαζί και εκατομμύρια ευρώ που αντλούν από δωρεές και κρατικά ή πιθανόν και ευρωπαϊκά κεφάλαια; Δημοσιοποιούνταν αναλυτικά στοιχεία για τα ετήσια έσοδα και έξοδα των Ιδρυμάτων αυτών; Έχει ή όχι το κράτος την ευθύνη της πρόληψης;
Που είναι η πολυδιαφημιζόμενη διαφάνεια; Δεν αφορά κοινωνικά ιδρύματα δημόσια ή μη και κοινωνικές οργανώσεις;
Αυτό κι αν είναι υποκρισία!

Πρέπει επιτέλους αυτό το κράτος να θεσπίσει ένα ολοκληρωμένο Πλαίσιο Παιδικής Προστασίας με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα του παιδιού, που θα θέτει ενιαίους κανόνες ασφαλούς – διαφανούς λειτουργίας και κρατικής προληπτικής εποπτείας σε δημόσια και ιδιωτικά Ιδρύματα και θα έχει σαν στόχο την αποιδρυματοποίηση και το σταδιακό κλείσιμο των μεγάλων μονάδων.
Αντίστοιχα οι πολίτες πρέπει επιτέλους να είναι σε θέση να γνωρίζουν τον τρόπο λειτουργίας, όπως και τα κεφάλαια και περιουσιακά στοιχεία των οργανισμών αυτών.

Κανένα είδος βίας δεν είναι αποδεκτό.

Το κράτος έχει την υποχρέωση να προστατεύει τα παιδιά από κάθε είδους βία.