Blog

Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΩΝ, που αποτελείται από 24 Γυναικείες Οργανώσεις και στην οποία συμμετέχω εκπροσωπώντας την Ομάδα Γυναικείων Δικαιωμάτων Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά, δίνει στη δημοσιότητα ένα κείμενο αιτημάτων και διεκδικήσεων και καλεί τα κόμματα που έχουν δηλώσει τη συμμετοχή τους στις βουλευτικές εκλογές της 21/5/2023 να ενημερωθούν και να πάρουν θέση. 

Για το λόγο αυτό, διοργανώνει ανοιχτή εκδήλωση – συζήτηση και προσκαλεί τα κόμματα να συμμετέχουν και να διατυπώσουν δημόσια τη θέση τους πάνω στα αιτήματα αυτά.  

Στην εκδήλωση καλούνται επίσης να συμμετέχουν βουλευτές/τριες, υποψήφιοι/ες βουλευτές/τριες, γυναικείες οργανώσεις και κάθε ενεργός πολίτης που πιστεύει στην ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Τα αιτήματά μας έχουν σταλεί στα κόμματα, σε συνοπτική και αναλυτική μορφή, όπως παρακάτω:

H επιστολή προς τα κόμματα με τον συνοπτικό κατάλογο των αιτημάτων μας

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΩΝ
Συνυπογράφουν 24 γυναικείες οργανώσεις

Το θέμα των γυναικείων δικαιωμάτων ως ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σύμφωνα με την πλατφόρμα του Πεκίνου και με βάση όσα καθημερινά παίρνουν τον δρόμο της δημοσιότητας, αποδεικνύει ότι υπάρχει μακρύς δρόμος ακόμα για την κατάκτηση της ισότητας των φύλων. Παράλληλα, η χώρα μας βρίσκεται σήμερα στην τελευταία θέση του Δείκτη Ισότητας των Φύλων της EIGE (Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων) και στην 100^η θέση της έκθεσης για την ισότητα των φύλων του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, παρότι διαθέτει ένα πλήρες νομικό πλαίσιο για την ισότητα και παρά τους πολύχρονους, συστηματικούς αγώνες του φεμινιστικού κινήματος.

Κατόπιν σχετικής έρευνας που διενεργήσαμε για τη λειτουργία των θεσμών και για την εφαρμογή του νομικού πλαισίου στην πράξη, διαπιστώσαμε σοβαρές αποκλίσεις από την αρχή της ισότητας, που μας προβληματίζουν έντονα και είναι ισχυρή μας πεποίθηση ότι ένα πλαίσιο γενναίων μεταρρυθμίσεων στον τομέα της ισότητας θα πρέπει να δρομολογηθεί άμεσα από τη νέα Κυβέρνηση.

Εν όψει των επερχόμενων εκλογών και με δεδομένο ότι οι γυναίκες αποτελούμε την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος και πρέπει να έχουμε ενεργό λόγο στις  εξελίξεις και τις αποφάσεις που μας αφορούν, θέτουμε το αίτημα για συμπερίληψη στην ατζέντα των κομμάτων των αιτημάτων μας και διεκδικούμε θετική ανταπόκριση, ώστε από κοινού να υπάρξει δράση προς την κατεύθυνση της ουσιαστικής ισότητας των φύλων.

Με βάση τα παραπάνω ζητούμε από τα κόμματα να υιοθετήσουν τα παρακάτω αιτήματά μας και τις διεκδικήσεις μας, να δεσμευθούν δημόσια υπέρ των γυναικείων δικαιωμάτων και να προβλέψουν θεσμούς και κονδύλια, ώστε να προχωρήσει με ταχείς ρυθμούς η ισότητα των φύλων:

1. Επανασύσταση – αναβάθμιση της υποβαθμισμένης από την παρούσα Κυβέρνηση Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων.  Αναθεώρηση των πολιτικών ισότητας και υιοθέτηση της διάστασης του φύλου (gender mainstreaming) παντού.

2. Δραστικά μέτρα πρόληψης και προστασίας των γυναικών από την έμφυλη – ενδοοικογενειακή βία και τις συνέπειές τους. Ένταξη του όρου γυναικοκτονία στον ποινικό κώδικα και μέριμνα για τα ορφανά των γυναικοκτονιών.

3. Θέσπιση και λειτουργία επαρκώς εξοπλισμένων ενιαίων κέντρων αναφοράς για την προστασία των θυμάτων έμφυλης βίας (σεξουαλικής βίας/βιασμού) και τη διενέργεια των ιατρικών και άλλων απαιτούμενων εξετάσεων σε μεγάλα αστικά κέντρα.

4. Διεύρυνση – αναβάθμιση – βελτίωση των συνθηκών λειτουργίας του δικτύου δομών καταπολέμησης της έμφυλης βίας και διασφάλιση αξιοπρεπών και σταθερών συνθηκών εργασίας του συνόλου των εργαζομένων.

5. Συστηματική – τακτική συγκέντρωση, επεξεργασία και δημοσίευση στατιστικών δεδομένων για την έμφυλη βία και τις έμφυλες ανισότητες από το Παρατηρητήριο της Γενικής Γραμματείας Ισότητας.

6. Αντιμετώπιση των παθογενειών της δικαστικής εξουσίας. Λειτουργία οικογενειακών δικαστηρίων, κατ΄ εφαρμογή του Ν. 2447/1996. Επίσπευση του χρόνου εκδίκασης των δικαστικών υποθέσεων. Επιμόρφωση δικαστικών λειτουργών.

7. Μέτρα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της δευτερογενούς θυματοποίησης των γυναικών θυμάτων έμφυλης βίας από την Ελληνική Αστυνομία, την Δικαιοσύνη και τις Υπηρεσίες Υποστήριξης. 

8. Κατάργηση Νόμου Τσιάρα Ν.4800/2021 περί αναμόρφωσης του οικογενειακού δικαίου και επαναφορά ρυθμίσεων του Νόμου 1329/83. Κρατική, οικονομική και κοινωνική μέριμνα για τα παιδιά των διαζευγμένων οικογενειών με βάση εισοδηματικά κριτήρια/ ιδιαιτέρως για τα παιδιά οικογενειών με χαμηλά εισοδήματα ή παιδιά που είναι ευάλωτα, κοινωνικά αποκλεισμένα, κ.λπ.

9. Συστηματική και επαρκής εκπαίδευση – επιμόρφωση – ευαισθητοποίηση των πολιτών, αστυνομικών, δικαστικών, δικηγόρων, υγειονομικών, εκπαιδευτικών, ειδικών επαγγελματιών, δημοσίων – ιδιωτικών υπαλλήλων κ.α. για την έγκαιρη διάγνωση, πρόληψη/καταπολέμηση της έμφυλης βίας και των έμφυλων ανισοτήτων.

10. Λήψη μέτρων για την εξάλειψη των μισογυνικών, πατριαρχικών, σεξιστικών και ρατσιστικών στερεοτύπων και αντιλήψεων που αναπαράγονται από τα ΜΜΕ.

11. Ισότιμη συμμετοχή γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Ενδυνάμωση – Επιμόρφωση – Υποστήριξη των γυναικών υποψηφίων στις εκλογές με σκοπό την ισότιμη εκπροσώπηση σε όλα τα επίπεδα Πολιτικής 

12. Πρόληψη, καταπολέμηση και εντοπισμός των έμφυλων ανισοτήτων στους χώρους εργασίας.

Ακολουθεί στο επισυναπτόμενο κείμενο η ανάλυση των αιτημάτων μας με την τεκμηρίωση και τις αναλυτικές διεκδικήσεις μας

Οι υπογράφουσες γυναικείες οργανώσεις

1. Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης
2. Ελληνικό Δίκτυο για την Φεμινιστική Απεργία
3. Ένωση Ελληνίδων Νομικών
4. Ένωση Γυναικών Ελλάδας (Ε.Γ.Ε.)
5. Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας (ΕΔκΒ)
6. Γυναικεία ομάδα Αυτοάμυνας
7. ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΕΣ
8. Δίκτυο για την Αντιμετώπιση της Βίας κατά των Γυναικών
9. Δίκτυο Γυναικών Συγγραφέων κατά της Έμφυλης Βίας και των Γυναικοκτονιών «Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ»
10. ΔΙΟΤΙΜΑ Κέντρο για τα Έμφυλα Δικαιώματα και την Ισότητα
11. Κίνηση Δημοκρατικών Γυναικών
12. ΜΗΤΕΡΑΣ ΕΡΓΟΝ Σύλλογος Πολύτεκνων Μητέρων
13. Ομάδα Γυναικείων Δικαιωμάτων Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά
14. Οι μαμάδες Mother’s Wings Greece
15. Ομάδα γυναικών του συλλόγου κοινωνικής και Πολιτιστικής Παρέμβασης θρυαλλίδα
16. Ομάδα Γυναικών Πτολεμαΐδας
17. Πρωτοβουλία Γυναικών Πειραιά 
18. Σύλλογος εργαζομένων Γενικής Γραμματείας Ισότητας των φύλων «Δώρα Κατσιβαρδάκου»
19. Σωματείο Γυναικείων Δικαιωμάτων «ΤΟ ΜΩΒ»
20. Φεμινιστική Συλλογικότητα ΘΕΟΔΩΡΑ 
21. ΧΕΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
22. Artivism Movement
23. NIMERTIS ACTIONART ΝΠΙΔ
24. STRONG ME, Κίνημα για την πρόληψη & καταπολέμηση της έμφυλης βίας.

Χρόνια Πολλά και Aναστάσιμα με αγάπη και αλληλεγγύη για όλον τον κόσμο.

Και επειδή αυτές οι λέξεις είναι σπάνιες στις μέρες μας, προτείνω όσοι θέλουν να διαθέσουν λίγο από το γιορτινό τους χρόνο για να δουν στο ντοκιμαντέρ του Σπύρου Τέσκου «Νικαριά μου» (2010) τι σημαίνει πραγματική ανθρωπιά, αλληλεγγύη, ισότητα και αγάπη χωρίς διαφημίσεις και τυμπανοκρουσίες.

Μαζί με άλλα πολύτιμα, το ντοκιμαντέρ αφηγείται τον ιδιαίτερο τρόπο ζωής και σκέψης των κατοίκων του νησιού και εστιάζει σε ένα πανάρχαιο πασχαλινό έθιμο που οι ντόπιοι αποκαλούν «Μνημόσυνο», το οποίο αναβιώνει μέχρι σήμερα ανήμερα το Πάσχα στα χωριά της Βορειοδυτικής ακριτικής Ικαρίας. Στην αταξική, ισότιμη και ταυτόχρονα εκκεντρική κοινωνία της Ικαρίας, που ποτέ δεν υπήρχαν, ούτε σήμερα υπάρχουν, πλούσιοι και φτωχοί. «Κι αν ένας σήμερα έχει παραπάνω λεφτά είναι αδιανόητο να το δείξει».

Αλλά, δεν υπήρχαν, ούτε υπάρχουν επίσης εργάτες και αφεντικά. Στην Ικαρία οι δουλειές ακόμη και σήμερα αρκετές φορές γίνονται με το έθιμο της «αλλαξιάς», δηλαδή οι συγχωριανοί προσφέρουν την εργασία τους χωρίς χρήματα σε όποιον συγχωριανό τους έχει ανάγκη και αυτός τους το ανταποδίδει, όποτε αυτοί τον χρειαστούν.

Το έθιμο έχει ως εξής:

Αρκετές μέρες πριν τη Λαμπρή, όσοι έχουν τη δυνατότητα προσφέρουν (ανώνυμα) ρίφι ή ρασκό όπως λέγεται το άγριο κατσίκι στην ικαριώτικη διάλεκτο, ψωμί και κρασί για τη μνήμη των νεκρών. Κανείς όμως δεν ξέρει ούτε ποιός πρόσφερε, ούτε πόσο πρόσφερε.

Οι προσφορές συγκεντρώνονται σε έναν κοινό δημοτικό χώρο και το κρέας ψήνεται την ημέρα της Λαμπρής σε μεγάλα καζάνια.

Στο γιορτινό τραπέζι κάθονται όλοι οι χωριανοί, αλλά και οι ξένοι, ανεξάρτητα αν είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν κάτι ή όχι.

Μετά γίνεται η μοιρασιά και προσδιορίζεται το «ψυχομέτρι», δηλαδή η ισόποση για όλους μερίδα που αναλογεί στον κάθε χωριανό και ξένο που θα καθίσει στο τραπέζι της Λαμπρής. Τρώνε, πίνουν και γλεντούν.

---

Το «Μνημόσυνο» είναι ένα μικρό μόνο παράδειγμα για τον αυθεντικό και ιδιαίτερο τρόπο ζωής και σκέψης των κατοίκων του νησιού, που από το 1947 και μετά, στα μαύρα χρόνια της εξορίας, στάθηκαν στο πλευρό των 15.000 περίπου εξορίστων, τους φιλοξένησαν στα φτωχικά τους σπίτια, τους έδωσαν να φάνε από το φτωχικό τους πιάτο και τους έκαναν ισότιμα μέλη της οικογένειάς τους.

Το θέμα του ντοκιμαντέρ κυκλοφόρησε το 2011 σε συλλεκτική έκδοση μαζί με το DVD της ταινίας με το παρακάτω συνοδευτικό κείμενο :

«Μπορεί μια ιδανική κοινωνία, στηριγμένη στην αγάπη, την αλληλεγγύη και την ισότητα να αναπτυχθεί σε έναν τόπο χωρίς την επιβολή της από εξουσίες; Η ιστορία λέει όχι. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Ένα νησί του Αιγαίου, η Ικαρία, έχει εδώ και αιώνες αναπτύξει τέτοιες κοινωνικές δομές που θα τις ζήλευαν και οι πιο ιδεατές κοινωνίες. Όχι όμως προσπαθώντας να αναπτύξει κάποια φιλοσοφική σχολή, αλλά επειδή η αναγκαιότητα της επιβίωσης έσπρωξε τους κατοίκους να ζήσουν με αυτόν τον τρόπο. Η ταινία είναι μία καταγραφή αυτού του τρόπου ζωής και φιλοσοφίας τους, που κινδυνεύει σοβαρά λόγω της «ανάπτυξης» στο νησί».

Κάπως έτσι είναι η άνοιξη που ονειρεύομαι

Αναμφισβήτητα, η κρίση της πανδημίας ανέδειξε την τεράστια αξία της δημόσιας υγείας για όλους χωρίς εξαιρέσεις, που θα πρεπε να είναι αυτονόητο δικαίωμα κάθε πολίτη και υποχρέωση κάθε πολιτείας. Eίναι όμως;

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Υγείας έχει αξία να υπενθυμίσουμε, σε όσους εύκολα ξεχνούν και να ενημερώσουμε τη γενιά των millennials και τη γενιά Z που δεν γνωρίζει, ότι η δημόσια υγεία στην Ελλάδα δεν προήλθε από παρθενογένεση.

👉👉Το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) είναι έργο ΠΑΣΟΚ, με εμπνευστή και Ιδρυτή την πρώτη Κυβέρνηση της Αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου.

👉 👉 Άνοιξε τις πύλες του στις 7 Οκτωβρίου 1983 και παρείχε δωρεάν υπηρεσίες υγείας στα 10 εκατομμύρια του ελληνικού πληθυσμού.

👉 👉Έδωσε έμφαση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, με την ίδρυση Κέντρων Υγείας για πρώτη φορά και στο τελευταίο χωριό της Ελλάδας

👉👉Με το ΕΣΥ αναβαθμίστηκαν τα Νοσηλευτικά Ιδρύματα και ανασυγκροτήθηκαν διοικητικά

👉👉Παράλληλα, ιδρύθηκε το 1983 για πρώτη φορά το ΕΚΑΒ και ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων για τον έλεγχο της ασφάλειας, ποιότητας και αποτελεσματικότητας των φαρμάκων που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά

👉👉Το 2000 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατέταξε το ΕΣΥ δέκατο τέταρτο παγκοσμίως στις γενικές επιδόσεις του

👉👉Το 2010 με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, που θεσμοθέτησε η Κυβέρνηση του Γιώργου Α. Παπανδρέου, μπήκε φραγμός στην κερδοσκοπία και την υπερτιμολόγηση των φαρμάκων, με συνέπεια να εξοικονομούνται δις ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Και για να έρθουμε στο σήμερα και για να ξέρουμε που πρέπει να ρίξουμε την ψήφο μας στις 21 Μαϊου 👇👇👇

👉👉Πριν 4 μήνες, στις 2 Δεκεμβρίου 2022 η Κυβέρνηση Μητσοτάκη θεσμοθέτησε με νόμο τη μερική ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις από υγειονομικούς, γιατρούς και πολίτες.

Το πουλόβερ της δημόσιας υγείας μπορεί να έχει αρχίσει να ξηλώνεται από τη σημερινή κυβέρνηση, αλλά εμείς έχουμε τη δύναμη να το σταματήσουμε πριν να είναι πολύ αργά. Η υγεία είναι δημόσιο αγαθό και είναι αδιαπραγμάτευτος ο δημόσιος χαρακτήρας της .

Σήμερα γιορτάζουμε την Εξέγερση των Επαναστατημένων Ελλήνων ενάντια στην τουρκική σκλαβιά.

Χρόνια πολλά στην ελληνική Επανάσταση και στους απανταχού Επαναστάτες. Καλή Λευτεριά σε όλες τις ελεύθερες ψυχές, που δεν υποτάσσονται και ελεύθερα σκέφτονται και πράττουν. Καλή Λευτεριά σε κάθε αδύναμο, σε κάθε κυνηγημένο επί της γης

Με αφορμή τη σημερινή μέρα θέλω να σας διηγηθώ μια ιστορία από το νησί μου, την ανυπότακτη Ικαρία, από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Γιατί η αληθινή ιστορία γράφεται από τους απλούς, καθημερινούς ανθρώπους που δίνουν τις μάχες με τα κάθε φορά θηρία χωρίς να βάζουν μπροστά την ασφάλεια και το Εγώ τους.

Τα χρόνια λοιπόν της Τουρκοκρατίας η παρουσία των Οθωμανών στο νησί περιοριζόταν στην παρουσία του στρατιωτικού Διοικητή, του καϊμακάμη και του φοροεισπράκτορα που ερχόταν στο νησί από τη Σάμο πότε – πότε για να εισπράξει τους φόρους.

Ο καϊμακάμης στην προσπάθειά του να εισπράξει τον φόρο από κάποια χωριά της Μεσσαριάς, συναντούσε την αντίσταση των κατοίκων που του λεγαν πως δεν έχουν χρήματα να δώσουν, ούτε να φάνε , ούτε να καλλιεργήσουν.

Κάποτε ο αγάς της Χίου, στον οποίο υπαγόταν το νησί, αποφάσισε να στείλει έναν καδή για να δικάσει τους ανυπότακτους Ικαριώτες.

Όμως, οι Ικαριώτες, που τον μετέφεραν πάνω σε φορείο για να τον ανεβάσουν από τα παράλια στα ορεινά χωριά της Μεσαριάς, έριξαν τον καδή στο γκρεμό, στο κακό Καταβασίδι, ψηλά στον Αθέρα. Στο στρατιωτικό απόσπασμα που έστειλε ο αγάς της Χίου στο νησί για να βρει τους υπαίτιους, η απάντηση όλων των Ικαριωτών στο ερώτημα «ποιός έριξε τον καδή στον γκρεμό» ήταν ενιαία: «Ούλοι ‘μείς Εφέντη». Και έτσι ο Αγάς αποφάσισε να μην τιμωρήσει κανέναν και δεν ξανάστειλε καδή στο νησί.

Αυτή η φράση, το «Ούλοι ‘μεις Εφέντη» έμεινε σαν σύμβολο της αλληλεγγύης που χαρακτήριζε και χαρακτηρίζει ακόμη την τοπική κοινωνία. Την ουτοπική – ιδανική κοινωνία των απλών και ελεύθερων Ικαριωτών.

Η συμμετοχή μου στον ανοιχτό περίπατο Open Walk Athens των Atenistas στις γειτονιές του κέντρου της Αθήνας την Κυριακή που μας πέρασε, έγινε η αφορμή να αναρωτηθώ πόσοι από τα 4 εκατομμύρια και πλέον πολίτες που ζουν, εργάζονται ή επισκέπτονται την Αθήνα, γνωρίζουν πραγματικά την πόλη και τις αυθεντικές χαμένες της ταυτότητες.

Ακολουθώντας την προτεινόμενη διαδρομή, βρέθηκα στη συνοικία Γεράνι, μια πολύ γνώριμη και πολύ ζωντανή κάποτε γειτονιά της Αθήνας, που βρίσκεται πίσω από το δημαρχιακό μέγαρο και σήμερα είναι το κέντρο της μπαγκλαντέζικης κοινότητας.

Σε αυτή τη γειτονιά που, ως τη δεκαετία του 1980 περίπου, ήταν γεμάτη από τυπογραφεία και τυπώνονταν οι πιο γνωστές εφημερίδες και περιοδικά, δύο βήματα από την Πολυκλινική Αθηνών, που τότε ήταν ίσως η μοναδική δημόσια δομή πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας κάτι σαν προάγγελος του ΕΣΥ, επί της οδό Σωκράτους στον αριθμό 39 υπάρχει ακόμη, ανακαινισμένο αλλά ίδιο όπως παλιά, ένα κτίριο που είναι γεμάτο από αγαπημένες μνήμες από τα δικά μου παιδικά χρόνια.

Ο 4ος όροφος του κτιρίου, πάνω ακριβώς από το Ταμείο Εμπόρων που ήταν στον 3ο, φιλοξενούσε για δεκαετίες και ως το τέλος της δεκαετίας του 1980 την βιοτεχνία ενδυμάτων του δικού μου μπαμπά, που ένα φεγγάρι έφτασε να απασχολεί 40 εργαζόμενους, ενωμένοι και αγαπημένοι όλοι σαν μια οικογένεια.

Μετά, όταν άνοιξε το εμπόριο, ήρθαν οι πολυεθνικές και οι εισαγωγές και ξεκίνησε η κάτω βόλτα όπως συνήθιζε να λέει, μέχρι που η επιχείρηση έκλεισε μαζί με τη συνταξιοδότηση του μπαμπά.

Είναι θεαματικό πως μια μικρή βόλτα ξαναζωντάνεψε μπροστά μου την ταυτότητα μιας παλιάς γειτονιάς της Αθήνας της δεκαετίας του 1960, που έχει χαθεί.

Είναι θεαματικό πώς γύρισα 50 χρόνια πίσω και ξαναθυμήθηκα τα πάντα, σαν να ήταν χθες.

Την είσοδο της πολυκατοικίας με τις σιδεριές, ίδια έως σήμερα, που έβγαζε σε μια μικρή εσωτερική στοά, κάτι σαν μικρή πυλωτή.

Το καφενεδάκι μέσα στη στοά, απέναντι από το παμπάλαιο ασανσέρ, που κλασικά δινόταν η ίδια παραγγελία, κάθε φορά που πηγαίναμε για επίσκεψη ή όταν πήγαινα μαζί του από το πρωί στη δουλειά, τάχα για να τον βοηθήσω, όταν δεν είχα σχολείο: Βυσινάδα, υποβρύχιο, ή γλυκό του κουταλιού.

Τον ήχο από τις ραπτικές μηχανές, τα τόπια τα κασμίρια, τα τεράστια ψαλίδια χειρός και μηχανής, τα τραπέζια κοπής και ο μπαμπάς που τοποθετούσε με χειρουργική δεξιότητα τα υφάσματα το ένα πάνω στο άλλο και κυριολεκτικά τα χάιδευε για να τα ισιώσει πριν τα κόψει με τα πατρόν.

Το σουβλατζίδικο και το μικρό εστιατόριο στη στοά του Ειρηνοδικείου στη Λυκούργου, που πηγαίναμε με το μπαμπά στο διάλειμμα για φαγητό.

Τα μελομακάρονα κάθε Χριστούγεννα από το ζαχαροπλαστείο Ρωσσικόν στην οδό Πανεπιστημίου, που θυμάμαι με εντυπωσίαζε το πολύ όμορφο χάρτινο κουτί του.

Νοσταλγίες μιας παλιάς αγαπημένης εποχής και του πιο αγαπημένου δικού μου ανθρώπου από την παιδική μου ηλικία, που από τη μνήμη μου δεν έχουν και δεν πρόκειται να σβήσουν

Μαύρα σύννεφα έρχονται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, που φοβάμαι πως θα μας απασχολήσουν έντονα αρνητικά το επόμενο διάστημα.

H πρόσφατη κατάρρευση, από έλλειψη ρευστότητας, της Silicon Valley Bank (SVB) – με πελάτες της τουλάχιστον 15 ελληνικές startups, για ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για τους εργαζόμενους, τις εταιρίες, τις επενδύσεις και όποιες άλλες παράπλευρες απώλειες – καθώς και η συνακόλουθη κατάρρευση της Signature Bank και Silvergate, επαναφέρουν μνήμες του 2008.

Όταν, τον Σεπτέμβρη του 2008 – μετά τη διάσωση της ασφαλιστικής AIG από την Αμερικάνικη Κεντρική Τράπεζα με οικονομική ενίσχυση ύψους 85 δισ. δολαρίων – ο αμερικάνικος κολοσσός Lehman Brothers κήρυξε πτώχευση και οδήγησε σε ντόμινο παγκόσμιων εξελίξεων, τις συνέπειες των οποίων ακόμη πληρώνουμε.

Θέματα όπως:

– Τι πραγματικά προκάλεσε την κατάρρευση της SVB;

– Τι μαθήματα λάβαμε παγκοσμίως από την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και τι μέτρα πήραμε για να μην επαναληφθεί ποτέ ξανά;

– Τι σημαίνει διασπορά χαρτοφυλακίου και πόσο αυτή εφαρμόζεται στην πράξη για την μείωση των κινδύνων;

– Ποιές μπορεί να είναι οι συνέπειες για τις ελληνικές τράπεζες, τους εργαζόμενους και για την ελληνική οικονομία γενικότερα από την κατάρρευση της SVB;

πρέπει να μας απασχολήσουν έντονα το επόμενο χρονικό διάστημα, για να μην πούμε μετά πως δεν ξέραμε.