Κατηγορία: απόψεις

Αποδεχόμενη την ευγενική πρόσκληση της κας Ευαγγελίας Γεωργομάνου μίλησα αυτές τις μέρες για τους αγώνες του γυναικείου κινήματος και τις σύγχρονες απειλές που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες, στη γιορτή που διοργάνωσε το 6ο ΚΑΠΗ ΑΙΓΑΛΕΩ, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Καταλήγοντας, τόνισα ότι το μήνυμα για την 8η Μάρτη είναι πως:

«Η ισότητα των φύλων δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι προϋπόθεση για μια ειρηνική, δίκαιη και συμπεριληπτική κοινωνία χωρίς ανισότητες, χωρίς αποκλεισμούς. Είναι προϋπόθεση για τον τερματισμό της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού».

Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες που αγωνίζονται και ορθώνουν ανάστημα απέναντι στην κοινωνική αδικία και τις ανισότητες.

Η δημοσίευση των φωτογραφιών που φαίνεται να απεικονίζουν τις τελευταίες στιγμές των 200 αντιστασιακών, οι οποίοι κρατούνταν στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου – Μπλοκ 15 και εκτελέστηκαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944, επαναφέρει με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο το ζήτημα της διατήρησης της ιστορικής μνήμης.

Το ζήτημα αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία στις μέρες μας, όπου οι δημοκρατικές αξίες και η παγκόσμια ειρήνη βρίσκονται σε κίνδυνο.

Χρέος και ευθύνη της Ελληνικής Κυβέρνησης, του Υπουργείο Πολιτισμού και προσωπικά της κας Μενδώνη είναι να μεριμνήσουν, αφού πρώτα πιστοποιηθεί η αυθεντικότητα των φωτογραφιών, ώστε τα πολύτιμα αυτά ντοκουμέντα να περιέλθουν στην κυριότητα του ελληνικού δημοσίου. Πρόκειται για τεκμήρια που θα συμβάλλουν ουσιαστικά στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και επιπλέον αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας και της Δυτικής Αθήνας.

Γιατί η ιστορία μας δεν γράφτηκε στο πρώην Βασιλικό Κτήμα Τατοΐου, όπου διατέθηκαν εκατομμύρια ευρώ από το Υπουργείο Πολιτισμού για την αποκατάστασή του.

Η ιστορία μας γράφτηκε με το αίμα των απλών ανθρώπων, που αντιστάθηκαν στον φασισμό και στους ναζί κατακτητές.

Τιμή και δόξα στους ήρωες Αντιστασιακούς!

📌 Κυκλοφόρησε χθες Κυριακή 8/2, ένα Δελτίο Τύπου με υπογραφή «Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών», που αναφέρεται σε κάποια Ανοιχτή Επιστολή – διαμαρτυρία που λέει πως στάλθηκε προς τον Δήμαρχο Αθηναίων Χάρης Δούκας και τον ΟΠΑΝΔΑ (αναφέροντας μάλιστα λάθος το όνομα της Αντιδημάρχου Ρωξάνη Μπέη), σχετικά με την τέλεση του ημιμαραθώνιου στις 8 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.

📌 Το Δελτίο Τύπου, για το οποίο ενημερώθηκα μετά τη δημοσίευσή του στο Facebook, φέρει αυθαίρετα την υπογραφή της Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών, στην οποία είμαι ιδρυτικό μέλος και στην οποία συμμετέχουν πάνω από 40 γυναικείες οργανώσεις. Αυθαίρετα, γιατί εκδόθηκε χωρίς προηγουμένως να ενημερωθούν οι οργανώσεις που συμμετέχουν, να εκφράσουν τις απόψεις τους και να συναινέσουν ή μη, για την έκδοσή του.

📌 Καταγγέλω αυτή την πρακτική που δεν οδηγεί πουθενά για 2 λόγους:
– Οι δημόσιες ανακοινώσεις, επιστολές κλπ που φέρουν την υπογραφή της Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών ή όποιας οργάνωσης – ομπρέλα, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να εκδίδονται με τη σύμφωνη γνώμη όλων των οργανώσεων.
Για κάποια απλά θέματα που είναι λυμένα και υπάρχει σύμπνοια, μπορεί να είναι θεμιτή η έκδοση ανακοινώσεων από μια μικρή ομάδα που λειτουργεί σαν Γραφείο Τύπου. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνεται χωρίς φιλτράρισμα, ούτε να είναι ο γενικός κανόνας.
Η άποψη των οργανώσεων πρέπει να είναι σεβαστή και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για θέμα με πολιτικές προεκτάσεις, που αντί να λύνει προβλήματα, δημιουργεί φαύλους κύκλους.

– Τέτοιου είδους ζητήματα δεν ρυθμίζονται με δελτία τύπου. Η σημερινή Διοίκηση του Δήμου Αθηναίων δεν είναι εχθρική προς το γυναικείο κίνημα για να συμπεριφέρονται κάποιες με αυτόν τον ακραίο τρόπο. Θα έπρεπε να έχει προηγηθεί τηλεφωνική επικοινωνία με τη Διοίκηση του Δήμου στα πλαίσια της καλής συνεργασίας μας, προκειμένου να καταθέσουμε το αίτημά μας και να εκθέσουμε την άποψή μας.

📌 Λυπάμαι γιατί αυτή η τακτική εκθέτει ουσιαστικά το γυναικείο κίνημα και σε τοπικό επίπεδο μοιάζει με βούτυρο στο ψωμί του Μπακογιάννη.

Με αφορμή την πρόσφατη φωτογραφική διάταξη, ευνοϊκή για την πρώην Υπουργό Όλγα Κεφαλογιάννη και την συνεπιμέλεια των παιδιών της, η οποία ενσωματώθηκε ως τροπολογία στις 19/1/2026 σε ένα άσχετο με το θέμα Νομοσχέδιο, που αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, μπαίνει το παρακάτω δίλημμα και έχει ήδη ξεκινήσει μια συζήτηση στους κόλπους του γυναικείου κινήματος:

1. Μπορούμε να προσπεράσουμε το γεγονός ότι η τροπολογία περνάει με έναν μη πολιτικά ηθικό τρόπο για να ευνοήσει ένα συγκεκριμένο θιγόμενο πρόσωπο που έχει εξουσία, ανεξάρτητα αν είναι γυναίκα ή άνδρας, επειδή αν ψηφιστεί θα είναι ευνοϊκή για τις θέσεις του γυναικείου κινήματος σχετικά με την συνεπιμέλεια τέκνων;

ή

2. Βλέπουμε το δάσος αντί το δέντρο και υπερασπιζόμαστε πρωτίστως με νύχια και με δόντια τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και την ηθική στην πολιτική, καταδικάζοντας αδιακρίτως φωτογραφικές διατάξεις και τροπολογίες που έρχονται από την πίσω πόρτα και με αθέμιτο τρόπο, στην λογική του δικαίου των ισχυρών;

Προσωπικά και από την πρώτη στιγμή καταδίκασα την φωτογραφική τροπολογία γιατί είναι ισχυρή μου πεποίθηση ότι είναι άλλο να αγωνίζεσαι για τα δικαιώματα των γυναικών και άλλο να χρησιμοποιείς την εξουσία σου για να πετυχαίνεις με αθέμιτο τρόπο, προσωπικά οφέλη και επιδιώξεις.

Δεν είναι συμβατό να αγωνιζόμαστε για την ισότητα και από την άλλη πλευρά να δεχόμαστε ότι η όποια κα Κεφαλογιάννη μπορεί να έχει περισσότερα προνόμια από τις άλλες γυναίκες.

Το θέμα αυτό είναι κυρίως ηθικό και πολιτικό. Είναι ζήτημα λειτουργίας και καταπάτησης των δημοκρατικών θεσμών και σαν τέτοιο πρέπει να ιεραρχηθεί αναλόγως. Στα θέματα αρχών δεν χωρούν συμβιβασμοί. Οι απόψεις είναι και πρέπει να είναι αιχμηρές και όχι στρογγυλεμένες. Αυτονόητη θεωρώ ότι πρέπει να είναι η απερίφραση καταδίκη της χρήσης της ισχύος για προσωπικά οφέλη και όχι μόνο όταν αυτό μας συμφέρει.

Γιατί δεν υπάρχουν δημοκρατίες αλά καρτ και γιατί έτσι δίνουμε το σωστό μήνυμα για μια ανοιχτή κοινωνία ισότητα, δημοκρατίας, δικαιοσύνης και ίσων ευκαιριών για όλες/ους.

Είναι τρομαχτικό να ακούς από το στόμα μιας νέας γυναίκας, που είναι και επιστήμονας και επιπλέον εμφανίζεται και ως «σωτήρας» της κοινωνίας, ότι «οι αμβλώσεις είναι θέμα δημόσιας διαβούλευσης».

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, η κα Καρυστιανού μόλις άνοιξε τα χαρτιά της για ένα θέμα Δημοκρατίας, εξαιρετικά σημαντικό και κρίσιμο, που αφορά το δικαίωμα για αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος και τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών. Για ένα θέμα που έχει λυθεί, 40 χρόνια πριν στη χώρα μας, από την προοδευτική Κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Οι σημερινές δηλώσεις της κας Καρυστιανού για τις αμβλώσεις είναι άκρως επικίνδυνες και θυμίζουν μαύρες εποχές, που ούτε θέλουμε, ούτε θα επιτρέψουμε να ξαναζήσουμε.

Το θέμα των αμβλώσεων δεν είναι η πρώτη φορά που τίθεται στο δημόσιο διάλογο. Πριν την κα Καρυστιανού έχουν μιλήσει ανοιχτά για το θέμα αυτό ακροδεξιά στοιχεία και ακροδεξιές οργανώσεις, «πεφωτισμένοι ιεράρχες» και άκρως συντηρητικά επιστημονικά Συνέδρια.

Όχι, κα Καρυστιανού. Δεν θα αποφασίσει καμμία κοινωνία πως θα διαθέσουν οι γυναίκες το δικό τους σώμα. Αν δεν μπορείτε να ιεραρχήσετε τα ανθρώπινα δικαιώματα, δυστυχώς δεν μπορείτε να εμφανίζεστε και σαν σωτήρας της κοινωνίας.

Η μητρότητα δεν είναι εξαναγκασμός αλλά συνειδητή επιλογή, που ανήκει αποκλειστικά και μόνο σε κάθε γυναίκα.

Τα δικαιώματα των γυναικών δεν είναι υπό διαπραγμάτευση, αλλά θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και συστατικά στοιχεία της δημοκρατίας. Οποιαδήποτε οπισθοδρόμηση θα μας βρει δυναμικά απέναντι.

Με τις σημερινές της δηλώσεις η κα Καρυστιανού, αν μη τι άλλο, έβαλε απέναντι εκατομμύρια Ελληνίδες της προόδου, που σέβονται τον εαυτό τους και τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.

Πριν λίγες μέρες παρακολούθησα μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση αφιερωμένη στη λαϊκή επιμόρφωση που διοργάνωσε το Ίδρυμα Ανδρέα Παπανδρέου, με ομιλητές τον Γιώργο Α. Παπανδρέου και τον Αλέξη Κόκκο.

Με την ευκαιρία αυτή ξαναθυμηθήκαμε ότι η λαϊκή επιμόρφωση ήταν μια πρωτοβουλία του πρώην Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου, πως την 5ετία 1982 -1987 λειτουργούσαν 350 κέντρα Λαϊκής επιμόρφωσης σε όλη την Ελλάδα και πως εκπαιδεύτηκαν τότε με καινοτόμες μεθόδους 1.300.000 άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους γυναίκες.

☀️ Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, εμπνευστής της ιδέας της Λαϊκής Επιμόρφωσης που έγινε κίνημα και μοναδική εμπειρία για εκατομμύρια πολίτες στη χώρα μας την περίοδο 1982 -1987, συνεχίζει να μας εμπνέει πάντα με τον ριζοσπαστικό του λόγο, τις καινοτόμες ιδέες και το φως που εκπέμπει διαχρονικά.

Στον τόμο «Η λαϊκή επιμόρφωση και η Αυτομόρφωση ως πράξη Δημοκρατίας (1982 – 1987) – Πιάνουμε το νήμα από την αρχή» των εκδόσεων Αλεξάνδρεια, που παρουσιάστηκε στην εκδήλωση του ΙΑΠ, ο πρώην Πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου γράφει, μεταξύ άλλων: 👇👇👇

» Η επανέκδοση του περιοδικού ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗ δεν είναι μια απλή ιστορική αναφορά. Είναι μια ζωντανή παρέμβαση στο σήμερα. Έρχεται να θυμίσει σε όλους μας ένα ιστορικό κίνημα, αλλά και να εμπνεύσει για το αύριο των μεγάλων διλημμάτων. Να λειτουργήσει ως πυξίδα σε μια εποχή ανασφάλειας, απογοήτευσης, αισθήματος ανημποριάς και κρίσης της δημοκρατίας.

Το κίνημα της Λαϊκής Επιμόρφωσης (1982 – 1987) υπήρξε μια μοναδική εμπειρία.

Εκατομμύρια πολίτες συμμετείχαν, χιλιάδες εθελοντές το στήριξαν. Η εκπαίδευση τότε δεν ήταν απλώς μια διαδικασία μετάδοσης γνώσεων. Ήταν δύναμη συμμετοχικής και κοινωνικής αλλαγής. Ήταν πράξη δημοκρατίας. Και το περιοδικό ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗ έγινε βασικό εργαλείο σκέψης, έμπνευσης και συνείδησης για την πραγμάτωση αυτού του κινήματος.

Η ιδέα μας ήταν απλή, αλλά βαθιά ριζοσπαστική: η δημοκρατία θεμελιώνεται από τους ίδιους τους πολίτες – ενημερωμένους, ικανούς, ισότιμους, ενεργούς. Όχι παθητικούς θεατές, αλλά συνειδητούς συμμετέχοντες.

Η Λαϊκή Επιμόρφωση δημιούργησε χώρους όπου η γνώση γεννιόταν συλλογικά, η σκέψη απελευθερωνόταν, ο διάλογος ανθούσε, ο σεβασμός επικρατούσε και η εμπειρία των ανθρώπων γινόταν πολύτιμο εργαλείο μάθησης.

Η ΛΕ αμφισβήτησε τις ιεραρχίες της επίσημης εκπαίδευσης και έφερε στο προσκήνιο μια άλλη παιδαγωγική – συμμετοχική, διαλογική, απελευθερωτική διάσταση. Το φιλοσοφικό υπόβαθρο του κινήματος της ΛΕ ήταν βαθύ και πολυσύνθετο, εμπνευσμένο από παγκόσμιους αγώνες για ισότητα, ελευθερία, περιβαλλοντική δικαιοσύνη και κοινωνική αλλαγή.

Σήμερα, στην θεσμική της μορφή, αυτή η εκπαίδευση είναι σχεδόν απούσα.

Η αυτομόρφωση, ως κίνημα παιδείας, δεν είναι πολυτέλεια για τους λίγους. Είναι αναγκαιότητα για όλους. Είναι ηθική στάση ζωής. Γιατί είναι η απόφαση να σκέφτεσαι ελεύθερα. Να αμφισβητείς, να εξετάζεις, να φωτίζεις την πραγματικότητα. Να μη συμβιβάζεσαι με το ψέμα ή την απάθεια. Να ενώνεις τη γνώση με τη δράση τη μάθηση με τη δικαιοσύνη, τη δική σου ανακάλυψη με τον διπλανό σου.

Η επανέκδοση της ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗΣ δεν είναι ένα απλό βλέμμα στο παρελθόν. Είναι σπόρος για το μέλλον, μαρτυρία μιας εποχής που πίστεψε στη δύναμη των πολιτών, και ταυτόχρονα κάλεσμα για μια νέα γενιά να ξαναπιάσει το νήμα, στοχεύοντας σε μια ανθεκτική δημοκρατία, ικανή να σταθεί όρθια στον 21ο αιώνα»

📌 Τα λόγια και οι πρωτοβουλίες του Γιώργου Α. Παπανδρέου είναι μια πολύ φωτεινή ρωγμή, ανάμεσα στα μαύρα σύννεφα που πυκνώνουν σήμερα.

Μήπως ήρθε η ώρα να πιάσουμε το νήμα από την αρχή;

🙏🏻 Μακάρι και πρέπει, το όραμά του να ξαναγίνει πράξη.

Κείμενο δημοσιευμένο στις 30/82025 στη σελίδα μου στο Facebook

❌❌❌ Πρόοδος, για την νεοφιλελεύθερη Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, είναι να νομιμοποιεί τα εξαντλητικά ωράρια των εργαζομένων, με τη νομοθέτηση της 13ωρης συνεχούς ημερήσιας εργασίας στον ίδιο εργοδότη.

Ξεκάθαρα αυτή η κυβέρνηση μετατρέπει καθημερινά το κράτος πρόνοιας, σε κράτος εξυπηρέτησης των εργοδοτικών συμφερόντων, καθιστώντας τους εργαζόμενους σε καθεστώς δουλείας.

Ήδη, η EUROSTAT ανακοίνωσε πριν λίγες μέρες ότι η Ελλάδα είχε για το 2024 μια ντροπιαστική πρωτιά. Ήταν 12,4% το ποσοστό των εργαζομένων με μακρά ωράρια εργασίας (άνω των 49 ωρών εβδομαδιαίως), το υψηλότερο ποσοστό εργασιακής εκμετάλλευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας ο μέσος όρος ήταν μόλις στο 6,6%.

Μπράβο μας!

Ο λαός μας είχε την τύχη να ζήσει στα μέσα του προηγούμενου αιώνα την καθιέρωση του 8ωρου και το 1984 επί Κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου την καθιέρωση της 5θημερης εργασίας για όλους, μετά από μεγάλους αγώνες του εργατικού κινήματος.

Σήμερα ο λαός μας μένει με το στίγμα να βλέπει να ακυρώνονται αυτές οι προοδευτικές μεταρρυθμίσεις με το Νομοσχέδιο – ντροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, χωρίς να αντιδρά.

Η συζήτηση και μόνο για το ενδεχόμενο νομοθέτησης της 13ωρης ημερήσιας εργασίας θα έπρεπε να έχει κινητοποιήσει στο έπακρο εργαζόμενους, συνδικάτα, πολιτικά κόμματα, κοινωνικούς φορείς. Θα έπρεπε να έχει πυροδοτήσει διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις, εκτεταμένες αντιδράσεις. Να έχει γυρίσει ο κόσμος ανάποδα, δηλαδή.

Αντ’ αυτού κυριαρχεί η απάθεια, η αδιαφορία και η λογική «άσε τους άλλους να βγάλουν το φύδι από την τρύπα» για θέματα που σε αφορούν, χωρίς να κουνήσεις ούτε το μικρό σου δαχτυλάκι.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η Νίκη Κεραμέως και η ελληνική Κυβέρνηση συνολικά γυρνάνε τούτη τη χώρα και το λαό της 100 και πλέον χρόνια πίσω, νομοθετώντας νέες Μανωλάδες.

Θα μας βρουν μπροστά τους όταν έρθει η ώρα. Να είναι σίγουροι για αυτό.

Κείμενο δημοσιευμένο στις 30/8/2025 στην σελίδα μου στο Facebook

❌❌❌ Σοβαρές ανησυχίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα, εκφράζονται στην ετήσια Έκθεση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το 2024 που δημοσίευσε πρόσφατα το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

📌 Παρενοχλήσεις, εκφοβισμοί και σωματικές επιθέσεις κατά δημοσιογράφων, που ασκούν κριτική στην Κυβέρνηση ή διερευνούν – δημοσιεύουν σκάνδαλα.

📌 Παρατεταμένη κράτηση αιτούντων άσυλο χωρίς να υπάρχουν κατηγορίες και ελλείψεις στην πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου.

❌❌❌ Τη δεκαετία του 1970 επί Χούντας, είχαμε λογοκρισία του Τύπου, διώξεις για τους δημοσιογράφους που δεν υπάκουαν στους κανόνες της λογοκρισίας και μεγάλους περιορισμούς στην ελευθερία έκφρασης. Ζήσαμε την εποχή που στα περίπτερα, οι προοδευτικοί πολίτες αναγκάζονταν να τυλίγουν τα φύλλα των προοδευτικών εφημερίδων που αγόραζαν, μέσα σε συντηρητικές εφημερίδες όπως η Ακρόπολη και η Απογευματινή, για να γλυτώσουν από τους χαφιέδες και το φόβο των διώξεων.

❌❌❌ Σήμερα, 50+ χρόνια μετά, η λογοκρισία και οι διώξεις στην Ελλάδα γίνονται αλλιώς. Σήμερα, οι δημοσιογράφοι και τα μέσα ενημέρωσης αντιμετωπίζουν ισχυρές πιέσεις για να αποφύγουν την κριτική προς την κυβέρνηση ή την αποκάλυψη σκανδάλων και «τα μεγάλα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τείνουν να μην δημοσιεύουν ειδήσεις που παρουσιάζουν την κυβέρνηση με αρνητικό τρόπο».

Σήμερα, η λογοκρισία ασκείται και από τις μεγάλες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.

Στην εποχή του AI που τα πάντα παρακολουθούνται, κανείς δεν μπορεί να αποκρύψει πια από τους παγκόσμιους ή εθνικούς χαφιέδες τι διάβασε, τι είδε, τι σκέφτηκε, τι έπραξε.

🛑 Αυτή η κυβέρνηση εκθέτει – ντροπιάζει τη χώρα μας διαρκώς και είναι κίνδυνος για την επιβίωσή μας.

🛑 Το μέλλον είναι αναμφισβήτητα δυστοπικά και μπορεί να είναι αναστρέψιμο μόνο με την ενεργή, συντονισμένη πολιτική δράση.

Μετά το μπάζωμα των Τεμπών, ήρθε η ώρα και του μπαζώματος του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Σε πρωτοφανές κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, με ευθύνη της Κυβέρνησης, εξελίχθηκε η χθεσινή ψηφοφορία επί των προτάσεων της αντιπολίτευσης για τη σύσταση Προανακριτικής κατά των πρώην Υπουργών της Κυβέρνησης Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη, για την υπόθεση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η μαζική απουσία των βουλευτών της ΝΔ από την αίθουσα της Βουλής λίγο πριν την ονομαστική ψηφοφορία και η επιλογή να ψηφίσουν μαζικά με επιστολική ψήφο, αποτελούν ευθεία απαξίωση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, παραβίαση των κανονισμών και ξεκάθαρη προσπάθεια για συγκάλυψη του θηριώδους σκανδάλου των «ημετέρων».

Να θυμίσουμε σε αυτό το σημείο στους εκπροσώπους της πλειοψηφίας ότι με βάση το Σύνταγμα της Ελλάδος, που είναι υποχρεωμένοι να τηρούν με ευλάβεια: «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα».

Να είστε σίγουροι ότι ο νόμος και η τάξη θα επιβληθούν πάση θυσία, όχι όπως τα θέλετε εσείς, αλλά όπως τα επιβάλει ο κυρίαρχος λαός.

📍 Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του Υπ. Προστασίας του Πολίτη, Μ. Χρυσοχοϊδη και την ανάποδη ανάγνωση του αντιρατσιστικού νόμου.

Σύσσωμη η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία γιόρτασε χθες στο Προεδρικό Μέγαρο την 51η επέτειο από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα μας.

Σχήμα οξύμωρο για όσους, εραστές της ποιοτικής – λειτουργικής δημοκρατίας, έχουν διατηρήσει έντονες βιωματικές μνήμες από τη δεκαετία – πρότυπο του 1980 – 1990, με τις ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις και στρατηγικές επιλογές, που έγιναν τότε από την Κυβέρνηση της αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου με πυξίδα το τρίπτυχο: «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση».

Η ελληνική κοινωνία βίωσε τότε ριζικές προοδευτικές αλλαγές, απέναντι στις δομές της, έως τότε, καχεκτικής δημοκρατίας με οδηγό την αρχή πως «το κοινωνικό όφελος υπερισχύει του ατομικού κέρδους».

Η ελληνική κοινωνία απαλλάχτηκε από το φόβο των χωροφυλάκων, των παρακρατικών και των χαφιέδων που δρούσαν σε κάθε γειτονιά, αποστρατικοποιήθηκε η δημόσια τηλεόραση (ΥΕΝΕΔ), θεμελιώθηκε η ελευθερία του λόγου και του τύπου, ενδυναμώθηκε η λαϊκή συμμετοχή στην τοπική αυτοδιοίκηση και το συνδικαλιστικό και μαζικό κίνημα, έγινε πράξη ο δημοκρατικός διάλογος, η πλήρης ενημέρωση του λαού και η αποδοχή της εποικοδομητικής κριτικής από την Εθνική Αντιπροσωπεία, αναγνωρίστηκε η Εθνική Αντίσταση.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο πρώτος έλληνας Πρωθυπουργός που πέρασε την πόρτα του Πολυτεχνείου, στην επέτειο της εξέγερσης στις 17/11/1981, για να τιμήσει τον αγώνα των φοιτητών ενάντια στη χούντα και τους νεκρούς της εξέγερσης.

🍉 Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος ηγέτης που αναγνώρισε την PLO (Οργάνωση για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης), είχε προσωπική – φιλική σχέση με τον Γιάσερ Αραφάτ, που τον αποκαλούσε αδελφό. Ο αρχηγός της PLO Γιασέρ Αραφάτ, μάλιστα, επισκέφτηκε το 1981 την Αθήνα με τιμές αρχηγού κράτους.

Τι από όλα αυτά εξακολουθεί να ισχύει σήμερα;

❌ Όταν φτάσαμε στο σημείο, μια μέρα μετά την 51η επέτειο από την αποκατάσταση της ελληνικής δημοκρατίας, να ποινικοποιείται – δια στόματος του Υπουργού Προστασίας του πολίτη – η αλληλεγγύη προς τον Παλαιστινιακό λαό, αντί να καταδικάζεται η γενοκτονία και να σταματάει κάθε συνεργασία της ελληνικής κυβέρνησης με το κράτος του Ισραήλ που την συντελεί.

❌Όταν κυβερνάει η ολιγαρχία του πλούτου, αντί της λαϊκής κυριαρχίας που τότε οραματιζόμασταν,

❌όταν η διαφθορά έχει ξεπεράσει κάθε όριο, έχει εξαπλωθεί και έχει μολύνει ανεπανόρθωτα την ελληνική κοινωνία,

❌ όταν συνεχώς αποκαλύπτονται νέα οικονομικά – πολιτικά σκάνδαλα που δεν τα χωράει ανθρώπου νους,

❌ όταν οι πρόσφυγες αντιμετωπίζονται ως «εισβολείς» και ως «απειλές»

❌ όταν περιορίζεται το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, ακόμη και το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης από τον πανταχού παρόντα «Μεγάλο Αδελφό» όπως τον αποκαλούσε ο Τζώρτζ Όργουελ στο προφητικό, ομώνυμο μυθιστόρημά του

❌ όταν κυριαρχεί στο δημόσιο βίο η ευνοιοκρατία και η αναξιοκρατία, κοινώς το ρουσφέτι

❌ «όταν η διαφθορά της εξουσίας και οι συνακόλουθες οικονομικές ανισότητες βυθίζουν παγκοσμίως τους πληθυσμούς στην κόλαση της πείνας, των ναρκωτικών, της πορνείας και του εγκλήματος» , όπως αναφέρει ο Κυριάκος Σιμόπουλος στο βιβλίο του «Η διαφθορά της εξουσίας».

Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να μη βλέπει κανείς πως οι πυλώνες της δημοκρατίας καταλύονται ένας – ένας σαν χάρτινοι πύργοι, τεχνιέντως πάντα, για να μην βρεθούν οι «αρχιτέκτονες» απέναντι στην γενικευμένη λαϊκή αντίσταση του ελληνικού λαού.

Του ελληνικού λαού που έχει να επιδείξει μεγάλη ιστορία και αγώνες για τη δημοκρατία, ενάντια σε κάθε είδους κατακτητή.

Ως πότε όμως;