Κατηγορία: απόψεις

📌 Κυκλοφόρησε χθες Κυριακή 8/2, ένα Δελτίο Τύπου με υπογραφή «Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών», που αναφέρεται σε κάποια Ανοιχτή Επιστολή – διαμαρτυρία που λέει πως στάλθηκε προς τον Δήμαρχο Αθηναίων Χάρης Δούκας και τον ΟΠΑΝΔΑ (αναφέροντας μάλιστα λάθος το όνομα της Αντιδημάρχου Ρωξάνη Μπέη), σχετικά με την τέλεση του ημιμαραθώνιου στις 8 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.

📌 Το Δελτίο Τύπου, για το οποίο ενημερώθηκα μετά τη δημοσίευσή του στο Facebook, φέρει αυθαίρετα την υπογραφή της Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών, στην οποία είμαι ιδρυτικό μέλος και στην οποία συμμετέχουν πάνω από 40 γυναικείες οργανώσεις. Αυθαίρετα, γιατί εκδόθηκε χωρίς προηγουμένως να ενημερωθούν οι οργανώσεις που συμμετέχουν, να εκφράσουν τις απόψεις τους και να συναινέσουν ή μη, για την έκδοσή του.

📌 Καταγγέλω αυτή την πρακτική που δεν οδηγεί πουθενά για 2 λόγους:
– Οι δημόσιες ανακοινώσεις, επιστολές κλπ που φέρουν την υπογραφή της Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών ή όποιας οργάνωσης – ομπρέλα, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να εκδίδονται με τη σύμφωνη γνώμη όλων των οργανώσεων.
Για κάποια απλά θέματα που είναι λυμένα και υπάρχει σύμπνοια, μπορεί να είναι θεμιτή η έκδοση ανακοινώσεων από μια μικρή ομάδα που λειτουργεί σαν Γραφείο Τύπου. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνεται χωρίς φιλτράρισμα, ούτε να είναι ο γενικός κανόνας.
Η άποψη των οργανώσεων πρέπει να είναι σεβαστή και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για θέμα με πολιτικές προεκτάσεις, που αντί να λύνει προβλήματα, δημιουργεί φαύλους κύκλους.

– Τέτοιου είδους ζητήματα δεν ρυθμίζονται με δελτία τύπου. Η σημερινή Διοίκηση του Δήμου Αθηναίων δεν είναι εχθρική προς το γυναικείο κίνημα για να συμπεριφέρονται κάποιες με αυτόν τον ακραίο τρόπο. Θα έπρεπε να έχει προηγηθεί τηλεφωνική επικοινωνία με τη Διοίκηση του Δήμου στα πλαίσια της καλής συνεργασίας μας, προκειμένου να καταθέσουμε το αίτημά μας και να εκθέσουμε την άποψή μας.

📌 Λυπάμαι γιατί αυτή η τακτική εκθέτει ουσιαστικά το γυναικείο κίνημα και σε τοπικό επίπεδο μοιάζει με βούτυρο στο ψωμί του Μπακογιάννη.

Με αφορμή την πρόσφατη φωτογραφική διάταξη, ευνοϊκή για την πρώην Υπουργό Όλγα Κεφαλογιάννη και την συνεπιμέλεια των παιδιών της, η οποία ενσωματώθηκε ως τροπολογία στις 19/1/2026 σε ένα άσχετο με το θέμα Νομοσχέδιο, που αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, μπαίνει το παρακάτω δίλημμα και έχει ήδη ξεκινήσει μια συζήτηση στους κόλπους του γυναικείου κινήματος:

1. Μπορούμε να προσπεράσουμε το γεγονός ότι η τροπολογία περνάει με έναν μη πολιτικά ηθικό τρόπο για να ευνοήσει ένα συγκεκριμένο θιγόμενο πρόσωπο που έχει εξουσία, ανεξάρτητα αν είναι γυναίκα ή άνδρας, επειδή αν ψηφιστεί θα είναι ευνοϊκή για τις θέσεις του γυναικείου κινήματος σχετικά με την συνεπιμέλεια τέκνων;

ή

2. Βλέπουμε το δάσος αντί το δέντρο και υπερασπιζόμαστε πρωτίστως με νύχια και με δόντια τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και την ηθική στην πολιτική, καταδικάζοντας αδιακρίτως φωτογραφικές διατάξεις και τροπολογίες που έρχονται από την πίσω πόρτα και με αθέμιτο τρόπο, στην λογική του δικαίου των ισχυρών;

Προσωπικά και από την πρώτη στιγμή καταδίκασα την φωτογραφική τροπολογία γιατί είναι ισχυρή μου πεποίθηση ότι είναι άλλο να αγωνίζεσαι για τα δικαιώματα των γυναικών και άλλο να χρησιμοποιείς την εξουσία σου για να πετυχαίνεις με αθέμιτο τρόπο, προσωπικά οφέλη και επιδιώξεις.

Δεν είναι συμβατό να αγωνιζόμαστε για την ισότητα και από την άλλη πλευρά να δεχόμαστε ότι η όποια κα Κεφαλογιάννη μπορεί να έχει περισσότερα προνόμια από τις άλλες γυναίκες.

Το θέμα αυτό είναι κυρίως ηθικό και πολιτικό. Είναι ζήτημα λειτουργίας και καταπάτησης των δημοκρατικών θεσμών και σαν τέτοιο πρέπει να ιεραρχηθεί αναλόγως. Στα θέματα αρχών δεν χωρούν συμβιβασμοί. Οι απόψεις είναι και πρέπει να είναι αιχμηρές και όχι στρογγυλεμένες. Αυτονόητη θεωρώ ότι πρέπει να είναι η απερίφραση καταδίκη της χρήσης της ισχύος για προσωπικά οφέλη και όχι μόνο όταν αυτό μας συμφέρει.

Γιατί δεν υπάρχουν δημοκρατίες αλά καρτ και γιατί έτσι δίνουμε το σωστό μήνυμα για μια ανοιχτή κοινωνία ισότητα, δημοκρατίας, δικαιοσύνης και ίσων ευκαιριών για όλες/ους.

Είναι τρομαχτικό να ακούς από το στόμα μιας νέας γυναίκας, που είναι και επιστήμονας και επιπλέον εμφανίζεται και ως «σωτήρας» της κοινωνίας, ότι «οι αμβλώσεις είναι θέμα δημόσιας διαβούλευσης».

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, η κα Καρυστιανού μόλις άνοιξε τα χαρτιά της για ένα θέμα Δημοκρατίας, εξαιρετικά σημαντικό και κρίσιμο, που αφορά το δικαίωμα για αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος και τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών. Για ένα θέμα που έχει λυθεί, 40 χρόνια πριν στη χώρα μας, από την προοδευτική Κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Οι σημερινές δηλώσεις της κας Καρυστιανού για τις αμβλώσεις είναι άκρως επικίνδυνες και θυμίζουν μαύρες εποχές, που ούτε θέλουμε, ούτε θα επιτρέψουμε να ξαναζήσουμε.

Το θέμα των αμβλώσεων δεν είναι η πρώτη φορά που τίθεται στο δημόσιο διάλογο. Πριν την κα Καρυστιανού έχουν μιλήσει ανοιχτά για το θέμα αυτό ακροδεξιά στοιχεία και ακροδεξιές οργανώσεις, «πεφωτισμένοι ιεράρχες» και άκρως συντηρητικά επιστημονικά Συνέδρια.

Όχι, κα Καρυστιανού. Δεν θα αποφασίσει καμμία κοινωνία πως θα διαθέσουν οι γυναίκες το δικό τους σώμα. Αν δεν μπορείτε να ιεραρχήσετε τα ανθρώπινα δικαιώματα, δυστυχώς δεν μπορείτε να εμφανίζεστε και σαν σωτήρας της κοινωνίας.

Η μητρότητα δεν είναι εξαναγκασμός αλλά συνειδητή επιλογή, που ανήκει αποκλειστικά και μόνο σε κάθε γυναίκα.

Τα δικαιώματα των γυναικών δεν είναι υπό διαπραγμάτευση, αλλά θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και συστατικά στοιχεία της δημοκρατίας. Οποιαδήποτε οπισθοδρόμηση θα μας βρει δυναμικά απέναντι.

Με τις σημερινές της δηλώσεις η κα Καρυστιανού, αν μη τι άλλο, έβαλε απέναντι εκατομμύρια Ελληνίδες της προόδου, που σέβονται τον εαυτό τους και τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.

Πριν λίγες μέρες παρακολούθησα μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση αφιερωμένη στη λαϊκή επιμόρφωση που διοργάνωσε το Ίδρυμα Ανδρέα Παπανδρέου, με ομιλητές τον Γιώργο Α. Παπανδρέου και τον Αλέξη Κόκκο.

Με την ευκαιρία αυτή ξαναθυμηθήκαμε ότι η λαϊκή επιμόρφωση ήταν μια πρωτοβουλία του πρώην Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου, πως την 5ετία 1982 -1987 λειτουργούσαν 350 κέντρα Λαϊκής επιμόρφωσης σε όλη την Ελλάδα και πως εκπαιδεύτηκαν τότε με καινοτόμες μεθόδους 1.300.000 άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους γυναίκες.

☀️ Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, εμπνευστής της ιδέας της Λαϊκής Επιμόρφωσης που έγινε κίνημα και μοναδική εμπειρία για εκατομμύρια πολίτες στη χώρα μας την περίοδο 1982 -1987, συνεχίζει να μας εμπνέει πάντα με τον ριζοσπαστικό του λόγο, τις καινοτόμες ιδέες και το φως που εκπέμπει διαχρονικά.

Στον τόμο «Η λαϊκή επιμόρφωση και η Αυτομόρφωση ως πράξη Δημοκρατίας (1982 – 1987) – Πιάνουμε το νήμα από την αρχή» των εκδόσεων Αλεξάνδρεια, που παρουσιάστηκε στην εκδήλωση του ΙΑΠ, ο πρώην Πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου γράφει, μεταξύ άλλων: 👇👇👇

» Η επανέκδοση του περιοδικού ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗ δεν είναι μια απλή ιστορική αναφορά. Είναι μια ζωντανή παρέμβαση στο σήμερα. Έρχεται να θυμίσει σε όλους μας ένα ιστορικό κίνημα, αλλά και να εμπνεύσει για το αύριο των μεγάλων διλημμάτων. Να λειτουργήσει ως πυξίδα σε μια εποχή ανασφάλειας, απογοήτευσης, αισθήματος ανημποριάς και κρίσης της δημοκρατίας.

Το κίνημα της Λαϊκής Επιμόρφωσης (1982 – 1987) υπήρξε μια μοναδική εμπειρία.

Εκατομμύρια πολίτες συμμετείχαν, χιλιάδες εθελοντές το στήριξαν. Η εκπαίδευση τότε δεν ήταν απλώς μια διαδικασία μετάδοσης γνώσεων. Ήταν δύναμη συμμετοχικής και κοινωνικής αλλαγής. Ήταν πράξη δημοκρατίας. Και το περιοδικό ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗ έγινε βασικό εργαλείο σκέψης, έμπνευσης και συνείδησης για την πραγμάτωση αυτού του κινήματος.

Η ιδέα μας ήταν απλή, αλλά βαθιά ριζοσπαστική: η δημοκρατία θεμελιώνεται από τους ίδιους τους πολίτες – ενημερωμένους, ικανούς, ισότιμους, ενεργούς. Όχι παθητικούς θεατές, αλλά συνειδητούς συμμετέχοντες.

Η Λαϊκή Επιμόρφωση δημιούργησε χώρους όπου η γνώση γεννιόταν συλλογικά, η σκέψη απελευθερωνόταν, ο διάλογος ανθούσε, ο σεβασμός επικρατούσε και η εμπειρία των ανθρώπων γινόταν πολύτιμο εργαλείο μάθησης.

Η ΛΕ αμφισβήτησε τις ιεραρχίες της επίσημης εκπαίδευσης και έφερε στο προσκήνιο μια άλλη παιδαγωγική – συμμετοχική, διαλογική, απελευθερωτική διάσταση. Το φιλοσοφικό υπόβαθρο του κινήματος της ΛΕ ήταν βαθύ και πολυσύνθετο, εμπνευσμένο από παγκόσμιους αγώνες για ισότητα, ελευθερία, περιβαλλοντική δικαιοσύνη και κοινωνική αλλαγή.

Σήμερα, στην θεσμική της μορφή, αυτή η εκπαίδευση είναι σχεδόν απούσα.

Η αυτομόρφωση, ως κίνημα παιδείας, δεν είναι πολυτέλεια για τους λίγους. Είναι αναγκαιότητα για όλους. Είναι ηθική στάση ζωής. Γιατί είναι η απόφαση να σκέφτεσαι ελεύθερα. Να αμφισβητείς, να εξετάζεις, να φωτίζεις την πραγματικότητα. Να μη συμβιβάζεσαι με το ψέμα ή την απάθεια. Να ενώνεις τη γνώση με τη δράση τη μάθηση με τη δικαιοσύνη, τη δική σου ανακάλυψη με τον διπλανό σου.

Η επανέκδοση της ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗΣ δεν είναι ένα απλό βλέμμα στο παρελθόν. Είναι σπόρος για το μέλλον, μαρτυρία μιας εποχής που πίστεψε στη δύναμη των πολιτών, και ταυτόχρονα κάλεσμα για μια νέα γενιά να ξαναπιάσει το νήμα, στοχεύοντας σε μια ανθεκτική δημοκρατία, ικανή να σταθεί όρθια στον 21ο αιώνα»

📌 Τα λόγια και οι πρωτοβουλίες του Γιώργου Α. Παπανδρέου είναι μια πολύ φωτεινή ρωγμή, ανάμεσα στα μαύρα σύννεφα που πυκνώνουν σήμερα.

Μήπως ήρθε η ώρα να πιάσουμε το νήμα από την αρχή;

🙏🏻 Μακάρι και πρέπει, το όραμά του να ξαναγίνει πράξη.

Κείμενο δημοσιευμένο στις 30/82025 στη σελίδα μου στο Facebook

❌❌❌ Πρόοδος, για την νεοφιλελεύθερη Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, είναι να νομιμοποιεί τα εξαντλητικά ωράρια των εργαζομένων, με τη νομοθέτηση της 13ωρης συνεχούς ημερήσιας εργασίας στον ίδιο εργοδότη.

Ξεκάθαρα αυτή η κυβέρνηση μετατρέπει καθημερινά το κράτος πρόνοιας, σε κράτος εξυπηρέτησης των εργοδοτικών συμφερόντων, καθιστώντας τους εργαζόμενους σε καθεστώς δουλείας.

Ήδη, η EUROSTAT ανακοίνωσε πριν λίγες μέρες ότι η Ελλάδα είχε για το 2024 μια ντροπιαστική πρωτιά. Ήταν 12,4% το ποσοστό των εργαζομένων με μακρά ωράρια εργασίας (άνω των 49 ωρών εβδομαδιαίως), το υψηλότερο ποσοστό εργασιακής εκμετάλλευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας ο μέσος όρος ήταν μόλις στο 6,6%.

Μπράβο μας!

Ο λαός μας είχε την τύχη να ζήσει στα μέσα του προηγούμενου αιώνα την καθιέρωση του 8ωρου και το 1984 επί Κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου την καθιέρωση της 5θημερης εργασίας για όλους, μετά από μεγάλους αγώνες του εργατικού κινήματος.

Σήμερα ο λαός μας μένει με το στίγμα να βλέπει να ακυρώνονται αυτές οι προοδευτικές μεταρρυθμίσεις με το Νομοσχέδιο – ντροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, χωρίς να αντιδρά.

Η συζήτηση και μόνο για το ενδεχόμενο νομοθέτησης της 13ωρης ημερήσιας εργασίας θα έπρεπε να έχει κινητοποιήσει στο έπακρο εργαζόμενους, συνδικάτα, πολιτικά κόμματα, κοινωνικούς φορείς. Θα έπρεπε να έχει πυροδοτήσει διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις, εκτεταμένες αντιδράσεις. Να έχει γυρίσει ο κόσμος ανάποδα, δηλαδή.

Αντ’ αυτού κυριαρχεί η απάθεια, η αδιαφορία και η λογική «άσε τους άλλους να βγάλουν το φύδι από την τρύπα» για θέματα που σε αφορούν, χωρίς να κουνήσεις ούτε το μικρό σου δαχτυλάκι.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η Νίκη Κεραμέως και η ελληνική Κυβέρνηση συνολικά γυρνάνε τούτη τη χώρα και το λαό της 100 και πλέον χρόνια πίσω, νομοθετώντας νέες Μανωλάδες.

Θα μας βρουν μπροστά τους όταν έρθει η ώρα. Να είναι σίγουροι για αυτό.

Κείμενο δημοσιευμένο στις 30/8/2025 στην σελίδα μου στο Facebook

❌❌❌ Σοβαρές ανησυχίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα, εκφράζονται στην ετήσια Έκθεση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το 2024 που δημοσίευσε πρόσφατα το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

📌 Παρενοχλήσεις, εκφοβισμοί και σωματικές επιθέσεις κατά δημοσιογράφων, που ασκούν κριτική στην Κυβέρνηση ή διερευνούν – δημοσιεύουν σκάνδαλα.

📌 Παρατεταμένη κράτηση αιτούντων άσυλο χωρίς να υπάρχουν κατηγορίες και ελλείψεις στην πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου.

❌❌❌ Τη δεκαετία του 1970 επί Χούντας, είχαμε λογοκρισία του Τύπου, διώξεις για τους δημοσιογράφους που δεν υπάκουαν στους κανόνες της λογοκρισίας και μεγάλους περιορισμούς στην ελευθερία έκφρασης. Ζήσαμε την εποχή που στα περίπτερα, οι προοδευτικοί πολίτες αναγκάζονταν να τυλίγουν τα φύλλα των προοδευτικών εφημερίδων που αγόραζαν, μέσα σε συντηρητικές εφημερίδες όπως η Ακρόπολη και η Απογευματινή, για να γλυτώσουν από τους χαφιέδες και το φόβο των διώξεων.

❌❌❌ Σήμερα, 50+ χρόνια μετά, η λογοκρισία και οι διώξεις στην Ελλάδα γίνονται αλλιώς. Σήμερα, οι δημοσιογράφοι και τα μέσα ενημέρωσης αντιμετωπίζουν ισχυρές πιέσεις για να αποφύγουν την κριτική προς την κυβέρνηση ή την αποκάλυψη σκανδάλων και «τα μεγάλα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τείνουν να μην δημοσιεύουν ειδήσεις που παρουσιάζουν την κυβέρνηση με αρνητικό τρόπο».

Σήμερα, η λογοκρισία ασκείται και από τις μεγάλες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.

Στην εποχή του AI που τα πάντα παρακολουθούνται, κανείς δεν μπορεί να αποκρύψει πια από τους παγκόσμιους ή εθνικούς χαφιέδες τι διάβασε, τι είδε, τι σκέφτηκε, τι έπραξε.

🛑 Αυτή η κυβέρνηση εκθέτει – ντροπιάζει τη χώρα μας διαρκώς και είναι κίνδυνος για την επιβίωσή μας.

🛑 Το μέλλον είναι αναμφισβήτητα δυστοπικά και μπορεί να είναι αναστρέψιμο μόνο με την ενεργή, συντονισμένη πολιτική δράση.

Μετά το μπάζωμα των Τεμπών, ήρθε η ώρα και του μπαζώματος του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Σε πρωτοφανές κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, με ευθύνη της Κυβέρνησης, εξελίχθηκε η χθεσινή ψηφοφορία επί των προτάσεων της αντιπολίτευσης για τη σύσταση Προανακριτικής κατά των πρώην Υπουργών της Κυβέρνησης Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη, για την υπόθεση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η μαζική απουσία των βουλευτών της ΝΔ από την αίθουσα της Βουλής λίγο πριν την ονομαστική ψηφοφορία και η επιλογή να ψηφίσουν μαζικά με επιστολική ψήφο, αποτελούν ευθεία απαξίωση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, παραβίαση των κανονισμών και ξεκάθαρη προσπάθεια για συγκάλυψη του θηριώδους σκανδάλου των «ημετέρων».

Να θυμίσουμε σε αυτό το σημείο στους εκπροσώπους της πλειοψηφίας ότι με βάση το Σύνταγμα της Ελλάδος, που είναι υποχρεωμένοι να τηρούν με ευλάβεια: «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα».

Να είστε σίγουροι ότι ο νόμος και η τάξη θα επιβληθούν πάση θυσία, όχι όπως τα θέλετε εσείς, αλλά όπως τα επιβάλει ο κυρίαρχος λαός.

📍 Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του Υπ. Προστασίας του Πολίτη, Μ. Χρυσοχοϊδη και την ανάποδη ανάγνωση του αντιρατσιστικού νόμου.

Σύσσωμη η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία γιόρτασε χθες στο Προεδρικό Μέγαρο την 51η επέτειο από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα μας.

Σχήμα οξύμωρο για όσους, εραστές της ποιοτικής – λειτουργικής δημοκρατίας, έχουν διατηρήσει έντονες βιωματικές μνήμες από τη δεκαετία – πρότυπο του 1980 – 1990, με τις ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις και στρατηγικές επιλογές, που έγιναν τότε από την Κυβέρνηση της αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου με πυξίδα το τρίπτυχο: «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση».

Η ελληνική κοινωνία βίωσε τότε ριζικές προοδευτικές αλλαγές, απέναντι στις δομές της, έως τότε, καχεκτικής δημοκρατίας με οδηγό την αρχή πως «το κοινωνικό όφελος υπερισχύει του ατομικού κέρδους».

Η ελληνική κοινωνία απαλλάχτηκε από το φόβο των χωροφυλάκων, των παρακρατικών και των χαφιέδων που δρούσαν σε κάθε γειτονιά, αποστρατικοποιήθηκε η δημόσια τηλεόραση (ΥΕΝΕΔ), θεμελιώθηκε η ελευθερία του λόγου και του τύπου, ενδυναμώθηκε η λαϊκή συμμετοχή στην τοπική αυτοδιοίκηση και το συνδικαλιστικό και μαζικό κίνημα, έγινε πράξη ο δημοκρατικός διάλογος, η πλήρης ενημέρωση του λαού και η αποδοχή της εποικοδομητικής κριτικής από την Εθνική Αντιπροσωπεία, αναγνωρίστηκε η Εθνική Αντίσταση.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο πρώτος έλληνας Πρωθυπουργός που πέρασε την πόρτα του Πολυτεχνείου, στην επέτειο της εξέγερσης στις 17/11/1981, για να τιμήσει τον αγώνα των φοιτητών ενάντια στη χούντα και τους νεκρούς της εξέγερσης.

🍉 Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος ηγέτης που αναγνώρισε την PLO (Οργάνωση για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης), είχε προσωπική – φιλική σχέση με τον Γιάσερ Αραφάτ, που τον αποκαλούσε αδελφό. Ο αρχηγός της PLO Γιασέρ Αραφάτ, μάλιστα, επισκέφτηκε το 1981 την Αθήνα με τιμές αρχηγού κράτους.

Τι από όλα αυτά εξακολουθεί να ισχύει σήμερα;

❌ Όταν φτάσαμε στο σημείο, μια μέρα μετά την 51η επέτειο από την αποκατάσταση της ελληνικής δημοκρατίας, να ποινικοποιείται – δια στόματος του Υπουργού Προστασίας του πολίτη – η αλληλεγγύη προς τον Παλαιστινιακό λαό, αντί να καταδικάζεται η γενοκτονία και να σταματάει κάθε συνεργασία της ελληνικής κυβέρνησης με το κράτος του Ισραήλ που την συντελεί.

❌Όταν κυβερνάει η ολιγαρχία του πλούτου, αντί της λαϊκής κυριαρχίας που τότε οραματιζόμασταν,

❌όταν η διαφθορά έχει ξεπεράσει κάθε όριο, έχει εξαπλωθεί και έχει μολύνει ανεπανόρθωτα την ελληνική κοινωνία,

❌ όταν συνεχώς αποκαλύπτονται νέα οικονομικά – πολιτικά σκάνδαλα που δεν τα χωράει ανθρώπου νους,

❌ όταν οι πρόσφυγες αντιμετωπίζονται ως «εισβολείς» και ως «απειλές»

❌ όταν περιορίζεται το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, ακόμη και το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης από τον πανταχού παρόντα «Μεγάλο Αδελφό» όπως τον αποκαλούσε ο Τζώρτζ Όργουελ στο προφητικό, ομώνυμο μυθιστόρημά του

❌ όταν κυριαρχεί στο δημόσιο βίο η ευνοιοκρατία και η αναξιοκρατία, κοινώς το ρουσφέτι

❌ «όταν η διαφθορά της εξουσίας και οι συνακόλουθες οικονομικές ανισότητες βυθίζουν παγκοσμίως τους πληθυσμούς στην κόλαση της πείνας, των ναρκωτικών, της πορνείας και του εγκλήματος» , όπως αναφέρει ο Κυριάκος Σιμόπουλος στο βιβλίο του «Η διαφθορά της εξουσίας».

Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να μη βλέπει κανείς πως οι πυλώνες της δημοκρατίας καταλύονται ένας – ένας σαν χάρτινοι πύργοι, τεχνιέντως πάντα, για να μην βρεθούν οι «αρχιτέκτονες» απέναντι στην γενικευμένη λαϊκή αντίσταση του ελληνικού λαού.

Του ελληνικού λαού που έχει να επιδείξει μεγάλη ιστορία και αγώνες για τη δημοκρατία, ενάντια σε κάθε είδους κατακτητή.

Ως πότε όμως;

Με αφορμή την πρόσφατη «εξαφάνιση» ATM της Τράπεζας Πειραιώς από σημεία εξυπηρέτησης, εις βάρος των δικαιωμάτων των καταθετών.

Πριν λίγες μέρες, πελάτες και συναλλασσόμενοι με συγκεκριμένη συστημική τράπεζα, έγιναν άθελά τους θεατές μιας εξοργιστικής αυθαιρεσίας, που έφτασε στα όρια του «πραξικοπήματος» και ήταν σαν να μας λέει «ξεχάστε τις δωρεάν αναλήψεις από τον τραπεζικό σας λογαριασμό. Μας εμπιστευθήκατε τις οικονομίες σας, τις μισθοδοσίες και τις συντάξεις σας και εμείς ανταποδίδουμε με αθέμιτο πλουτισμό εις βάρος σας».

Συγκεκριμένα, τα ΑΤΜ της Τράπεζας Πειραιώς που λειτουργούσαν επί χρόνια – σε μετρό, σούπερ μάρκετ, νοσοκομεία, εμπορικά κέντρα, αεροδρόμια λιμάνια, σιδηροδρομικούς σταθμούς κ.α – για την εξυπηρέτηση των καταθετών της, «εξαφανίζονται» σταδιακά και τη θέση τους παίρνουν ΑΤΜ αγνώστου προέλευσης, που – σύμφωνα με καταγγελίες – χρεώνουν προμήθεια 2,10 ευρώ για κάθε ανάληψη καταθέτη από τον λογαριασμό του.

Και όλα αυτά γίνονται ενώ προηγουμένως έχει μπει φραγή στις αναλήψεις από το γκισέ, αφού οι τράπεζες χρεώνουν προμήθειες και σε αυτές τις αναλήψεις.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Τράπεζα Πειραιώς αποφάσισε να παραχωρήσει τη διαχείριση 850 ΑΤΜ της στην εταιρεία Cashflex, θυγατρική του ομίλου Printec. Από τα ΑΤΜ αυτά αφαιρείται το λογότυπο της Τράπεζας Πειραιώς, γίνονται πράσινα και φέρουν το λογότυπο της Cashflex.

Από την εμπειρία μου ως πρώην εργαζόμενη σε υπηρεσίες εποπτείας του Τραπεζικού Συστήματος οφείλω να πώ, πως όλα τα παραπάνω, πριν από μια δεκαετία περίπου, οι Τράπεζες δεν θα μπορούσαν να τα ονειρευτούν, ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα, αφού υπήρχαν κανόνες αυξημένης τραπεζικής εποπτείας και προστασίας των καταναλωτών.

Επιπλέον, η Τράπεζα Ελλάδος διενεργούσε αιφνίδιους και αυστηρούς ελέγχους στα πιστωτικά ιδρύματα, επέβαλε πολύ υψηλά πρόστιμα σε περιπτώσεις παραβίασης της τραπεζικής νομοθεσίας και ήταν ο φόβος και ο τρόμος τους. Αυτά πριν 10 χρόνια.

Κάτω από αυτές τις δυστοπικές εξελίξεις εξέφρασα άμεσα δημόσια τα παρακάτω εύλογα ερωτήματα:

– Η Τράπεζα, με τις παραπάνω ενέργειές της, δυσκολεύει ή όχι την πρόσβαση των καταθετών της στα δικά τους κεφάλαια, που της έχουν καταθέσει καλή τη πίστη; Τηρούνται ή όχι οι βασικές αρχές για την τραπεζική εποπτεία «Core Principles for Effective Banking Supervision» που ορίζονται από την BIS;

– Ως διαχειρίστρια των κεφαλαίων των καταθετών της, με ποιόν τρόπο προστατεύει τα δικαιώματά τους; Χρεώνοντας 2,10 ευρώ στους καταθέτες για κάθε ανάληψη;

– Πως προστατεύεται το απόρρητο των καταθέσεων, καθώς και η αδιάλειπτη λειτουργία των ΑΤΜ (όπως επαρκή μετρητά στα μηχανήματα και η επιχειρηματική συνέχεια «business continuity» σε περιπτώσεις κρίσης π.χ από διακοπές ρεύματος, φυσικές ή άλλες καταστροφές) όταν η Τράπεζα έχει αναθέσει outsourcing μια τόσο βασική και κρίσιμη λειτουργία της;

– Ενημέρωσε έγκαιρα και εγγράφως τους πελάτες της για αυτή την εξέλιξη, ως όφειλε;

– Υπάρχει στη χώρα μας τραπεζική εποπτεία, κανόνες τραπεζικής δεοντολογίας, δίκαιο προστασίας των καταναλωτών και ποιές ενέργειες έχουν κάνει για την προστασία των καταθετών;

– Υπάρχει Κυβέρνηση και ποιούς προστατεύει;

– Πως προτίθεται η αντιπολίτευση να προστατεύσει τα εκατομμύρια των πολιτών που συναλλάσσονται με τις Τράπεζες, απέναντι σε αυτή την ασυδοσία;

Με την ευκαιρία, ξαναθυμήθηκε το σάλο που προκλήθηκε πριν από ένα χρόνο περίπου, όταν έγινε γνωστό ότι η κερδοφορία για το 2024, των 4 συστημικών τραπεζών, εκτινάχθηκε στον ουρανό, την ώρα που οι τράπεζες χρέωναν πολύ υψηλές προμήθειες για τις υπηρεσίες τους, είχαν κλειστές τις στρόφιγγες της χορήγησης δανείων, ενώ έχουν αντλήσει συνολικά περίπου 50 δις δημόσιο χρήμα διαχρονικά για την ανακεφαλαιοποίησή τους.

Συγκεκριμένα, οι 4 συστημικές τράπεζες ανακοίνωσαν για το 2024 κέρδη που ξεπερνούσαν συγκεντρωτικά το ποσό των 4,7 δις ευρώ, αυξημένα κατά 28,77% σε σύγκριση με τα κέρδη του 2023. Ενώ τα κέρδη τους από προμήθειες ξεπέρασαν το 2024 τα 2 δις ευρώ, αυξημένα κατά πολύ από τα αντίστοιχα του 2023, λόγω της αύξησης των τραπεζικών συναλλαγών και των αντίστοιχων προμηθειών που χρεώνουν στους πελάτες τους.

Τότε, εν μέσω θύελλας αντιδράσεων, η Κυβέρνηση ανακοίνωσε τον Ιανουάριο του 2025 την κατάργηση ή μείωση 6 βασικών τραπεζικών προμηθειών, για να χρυσώσει προφανώς το χάπι και 7 μήνες μετά οι Τράπεζες να επανέλθουν δριμύτερες.

Αυτά δεν μπορεί να συμβαίνουν σε μια Ευρωπαϊκή, ευνομούμενη χώρα, συμβαίνουν σε μια χώρα που η Κυβέρνηση και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα κάνουν πάρτυ, απούσης της αντιπολίτευσης.

Ακολούθησε σάλος από τις μαζικές αντιδράσεις των πολιτών και των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Μετά από αυτό, η Τράπεζα Πειραιώς σε μια κίνηση πρωτάκουστης «γενναιοδωρίας» ανακοίνωσε τη μείωση της προμήθειας κατά 0,10 ευρώ.

Οι αντιδράσεις των πολιτών γιγαντώθηκαν και μετά τον τεράστιο σάλο που προκλήθηκε από την απόφαση της Τρ. Πειραιώς να επιβάλει τις εξοργιστικές και αυθαίρετες χρεώσεις στις αναλήψεις από ΑΤΜ για τους πελάτες της – καταθέτες, ακολούθησε σημερινή ανακοίνωση της Κυβέρνησης, δια στόματος Κυριάκου Πιερρακάκη – σε συνεννόηση με την Τράπεζα της Ελλάδος και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – για το μηδενισμό των χρεώσεων για όλες τις αναλήψεις μέσω ΔΙΑΣ (και για τις αναλήψεις μέσω ΑΤΜ τρίτων παρόχων).

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Κυβέρνηση ξαφνικά αποφάσισε να πάρει το μέρος των πολλών, ενάντια στα οικονομικά συμφέροντα, απλά έκανε τη δουλειά της ως όφειλε, γιατί αλλιώς εκτιμώ ότι θα αναγκαζόταν να αναλάβει άμεσα δράση η Τράπεζα Ελλάδος και οι Ευρωπαϊκοί τραπεζικοί θεσμοί, ως όφειλαν.

Είναι προφανές ότι η κοινωνία που είναι παρούσα και ξέρει να αντιστέκεται μαζικά και συντονισμένα απέναντι στην αδικία και την αυθαιρεσία είναι η κοινωνία που μπορεί να επιβιώσει στα δύσκολα. Η κοινωνία που σιωπά είναι άξια της μοίρας της.

Καιρός να διαλέξουμε όλες/οι πλευρά.

Της μαζικής και συντονισμένης συμμετοχής και αντίστασης ή της σιωπής;

📍 Η μετανάστευση δεν είναι ένα καινούργιο φαινόμενο. Η ανάγκη για επιβίωση, λόγω πολέμων και οικονομικών συνθηκών, ώθησε τους ανθρώπους στην ξενιτιά από την προϊστορική εποχή.

Στην εποχή μας, εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και την πατρίδα τους για να αναζητήσουν ασφάλεια σε άλλους τόπους, λόγω πολεμικών συγκρούσεων, διώξεων, παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, καταστροφών και – τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο – λόγω των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.

Οι σύγχρονοι Έλληνες ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει να αναγκάζεσαι να εγκαταλείψεις την εστία σου για να αναζητήσεις μια νέα, άγνωστη για σένα πατρίδα. Και είναι γνωστό ότι, οι Έλληνες πρόσφυγες και μετανάστες αντιμετώπισαν εχθρικό κλίμα στους τόπους υποδοχής και πολλές προκαταλήψεις, όπως και βίαιες επιθέσεις εναντίον τους (ρατσισμός δηλαδή έντονος εις βάρος τους).

Έζησαν τον ξεριζωμό με πολύ βίαιο τρόπο την περίοδο της Μικρασιατικής καταστροφής, όταν 1,5 εκατομμύριο Έλληνες ξεριζώθηκαν από τις εστίες τους στη Μικρά Ασία και εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα.

Τον έζησαν από τις αρχές του 19ου αιώνα, την περίοδο του Α΄και Β΄Παγκόσμιου πόλεμου, την περίοδο της κατοχής και του Εμφυλίου και τη δεκαετία του 1960, όταν αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν κατά κύματα, κυρίως στις ΗΠΑ, Αυστραλία, Καναδά και Γερμανία, λόγω των δύσκολων πολιτικών και οικονομικών συνθηκών.

Τον έζησαν και πολύ πρόσφατα με το brain drain, τη μαζική μετανάστευση νέων επιστημόνων και επαγγελματιών την περίοδο της οικονομικής κρίσης.

Είναι αδιανόητο λοιπόν, πρώην πρόσφυγες/μετανάστες και απόγονοι πρώην προσφύγων/μεταναστών να βλέπουν περίπου σαν εξωγήινους τους σημερινούς ξεριζωμένους που έρχονται στην πόρτα μας και να τους αντιμετωπίζουν σαν να πρόκειται για «εισβολή».

Η ανάγκη τους φέρνει. Ας το σκεφτούμε καλά αυτό.

Και ας κρατήσουμε ζωντανή την ανθρωπιά μας.

Να μην επικρατήσει ο ρατσισμός και οι ακροδεξιές κραυγές.

Το μεταναστευτικό μπορεί να λυθεί μόνο αν αντιμετωπίσουμε τις αιτίες του, που σημαίνει, τουλάχιστον, να έχουμε ανοιχτά μυαλά και ευήκοα ώτα.