Δημοκρατία, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ, απόψεις, αλληλεγγύη, ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατικοί θεσμοί, ενεργοί πολίτες

Απειλές για τη δημοκρατία στη χώρα μου, 51 χρόνια από την αποκατάστασή της.

📍 Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του Υπ. Προστασίας του Πολίτη, Μ. Χρυσοχοϊδη και την ανάποδη ανάγνωση του αντιρατσιστικού νόμου.

Σύσσωμη η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία γιόρτασε χθες στο Προεδρικό Μέγαρο την 51η επέτειο από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα μας.

Σχήμα οξύμωρο για όσους, εραστές της ποιοτικής – λειτουργικής δημοκρατίας, έχουν διατηρήσει έντονες βιωματικές μνήμες από τη δεκαετία – πρότυπο του 1980 – 1990, με τις ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις και στρατηγικές επιλογές, που έγιναν τότε από την Κυβέρνηση της αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου με πυξίδα το τρίπτυχο: «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση».

Η ελληνική κοινωνία βίωσε τότε ριζικές προοδευτικές αλλαγές, απέναντι στις δομές της, έως τότε, καχεκτικής δημοκρατίας με οδηγό την αρχή πως «το κοινωνικό όφελος υπερισχύει του ατομικού κέρδους».

Η ελληνική κοινωνία απαλλάχτηκε από το φόβο των χωροφυλάκων, των παρακρατικών και των χαφιέδων που δρούσαν σε κάθε γειτονιά, αποστρατικοποιήθηκε η δημόσια τηλεόραση (ΥΕΝΕΔ), θεμελιώθηκε η ελευθερία του λόγου και του τύπου, ενδυναμώθηκε η λαϊκή συμμετοχή στην τοπική αυτοδιοίκηση και το συνδικαλιστικό και μαζικό κίνημα, έγινε πράξη ο δημοκρατικός διάλογος, η πλήρης ενημέρωση του λαού και η αποδοχή της εποικοδομητικής κριτικής από την Εθνική Αντιπροσωπεία, αναγνωρίστηκε η Εθνική Αντίσταση.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο πρώτος έλληνας Πρωθυπουργός που πέρασε την πόρτα του Πολυτεχνείου, στην επέτειο της εξέγερσης στις 17/11/1981, για να τιμήσει τον αγώνα των φοιτητών ενάντια στη χούντα και τους νεκρούς της εξέγερσης.

🍉 Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος ηγέτης που αναγνώρισε την PLO (Οργάνωση για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης), είχε προσωπική – φιλική σχέση με τον Γιάσερ Αραφάτ, που τον αποκαλούσε αδελφό. Ο αρχηγός της PLO Γιασέρ Αραφάτ, μάλιστα, επισκέφτηκε το 1981 την Αθήνα με τιμές αρχηγού κράτους.

Τι από όλα αυτά εξακολουθεί να ισχύει σήμερα;

❌ Όταν φτάσαμε στο σημείο, μια μέρα μετά την 51η επέτειο από την αποκατάσταση της ελληνικής δημοκρατίας, να ποινικοποιείται – δια στόματος του Υπουργού Προστασίας του πολίτη – η αλληλεγγύη προς τον Παλαιστινιακό λαό, αντί να καταδικάζεται η γενοκτονία και να σταματάει κάθε συνεργασία της ελληνικής κυβέρνησης με το κράτος του Ισραήλ που την συντελεί.

❌Όταν κυβερνάει η ολιγαρχία του πλούτου, αντί της λαϊκής κυριαρχίας που τότε οραματιζόμασταν,

❌όταν η διαφθορά έχει ξεπεράσει κάθε όριο, έχει εξαπλωθεί και έχει μολύνει ανεπανόρθωτα την ελληνική κοινωνία,

❌ όταν συνεχώς αποκαλύπτονται νέα οικονομικά – πολιτικά σκάνδαλα που δεν τα χωράει ανθρώπου νους,

❌ όταν οι πρόσφυγες αντιμετωπίζονται ως «εισβολείς» και ως «απειλές»

❌ όταν περιορίζεται το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, ακόμη και το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης από τον πανταχού παρόντα «Μεγάλο Αδελφό» όπως τον αποκαλούσε ο Τζώρτζ Όργουελ στο προφητικό, ομώνυμο μυθιστόρημά του

❌ όταν κυριαρχεί στο δημόσιο βίο η ευνοιοκρατία και η αναξιοκρατία, κοινώς το ρουσφέτι

❌ «όταν η διαφθορά της εξουσίας και οι συνακόλουθες οικονομικές ανισότητες βυθίζουν παγκοσμίως τους πληθυσμούς στην κόλαση της πείνας, των ναρκωτικών, της πορνείας και του εγκλήματος» , όπως αναφέρει ο Κυριάκος Σιμόπουλος στο βιβλίο του «Η διαφθορά της εξουσίας».

Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να μη βλέπει κανείς πως οι πυλώνες της δημοκρατίας καταλύονται ένας – ένας σαν χάρτινοι πύργοι, τεχνιέντως πάντα, για να μην βρεθούν οι «αρχιτέκτονες» απέναντι στην γενικευμένη λαϊκή αντίσταση του ελληνικού λαού.

Του ελληνικού λαού που έχει να επιδείξει μεγάλη ιστορία και αγώνες για τη δημοκρατία, ενάντια σε κάθε είδους κατακτητή.

Ως πότε όμως;

Γυναικες, αλληλεγγύη, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Σε απλά ελληνικά το ΟΧΙ, σημαίνει ΟΧΙ

Σε απλά ελληνικά το «ΟΧΙ» σημαίνει «ΟΧΙ.

Ράπισμα στον κόσμο της πατριαρχίας, του σεξισμού και της τοξικής αρρενωπότητας η χθεσινή ομόφωνη απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου που έκρινε ένοχο τον Πέτρο Φιλιππίδη, χωρίς ελαφρυντικά, για τις δύο απόπειρες βιασμού.

Το κίνημα Metoo πιστώνεται μια σημαντική νίκη, γιατί, αν δεν είχε ανθίσει στη χώρα μας, είναι αμφίβολο αν τα θύματα θα είχαν τη δύναμη και την τόλμη να καταγγείλουν τον θύτη και να υποστούν – χωρίς στήριξη – το victim blaming και την επαναθυματοποίησή τους μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων και στον κοινωνικό περίγυρο.

Μπράβο στις καταγγέλουσες – θύματα απόπειρας βιασμού, γιατί χάρη στις καταγγελίες τους και τις καταθέσεις τους το δικαστήριο έλαβε μια απόφαση – σταθμός, που μπορεί να λειτουργήσει παραδειγματικά για κάθε επόμενο επίδοξο βιαστή.

Μπράβο στις γυναίκες – μέλη γυναικείων οργανώσεων και κυρίως του ΜΩΒ, που ήταν παρούσες στις αίθουσες των δικαστηρίων σε όλη τη διάρκεια της εκδίκασης της υπόθεσης, στηρίζοντας με τη στάση τους τα θύματα από κάθε προσπάθεια επαναθυματοποίησής τους.

αλληλεγγύη, ανθρώπινα δικαιώματα, δράσεις, ενεργοί πολίτες, κατά του ρατσισμού

🍉 Με την Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά – Από τη συμμετοχή μας στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας 2025

🍉 🎹 🦋»Μάθαμε και διαλύσαμε όλες τις λέξεις για να φτιάξουμε μια: Δικαιοσύνη»

Αυτός ο στίχος του μεγάλου Παλαιστίνιου ποιητή Μαχμούντ Νταρουίς, έγινε το σύνθημα του φετεινού 26ου Αντιρατσιστικού φεστιβάλ Αθήνας.

Σε αυτή τη μεγάλη γιορτή της αλληλεγγύης και της συμπερίληψης η Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά είναι παρούσα και πάντα στα πλευρό κάθε καταπιεσμένου.

Γιατί αξίζει να παλεύουμε για έναν καλύτερο κόσμο, πιο ανοιχτό, πιο ανθρώπινο, πιο συμπεριληπτικό.

Αιγάλεω, ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ, αλληλεγγύη, ανθρώπινα δικαιώματα, δράσεις

🍉 Με την Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά – Στην εκδήλωση αλληλεγγύης για το λαό της Παλαιστίνης που διοργανώσαμε στο Δημαρχείο Δήμου Αιγάλεω στις 30/6/2025.

🍉 Στην κατάμεστη αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αιγάλεω πραγματοποιήθηκε στις 30/6/2025 με πολύ μεγάλη επιτυχία η εκδήλωση αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό «Τα μάτια μας στη Γάζα», που συνδιοργάνωσαν η Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά και η Εφημερίδα Αιγάλεω

Την εκδήλωση προλόγισαν οι εκπρόσωποι των συνδιοργανωτών Ελένη Σταύρου (Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά) και Στέλιος Βασιλειάδης (εφημερίδα Αιγάλεω) και χαιρετισμό απηύθυνε ο Δήμαρχος Αιγάλεω Λάμπρος Σκλαβούνος

Στη συνέχεια πήραν το λόγο οι 4 κεντρικοί ομιλητές που κράτησαν ζωηρό το ενδιαφέρον των ακροατών:

– Νασίμ Αλάτρας, δημοσιογράφος, συγγραφέας & παραγωγός του ντοκιμαντέρ «Γάζα ερχόμαστε»

– Αντνάν Σεχάντε, Καθηγητής Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και εκπρόσωπος της Παλαιστινιακής παροικίας στην Ελλάδα

– Ντιάνα Σάμπρι, Παλαιστίνια καλλιτέχνης

– Σωτήρης Λαπιέρης, μέλος της ελληνικής αποστολής March to Gaza

Παρέμβαση έκανε η Βαγγελιώ Σωτηροπούλου, εκ μέρους του BDS Greece.

🍉 Στο τέλος προβλήθηκε το βραβευμένο ντοκιμαντέρ από το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης «Γάζα Ερχόμαστε».

🍉 Στον προθάλαμο της αίθουσας παρουσιάσαμε την έκθεση σκίτσων του Naji al – Ali «Ένα παιδί στην Παλαιστίνη».

Πολύ συγκινητική ήταν η παρουσία όλων και το μεγάλο ενδιαφέρον από το θερμό, ως το τέλος, ακροατήριο.

Η εκδήλωση ήταν μια κραυγή ενάντια στη βαρβαρότητα, μια πράξη αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό λαό που αιμορραγεί. Γιατί χρέος μας είναι να μη σιωπούμε απέναντι στην γενοκτονία που συντελείται εις βάρος του.

Γιατί το αίμα των παιδιών, οι ισοπεδωμένες γειτονιές της Γάζας, οι προσφυγικοί καταυλισμοί που βομβαρδίζονται, οι μητέρες που χάνουν τα παιδιά τους δεν μας επιτρέπουν να σιωπούμε.

📍 Στην εκδήλωση παρευρέθηκε πλήθος κόσμου μεταξύ των οποίων:

ο Δήμαρχος Αιγάλεω Λάμπρος Σκλαβούνος, οι βουλεύτριες Δυτικής Αθήνας Νάντια Γιαννακοπούλου (ΠΑΣΟΚ) και Ρένα Δούρου (ΣΥΡΙΖΑ), ο πρώην Δήμαρχος Αιγάλεω Δημήτρης Μπίρμπας, οι Αντιδήμαρχοι Αιγάλεω Νίκη Βελλιανίτη, Μαή Γεωργούλη, Γιάννης Κουτούλιας, Γιάννης Δημομελέτης, Γιάννης Περράκης, ο πρώην πρόεδρος Περιφερ. Συμβουλίου Αττικής Θεοδ. Σχινάς, ο εκπρόσωπος της Εταιρίας Ιστορικών Μελετών «ΛΥΚΙΑ» Τάσος Κακλαμάνης, ο Πρόεδρος των Ασσυρίων στην Ελλάδα Κυριάκος Μπατσάρας, αντιπροσωπείες από τα κόμματα ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ & ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, καθώς και αντιπροσωπείες απο κινηματικές συλλογικότητες.

Ευχαριστούμε από καρδιάς όλους τους ομιλητές που μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Ευχαριστούμε πολύ το Δήμο Αιγάλεω για την ευγενική παραχώρηση της αίθουσας και όλη τη στήριξή του και ιδιαιτέρως τον Δήμαρχο Λάμπρο Σκλαβούνο και την Αντιδήμαρχο Νίκη Βελιανίτη.

Ευχαριστούμε πολύ την γραφίστρια Διονυσία Πουλοπούλου για την εθελοντική δημιουργία της κεντρικής αφίσας της εκδήλωσης.

Ευχαριστούμε πολύ όλες και όλους, που μας τίμησαν με την παρουσία τους καθώς και όσες και όσους συνέβαλαν στην υλοποίηση της εκδήλωσης και ιδιαίτερα τα μέλη της Συντονιστικής Γραμματείας της Κοινωνικής Παρέμβασης Δυτικά Κάτια Κατσέλη, Θανάση Μαυρογιώργο και Κώστα Σουρβίνο (για τη δουλειά, το χρόνο και την υπομονή και την επιμονή τους ❤️)

Ενώνουμε τις φωνές μας με τις φωνές των Παλαιστινίων και των εκατομμυρίων υποστηρικτών τους σε όλον τον κόσμο με κεντρικό σύνθημα

🇵🇸 Λευτεριά στην Παλαιστίνη

🍉 Όχι άλλοι πόλεμοι.

αλληλεγγύη, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Σήμερα Παγκόσμια ημέρα μετανάστη, γιορτάσαμε μαζί

αλληλεγγύη, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Για την παγκόσμια ημέρα του μετανάστη

Η μετανάστευση δεν είναι αρρώστια, ούτε απειλή.

Είναι η ανάγκη για επιβίωση και ασφάλεια. Είναι η αναζήτηση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής, που όλοι ισότιμα δικαιούμαστε.

Από τα πολύ πρώιμα παιδικά μου χρόνια έμαθα, μέσα από τις εικόνες των μεταναστευτικών πουλιών, ότι η μετανάστευση είναι μια φυσική κατάσταση, που μπορεί να περιλαμβάνεται στον κύκλο της ζωής.

Αργότερα, μέσα από τα σχολικά βιβλία έμαθα ότι η μετανάστευση τις περισσότερες φορές είναι αποτέλεσμα βίαιων ανατροπών και συγκρούσεων που προκαλούν ανείπωτο πόνο, όπως το 1922, ή τη δεκαετία του 1950 ή και αργότερα.

Τις τελευταίες δεκαετίες, στην πράξη είδα ότι η μετανάστευση αντιμετωπίζεται από τους περισσότερους, με τοίχους που υψώνονται, ή με ένα απλό γύρισμα της πλάτης και πάντα χωρίς ενσυναίσθηση.

Τι κι αν τα δικά μας παιδιά αναγκάστηκαν ή/και αναγκάζονται ακόμη στις μέρες μας να μεταναστεύουν για να εργαστούν με καλύτερες συνθήκες.

Ένα είναι σίγουρο. Ότι μιλάμε για 300 περίπου εκατομμύρια ανθρώπους σε όλον τον κόσμο, που τις περισσότερες φορές είναι εκτεθειμένοι στη φτώχεια, το ρατσισμό, την εργασιακή ή σεξουαλική εκμετάλλευση και την κοινωνική περιθωριοποίηση, γιατί απλά δεν βρίσκουν ευήκοα ώτα και ανοιχτές αγκαλιές ανάμεσα σε εμάς τους κάθε φορά προνομιούχους, που νομίζουμε πως η ευτυχία και το δικαίωμα στη ζωή είναι αποκλειστικά δικό μας προνόμιο.

Ευθύνη μας είναι, μαζί να παλέψουμε με αλληλεγγύη, για μια δίκαιη, ειρηνική και ισότιμη κοινωνία για όλους.

International Migrants Day

Γυναικες, απόψεις, αλληλεγγύη, ανθρώπινα δικαιώματα

Οι προοδευτικές γυναίκες δεν μπορεί να μένουν σιωπηλές απέναντι στα εγκλήματα κατά αθώων γυναικών – κοριτσιών

Δεν σιωπούμε στα εγκλήματα βίας και τα σεξουαλικά εγκλήματα κατά γυναικών από όπου και αν προέρχονται.
Δηλώνουμε αλληλέγγυες και αντιμετωπίζουμε με ενσυναίσθηση τις γυναίκες – θύματα και όχι με ρατσισμό.


========

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 12 γυναικείων οργανώσεων – συλλογικοτήτων

Αλληλεγγύη στις γυναίκες Παλαιστίνιες και Ισραηλινές

Είναι σχεδόν δύο μήνες από την συγκέντρωση των γυναικών, στις 4 Οκτωβρίου 2023 Ισραηλινές και Παλαιστίνιες, της ισραηλινής οργάνωσης Women Wage Peace και της παλαιστινιακής οργάνωσης Women of the Sun, ντυμένες στα λευκά και τα τιρκουάζ, με χιτζάμπ και καπέλα, συναντήθηκαν στο τείχος μεταξύ της Δυτικής Ιερουσαλήμ και της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης. Τρεις ημέρες πριν από τις επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου, και διάβασαν ένα κάλεσμα των μητέρων για μη βίαιη επίλυση της σύγκρουσης, γραμμένη και από τις δύο οργανώσεις.
«Εμείς, οι Παλαιστίνιες και οι Ισραηλινές μητέρες, είμαστε αποφασισμένες να σταματήσουμε τον φαύλο κύκλο της αιματοχυσίας και να αλλάξουμε την πραγματικότητα της δύσκολης σύγκρουσης μεταξύ των δύο εθνών, προς όφελος των παιδιών μας».

Δύο μήνες μετά διαπιστώνουμε ότι γυναίκες και κορίτσια όλων των ηλικιών είναι μεταξύ εκείνων που κρατούνται όμηροι από τη Χαμάς, καθώς και εκείνων που τραυματίζονται και σκοτώνονται από βομβαρδισμούς αδιακρίτως του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας.

Μας ανησυχεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι, παρόλο που ολόκληρες κοινότητες υφίστανται τις συνέπειες των ένοπλων συγκρούσεων, οι γυναίκες και τα κορίτσια σε όλον τον κόσμο γίνονται όλο και περισσότερο τα κύρια θύματα, εξαιτίας του φύλου τους και της κοινωνικής τους θέσης, οι γυναίκες είναι εκείνες που επωμίζονται την επιβίωση της οικογένειας και τις συνέπειες μετά τον πόλεμο.

Αυτό έγινε απολύτως εμφανές τόσο στις τελευταίες πολεμικές συγκρούσεις στην Ασία και την Ουκρανία, όσο και στις πολύ πρόσφατες στη Μέση Ανατολή.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε όλες τις γυναίκες του κόσμου, που έχουν πέσει θύματα βίας, βιασμών, βασανιστηρίων, σεξουαλικής εκμετάλλευσης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης σε καταστάσεις πολεμικών συγκρούσεων, σε συνθήκες κατοχής και υποδούλωσης.

Δηλώνουμε αλληλέγγυες στις ισραηλινές γυναίκες και καταγγέλλουμε τους βιασμούς και τη σεξουαλική βία που έγιναν κατά τη διάρκεια της επίθεσης της Χαμάς, ‘oπου βρέθηκε νεκρή η καναδο – ισραηλινή ακτιβίστρια για την ειρήνη Βίβιαν Σίλβερ που είχε αφιερώσει την ζωή της στον αγώνα για την ειρηνική επίλυση και την ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στις Παλαιστίνιες γυναίκες και τα κορίτσια – αθώα θύματα των πολεμικών συγκρούσεων στη Γάζα.

Υπολογίζεται ότι το 67% όσων έχουν σκοτωθεί στην Γάζα είναι γυναίκες και παιδιά. Γυναίκες δημοσιογράφοι, ιατρικό προσωπικό, προσωπικό του ΟΗΕ και οργανώσεων των πολιτών.

Ο ΟΗΕ να εργαστεί για την λύση των δύο κρατών και με την συμμετοχή στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις των γυναικείων οργανώσεων Ισραήλ και Παλαιστίνης και σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ΣΑ1325/2000.

Οι υπογράφουσες οργανώσεις

– Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης
– Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας (ΕΔκΒ)
– ΧΕΝ Ελλάδος
– ΜΗΤΕΡΑΣ ΕΡΓΟΝ Σύλλογος Πολύτεκνων Μητέρων
– Ομάδα Γυναικείων Δικαιωμάτων Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά
– Σύλλογος εργαζομένων Γενικής Γραμματείας Ισότητας των φύλων «Δώρα Κατσιβαρδάκου»
– Οι μαμάδες Mother Wings Greece
– Δίκτυο Γυναικών Συγγραφέων κατά της Έμφυλης Βίας και των Γυναικοκτονιών, «η φωνή της»
– STRONG ME – Κίνημα για την πρόληψη & καταπολέμηση της έμφυλης βίας.
– Γυναικεία ομάδα Αυτοάμυνας NIMERTIS
– ACTIONART ΝΠΙΔ
– Artivism Movement 

Γυναικες, απόψεις, αλληλεγγύη, ανθρώπινα δικαιώματα, ενεργοί πολίτες

Οι καταγγελίες εις βάρος Αλ. Γεωργούλη και το Metoo ως συλλογική αντίδραση

Όταν πριν από 2 χρόνια η Σοφία Μπεκατώρου με γενναιότητα ψυχής κατήγγειλε δημόσια την σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη το 1998 από παράγοντα της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας, η καταγγελία της μας γέμισε ελπίδα και δύναμη, αφού σήμανε την είσοδο του Metoo για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Σε αυτήν την πρόοδο, που δίνει το θάρρος στις γυναίκες να μιλούν δεν κάνουμε εκπτώσεις.

Υπερασπιζόμαστε το metoo και το δρόμο που άνοιξε η Σοφία Μπεκατώρου.

Αυτά σκέφτομαι τούτες τις ώρες, που ήρθε νέα κεραμίδα εκ Βρυξελλών για την καταγγελία εις βάρος του Ευρωβουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Γεωργούλης για σεξουαλική παρενόχληση (ή μήπως είναι πιο βαριές οι καταγγελίες;) μιας νέας γυναίκας.

Δεν γνωρίζω και δεν έχει σημασία ποιά είναι η γυναίκα θύμα της σεξουαλικής παρενόχλησης.

Αυτό που προέχει είναι να πούμε δημόσια όλες και όλοι οι υπερασπιστές του Metoo και των γυναικείων δικαιωμάτων, για μια φορά ακόμη, όπως πάντα κάναμε ως τώρα ότι: Είμαι_μαζί_σου, Σε_πιστεύω, Είμαι με_καθε_γυναικα_θυμα που βιώνει την παρενόχληση, το βιασμό και την υποτίμηση.

Να πούμε και ότι είμαστε ενάντια_σε_καθε_Γεωργουλη

Αυτά έχω να πω και φυσικά ότι έχω εμπιστοσύνη στην Βελγική Δικαιοσύνη, που πρέπει να διερευνήσει χωρίς καθυστέρηση την καταγγελία εις βάρος του Ευρωβουλευτή.

Και κάτι ακόμη. Να σκεφτούμε 2 και 3 και 53 φορές την επόμενη φορά τι θα ψηφίσουμε, πριν φτάσουμε στην κάλπη.

πολιτισμος, αλληλεγγύη, ενεργοί πολίτες, κοινωνική δικαιοσύνη

Μαθήματα αλληλεγγύης μέσα από ένα πανάρχαιο πασχαλινό έθιμο της εκκεντρικής, ισότιμης κοινωνίας της Ικαρίας

Χρόνια Πολλά και Aναστάσιμα με αγάπη και αλληλεγγύη για όλον τον κόσμο.

Και επειδή αυτές οι λέξεις είναι σπάνιες στις μέρες μας, προτείνω όσοι θέλουν να διαθέσουν λίγο από το γιορτινό τους χρόνο για να δουν στο ντοκιμαντέρ του Σπύρου Τέσκου «Νικαριά μου» (2010) τι σημαίνει πραγματική ανθρωπιά, αλληλεγγύη, ισότητα και αγάπη χωρίς διαφημίσεις και τυμπανοκρουσίες.

Μαζί με άλλα πολύτιμα, το ντοκιμαντέρ αφηγείται τον ιδιαίτερο τρόπο ζωής και σκέψης των κατοίκων του νησιού και εστιάζει σε ένα πανάρχαιο πασχαλινό έθιμο που οι ντόπιοι αποκαλούν «Μνημόσυνο», το οποίο αναβιώνει μέχρι σήμερα ανήμερα το Πάσχα στα χωριά της Βορειοδυτικής ακριτικής Ικαρίας. Στην αταξική, ισότιμη και ταυτόχρονα εκκεντρική κοινωνία της Ικαρίας, που ποτέ δεν υπήρχαν, ούτε σήμερα υπάρχουν, πλούσιοι και φτωχοί. «Κι αν ένας σήμερα έχει παραπάνω λεφτά είναι αδιανόητο να το δείξει».

Αλλά, δεν υπήρχαν, ούτε υπάρχουν επίσης εργάτες και αφεντικά. Στην Ικαρία οι δουλειές ακόμη και σήμερα αρκετές φορές γίνονται με το έθιμο της «αλλαξιάς», δηλαδή οι συγχωριανοί προσφέρουν την εργασία τους χωρίς χρήματα σε όποιον συγχωριανό τους έχει ανάγκη και αυτός τους το ανταποδίδει, όποτε αυτοί τον χρειαστούν.

Ντοκιμαντέρ Νικαριά μου του Σπύρου Τέσκου

Το έθιμο έχει ως εξής:

Αρκετές μέρες πριν τη Λαμπρή, όσοι έχουν τη δυνατότητα προσφέρουν (ανώνυμα) ρίφι ή ρασκό όπως λέγεται το άγριο κατσίκι στην ικαριώτικη διάλεκτο, ψωμί και κρασί για τη μνήμη των νεκρών. Κανείς όμως δεν ξέρει ούτε ποιός πρόσφερε, ούτε πόσο πρόσφερε.

Οι προσφορές συγκεντρώνονται σε έναν κοινό δημοτικό χώρο και το κρέας ψήνεται την ημέρα της Λαμπρής σε μεγάλα καζάνια.

Στο γιορτινό τραπέζι κάθονται όλοι οι χωριανοί, αλλά και οι ξένοι, ανεξάρτητα αν είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν κάτι ή όχι.

Μετά γίνεται η μοιρασιά και προσδιορίζεται το «ψυχομέτρι», δηλαδή η ισόποση για όλους μερίδα που αναλογεί στον κάθε χωριανό και ξένο που θα καθίσει στο τραπέζι της Λαμπρής. Τρώνε, πίνουν και γλεντούν.


Το «Μνημόσυνο» είναι ένα μικρό μόνο παράδειγμα για τον αυθεντικό και ιδιαίτερο τρόπο ζωής και σκέψης των κατοίκων του νησιού, που από το 1947 και μετά, στα μαύρα χρόνια της εξορίας, στάθηκαν στο πλευρό των 15.000 περίπου εξορίστων, τους φιλοξένησαν στα φτωχικά τους σπίτια, τους έδωσαν να φάνε από το φτωχικό τους πιάτο και τους έκαναν ισότιμα μέλη της οικογένειάς τους.

Το θέμα του ντοκιμαντέρ κυκλοφόρησε το 2011 σε συλλεκτική έκδοση μαζί με το DVD της ταινίας με το παρακάτω συνοδευτικό κείμενο :

«Μπορεί μια ιδανική κοινωνία, στηριγμένη στην αγάπη, την αλληλεγγύη και την ισότητα να αναπτυχθεί σε έναν τόπο χωρίς την επιβολή της από εξουσίες; Η ιστορία λέει όχι. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Ένα νησί του Αιγαίου, η Ικαρία, έχει εδώ και αιώνες αναπτύξει τέτοιες κοινωνικές δομές που θα τις ζήλευαν και οι πιο ιδεατές κοινωνίες. Όχι όμως προσπαθώντας να αναπτύξει κάποια φιλοσοφική σχολή, αλλά επειδή η αναγκαιότητα της επιβίωσης έσπρωξε τους κατοίκους να ζήσουν με αυτόν τον τρόπο. Η ταινία είναι μία καταγραφή αυτού του τρόπου ζωής και φιλοσοφίας τους, που κινδυνεύει σοβαρά λόγω της «ανάπτυξης» στο νησί».

Κάπως έτσι είναι η άνοιξη που ονειρεύομαι

αλληλεγγύη, ενεργοί πολίτες

Αλληλεγγύη – Solidarity – Dayanışma

Ανθρωπιά και αλληλεγγύη με αστερίσκους δεν γίνεται.

Οι συνέπειες του πρόσφατου καταστροφικού σεισμού σε Τουρκία και Συρία με τους δεκάδες χιλιάδες ως τώρα νεκρούς, προκαλούν σε όλους μας ατελείωτη θλίψη.

Η σκέψη μας δίπλα στους πληγέντες και τις οικογένειες των θυμάτων.